04-12-09

Versje

roltrap.jpgMijn gebruikelijk ‘bedritueel’ slaapwel-groet was ‘Slaap zacht, droom van de prins die op je wacht’ . Mijn dochters rekenden op mijn groet … maar die zin was verdwenen in mijn hersenen. Elke avond hielpen mijn dochters om die zin te herhalen, mijn groet vanbuiten leren, maar dat lukte niet … 5 maanden heb ik al geoefend … en nog lukte het niet.

 

Ja ik was wel een beetje gefrustreerd … en ik praatte heel veel  (of te veel) over mijn frustraties tegen de logopediste.

 

Opeens nam de logopediste een boekje en ze schreef een versje op een bladje papier en ze zei  ‘Leer dat van buiten’.

 

Het versje was ‘Dag, roltrap’. Ik heb het van buiten geleerd maar het was moeilijk, mijn kinderen kende het dadelijk van buiten.

03-12-09

Door weer en wind … op de fiets!

Er waren wel een paar gebeurtenissen die me ergerde, slecht weer bijvoorbeeld want ik mocht niet autorijden ...

Soms was het weer vrij goed maar dan begon het ineens te gieten, ik had wel een regenjas mee maar dat toch, ik was dan kleddernat. Mijn schoenen druipte en mijn broek was nat … en ik was op weg naar de logopediste, …pfff, ik had het koud, nog een uur logopedie, en dan nog terug.

Het regende soms verschrikkelijk en er was ook veel wind en dan vloog mijn fiets met mij erop weg … een meter verder. Wat een guur weer ...

Ik had het visserspak (dikke regenjas en regenbroek) van mijn man geleend, als het hard regende deed ik dat pak aan. Dat natte regenpak druipte dan op een stoel van de wachtkamer van de praktijk.

En soms sneeuwde het hard, mijn fiets gleed soms, op ijs en/of half gesmolten sneeuw. Het was vrij gevaarlijk. Een paar keer ben ik wel gevallen, een fietshelm had ik aan, gelukkig had ik maar enkele blauwe plekken.

Ja … ik was een trouwe klant, door weer en wind op de fiets om therapie te mogen volgen. Ik ging veel te graag.

Met slecht weer moest mijn zoon normaal ook fietsen naar school en terug, gelukkig pikte de mama van zijn vriend hem dan op. Er zijn veel mensen die ons hielpen!!!

Sinterklaasliedjes

Mijn logopediste vroeg wat de kinderen hadden gekregen van de sint, … ze geeft altijd opvoedende en meestal goedkeurende opmerkingen … nu keurde ze het niet goed, mijn dochter had een ‘zwemmende plastieke hond’ gekregen, dat is helemaal niet didactisch en ook niet opvoedend. Gelukkig dat mijn andere twee kinderen wel een didactisch gezelschapspel en creatief knutselgerief hadden gekregen.

Bij al die sinterklaasfeestjes, want elke club heeft wel een sinterklaasfeestje, had ik moeite met kinderliedjes. Ik kende mijn kinderliedjes niet meer … de tekst was weg. Gedichtjes en versjes kende ik ook niet meer. Ik vond het wel erg.

Mijn logopediste die ook ‘stem’ logopedie geeft voor mensen die stemproblemen hebben of die beter willen zingen, zei dat ze wel wilde om de liedjes aan mij te leren. Ik weigerde, ik had vroeger al geen zangtalent en mijn logopediste heeft veel zangtalent (haar hobby is 'zingen') dus ik zou voor schut staan.