27-07-12

(On)zichtbaar

De gevolgen van een beroerte kunnen zichtbaar zijn maar ze kunnen ook min of meer onzichtbaar zijn, omdat het gaat om veranderingen in het denken, de communicatie, de gevoelens en het gedrag.

Een vriendin en lotgenote lijkt alsof ze geen beroerte heeft gehad, ze is een toffe vrouw, heel sociaal, ... ze heeft een buitenlands accent* en ze krijgt complimenten dat ze heel goed Nederlands praat!

Ze heeft ook problemen met autorijden, oriëntatieproblemen, geheugendefect, … Ik zie het niet maar zij vertelt het. De gevolgen zijn niet zichtbaar, alleen zich zelf en haar man en misschien een paar mensen zien het.

Ik ben ook veranderd, veel dingen kan ik even goed als vroeger, maar ik kan niet goed mijn emoties regelen. Ik probeer soms mezelf te remmen, het lukt soms en soms niet. Tja ... Ik kan er ook niet goed tegen dat ze met mijn probleem lachen, dan krijg ik het nog erger.

* Het buitenlandsaccent-syndroom (foreign accent syndrome) is een zeldzame aandoening waardoor spraakpatronen veranderen. Dit is vaak het geval na een beroerte of een hoofdletsel. Ze verliezen hun eigen accent en in de plaats daarvan neemt hun stem een vreemde toon aan.

20-09-11

Babylonische spraakverwarringen

begrijpen.jpgIk vraag me af van waar het komt?

Mensen kakelen door elkaar heen. Ieder babbelt maar wat voor zich uit zonder ècht naar de ander te luisteren. Mensen praten langs elkaar heen. Iedereen is met zichzelf bezig. En zo verstaan we elkaar niet meer?

Of is het mannen en vrouwen die elkaar niet begrijpen, de ene woont op Mars en de andere op Venus? Of moeten ze een brug bouwen tussen deze planeten?

Of maakt diversiteit, vreemde culturen en onbekende talen verwarring?

Of is het afasie? Als je van een andere planeet lijkt te komen, zonder woorden, verstard en verstomd. Door de letters het woord niet meer zien en geen woorden meer kunnen uitbrengen.

---

“I know that you believe you understand what you think I said, but I’m not sure you realize that what you heard is not what I meant.” – Robert McCloskey

23-08-11

Motivatie is erg belangrijk

Een aantal jaren geleden ... mijn broer zat in het 5de middelbaar en hij was niet geslaagd want hij had een dikke buis op Frans. Mijn ouders verhuisden en mijn broer ging naar een andere school,  terug in het vijfde middelbaar, bissen dus. Dat jaar werd hij terug gebuisd, weeral een buis voor Frans. Mijn broer is vrij slim maar wel lui, denk ik, en wat is slim, hij heeft een wiskundeknobbel (en geen taalknobbel). Hij moest dus trissen! Mijn ouders waren boos en mijn broer moest na school nog eens avondschool Frans volgen. Een beetje dwangmatig, hij moest, hij moest slagen! En mijn ouders wilden ook tonen aan de juf van Frans, dat hij echt zijn best doet! Hij is wel slim alleen talen daar is hij niet goed in! Hij was toen uiteindelijk door!

Mijn broers leven is geslaagd, hij is een IT-specialist, slimme kerel en hij maakt veel spelling en dt-fouten. Een IT-knobbel en geen taalknobbel? Of beelddenker en geen taaldenker?

En toen, nog niet zo lang geleden ... hij werd verliefd op een Franstalig meisje. Hij spreekt nu vloeiend Frans! Echt! Zij was zijn motivatie!

----

Ik was gemotiveerd om terug vlot te kunnen praten  ... ik wilde zelfstandig zijn, ik wilde voor mijn kinderen zorgen en ik wilde werken ...

'Zich motiveren' is soms niet gemakkelijk ... als het niet vanzelf gaat, dan moet jezelf dwingen om net dat stapje meer te zetten. Ik lees niet graag (of het is nog te moeilijk), ik verplicht mezelf om een boek te lezen en mijn laptop laat ik thuis (mijn laptop is te verleidend). 

Nog eventjes ... zonder steun van anderen kom je er niet (alles gaat hoor maar het is toch moeilijker). Steun, begrip en medeleven van andere mensen is heel belangrijk. Zij moeten je immers opnieuw motiveren als je het niet meer ziet zitten. Elke dag een aanmoedigend woord doet wonderen!

Ej trouwens ik ben niet altijd een goed voorbeeld! Momenteel ben ik ook niet gemotiveerd om te vermageren. Ik eet en snoep te graag. Momenteel ben ik ook niet gemotiveerd om te sporten. Dus? Misschien binnenkort? Het is wel nodig!

Je kunt niet alles doen ... hee?!

15-07-11

'Date' Guido

Tijdens de Nationale Afasiedag heb ik Guido, de man die alles organiseerde, gezien, ik heb niet veel met hem gepraat want hij was altijd druk bezig. Daarna hebben we een paar weken heen en terug gemaild en gebeld over mijn artikel, mijn blog en mijn kinderen en over hem en zijn kleinkinderen, …

'Zou jij het zien zitten om samen iets te gaan eten (dicht waar jij woont), liefst een donderdag avond (eind november of december). Ik schrijf er een tekstje over. Het kan anoniem zijn en je mag het verbeteren of een stukje weglaten. Laat het maar weten of je dat ziet zitten of niet.’ Ik kreeg geen antwoord dus ik dacht dat hij het niet zag zitten … een maand later, kreeg ik antwoord, en hij wilde wel gaan eten maar hij heeft weinig tijd, hij heeft veel vergaderingen.Toen heeft hij  tijd voor mij gemaakt.

Ik ben donderdag, 13 januari iets gaan eten met hem. Juist 35 jaar geleden (op 13 januari 1976) kreeg hij zijn eerste hersenbloeding. De afspraak vond ik leuk, het was lekker eten, hij heeft zijn leven verteld en ik heb veel geluisterd, voor mij is ‘luisteren’ moeilijk en ik heb mijn best gedaan. Ik had ook een paar vragen i.v.m. organisatie en het bestuur en hij heeft mij geholpen want hij heeft veel ervaring! Echt!

Guido heeft motorische afasie, hij heeft vooral woordvindingsproblemen, meestal vindt hij het woord maar met vertraging … het lijkt een beetje een film in slow motion … als hij het woord echt niet vindt, zegt hij djuu …en dan komt het woord, hij blijft vrolijk! Ik vroeg of hij alles begrijpt, ik had veel begripsproblemen en nu gaat het beter en hij zei dat hij niet veel begripsproblemen heeft maar wel een klein beetje, ‘Wie niet?’voegde hij er aan toe!

Bij het eten zie ik dat het wel moeilijk is om maar één  hand te gebruiken. Zijn rechterhand werkt niet, het papiertje van een suikertje openmaken is al moeilijk! Met mes en vork  zijn tafelmanieren,  maar dat gaat niet, met een vork een bladje sla eten is heel moeilijk!

Guido vertelde over zijn jeugd, hij was een bezige bij, deed elke avond sport, volleybal, voetbal, duurloop, fietsen. Na het middelbaar onderwijs deed hij handelwetenschappen, zijn vader was gestorven en hij moest in de winkel werken en dus ging hij naar de avondschool. Nadat hij afgestudeerd was, is hij in een garage begonnen, hij leidde en organiseerde de hele garage met  veel personeel, hij werkte 11u per dag en in het weekend werkte hij ook. Ik zei ‘Dan sliep je maar 4 u per nacht?’ Hij glimlachte en zei ‘Ja zoiets’…

Toen, hij was 26 jaar en zijn vrouw was in verwachting, kreeg hij een cva, een bloedvat gesprongen waarschijnlijk van een vroegere auto-ongeval. Hij werd geopereerd terwijl zijn vrouw beviel, hij kreeg een dochtertje. Ik luisterde en ik dacht wat een ontroerend verhaal. Zijn vrouw beviel diezelfde dag van een dochter in Hasselt terwijl hij in Leuven, Sint Rafaelziekenhuis, werd geopereerd van een hersenbloeding. Zij had hem nodig en hij had haar nodig.

Hij had verlammingsverschijnselen, afasie en epilesie. Hij bleef een paar maanden in het ziekenhuis en dan ambulant. De revalidatie ging vrij goed, bijna een jaar later kreeg hij terug een cva, terug verlammingsverschijnselen en moest ‘opnieuw’ beginnen … Epilepsie aanvallen kreeg hij tot augustus 1977, dagelijks neemt hij nog medicatie.

Guido vertelde ook over ‘niet mogen autorijden’ en toen hij terug mocht rijden voelde hij zich vrij (ik had dat dus ook!). Ik vroeg of hij lang niet mocht rijden. Hij zei dat het wel een jaar of drie duurde, hij reed (of oefende) wel op een stuk privé-grond maar hij mocht niet. Hij werd verwezen voor een rijgeschiktheidstest bij Cara en dat was moeilijk. Hij kreeg eerst een negatieve beoordeling want hij praatte niet vlot en had verlammingsrestverschijnselen. Een half jaar later werd hij positief beoordeeld, eindelijk!

Na zijn cva is hij vrij snel beginnen sporten, veel fietsen tijdens de revalidatie, daarna atletiek maar hij kreeg een kwetsuur en dan is hij beginnen wielrennen en ping pongen. Hij is ook met joga begonnen, dat deed hem goed, hij begon vlotter te praten, kon zich beter concentreren en zijn geheugen werd beter. Hij gaf een voorbeeld in yoga dat hij veel gebruikt, het is waarschijnlijk focussen of inzoemen, tijdens ons etentje fikseerde zijn ogen op een punt, een buis van de verwarming,  en dat hielp, hij praatte vlotter!

Guido vertelde verder over zijn verenigingen, tal verenigingen waar hij actief in is. Wat een bezige bij!!!  Hij vertelde ook over zijn familie en hun aktiviteiten, …

We begonnen terug over ‘afasie’, hij kan niet goed schrijven en ook niet goed lezen. Hij leest diagonaal, selecteert wat belangrijk is. Ik heb dat ook. Ik schrijf nu tamelijk goed omdat ik veel heb geoefend maar het lezen is soms moeilijk. Op mijn werk moet ik ook selecteren, ik krijg zoveel e-mails, ik moet ook hoofd en bijzaken scheiden.

Hij vertelde ook dat hij beter dialect praat dan abn, ik vroeg of hij tegen mij wilde ‘dialect’ praten en het lukte niet, … voor mij is het ook moeilijk om van het nederlands naar het engels te gaan, een andere woordenschuif openen!

We hebben heel veel gepraat en het werd laat, de dame van de taverne wilde sluiten …  Guido babbelde in het dialect tegen haar en hij praat inderdaad vlotter!

Guido, ik ben blij dat ik met jou heb gesproken! En Guido mailde ‘We hebben goed gegeten en er beide iets van opgestoken.

 

01-03-11

Vreemde taal

Mijn zoon was in de grote vakantie naar een Frans kamp geweest, 'onderdompeling' noemt dat, ze mochten geen Nederlands praten anders kregen ze straf. Toen hij terug kwam, was hij opgelucht, omdat hij geen Frans meer moest praten, hij kon terug ademen. Hij had zijn taalvaardigheid verbeterd maar het was een serieuze inspanning en hij had geen vrienden gekregen. Hij kon geen grapjes maken, gezellig babbelen, ... want zijn Frans was niet goed genoeg, hij voelde zich geïsoleerd. Hij wilt volgend jaar niet meer gaan.  

Nu ik heb afasie, ik heb het ook zwaar, ik heb geen moedertaal meer, Nederlands is voor mij een ‘Vreemde taal’. Wat ik belangrijk vind is dat jij begrijpt wat ik bedoel en ik begrijp wat jij bedoelt. Het gaat niet zozeer om vloeiend en perfect te spreken. Dus ik ben klaar ... maar nog niet helemaal. Ik zou zo graag willen verdrinken in een dik boek. Ik zou zo willen opgaan in een film. Als je een taal goed wil leren beheersen dan kost dat veel tijd, dat gaat nog wel een paar jaren duren. En dan ... ?!

----

Op het werk gaan we samen lunchen met onze Vlaamse collega's. Op het werk 'moeten' we Engels praten en tijdens de lunch kunnen we Nederlands praten, voor vele is het een verademing. Een Franstalige collega gaat soms met onze Vlaamse collega´s lunchen. Voor hem is het een grote inspanning, hij moet zijn hersenen gebruiken, hij wil de conversatie volgen en probeert ook in het Nederlands te praten, dat is zwaar!

Voor mij is het ook moeilijk. Lunchen zou een verademing zijn, maar iedereen praat en ik moet luisteren? Hoe kan ik dan op adem komen? Ik doe mijn best om de conversatie te volgen maar als het niet meer lukt dan volg ik niet meer, dan rust ik of dagdroom ik. Ik probeer soms ook om iets te zeggen maar het is moeilijk. Een grapje maken, dat gaat meestal verkeerd. Ik voel me soms geïsoleerd. Ach, uiteindelijk hebben we leuke collega´s, ik doe mijn best en zij accepteren mij.

25-01-11

Diversiteit werkt ...

Mijn bedrijf gelooft in de kracht van diversiteit en voert een actief diversiteitsbeleid. Ik sta er achter maar ik heb er nooit veel over nagedacht, het is gewoon wel leuk, al die nationaliteiten, ik heb al een Griekse, een Egyptische, een Belgische, een Amerikaanse en een Ierse baas/bazin gehad en mijn collega´s zijn een Italiaanse, een Mexicaan, een paar Walen, vrij veel Vlamingen, een paar Nederlanders en een paar Duitsers,... heel tof!

Mijn bedrijf gebruikt Engels als voertaal, voor vele is het niet hun moedertaal en daarom is er soms taalverwarring en dat min punt wordt geaccepteerd voor alle het positieve ...

Nu, ik pas in het bedrijf want ik ben geen zonderling! Ik ben gewoon blij dat ik daar werk en ik mag mijn talenten gebruiken!

04-09-09

Poetsvrouw

Mijn poetsvrouw was op vakantie en normaal zou ze terug komen. Ik kreeg een telefoontje* van het poetsbureau en zij vertelde dat de poetsvrouw en haar dochter in Wit Rusland blijven bij haar familie. Pech, ik had geen poetsvrouw niet meer.

Eind september kreeg ik terug een telefoontje*, de dochter van de poetsvrouw had heimwee en ze komen terug naar België!? Ik was blij want die poetsvrouw was heel goed! Ik kreeg terug een poetsvrouw, joepie! De poetsvrouw heeft twee of drie keer gekuisd in oktober, dan kwam ze niet omdat ze een platte band had, dan is ze nog eens gekomen en dan is ze verhuisd. Pech, weeral geen poetsvrouw meer.

De poetsbureau vond geen poetsvrouw voor mij meer, ik wilde een poetsvrouw van vrijdag voormiddag en dus lukte het niet. Ik heb nog altijd geen poetsvrouw en een aantal dienstencheques heb ik terug geruild voor geld, mijn dienstencheques waren bijna vervallen.

Pech! Ik moest/moet zelf kuisen!

Mijn poetsvrouw was een hele goede poetsvrouw. Ze kon niet goed Nederlands praten, haar moedertaal was Russisch. Maar zij vond mijn taalfouten, ik zei bijvoorbeeld 'tot morgen' in plaats van 'tot volgende week' ... stom hee, ik voelde me slecht!

*telefoontjes waren heel moeilijk voor mij, luisteren en dan nog antwoorden, verschrikkelijk, ik wilde graag vlot praten en ik voelde me rot ... mentaal gehandicapt ... idioot

 ----

Ik kreeg regelmaat nieuwe 'woordenschat' van de logopedist ... en ik moest zinnen maken met woorden ... ik deed dat als huistaak, uren werkte ik om een paar zinnen te maken, het was veel werk voor mij, mijn huistaak was tamelijk goed en de logopedist verbeterde het dan ... Ik weet wat ik moet doen maar ik kan niet goed uitleggen wat ik moet doen ... moeilijk hee ... taalstoornis!

Woordenschat: Cheques ...

Ik: Cheques bestaat niet meer. Een ander voorbeeld is dienstencheques. Ik stort het geld om de dienstencheques te bestellen. Binnen een week ontvang ik de cheques bij de post. Ik heb een poetsvrouw en geef een cheque per gewerkt uur aan haar. Ik schrijf de datum, ik kruis 'Huishoudelijke hulp' en ik onderteken.

Gecorrigeerd: Cheques bestaan niet meer. Een ander voorbeeld is dienstencheques. Ik stort het geld om de dienstencheques te bestellen. Binnen een week ontvang ik de cheques per post. Ik geef mijn poetsvrouw een cheque per gewerkt uur. Ik schrijf de datum, ik kruis 'Huishoudelijke hulp' aan en ik onderteken.