11-09-09

Vriendenboek

Wat is jou hobby of gedicht of iets anders dat je zou doen?

Gedichtje = Ik kan niet goed zeggen of schrijven, geen poëzie of een mooie tekst. Maar ik vind je lief.

Er zijn een paar vrienden die helpen, mij steunen, …Deze morgen schreef ik een zin - per ongeluk – juist wat ik wou zeggen en ik dacht – dat is het vandaar …. dus een gedichtje  van een paar andere lieve mensen

Mijn hobby = “logopedist” en fietsen (grapje)

Afa 

Reacties:

Ge zijt een engel, Afa! E.

Hallo Afa, Door het gewoon te zeggen, dat zijn de mooiste woorden voor mij! T’is niet altijd even gemakkelijk (niet dat wij dat natuurlijk kunnen ervaren) Maar Hou vol! Je bent geweldig OK? Groetjes V.

Jij bent natuurlijk ook een geweldige vrouw ! ... MET veel moed en doorzettingsvermogen ! Mijn hobby is paardrijden (als ik er niet afval !). Aquagym doe ik ook, omdat het veiliger is ! Pluk de dag ! S.

Hoi zusje Mijn hobby is opruimen ;-) maar ook tai-bo, lopen en zwemmen en mijn knutsel avond En gedicht: kan ik ook niet echt, maar ik vind jouw ook zéééééér lief ;-) hihi Dag zusje, ga nu wat opruimen ;-) en eten want heb honger

10-09-09

Jou piepklein berichtje

Ik had een kaartje gestuurd om te zeggen dat ik zo blij ben dat ze me hielp, dat ze regelmatig telefoneerde, een brief of e-mail stuurde, en ze trakteerde zelfs voor een etentje.

Mails:

Dank je! Ik kan niet goed zeggen of schrijven, geen poezie of een mooie tekst. Maar ik vind je lief.

Er is vooruitgang (dat vinden de logopedist en mijn vrienden). Het klikt tussen de logopedist. Ik doe graag oefeningen/praten/luisteren/huistaak. Dus ik ben gemotiveerd!

De kinderen vinden het tof op school. Het komt dus wel goed.

P. heeft ook een bezoekje gebracht (deze morgend 9u) – dus ook bedankt!

Veel liefs, Afa

----

Afa,

Heel veel dank voor je ‘piep Klein berichtje’ dat ik gisteren mocht ontvangen. Ik was er echt blij en verrast mee. Ik ken maar 2 personen die de juiste kaartjes kunnen kiezen, op het juiste moment. Dat ben jij en een van mijn zussen. Dit doet ook onnoemelijk deugd.

Hoe gaat het met jou ? Maak je nog steeds vorderingen ? Hopelijk ben je nog steeds even gemotiveerd om je dagelijkse training bij de logopediste aan te vangen. Zijn de kinderen goed gestart op school ? Alles weer in zijn normale en geroutineerde gedoe ?

Ik denk dat P. je een dezer dagen een bezoekje zal brengen want hij heeft me jou adres gevraagd. Ik heb hem ook je telefoonnummer gegeven om je te kunnen verwittigen van zijn komst. Normaal zou L. je ook een seintje geven voor ze terug naar de US vertrekt.

‘k Wens je nog veel moed en hopelijk tot binnenkort nog eens. Ook DANK U voor dat lieve kaartje. Ik zal het steeds bewaren. Dikke kus. L.

Gepost in Mijn verhaal | Commentaren (0) | Tags: week10

09-09-09

Mijn zoon

Mijn zoon had het moeilijk in het eerste middelbaar: het uurrooster - welke boeken moest hij meepakken, de agenda - wanneer krijgt hij toetsen, en zo van die dingen. En hij was niet ordelijk, al die boeken en schriften waren in hoopjes in mijn woonkamer en keuken. Ik was er moe van en ik riep boos dat hij het boven op zijn kamer zijn rommel moest ordenen. Mijn zoon is oud en wijs genoeg, vond ik, hij moet het zelfstandig doen! Ik had al genoeg problemen.

Hij wou ook naar een verjaardagsfeestje gaan, zo een 15 km van ons huis. Ik mocht niet rijden dus hij moest dan maar fietsen. Hij wilde niet fietsen, hij vond het te ver. Hij wilde graag dat hij mee mocht rijden met de mama van een vriend. Ik moest telefoneren om het te regelen en ik durfde en wilde niet omdat ik niet vlot kon praten, ik schaamde me. Mijn zoon is 12 jaar, hij kan toch zelf wel bellen zeker en het regelen, hij is toch slim genoeg?

Ja hij moest teveel doen, hij had geen mama die hielp. Hij moest zelf fietsen naar school, naar de sportzaal, naar de chiro, alles zelf regelen,  en ... regelmatig was er ruzie. Ik was geen goede mama meer. Ik wilde wel zijn boeken kaften en schrijfgerief kopen maar meer niet. Hij moest het zelf doen!

Taal

Ik praatte en schreef veel over mijn gevoelens, mijn frustraties dat ik niet mocht rijden, mijn beroerte, mijn man die niet wilde luisteren (hij wilde wel luisteren maar hij wilde niet helemaal gehoorzamen en hij  heeft ook recht om niet mee eens te zijn en ik kon er niet tegen). Ik praatte tamelijk vlot over mijn gevoelens. Als ik boos werd (regelmatig als mijn man niet gehoorzaamde) dan kon ik niet goed praten, discussieren en ruzie oplossen.

Ik kon ook niet goed praten over andere dingen, ik doe veel dingen terwijl ik niet praat. Ik voelde mij slecht soms dat ik niet kon zeggen wat ik doe. Ik had echt woordvindingsproblemen, 'de stekker insteken', 'het afwasmachine aanzetten', 'de jas aan de kapstok hangen' ... ik doe dat automatisch zonder woorden, maar hoe zeg ik dat ...

Ik was ook een beetje gefrustreerd over mijn taalproblemen, ik moet mijn kinderen opvoeden hee, sommige dingen moet je 100 keer herhalen voordat ze het weten. Iemand vergat het licht uit te doen, ik wilde zeggen 'doe het licht uit van de wc' en ik zei 'hmm licht af uhh in doen op ... uhu uit?'. Ik kon echt niet goed praten. Ik kan gewoon het licht uit doen zonder iets van te zeggen (want ik kon niet goed praten), maar ik voelde mij een slaaf dan, ik wilde dat niet, mijn kinderen moeten gehoorzamen en ik kon niet praten. Frustratie dus en af en toe ruzie. Mijn kinderen zijn heel lief en hulpvaardig en ik heb ze tamelijk opgevoed voor mijn beroerte, dus het ging tamelijk goed maar soms ...!?

Nee ik had echt woordvindingsproblemen en taalproblemen.

De logopedist hielp, ze leerde me nieuwe woorden en gaf me taaloefeningen. Ik kreeg veel huiswerk en ik moest veel oefenen. Op een bepaald moment kreeg ik een blad met prentjes van de logopedist en ik moest een zin construeren, gewoon 'direkt' zeggen. Dat was heel zwaar, het lukte niet, ik begon te wenen, ik kon precies niks. De zin moest beginnen met 'Ik ben te laat omdat' en ik kreeg een prentje met een trein/spoorweg. Ik had het al moeilijk om dat stuk van de zin te herhalen (ik had daar al echt een probleem mee, ik kon moeilijk een zin herhalen) en dan trein of wat? Wat moest ik zeggen? Het werd 'Ik ben te laat omdat ik voor de bareel stond'. Verschrikkelijk. Ik kon het niet. Ik heb dan thuis mijn huiswerk verder afgemaakt, dat ging beter, ik had tijd om na te denken, ik gebruikte google soms om woorden te vinden of ik las een stukje tekst en probeerde een zin te maken. Soms vroeg ik hulp aan mijn man (of mijn kids), hij maakte direkt een zin (hij kan dat zo goed en ik kon het niet) en ik kon zijn zin niet herhalen, ik moest het nog eens vragen, zeg het nog eens, hm, zeg het nog eens ... een paar keer, ik wou gewoon de zin schrijven en het lukte niet goed (het is precies een dictee, ik ontving de zinnen niet en ik kon het niet registreren). En mijn man had geen geduld, want hij keek naar de TV en hij wilde de film volgen, hij wilde de zin niet vijf keer herhalen. Tja zo iets ...

Nu misschien moet je een moeilijke weg volgen? De gemakkelijke weg zou zijn, mijn man schrijft de zin op en ik herschrijf de zin, infeite mijn man doet mijn huiswerk. Een andere gemakkelijke weg zou zijn dat ik gewoon kan zeggen, ik kan het niet, ik kan geen zinnen maken. Dus ik deed er iets tussen, mijn huiswerk was veel beter dan dat ik het alleen kon, ik gebruikte mijn man, mijn computer (google, wikipedia, ...), mijn woordenboek, ...  En uiteindelijk wat ik deed, was woorden herhalen, zinnen nabootsen, proberen en oefenen.

Nu gebruik ik nog altijd google. Mijn Engels gaat soms beter dan mijn Nederlands, dat gebruik ik 'Google vertalen' ! Ik wilde zeggen 'obey' en dat is 'gehoorzamen' en 'not agree' en dat is 'niet mee eens'.

Dit stukje van mijn blog heb ik geschreven in 2 uren. Misschien ben ik nog trager maar ik ben al veel beter.

08-09-09

Bezoek

Heel veel collega's hebben mij geholpen, ze gaven me steun met berichtjes, bezoekjes, kaartjes enz...! Ik vind dat fantastisch dat ik zo'n goede collega's heb! Zo een baas van een baas van een baas van een baas die dicht bij mij woont die kwam mij gewoon bezoeken en kwam eens zien of alle administratie in orde was en wou wel helpen. Mijn administratie (mutualiteits-, hospitalisatiepapieren, ...) was inorde, ik wist veel  van vroeger van mijn bevallingverlofadministratie. Mijn geheugen werkte hoor!

Mails:

Hallo,
Dinsdag om 9u is goed.
Niet vroeger want ik moet de 2 jongste naar school brengen met de fiets.
Bedankt, Afa

----

Afa, Dank u, ik lees dat dinsdag je vrije dag is. Ik kom morgenvroeg rond 9 uur eens langs bij je thuis. Ik rij daarna dan naar mijn werk. Laat me gerust weten of dit niet past voor je.
P.

----

Hallo,
Bedankt voor je e-mail.
Ik ben precies helemaal gezond – fysiek is in orde – geen pijn – ik kan denken …. Ik kan alleen niet goed praten/spreken/schrijven/begrijpend lezen/luisteren….. Er is vooruitgang. Dat vinden de logopedist, vrienden, … enz ... dus het zal wel beter worden (hopelijk). De dokter vindt dat ik capabel ben om te rijden. Maar ik mag niet rijden door de wetgeving (verboden te rijden voor 6 maanden ivm hersenberoerte). Ik wou dat de wetgeving kon veranderen … Je mag me altijd bezoeken. Dinsdag is mijn vrije dag (geen logopedist) – misschien kan ik eens bezoeken naar mijn werk (trein-metro). Groetjes,
Afa

----

Afa - We missen je hier op het werk. Ik vroeg me af of je het op prijs zou stellen als ik je eens kwam bezoeken. Ik kan langskomen op een tijdstip dat jou best past. Ik wou graag weten hoe het met je gaat en ook zien wat ik eventueel kan doen om je te helpen. Vriendelijke groeten,
P.

07-09-09

Zij schreef van wat ik voelde

Een goede vriendin schreef van wat ik voelde?! Ik vond dat zo tof! Ze heeft precies telepatische gave of  we waren soulmates!

Instant Messenger:

E. [2:35 PM]: Dag Afa, Ik zie net dat je op communicator zit. Hoe gaat het ermee?

Afa [2:41 PM]:Hallo E.

Afa [2:42 PM]:Alles goed met jou en de familie

E. [2:44 PM]:Voor het moment wat hoofdpijn en ...

E. [2:44 PM]:Maar hoe is het met jou. Dat is veel belangrijker.

E. [2:45 PM]:Gaat het al wat beter met je communicatie met je man?

Afa [2:47 PM]:ik ben te traag om te schrijven

Afa [2:48 PM]:(een andere persoon op communicator) dus niet te snel

E. [2:49 PM]:Ik wacht wel even, ik ben ook met 2 aan het communicatoren.

Afa [2:50 PM]:Het was niet zo goed met mijn man en ikke.

Afa [2:51 PM]:Hij wil al bijna scheiden van al die ruzie (vanaf mijn hersenberoerte) dus ...

E. [2:55 PM]:Ja, het is inderdaad niet gemakkelijk wat je allemaal meemaakt. Ik heb de indruk dat hij het er van in begin al moeilijker mee heeft dan jij. Jouw hobby is altijd de kinderen geweest en je zorgde er altijd voor dat ze alle activiteiten die ze maar dromen konden doen en hij moest zich van niet veel aantrekken. Nu dat je niet meer met je auto mag rijden ben jij je onafhankelijkheid kwijt en zal hij meer moeten inspringen wat voor hem geen evidentie is.

Afa [2:57 PM]:je kunt goed schrijven

E. [3:00 PM]:Ik denk dat je veel geduld moet hebben, niet alleen met je genezingsproces en het wachten tot je weer auto kan rijden, maar ook met je man. Hiermee wil ik je ook een grote dosis "GEDULD" sturen want dat is zeker niet gemakkelijk.

E. [3:02 PM]:En niet opgeven, he! De moed erin blijven houden.

Afa [3:03 PM]:Het gaat iets beter. Hij doet zijn best en ikke ook zeker dus hopelijk

E. [3:04 PM]:In ieder huwelijk zijn er zo'n crisismomenten, maar bij jou is het extra moeilijk door alles wat je is overkomen. Maar ik ben ervan overtuigd dat jullie er gesterkt zullen uitkomen als je maar doorzet.

Afa [3:05 PM]:De dokter zei dat patienten met hersenberoerte meer aggresief zijn

Afa [3:05 PM]:vandaar dus

E. [3:08 PM]:Het is te begrijpen dat je je niet goed in je vel voelt want wat je is overkomen is niet niets! Het is voor niemand in jullie gezin gemakkelijk. Daarom is het zo belangrijk dat jullie beseffen dat jullie er voor elkaar zijn op momenten dat er iemand het moeilijk mee heeft.

E. [3:13 PM]:De buurvrouw (55j) van toen ik in daar woonde heeft ook een beroerte gekregen nadat ze haar geopereerd hadden van overbruggingen. Ze kan niet meer spreken en is lam langs 1 kant. Haar man kan er  niet goed mee om en wil zijn eigen leven leiden zonder al die miserie. Daarom heeft hij haar naar een instelling laten brengen. Mijn moeder was verontwaardigd toen ze dit hoorde.

Afa [3:14 PM]:hmmm

E. [3:15 PM]:Het is niet gemakkelijk om zo'n beroerte te verwerken, maar ik ben ervan overtuigd dat het bij jou zeker gaat lukken. Het gaat al heel goed vooruit bij jou

E. [3:16 PM]:En als je je eens af wil reageren, kan je bij ons terecht, he!

Afa [3:16 PM]:Jij bent wel een toffe vriendin  je kunt veel echt waarheid geven

Afa [3:16 PM]:ik kan dat niet goed zeggen/schrijven

Afa [3:17 PM]:maar ik kan al lezen en begrijpen dus toch nog iets

E. [3:18 PM]:Ik denk veel aan jou, hoor & wil je zoooo graag helpen! Ik vind het alleen vervelend dat ik bij jou nog niet geraakt ben.

Afa [3:19 PM]:ben je volgende week ergens op je werk

E. [3:19 PM]:Ik ben echt blij dat je alles goed verstaat want ik schrijf niet meer in gemakkelijke zinnen (wat ik in het begin wel deed.) Dus je gaat er zeker op vooruit!

E. [3:19 PM]:Ja, dinsdag, Woensdag en vrijdag.

E. [3:20 PM]:Ben je van plan om naar het werk te komen?

Afa [3:20 PM]:misschien

Afa [3:20 PM]:waarschijnlijk wel ergens maar ik weet het nog niet helemaal

Afa [3:21 PM]:dus binnenkort wel

E. [3:21 PM]:Laat maar weten wanneer je komt, want ik wil je zeker zien!

Afa [3:21 PM]:zeker

E. [3:22 PM]:Ik ga je nu laten, want het zal wel vermoeiend voor je zijn met al dat geschrijf.Probeer maar wat van het zonnetje te genieten voor dat de kinderen terug van school zijn!

E. [3:22 PM]:Veel liefs!

Afa [3:23 PM]:bedankt - met al je zinnen die je geeft is mijn hart

Afa [3:23 PM]:dat is dus een gedichtje voor een mentaal gehandicapte (=ik)  maar ik kan dat niet direct zeggen

Afa [3:24 PM]:vandaar

Afa [3:24 PM]:salukes

Afa [3:24 PM]:bedankt en veel liefs

03-09-09

Analfabeet

Ik kreeg veel briefjes van de lagere school en nog meer briefjes van de middelbare school en ik moest die allemaal lezen, amaai dat was zwaar voor mij. Ik begreep de teksten van de briefjes niet zo goed dus de kids moesten helpen. Goed dat ik veel wist van vroeger, sommige dingen selecteerde ik wat ik wilde lezen of niet wilde lezen zoals de schoolreglementen, zoveel bladzijden tekst lezen voor niks?!

Mijn kinderen moesten hun huiswerk maken, zelfstandig, ik kon niet goed helpen, ik voelde alsof ik een analfabeet ben. Ik kon wel technisch lezen maar ik begreep de teksten niet. Ik kon schrijven maar ik kon geen goede zinnen maken. Ik kon vrij goed spelling- en dt-fouten vinden van mijn kinderen, toch nog iets dat ik wel kan!?

Ik moest ook naar de ouderavond, hoe dat de school werkt enzo van die dingen. Op internet vind je informatie ivm luisteren naar een voordracht / voorlichting: er blijft van wat we horen, gemiddeld maar 20% hangen. Ik wist dat ik niet goed begrijpend luisteren kan, dus ik concentreerde me en deed mijn best en kon vrij goed volgen, dus ... volgens mij had ik wel meer dan 20% van de voorlichting opgevangen?! De spreker zei ook dat we nadien meer informatie gaan krijgen van de titularis van mijn zoons klas en daarna gaan we een drankje aangeboden worden. Ik vond de weg naar het lokaal van de klas niet en ik had het wel uiteindelijk gevonden. Daarna heb ik een drankje genomen, er waren mensen die ik kende, ik wilde wel praten maar ik durfde niet, ik had schrik om fouten te maken en ze wisten misschien ook niet dat ik een beroerte heb gekregen. Ik ben snel door gegaan en fietste terug naar huis.