13-06-11

Vakantieplanning maken

We gaan naar Oostende ... ik bedoel Oostenrijk.

Gisteren geboekt, ik ben blij dat de knoop doorgehakt is, ik vertel het aan iedereen, we gaan in de grote vakantie naar Oostende ... en dat woord is telkens verkeerd, het is Oostenrijk. Ik heb afasie/parafasie.

We gaan dus naar Oostenrijk! Ik zal een kaartje sturen ;-)

Gepost in Vandaag | Commentaren (2) | Tags: parafasie

02-06-11

Afasie (weet je nog ...)

Een leuk gedichtje gevonden op internet (http://www.gedichten-freaks.nl/)

Het is echt 'parafasie' en uiteindelijk heeft zij geen afasie meer!

Het kan! Samen met logopedie, zelfdiscipline, durf en oefening geraak je er!

Ik ken echt wel lotgenoten die helemaal hersteld zijn.

Een stukje uit een communicatie tussen Lot en mij, i.v.m. 'lotgenoten elkaar helpen'

Je hebt toch ook afasie gekregen ofzoiets …? Afa

Inderdaad heb ik ook daar last van gehad, en ben nu praktisch volledig hersteld. Lot

 

Gedichtje: Afasie (weet je nog ...)

Ik schreeuw bijna de woorden

die je niet wilt verstaan

ik roep poes, maar waar blijft het eten

hoe verwarrend is mijn leven ...

 

Ik fluister zwart

en jij kijkt om je heen, verward

maar wat ik bedoel is gewoon dat je zo lief voor me bent

jouw gezicht is er een die ik altijd herken ...

 

Weet je niet dat als ik 'groen' zeg

dat betekent dat ik het koud heb

en als je mijn hand in de jouwe voelt

dat ik zo graag bij je ben ...

 

Zwijgen kan ik beter,

als je me toch niet begrijpt

en je bent nu alweer vergeten

mijn knuffel op te pakken die blijft.

 

Zie je dat dan niet? daar op de grond

op de grond gebleven, met een kleine schreeuw uit mijn mond

nee ik hoef geen poezen en ik heb het groen

Ja, zo was het allemaal toen ...

 

* Gelukkig begrijpen jullie nu allemaal wel wat ik bedoel, afasie is verschrikkelijk, en ik ben blij dat ik het niet meer heb ...*

- Louise Lichtzee. -

17-05-11

Artikel in Libelle & Libelle Mama

Ik las het verhaal in Libelle ‘De man van Wieke kreeg een herseninfarct’ en ook het verhaal in Libelle Mama ‘Toen hij vijf was, zag Jasper hoe zijn papa een herseninfarct kreeg’.

Zij hebben ook een kinderboekje ‘Onze pappa kreeg een ongeluk in zijn hoofd’ gemaakt. Ik heb het al gelezen een tijdje geleden.

 

Ik vind het een mooi verhaal. Het begin was onverwacht en verschrikkelijk voor hem maar ook voor zijn partner en hun kinderen. Met vallen en opstaan en goede begeleiding is het uiteindelijk vrij goed gegaan. Het is nog altijd moeilijk om het te aanvaarden, hij is nooit meer helemaal zoals vroeger en hij heeft nog afasie, maar zij vechten samen voor een mooi leven.

 

Mijn begin was ook onverwacht en verschrikkelijk. Het was wel ‘minder’ verschrikkelijk, ik ben niet gevallen, ik had geen verlamming, geen slikproblemen, geen operatie en geen epilepsie. Ik kreeg alleen ‘afasie’, ik begreep niet wat ze aan het vertellen waren en ik kon mij ook moeilijk uiten. Ik had woordvindingsproblemen en ik gebruikte verkeerde woorden (parafasie).

 

Mijn verhaal is wel anders, ik had wel een logopediste maar ik had geen andere begeleiding, ik wilde niet. Mijn man en mijn kinderen hebben ook geen begeleiding gehad, ik wilde dat ook niet. We hebben wel veel ruzie gemaakt. Ik ben wie ik ben, ik wilde mama blijven, ik wilde ‘normaal’ zijn, niet gehandicapt zijn, ik wilde zelfstandig zijn, en ik wilde mijn kinderen opvoeden. Ik heb er wel voor gezorgd dat de kinderen vervoer hadden naar de aktiviteiten als mijn man er niet was. Mijn familie en vrienden hebben ons geholpen, vooral dan natuurlijk het ‘vervoer’ want ik mocht niet autorijden.

 

Ach, iedereen is anders, met ook vallen en opstaan en veel ruzie, ben ik ook vrij goed hersteld. En ik hoop dat het voor mijn man en mijn kinderen niet traumatisch is geweest?!

12-05-11

Ode aan Professor Gobelijn (2)

Hypothese, een veronderstelling met een grote dosis fantasie …

 

Professor Gobelijn heeft ooit een cva gekregen, hij kon niet meer praten, hij had afasie. Hij begon te revalideren,  bijna elke dag ging hij naar het afasiecentrum, hij volgde logopedie en ergotherapie. Hij kon zich optrekken aan lotgenoten om zijn mogelijkheden te ontdekken en benutten.  Na een jaar was hij vrij goed hersteld maar hij had nog wel restverschijnselen, vooral nog taalstoornissen (parafasie, woordvindingsproblemen), geheugenstoornissen, de verkeerde dingen zeggen op het verkeerde moment. Hij is wel slim maar gewoon een beetje verstrooid.

 

Professor Gobelijn wou graag nuttigs doen, hij wou zijn lotgenoten helpen.  Hij wilde de wereld veranderen en hij wilde graag wondermiddelen uitvinden. Vermits hij heel slim is en veel weet over medische wetenschap was hij succesvol!

 

Hij vond heel veel uit … (dit is gewoon een kleine selectie van de vele uitvindingen).

 

Middelen tegen taalstoornis (afasie)

Een ‘supervertaler’, een apparaat die er voor zorgt dat je kunt praten en dat je de taal ook begrijpt. (album 221)

 

Taalpillen zijn gelijkaardig maar slechts tijdelijk (album 46,157)

 

Middelen tegen spraakstoornis (dysartrie, broddelen en stotteren)

Spraakpillen (album 111)

 

Allerlei

Een ‘anti-vergeetkop’, een helm zorgt ervoor dat je niks meer vergeet (album 20)

 

Een ‘wijsheidsdrank’ om slim te worden  (album 26)

gobelijn2.jpgDownloadbare mens (album 229), zoals in de 3de Strofe in ‘…leven met afasie’

Overname van 't lege brein, een diep gat voor d'input

New Memory voor het wel zijn, in 't oor headset bluetooth

Touchscreen voor d'ene hand, megapixels voor d'eye sight

Accessoires inbegrepen en miljoenen megabytes

Superpillen: wie deze tabletten neemt krijgt een ongekende moed, een formidabele fitheid, een fantastische helderheid van geest, een grote vastberadenheid en een onwankelbaar zelfvertrouwen?! (album 94)

Breinparkeerapparaat:om rustig te kunnen slapen ontwierp Gobelijn het breinparkeerapparaat. Voor het slapen gaan transfereerde hij zijn herseninhoud naar dit toestel en legde hij zo als het ware zijn hersenen stil. (album 227 - Het brein van Gobelijn).

Spijtig genoeg is dit allemaal fantasie …

Want ... na 200 jaar van onderzoek, is er nog geen medicijn ... zoals in het 1ste Strofe in ‘…leven met afasie’

Leuke link: http://users.skynet.be/ictzone/jommeke/

Ode aan Professor Gobelijn (1)

afasie,parafasie,broca,cognitieve_functiestoornissen,ik-kEen 30 jaar geleden, in de lagere school, las ik veel jeugdboeken en tekenverhalen. We moesten wel want mijn vader was een bibliothecaris. De strip Jommeke vond ik altijd leuk, veel fantasie en nooit over nagedacht. Jommeke en Filiberke, twee dikke vrienden en altijd hadden ze leuke avonturen. Toen ik een beetje ouder was wist ik pas dat het 'Filibèrke' uitgesproken wordt, hm … een doffe ‘e’ is toch ook leuk?!

Mijn kinderen lezen ook veel stripverhalen. Wij hebben honderden ‘oude’ strips, ze zijn allemaal van mijn man, een deel gekregen van een failliete bibliotheek en een deel gekregen van zijn verwennende mama (en nu een nog meer verwennende oma). Mijn kids kunnen hun hart ophalen in de stapel tekenverhalen.

En ik, ik lees de laatste twintig jaren geen stripverhalen …

Via via kom ik ineens bij professor Jeremias Gobelijn … en ik ben beginnen nadenken want ik lijk op Gobelijn. En een paar lotgenoten lijken ook op Gobelijn. Heeft professon Gobelijn ook vroeger helaas een CVA gekregen?

Gobelijn: "Hallo, Jommeke? ... ha, 't is hier met eu ... eu met dinges ... ge weet wel ... dinges?"

Gobelijn: "Nee! ... ik bedoel, ja! ... juist, dat is het!

Gobelijn is helaas en altijd verstrooid. Bij mij lijkt dat ‘afasie’, veel woordvindingsproblemen, veel versprekingen, …

Toffe website over Gobelijn met zijn duizenden versprekingen: http://users.skynet.be/ictzone/jommeke/gobelijn/gobelijn....

Ikzelf heb ook veel ‘versprekingen’ (=parafasie)

Duurder, ik bedoel goedkoper …

In de veranda, ik bedoel in de garage, … euh in de bureau.

Zes maanden in het gips … ik bedoel zes weken.

Naar boven, … ik bedoel naar beneden.

Mooie blauwe bloemen, euh gele bloemen bedoel ik.

En afasie (een beetje verstrooid, verstoorde taal), wil niet zeggen dat we dom zijn. Professor Gobelijn is juist heel slim!

Gobelijn heeft ook andere cognitieve stoornissen zoals apraxie, 'tijdelijk' geheugenverlies (amnesie), ...

Professon Jeremias Gobelijn is in Zweden  Professor Jeremias Grubbel ("grubbel" staat hier voor piekeren/denken). Ik heb dat ook. Ik pieker, ik denk teveel … ik lijk op Grubbel.

Links:

http://www.jommeke.com/

http://users.skynet.be/ictzone/jommeke

30-04-11

Aan/uit-knop

Switch.jpgWat ik ook regelmatig ervaar, vooral als ik thuis ben, dan maak in veel meer taalfouten. Ik denk dat ik mijn knop heb afgezet. I’m home, relaxed and ik moet niet mijn best doen om vlot te praten.

 

En dan gebruik ik verkeerde woorden. Woordverwisselingen zoals boekentas i.p.v. brooddoos, zwemmen i.p.v. fietsen, zakdoek i.p.v. onderbroek, vrijdag i.p.v. zondag e.a. (semantische parafasie). Ik heb een hele woordenkast vol met schuiven, een schuif gaat over school, een andere schuif over sporten, ...  Ik praat te snel, open een schuif van mijn woordenkast, neem een woord in die schuif en dan neem ik een verkeerde. Als ik traag praat en beter concentreer dan selecteer ik de juiste woorden.

Heel af en toe maak ik ook fouten op klanken. Zoals Sluif i.p.v. Fluit of Knuif i.p.v. Kluis (fonologische parafasie).

 

Eventjes de knop aanzetten en mezelf corrigeren.

 

Mijn kinderen die weten dat ik veel fouten maak en ze vinden het grappig.

22-04-11

Mooi gedicht!

Wat ook wel leuk is met google gedichtjes zoeken. Ineens vond ik een mooi gedichtje, precies voor mij geschreven … alleen ik ben een zij!

En een paar kleine verschillen:

Geen hersenbloeding maar wel een cryptogene trombose of embolie.

Ik ben mijn baan niet kwijt geraakt!

Ik vond dit gedichtje wel heel knap, alles wat ik wou zeggen staat er in!

Niet mogen rijden vond ik verschrikkelijk!

Ik heb ook heel veel geoefend, logopedie, e.a.

Het had ook veel erger kunnen zijn, ik heb nog geluk gehad, ik ben tamelijk goed hersteld, maar ik heb het nog altijd moeilijk.

En het verkeerd begrepen worden: het tegenovergestelde zeggen, verkeerde woorden gebruiken (parafasie) is frustrerend, ik voel me dom.

Hier is dan dat mooie gedichtje, en het mag op mijn blog van de dichter! Dus bedankt!

Afasie  (Cieremans, Hans - www.gedichtensite.nl)

Plots kreeg hij een hersenbloeding,
nou de schrik zat er goed in.
En hoewel het later goed ging,
sprak hij haast geen woord, geen zin.
Het gevolg was dus dramatisch,
want het kostte hem zijn baan.
Want hij bleef te veel afatisch,
hij was haast niet te verstaan.

En hij mocht geen auto rijden
want dat gaf hem extra druk.
Hij moest 't risico vermijden
van misschien een ongeluk.
En hij moest weer leren spreken
dus hij kreeg logopedie
Al bleef hij in woorden steken,
oefend' hij vol energie.

Met groot doorzettingsvermogen
is hij langzaamaan hersteld
Hij spreekt rustig, overwogen
als hij zijn verhaal vertelt.
En als and're mensen zeggen:
''t Had veel erger kunnen zijn'
Zou hij graag uit willen leggen
'Mijn gebrek doet toch veel pijn'.

Ja,  natuurlijk kon het slechter,
hij heeft best geluk gehad.
Maar  al is hij best een vechter:
'Afasie wordt onderschat'.
Want hij kon niet goed meer praten,
en hij zei heel veel verkeerd
hij werd in de steek gelaten
voelde zich geïsoleerd.

Maar hij is door blijven knokken,
zat nooit bij de pakken neer.
En hij rijdt weer zonder brokken
in zijn auto door 't verkeer.
En wat nimmer zal verand'ren
hoe het leven dan ook gaat.
Hij is voorbeeld voor veel and'ren
een fijn mens, een kameraad.