01-10-09

Geheugenkliniek (2)

Mijn man werkte van thuis en hij bracht me naar de bushalte, een 5 km van bij mij. De bus ging rechtstreeks naar het ziekenhuis. In het ziekenhuis had ik het tweede deel van het neuropsychologisch onderzoek. Na het onderzoek (testen ivm geheugen , taal, aandacht, concentratie, ...), kreeg ik een afspraak om de resultaten te bespreken. De neuroloogpsycholoog drong aan dat ik mijn man moet meebrengen, ik antwoordde dat ik hem wel zal meepakken als hij tijd heeft (infeite mag ik meerijden en mijn man moet rijden). Dus ik had nog altijd geen resultaten, de neuroloogpsycholoog zei wel dat het niet zo slecht (of tamelijk goed) zal zijn.

Na het onderzoek ging ik met de bus naar het station, at iets in het station en ging de aanvraagsformulier voor een reductiekaart bij het loket afgegeven. De aanvraagsformulier is ingewikkeld (en zeker als je afasie hebt) en ik moest ook pasfoto's voor mij en mijn kids afgeven en ik moest betalen (enkele euro's). 'Binnen twee dagen zijn de reductiekaarten voor jou en de kinderen klaar' zei de mevrouw, en ik was een beetje ontgoocheld dat ik nog geen reductiekaart kreeg en ik moest dan binnen een paar dagen nog eens naar dat station geraken.

Daarna nam ik de trein, 'volle pot', en dan de tram naar mijn werk. Ik kwam mijn collega's bezoeken. 's Avonds mocht ik mee met een collega (infeite een baas) terug naar huis.

Ik werk graag en ik heb heel toffe collega's, maar we hebben teveel 'workload', teveel stress, ... Ik was ziek (een beroerte - werkongeschiktheid) en daarmee had ik geen stress meer, maar ik zag dat de collega's waren aan het lijden. Het gaat niet goed op het werk, zoveel werkdruk! Misschien was ik wel een slachtoffer van teveel stress?! Andere collega's waren ook slachtoffers: burn-out, hartinfarct, depressief, ...

Mails:

Oh tof dat je nog eens langs kan komen, doe dat goed op de test hee !

Hier ook veeeeeeeeeeeeeeeeeel werk!

Dochters hebben geen pixar meer nodig – dank je, maar de “glitters” kunnen ze altijd gebruiken, al is het om te ruilen op school ….

Dikke kus van je overstresste vriendin ! S.

----

Soms niet goed soms iets beter zeker. Soms teveel huiswerk (van de logopedist) – soms een paar uren werk tot soms een ½ dag – het gaat wel hoor maar ik doe het veel trager dan vroeger – meer oefenen…

Mijn ene dochter heeft alle pixar kaartjes. Mijn andere dochter heeft er nog een paar nodig (24-25-26-27-43-69-70-105-106-107-108-134-167-168-169-170-187-205-207). Hebben je dochters nog pixar kaartjes nodig?

Donderdag heb ik een test in het ziekenhuis - in de namiddag ga ik naar mijn werk (trein) dus misschien zal ik je wel zien. Na het werk mag ik meerijden met P.!!!!

Liefs, Afa

----

Sorry dat ik je wat verwaarloos de laatste tijd Afa, maar het is hier zo druk dat ik nauwelijks tijd heb om even adem te happen!

Hoe gaat het sinds ik je hier heb gezien? Gaat het gewone leventje zijn gang ? = logo + kids + fiets?

Nog veel pixar nodig? Dikke kus van S.

Fietsen

Als ik fietste en de zon scheen dan wapperden mijn haren en ik voelde mij een vogel, ... ik had echt vrijheidsgevoel, en ik miste mijn auto niet!

Mijn vrijheidsgevoel is een stuk minder met een fietshelm (mijn verjaardagscadeau) maar ik kreeg misschien wel een veiligheidsgevoel. De fietshelm moest mijn deel van de hersenen die nog in goede staat zijn, beschermen anders heb ik geen verstand meer.

Ik fietste wel graag maar toch, soms, ...

Ik moest mijn kinderen van school gaan halen met de fiets, het regende, nee infeite het goot! De meisjes en ik waren doorweekt, kleddernat, brrrr!

In ons dorp hebben we een wijkschool (kleuterklas en eerste leerjaar), dicht bij mij en een dorpschool (kleuter- en basisschool), een twee kilometer van bij mij. Vroeger zaten de kids wel in de wijkschool maar nu zitten de meisjes in de dorpsschool. Er is een pendelbus van de wijkschool naar de dorpschool en terug. Ik vroeg* aan de directeur of de meisje mee mochten met de pendelbus, en het mocht! We hadden een oplossing** gevonden!

Dus fietsen is wel leuk maar regen niet, autorijden mocht ik niet dus werd het de pendelbus...

 *Iets vragen aan de directeur is niet gemakkelijk, ik kon niet goed praten, en de directeur begreep het niet direkt, ik vertelde dat ik niet mocht autorijden en uiteindelijk ging hij akkoord. Ik voelde me wel slecht en kan niet vlot praten en had moeite om mijn tranen te verbijten.

**De dokters vonden dat ik rigide en niet flexibel ben en geen alternatieven kan vinden. Ik kan dat wel, ik heb dat genoeg bewezen, vind ik. Alles gaat maar het is soms moeilijk!

30-09-09

Carpoolers

Ik had wel een oplossing gevonden voor woensdag namiddag, we gingen met de belbus maar we vonden nog een betere oplossing, we hadden een rolbeurt ingesteld ...

Een vriendin had ook een dochter die op hetzelfde uur sport en mijn meisjes en ik mochten meerijden. Ik deed fitness terwijl de drie meisjes sporten.

Een andere vriendin had een zoon en mijn zoon en nog iemand mochten meerijden. De drie meisjes hadden gedaan, ze en ik mochten mee terug met die tweede vriendin, en de jongens begonnen met hun training.

Na de training kwam mijn man van zijn werk om de jongens te gaan halen.

Ik vond het wel prachtig, iedereen wou helpen! Ik kreeg gratis transport, ik kreeg een gesprekje in de auto met die eerste vriendin, daarna mocht ik sporten en dan kreeg ik nog een gesprekje in de auto met die tweede vriendin. Ik had echt alles wat ik wou! De kinderen deden sport, ik deed sport en ik mocht praten! Ik kon niet goed praten maar ik praatte graag, het was 'taal'oefeningen voor mij en gratis, ... bij de logopedist moet ik ook praten maar daar moet ik voor betalen.

 

Familie weekplanner

Ik was geen taxi chauffer want ik mocht niet rijden.

Ik was wel planner, 'familie week planner', ik wist van mijn kinderen welke aktiviteiten er zijn en wanneer en waar. Mijn man had veel taken, ik maakte een weekplan, zodat hij weet waar hij en wanneer hij de kids moest brengen of halen. Ik delegeer niet graag, maar ik mocht niet rijden dus ik moest delegeren.

Ik wist ook op wie ik kon rekenen, een vriendin gaat ze brengen, de oma gaat ze halen, ...

En nu, ik kon niet goed praten, begreep sommige woorden niet, ik wist niet helemaal juist wat 'halen' en 'brengen' is. Hij gaat ze brengen of eh halen bedoel ik? Uh na de les bedoel ik? Het is toch halen denk ik?

Het gaat nu beter, maar dat 'halen' en 'brengen' begrijp ik nu pas, het heeft meer dan een half jaar geduurd.

Mijn man en andere mensen begrepen ook niet wat ik wilde zeggen, we hadden echt communicatieproblemen.

29-09-09

Digitale Wachtkamer

Ik had medicatie nodig, op mijn vrije dinsdag (geen logopedie) ging ik naar de dokter, ik moest 7 km fietsen (want ik mocht niet rijden) en ineens was de wachtkamer bijna leeg en een patiente zei dat je een afspraak moet hebben, een digitale afspraak?! Ik ontplofte, ik had geen afspraak, moest ik daarvoor fietsen, heen en terug?! Het regende! En die dokter had mij niet laten weten, zij had mij kunnen verwittigen of informatie kunnen sturen. Ik begon te wenen en ik bleef wenen tot de dokter de volgende patient kwam halen. Zij toonde hoe de infokiosk werkte en hoe je een afspraak kunt maken, via internet of met een gsm. Ik bleef boos, voor mij was het te ver, ik was niet verwittigd, zo ver fietsen, ik kon niet goed lezen, ik begreep het allemaal niet zo goed, ik praatte niet goed, ik had medicatie nodig, ik ben serieus ziek, ik had een beroerte gekregen, ...

Ik was snel geïrriteerd en reageerde heel emotioneel. Was mijn reactie normaal of niet?

http://www.digitalewachtkamer.be

Nu, die digitale wachtkamer vind ik nu heel goed, ik heb een computer met internet en ik heb geen lange wachttijden! Maar oudere mensen die geen computer of gsm hebben of niet kunnen lezen, is het niet gemakkelijk!