29-10-11

Geen oedemen

Bij klinisch onderzoek bij opname (van mijn hartinfarct) staat er ...

Ledematen: normale bevindingen, soepele kuiten, geen oedemen.

Hey ik heb geen oedemen meer! Ik heb een tijdje geleden in het gips gezeten. Na het gips had ik een olifantenbeen, een groot verschil tussen mijn 'ex-gips' 'oedeem' linker been en mijn rechter been. Nu gaat het veel beter maar ik zie het nog altijd.

Een verpleegster moest bloedprikken en het lukte niet zo goed. Ze bekeek mijn benen, ze zei 'misschien prikken in je been?' Ze zag direct dat ik een dikkere been heb dan het ander. Ze ziet meer details ... dus toch een beetje oedeem! 

(Ze heeft uiteindelijk in mijn benen niet geprikt maar toch nog eens in mijn arm).

26-10-11

Wat is de oorzaak?

Ik kreeg geen ‘gewoon’ hartinfarct, ik heb geen aderverkalking of plaque …

Wat het wel zou kunnen zijn is een embolie ‘uit het hart’. Ik maak dus bloedpropjes en die komen terecht in de bloedbaan in kransslagaderen (hartinfarct), hersenen (CVA) of andere organen  ...

Voorkamerfibrillatie (VKF): door chaotisch trillen van de hartspier valt de pompkracht van de boezems weg en kan de bloedstroom in een kleine holte korte tijd tot stilstand komen, met als gevolg de vorming van kleine bloedstolsels. Deze bloedstolsels kunnen vervolgens de bloedsomloop in schieten en een beroerte of een hartinfarct veroorzaken. Bij voorkamerfibrilleren zal de behandeling naast stollingwerende medicijnen ook vaak bestaan uit anti-aritmica.

Patent Foramen Ovale (PFO): We worden allemaal geboren met een gaatje in de wand tussen de boezems (PFO). Voor de geboorte had dat gaatje een functie maar na de geboorte, als het zuurstofarme bloed op weg naar de longen van het zuurstofrijke bloed moet worden gescheiden, geeft het gaatje juist problemen. Bij drie op de vier mensen sluit het gaatje zich vanzelf kort na de geboorte en bij één op de vier blijft de doorgang open. Kwaad kan dat in de meeste gevallen niet, want het gaatje wordt dan door een flap afgesloten. Het bloed kan alleen onder bijzondere omstandigheden – als de flap bijvoorbeeld bij een harde nies wordt weggedrukt – van de ene boezem naar de andere stromen. Soms geeft een open PFO wel problemen. Er vormen zich dan in de turbulentie rond het gaatje bloedstolsels die via de bloedsomloop worden meegevoerd naar de hersenen waar ze een beroerte kunnen veroorzaken (of ... naar de kransslagaderen waar ze een hartinfarct kunnen veroorzaken). Bij een verhoogd risico op een beroerte e.a. worden er stollingwerende medicijnen voorgeschreven. Als de medicijnen niet helpen, kan het gaatje operatief worden gesloten door hartkatheterisatie. Een katheter met een uitvouwbare prothese (parapluutje) wordt via de bloedsomloop naar het hart gebracht om het gat te dichten. Dit is een weinig belastende ingreep.

Hej ik schrijf niet zo goed: deze info, goed verstaanbare uitleg staat ergens op http://www.hartwijzer.nl/ (Ik heb de tekst genomen (copy&paste) die voor mij toepasbaar is en een klein beetje veranderd, infeite een vertaling van Nederlands (NL) naar Vlaams (BE)). Die medische verslagen van het ziekenhuis (zie hieronder) zijn vrij moeilijk, ik moet continue googlen, wat betekent dat …? Goed dat google en wikipedia bestaan … een gratis online medische encyclopedie! Dus ik begrijp nu een beetje wat ik heb.

Deel van het medisch verslag: De oorzaak is hoogstwaarschijnlijk geen primaire plaqueruptuur, maar eerder een emboligeen fenomeen. Echocardiografisch zien we de gekende PFO, met spontane links-rechts shunt, doch slechts matige rechts-links shunt bij Valsalva (echter suboptimal uitgevoerd). Eenmalig werd ook een episode van VKF gedocumenteerd. Gezien reeds twee thrombotische events bij deze jonge persoon, dient anticoagulatie opgestart te worden. Bij opname werd VKF vastgesteld doch dit gebeurde in een ischemische setting. Om in de toekomst (asymptomatische) episodes van VKF te kunnen registreren werd links prepectoraal een loop recorder ingeplant waarmee gedurende drie jaren het hartritme continu kan geregistreerd worden. Er is ook een patient geactiveerde registratie mogelijkheid. Indien in de komende drie jaren geen VKF kan gedocumenteerd worden dan gaat er besproken worden om het PFO te sluiten om aldus nadien de orale anticoagulatie te kunnen staken.

Ondertussen heb ik geen ‘ingeplanteerde loop recorder’ meer (het was mislukt) …  ik weet nog niet wat we gaan doen of wat ik wil doen, schrik om nog eens te implanteren. De eerste data (1 maand) was goed, ze hebben geen hartritmestoornis gevonden.

Waarom hebben ze dat gaatje (PFO) nog niet gesloten? De cardioloog zei dat de zware medicatie (anticoagulatie) even goed is dan het gaatje sluiten. En als het gaatje operatief nu wordt gesloten dan moet ik nog steeds zware medicatie nemen vermits ze nog steeds niet zeker weten dat ik hartritmestoornissen heb of niet, dus ze doen het nog niet. 

Ze hebben een VKF wel een keer gezien, maar dat was in een ischemische setting, ischemische betekent 'onvoldoende doorbloeding'. Ik denk dat het tijdens de hartkatheterisatie was, ze hebben dan het hartritme herstelt met elektrische reconversie en cordarone (=anti-aritmica) tijdens de hartkatheterisatie, volgens mij is het een risico: complicaties bij hartkatheterisatie.

Woordenboek (wikipedia, e.a.):

Voorkamerfibrillatie (VKF) = Boezemfibrilleren of atriumfibrilleren, in België noemt het voorkamerfibrilleren is een hartritmestoornis waarbij de boezems (atria) van het hart niet meer zoals normaal samentrekken na een ontlading van de sinusknoop maar veel te snel en onregelmatig samentrekken. Het hart blijft wel een groot deel van de vitale pompfunctie behouden omdat de kamers nog wel effectief werken, maar in een onregelmatig ritme.

Patent Foramen Ovale (PFO)= is de open verbinding tussen de linker- en rechterboezem van het hart zoals die aanwezig is in de foetale bloedsomloop; de kleine bloedsomloop (van en naar de longen) en de grote bloedsomloop van en naar de rest van het lichaam zijn nog niet gescheiden. In principe sluit het foramen ovale vlak na de geboorte.

Anti-aritmica = hartritme-normaliserende medicatie (zoals cordarone)

Anticoagulatie = stollingwerende medicijnen (zoals aspirine, marcoumar,…)

12-10-11

Ik was er niet bij …

Uw 42-jarige patiënte, met een voorgeschiedenis van belangrijk thrombotisch CVA op jonge leeftijd, werd opgenomen op de dienst cardiologie, na MUG-interventie omwille van ventrikel fibrillatie en succesvolle resuscitatie ten gevolge van acute myocard infarct inferior vermoedelijk op passagère trombogene occlusive.

Ik was er precies niet bij. De man op spoed* zei dat ik verschillende keer zei ‘Sorry,…’. Ik weet daar niets meer van. De MUG, de spoedafdeling, de coronarografie (dringende linker hartcatheterisatie) … weet ik niets meer van.

‘s Morgens werd ik wakker in het ziekenhuis in de afdeling hartbewaking. Allemaal machines rond mij. Buisjes in mijn neus (om te helpen ademen) en andere dingen zoals infuus, urinezak, … Mijn hart werd bewaakt, automatisch werd regelmatig bloeddruk genomen, ik had ook een soort 'knijper' op de vinger (om het zuurstofgehalte in het bloed te bepalen). De verpleegster zei dat mijn rechter been niet mocht plooien om liesbloeding te voorkomen. Mijn man is naar huis gegaan, hij wilde gaan slapen. Mijn schoonmoeder was bij mijn kinderen of ze waren al op school.

Er kwam later bezoek, mijn ouders denk ik en dan mijn broer en zijn vriendin. Mijn broer zei een paar weken later dat ik dingen had verteld en ik wist niet dat ik het had gezegd. Het geheugen was even weg … ik weet niet meer wat ik heb verteld. (Geheimen denk ik). Ik ga ook meter worden (ze krijgen een kindje). Ik was het ook vergeten. Hypnotica … denk ik. 

En ’s avonds kwamen mijn man en mijn dochters.

*Recent was ik op spoed. De man op spoed heeft mij geholpen om mijn wonde te infecteren en bloed te prikken. Hij herinnerde mij, hij was in dienst tijdens de nacht van mijn hartinfarct, hij heeft toen een infuus gestoken en hij heeft met mijn man gesproken** Hij zei dat de MUG-mannen het heel goed hadden gedaan (mijn leven hebben gered).

**Mijn man zei 'ik werd wakker en heb naar spoed gebeld, ik had niets gedronken terwijl ik normaal iets drink en dan goed slaap'.  Blij dat hij mij heeft gevonden!

Dank u schat (mijn man)! Dank u MUG-mannen! En dank u ziekenhuis!

Gepost in Gedachten | Commentaren (0) | Tags: verslag, hart, oorzaak

06-03-11

Persevereren (1)

Persevereren, er wordt steeds hetzelfde gezegd.

Over mezelf moet ik af en toe een bittere pil slikken, ben ik dat? Schaamte! (Een bittere pil slikken = iets onaangenaams moet horen).

Mijn moeder vertelde over hoe ik reageerde toen ik pas een beroerte had gekregen. Ik zei steeds hetzelfde: ik niet auto rijden, niet eerlijk, mijn kinderen sporten, ik wil kinderen rijden, want ik moet rijden, niet eerlijk, ik moet auto rijden ….

Persevereren, eindeloos herhalen van woorden en zinnen … gewoon niet goed kunnen stoppen.

Frustratie. Ik vond het heel erg om niet te mogen autorijden, ik wilde zelfstandig zijn, ik wilde graag voor mijn kinderen zorgen. Bij alle medische verslagen staat er ook veel over ‘niet mogen rijden’ en het was negatief (steeds herhalen dat zij niet zonder haar auto kan, rigiede en perseverende houding omtrend het rijverbod,…).

Ja en mijn blog staat ook vol van ‘niet mogen rijden’.

Persevereren, een idee over iets hebben waar je niet vanaf komt.

Negatief … Doemdenken

Neutraal … Passie … of … Verslaving?

Persevereren is ook positief: doorzetten, volhouden, …

Medisch verslag: Afa praat zeer veel en erg omslachtig, ze wil alles uitleggen, alles begrijpen wat er aangeboden wordt. Ze tracht voortdurend orde in haar gedachten te brengen, ze schrijft alles op. De woorden 'zien' helpt haar om ze te begrijpen. Zij praat in telegramstijl met weinig goede zinsconstructies, voorzetsels, werkwoorden en voornaamwoorden. Ze vraagt vaak te herhalen wat er gevraagd werd om zeker te zijn dat ze het begrepen heeft.

Heel veel oefenen, woordenschat instuderen, woordjes herhalen, repeteren. Proberen te begrijpen. Ik wilde graag beter worden …

Oefenen is ook … mijn verhaal vertellen aan iedereen die wilde luisteren, 100x en ik kende mijn verhaal vanbuiten …

Ik praat teveel, ik schrijf teveel … mijn rem werkt niet goed, ik kan niet goed stoppen. Dat is negatief maar infeite is het ook positief, veel oefenen dan krijg je een goed resultaat …

23-01-11

Herevaluatie van de taal

Veel mensen vinden dat ik geen afasie meer heb en toch voel ik dat het nog niet helemaal inorde is. Ik heb een Akense afasietest gevraagd, ik wil weten welke vorderingen ik heb gemaakt sinds mijn cva, de eerste en de laatste test zijn door dezelfde logopediste uitgevoerd. Ik gebruik kleurtjes om mijn evolutie te zien.

Evaluatie 07/2009  / Herevaluatie 11/2010 / Mijn gedachten (vandaag - de herevaluatie was 2 maanden geleden maar ik heb er eerst over nagedacht voordat ik het heb gepost).

Aanmelding: afasie na CVA

Herevaluatie van de taal na een CVA, op vraag van betrokkene. Afa volgde gedurende ongeveer een half jaar logopedische therapie. Zij stopte op eigen initiatief.

Token test:

TokenTest .JPGHet is moeilijk om medische verslagen te begrijpen, ze gebruiken medische termen, met google vond ik het prentje 'Token Test' en dan herinner ik wat de test was. De vragen zijn mondeling: Duid aan, een klein geel vierkant en een grote, rode cirkel ... voor mij is het moeilijk, ik moet mij concentreren en die woorden blijven half hangen ... ik heb vooral 'auditief' een probleem.

Deel1: correct / correct

Deel2: 8/10 correct (2x 1 item fout)9/10 (1 fout tegen de vorm)

Deel3: 8/10 correct / 9/10 correct

Afa 'zoekt' naar de oplossing door het gevraagde te herhalen en te analyseren.

Afa dacht bij elke opdracht extra na en herhaalde steeds de opdracht voor zichzelf 1 of meerdere malen.

Naspreken:

Nazeggen van zinnen vind ik moeilijk, ik heb nog steeds 'conductie'-afasie.

Eenlettergrepige woorden: 7/10 3/10 zoekgedrag om de correcte uitspraak te vinden

Leen en vreemde woorden: 7/10 / 9/10

Samengestelde woorden: te moeilijk / 5/10 correct 5/10 aarzelend met zoekgedrag

Zinnen: te moeilijk / te moeilijk

Schrijftaal:

Hardop lezen: correct - vlot gelezen / correct

Schrijven: correct

Benoemen:

Ik ben toch wel veel beter geworden ... ik heb veel minder woordvindingsproblemen (afasie van Broca)!

Enkelvoudige nomina:  6/10 / correct 10/10

Kleuren: correct (vlot) / correct (vlot)

Composita: 1/10 de andere items werden uitgelegd met behulp van gebaren en omschrijvingen / correct 10/10

Situaties en handelingen: 7/10 correct 3/10 met zoekgedrag

Taalbegrip:

Ja ik heb nog soms begripsproblemen (afasie van Wernicke).

Auditief woordbegrip: 9/10 / 8/10

Auditief zinsbegrip: 8/10 / 9/10

Leesinhoudelijk woordbegrip: 8/10 / 10/10

Leesinhoudelijk zinsbegrip: 7/10 3/10 verwant begrip

Afa geeft zelf aan het gevraagde niet volledig te begrijpen maar door deductie het antwoord te vinden.

Spontaan spreken:

Afa praat zeer veel en erg omslachtig, ze wil alles uitleggen, alles begrijpen wat er aangeboden wordt. Ze tracht voortdurend orde in haar gedachten te brengen, ze schrijft alles op. De woorden 'zien' helpt haar om ze te begrijpen. Zij praat in telegramstijl met weinig goede zinsconstructies, voorzetsels, werkwoorden en voornaamwoorden. Ze vraagt vaak te herhalen wat er gevraagd werd om zeker te zijn dat ze het begrepen heeft.

Afa kan een dialoog voeren. Naarmate het gesprek complexer wordt, zijn er meer begripsproblemen. Plots veranderen van onderwerp is erg moeilijk. Afa vertelt zelf dat het volgen van TV-programma's en lezen van een boek erg moeilijk zijn. Er zijn dan duidelijke begripsproblemen. Momenteel gaat Afa terug werken. Haar beroep uitoefenen lukt alhoewel ze ook daar begripsproblemen en woordvindingsproblemen ondervindt.

Besluit:

Afa heeft een ernstige gemengde afasie. Intensieve logopedische therapie is noodzakelijk. (Therapie-inhoud: alle aspecten van taal, taalbegrip, taalgebruik, functionele taal).

Afa heeft nog receptieve en expressieve problemen. Verder zetten van de logopedische met nadruk op complexe opdrachten zou zinvol zijn.

Het verslag is eerlijk en wel negatief, vind ik. Ik had gehoopt dat ik betere uitslagen zou hebben. Ergens ben ik wel blij dat de logopediste het ziet dat ik afasie heb terwijl sommige mensen dat niet vinden.

Woordenboek:

Broca-afasie = Motorische / expressieve afasie

Wernicke-afasie = Sensorische / receptieve afasie

Conductie-afasie = Regenboogvormige zenuwbaan is beschadigd / patiënt kan voorgezegde woorden niet herhalen

10-12-09

Adviserend Geneesheer

Ik fietste dus eerst naar de huisdokter, om het laatste medische verslag op te halen, dan naar het copy-center om dat verslag te kopiëren, en dan fietste ik verder naar de mutualiteiten. Het was 15 km fietsten, met het openbaarvervoer gaat het bijna niet, we hebben geen direkte buslijn en ook geen goede verbindingen, we zouden 40km op de bus moeten zitten of 90 minuten. Dus het is sneller dan fietsen en spijtig,  het regende!

Een half uurtje in de wachtzaal en dan was ik aan de beurt. De adviserende geneesheer, een jonge vrouw, begon mijn medische verslagen te lezen en ze verschoot en zei 'een cva en zo jong'. Ze vond dat ik vrij goed praatte maar wel traag. Ze had ook al gezien dat mijn aanvraag 'activiteiten tijdens een periode van arbeidsongeschiktheid' gekregen had, binnenkort ga ik de 'beslissing' krijgen en het zal inorde zijn. Ze vroeg een paar dingen, of ik het zag zitten, ... Ineens zei ze dat ze dacht dat ze iemand kende die familie is van mij, en het was zo. Die geneesheer is een vriendin van mijn zus, een verpleegster en ze gaan regelmatig joggen. En haar kinderen samen met mijn zus haar kinderen zitten of zaten op school. Ik vond het wel leuk! Dokters zijn ook gewone mensen! En die geneesheer zei ook dat ze haar auto niet zou kunnen missen!

Daarna fietste ik terug naar huis. Het regende niet meer. 's Namiddags ging ik ook naar de logopediste met de fiets. 's Avonds was ik moe omdat ik een 50 à 60 km had gefietst!

08-12-09

Medische verslagen ...

Ik had een brief gekregen, een oproeping voor een medisch onderzoek van de mutualiteit. Er stond bij dat ik alle medische documenten moet meebrengen en ik moest dat opvragen bij de artsen. Ik had al een paar medische verslagen en een verslag van de Geheugenkliniek (gekregen van de logopediste). Ik heb dan gebeld naar het ziekenhuis maar ze vertelde dat het best is om naar de huisarts te gaan. 

Dan heb ik een afspraak gemaakt met de huisdokter via internet met de opmerking 'heb medische verslagen nodig voor de adviserende geneesheer'. Ik ging dus met de fiets naar de dokter (weeral regen). Ik kreeg verslagen maar eentje had ik nog niet, de huisarts heeft zitten bellen naar het ziekenhuis en daar beloofde ze dat ze het gaan doorsturen ... morgen? ...

Ik vroeg ook aan de huisarts een ziektebriefje (50%) voor januari en februari vermits ik ga beginnen werken, halftijds en de rest van de mutualiteiten. En ik kreeg ook voorschriften voor mijn medicijnen. Lipitor werd verlaagd van 40mg naar 20mg.

Dan wou ik fietsen maar vermits het heel hard regende ben ik bij mijn schoonmoeder gaan schuilen, een beetje later was het beter... en dan fietste ik terug naar huis.

Opmerking:

Ik copieerde alle medische verslagen voor mezelf en die heb ik dan ook gebruikt voor mijn blog. Sommige medische verslagen, vooral het verslag van de Geheugenkliniek, vond ik niet leuk, ik moest effe slikken of moet ik er tegen kunnen?