22-11-09

Een zondag voor mij!

Mijn dochtertje had een uitstap met de chiro. Mijn andere kinderen hadden een zwemwedstrijd en mijn man ging mee, hij was tijdsopnemer. Dus ik had een dag voor mezelf!

Ik had van mijn logopediste een paar video's gekregen, video-opnames van afasiepatiënten tijdens een logopedische therapie. Ik had wel een videorecorder maar hij was niet aangesloten op de TV, we gebruikten hem niet meer want we hadden een dvd-speler gekocht en mijn man had geen zin om hem aan te sluiten. Ik fietste dus naar mijn ouders om de video's te bekijken. Mijn moeder keer mee, ze was geïnteresseerd.

De opnames waren van oudere patiënten, eentje begon te wenen zomaar ('emotionele incontinentie'), sommige konden niet goed praten, anderen begrepen niet wat ze moesten doen, de logopediste vroeg om een 'lepel' te tonen en de patiënte toonde een bril. Zo van die dingen ... Ik was al vrij goed gerevalideerd. Sommige opnames waren over patiënten die zingen of een lange zin herhalen ... die patiënten konden dat. En ik kon dat niet, ... de tekst van de kleuterliedjes kende ik niet meer en zinnen herhalen kon ik ook niet meer ...

Eén video was verkeerd, het was een film. Een andere video werkte maar hij was precies kapot,  'forward' en 'rewind' werkte niet meer. Ik voelde mij schuldig, dat was een video van mijn logopediste! Ik was prikkelbaar en mijn ouders voelden zich dus ook schuldig, het was misschien de videorecorder.

Ik fietste terug naar huis, er was veel wind en de regenbui ging komen ... terug thuis begon het te gieten, oef, juist op tijd!! Mijn videorecorder, die niet aangesloten was, spoelde die beeldbandcassette terug, dus hij was niet kapot en ik was opgelucht!!

20-11-09

Raadpleging Neurologie

Ik ging met de bus naar het ziekenhuis, ik had een afspraak voor de neurologische controle.

Ik moest een paar kleine testje doen, alles ging vrij goed, alleen kon ik geen zinnen herhalen. Ik vond het erg maar ik had het al door, dat lukte gewoon niet. Ik moest ook mijn schoenen uit doen, ze testen of ik mijn linker en rechter voeten verschillend voelde. Ik voelde mijn voeten maar met een electrische tril-machine deed het een beetje meer pijn aan ene voet dan de andere voet. Nadien moest ik mijn schoenen terug aan doen. De dokter begon vanalles te vertellen en ik had moeite om te volgen, ik kan geen twee dingen doen, namelijk schoenen aan doen en luisteren, misschien was dat ook een test.

Ik wilde graag werken, liefst 50% werken en een stuk van de mutualiteiten. Ik vertelde dat ik wel niet zeker ben of ik alles ga kunnen en misschien ga ik wel moe zijn op mijn werk. Ik wou ook pas beginnen vanaf januari, wegens mijn vakantiedagen en andere administratie. Ik vertelde wat ik allemaal wou zeggen en de neuroloog vond alles goed!

De neuroloog vertelde ook dat er een kleine kans is om nog een beroerte te kunnen krijgen, een hartoperatie zou helpen maar ze hebben weinig medische ervaringen. En ik dacht, nee ik wilde geen hartoperatie. 

Na de controle ging ik met de trein en de tram naar mijn werk. Ik ging naar de medische dienst om mijn ziekteattest af te geven en vertelde dat ik ga beginnen werken vanaf januari. Ik wipte ook binnen bij de Human Resources en dan ging ik ook bij een paar collega's bijpraten. Toen nam ik de tram en de trein terug naar huis. De trein had vertraging, daardoor heb ik de aansluiting op de volgende trein gemist en dus moest ik een uur wachten. Ik heb een frietje gekocht in de frituur. Mijn man belde mij omdat ik er nog niet was en hij wilde met een paar vrienden weg gaan en hij was prikkelbaar. Openbaar vervoer is niet altijd gemakkelijk met al die vertraging! Hij heeft mij dan gaan halen van het station en dan kon hij vertrekken en ik was dan weeral babysit!?

Deel van het doktersverslag

Intervalanamnese:

Patiënte stelt het relatief goed. Er is nog logopedie 4 uur per week, er lijkt nog steeds verbetering te zijn. Sommige stukken van boeken lezen. Ze heeft nog steeds problemen met het Nederlands, Engels ging initieel ook vlotter. Er is duidelijke vooruitgang in vergelijking met half juli. Ze merkt geen gevoelsverandering.

Klinisch neurologisch onderzoek:

Digit span 4 voorwaarts / 3 achterwaarts. Maanden opsommen 5 seconden voorwaarts, 16 seconde achterwaarts. Go-no-go-test normaal. Meander van Luria normaal. Herhalen van zinnen is verkeerd, zowel voor eenvoudige als moeilijke zinnen. Verkorte versie BNT 13/15 ('ijsblokjes-tang', en 'sluif' - nadien correctie). Licht minder fluente spontane spraak met af en toe woordvindingsmoeilijkheden.

Bespreking en besluit:

Patiënte stelt het heden goed, zij volgt nog steeds intensieve logopedie, met verbetering van de spraak.

We legden uit dat de oorzakelijke rol vanhet PFO* onzeker is, en een eventuele sluiting ook een onzeker effect zou hebben op het risico van recidief. Indien zij dit wenst, kan ze een afspraak maken bij een cardioloog om dit verder te bespreken. Voorlopig wenste ze af te wachten.

Ze stelt de vraag om Lipitor te verlagen. Een labo vandaag toont een gunstige situatie. Een verlaging naar 20 mg is zeker mogelijk, maar het medicament dient wel verder gezet te worden.

We verlengden de werkongeschiktheid tot 31/12/2009

*PFO = Patent Foramen Ovale, een soort 'hartafwijking', aanwezig bij ongeveer 20-30% van alle normale mensen.

 

19-11-09

Kleur Bekennen

De kinderen en ik ook doen wel graag 'tactische' gezelschapspelletjes. Na mijn beroerte speelden we veel gezelschapspelletjes, onder het motto van "revalidatie" of "mijn geheugen trainen". We speelden Master Mind, Scrabble, Rummikub, De Kolonisten van Catan en Carcassonne, soms zoveel dat we het beu werden.

Ook hebben mijn meisjes en ik eens een puzzel van 1000 stukjes gemaakt, het heeft 2 weken geduurd, ik had er tijd voor vermits ik niet moest werken.

Nu begon ook de logopediste gezelschapspelletjes uit te lenen. Ze had een grote draaiende kast vol met didactische gezelschapspelletjes, precies een speleotheek, ze leende spelletjes uit aan haar patiëntjes (kleuters en kinderen die logopedie volgen) en ook aan mij. 

De logopediste vond het een goed didactisch spel voor mij om 'vragen' te begrijpen. Eenvoudige vragen begreep ik al wel maar twee vragen in een zin kon ik niet volgen. De logopediste zag dat ik het niet begreep (ze kon dat in mijn ogen zien, zei ze) dus leende ze mij een spel uit met veel 'natuur en dieren' vraagkaartjes. De bedoeling was 'vragen' en 'antwoorden' maar ik had geen zin. Mijn kinderen lazen de kaartjes en vonden het interessant. En ik las het niet, een paar kaartjes had ik gelezen maar het interesseerde me niet.

Een ander spel met veel vraagkaartjes dat ik ook kreeg was iets in de aard van "Hoe goed weet je wat anderen van jou vinden? Durf je de confrontatie aan?". Ik had geen zin voor dat spel, ik kende mijn kinderen veel te goed, dus ik had geen 'confrontatie' nodig. Ik wilde wel dat spel spelen met mijn logopediste, ik wilde weten wat zij van mij vond. Nu ik durfde niet hoor ...

Toen zei ik dat ik geen gezelschapsspelletjes meer wilde. Ik deed die spelletjes niet graag, mijn kinderen lazen de kaartjes graag maar ik was wel verantwoordelijk om de kaartjes terug te sorteren, ... dan moet ik nog opruimen of reclameren en mijn kinderen laten opruimen. We hadden ook genoeg spelletjes. En 'vragen' en 'antwoorden' was mijn interesse niet. Of ...? Meestal was ik een ijverige en een gemakkelijke patiënte maar nu niet ...

17-11-09

Werk!

Ik kreeg een beetje werk! Een collega wist niet wat ze moest doen en ik heb ze geholpen. De baas van mijn baas was blij, dus ik was fier!

Mails:

We think of you daily, and look forward to your return. Warm Regards, L.

----

Thanks! I do some little chores to rehabilitate. I will to return work soon (50%) but I still need exercise in speech therapy. Regards, Afa

----

It WORKS! Thanks to you both for the follow-up….and whatever you did to help me gain access. L.

16-11-09

e-mail

Af en toe kreeg ik post. Ik maakte weinig fouten meer (ik zie toch geen fouten), het duurde wel veel langer dan normaal om fatsoenlijke zinnen te schrijven ... ik was wel klaar om te beginnen werken!!!

Mails:

niets van aantrekken ... dat je "langzamer" gaat werken is hopelijk het minste van je zorgen... als je er maar terug bovenop komt.

Soigneer je hé. Groetjes, E.

----

 

Hoi,

 

Ik werk nog niet.

 

Ik heb een laptop van mijn werk. Mijn baas vind dat goed - dat noemt ook revalidatie :-) Waarschijnlijk mag ik beginnen werken binnenkort (1 januari) - misschien 50% werken of 50% van de mutualiteit.

 

Ik heb nog moeite met communicatie - iets uitleggen/e-mail schrijven/begrijpend lezen/... sommige woorden weet/ken ik nog niet, ik maak fouten ivm zinconstructies, enz... dus ik moet verder revalideren - meer praten, lezen, schrijven en kunnen werken (voor mijn werk dan - ik deed wetgeving, informatica en veel in het Engels). Ik zal waarschijnlijk 'langzamer' werken, spijtig maarja.

 

Ik werkte 80% (voor dat ik ziek was), woensdag was mijn vrije dag voor de kids, 1 dag van thuis werken en 3 dagen op mijn werk. Een laptop is wel gemakkelijk.

 

Groetjes,

 

Afa

----

 

En komt alles wat terug in orde met jou ? Ik merk toch al dat je gaat werken of kan je van thuis ook werken ?

 

Groetjes, E.