05-01-10

Good luck!!! Ik duim!

Dinsdag ...

Joepie ik ging werken!

Mijn man zette mij (en mijn laptop) af aan het station, ik nam de trein en moest een keer overstappen, daarna nam ik de tram, een stukje stappen en daar was ik op mijn werk! 

In de trein kreeg ik sms'en. Mijn logopediste smste 'Good luck!!! Ik duim!' en mijn dag kon niet meer stuk! En mijn broer smste 'Succes hé Afa!' ... heel lief!

Ik kreeg een bureau maar die persoon was aan het inpakken dus ik moest eventjes wachtte. Ik kreeg mijn twee dozen en ik kon alles uitpakken en mij installeren, ik kreeg een groot beeldscherm van een collega, ...

Ik moest ook naar de bedrijfsarts en dan naar de Human Resources en ook naar mijn baas en dan begon ik te werken (veel administratie&afspraken en nog weinig werk) ...

Na de uren heb ik mijn laptop in de kast weggestoken zodat ik hem niet moest rondsleuren. Ik ben met het openbaar vervoer naar de sporthal gegaan. Daar heeft mijn man mij en mijn dochter die daar sportte, opgepikt.

Het was een nieuwe 'interim' regeling ... mijn man bracht de kinderen naar school en hij ging werken. Na school haalde mijn schoonmoeder de kinderen op van school. Zij maakte eten en ze bracht mijn dochter naar de sporthal. Mijn man pikte de kinderen op ...

Bijna mag ik rijden!

28-12-09

Winkelen

Maandag gingen mijn kinderen naar oma. En ik? Ik ging naar Leuven met de bus.

Ik ging gewoon winkelen, nieuwe kleren kopen, ik was 12kg vermagerd van al dat fietsen, en dan naar de kapper want volgende week ga ik werken, dus dan moet ik een beetje fatsoenlijk zijn!

's Avonds ging ik met de bus terug. Ik belde naar mijn man, hij ging normaal de kinderen oppikken maar hij was ziek en thuis. Mijn schoonmoeder had mijn kinderen al afgezet. Ik had gehoopt dat mijn man  me kwam halen, de bushalte is 5 km van thuis. Je kunt wel de belbus gebruiken maar dan moet je twee uren op voorhand bellen. Dus, hij was ziek en dus pikte hij mij niet op en  ik stapte 5 km naar huis. Ach, ik vond het wel leuk, Ik had al een goede conditie!

23-12-09

Kerstvakantie tussen vier muren

Sneeuw ... ik hield niet van sneeuw. Teveel sneeuw of te glad dan werkte mijn man van thuis en ik mocht niet computeren ... en ik miste mijn fiets ... en ik miste mijn auto ...en mijn auto stond al bijna 6 maanden op de oprit (mijn auto had staking of winterslaap?)... en ik verveelde me.

 

We deden wel gezelschapspelletjes, de kids speelden soms met de sneeuw en mijn kids deden sport (mijn man, mijn schoonmoeder of een vriendin deed het transport want ik mocht niet rijden) en ik voelde mij gevangen tussen vier muren.

  

Mijn logopediste was half op verlof (veel feestjes zeker), ze kwam wel woensdag bij mij thuis om te oefenen. Ik wou liever babbelen dan oefenen. Mijn kinderen waren thuis en dus kon ik mijn eigen kwaadheid (ivm weglopen) niet uiten.

 

Woensdagnamiddag na mijn therapie en de zwemuitstapjes van mijn kids zijn we naar het treinstation gestapt (een 4 km, in de sneeuw). Ik moest echt iets buiten doen! Daar waren we 20 minuten te vroeg want het was moeilijk in te schatten hoe snel wij normaal stappen.

 

In dit station hadden ze twee spoorrails, een richting naar Aarschot en een richting naar Lier. We zaten op een bank te wachten op de trein. Aan de overkant zagen we een vrouw, ze zat op een bank met een valies en krukken. Toen stopte de trein, de vrouw stond op en stapte richting trein. Toen vertrok de trein maar we zagen dat die vrouw niet in de trein zat, ze had de trein gemist! Ze was niet goed te been en niemand hielp haar en ze kon ook niet door want er kwamen veel mensen uit de trein. Ik vond het wel erg, ik was er niet goed van. We zagen haar wanhopig bellen maar goed dat ze wel een gsm had.

 

Toen kwam onze trein. We zijn ingestapt en in Aarschot uitgestapt, normaal moesten we een ticketje in de trein kopen maar er was geen personeel. 

 

In Aarschot zijn we gaan winkelen. Mijn dochter heeft nieuwe schoenen en kousen gekregen want haar voeten waren door nat en ijskoud van onze sneeuwwandeling! We kochten ook kerstgeschenkjes.

 

Nadien heb ik mijn man gebeld om te vragen dat hij ons wilde oppikken. Hij heeft ons komen oppikken. Mijn man wou thuis eten en ik wou uit eten, ik was teveel opgesloten, en uiteindelijk met een beetje ruzie, zijn we gaan 'dineren' in een frituur. Ik voelde me al veel beter!

17-12-09

Kerstlunch

Die donderdag ging ik dus met het openbaarvervoer naar mijn werk.

Bij elke collega kwam ik effekes binnenspringen, eventjes babbelen en dan gaf ik een mini kerstcadeautje, ik deed dat vroeger al, toen was het een mini doosje met twee pralines, nu was het een leuk magneetje. Alle collega's hebben een groot magneetbord in hun kantoor en dus kunnen ze het gebruiken.

's Middags samen lekker eten met een groep en 'babbelen', voor mij was dat wel zwaar, ik kon die conversaties niet volgen, ik voelde me uitgesloten. Goed dat het dessert heel lekker was!

Na het eten mochten we een kerstkorf gaan halen, dat vond iedereen leuk! Het begon ook te sneeuwen.

's Namiddag had ik een afspraak met mijn baas (in het Engels, ik kon niet vlot praten):

Mijn baas had rare ingevingen, hij zei: 'Je moet alleen IT projecten doen want dat doe je graag! Ik reageerde 'Zo'n projecten zijn te moeilijk, dat is vooral communicatie en onderhandelen en ik kan dat niet, ik wil gewoon routine werk doen, ik doe wel en deed al IT werk maar dat is uitvoerend. En bovendien, niemand doet graag routine werk, maar ik wel!' Hij gaf toe!!!

Hij zei dat er iemand gaat verhuizen naar een andere bureau en ik krijg daar een plaats bij een collega waar ik wel mee gewerkt had een tweetal jaren geleden. Zij was akkoord dus ik was wel blij. 

Mijn baas vond ook dat ik niet 'van thuis kon werken', vroeger mocht ik 'een dag van thuis werken' en nu mocht ik niet meer? Ik was boos, dat had hij niet verteld en waarom? Ik zou dinsdag en donderdag werken in het kantoor en vrijdag zou ik een halve dag werken van thuis. Die vrijdag wordt dan 2u rijden erbij en dan kan ik niet naar de logopediste gaan. Ik begon te wenen. De baas vond dat ik veel moest 'connecten' en dus 'niet van thuis werken'. Ik vond dat flauwekul. Hij zei 'Werk dan heel de dag vrijdag op het kantoor en de volgende vrijdag niet'. Ik antwoorde met tranen in mijn ogen: 'Dat mag niet, de adviserende geneesheer heeft het uurrooster aanvaard, moet ik opnieuw die administratie beginnen? En dan kan ik niet naar de logopediste!' Hij gaf toe maar voor mij was het een bittere pil.

Ik praatte nog met een paar collega's en ze zeiden dan onze baas altijd eigenaardige meningen heeft maar hij kan zijn opinie wel veranderen maar je moet hem manipuleren. En ik deed dat onbewust.

Het was 17u,  tijd om terug naar huis te gaan want ik mocht meerijden met een collega. Maar alles was wit, er was een tiental centimeters sneeuw gevallen en het sneeuwde nog verder. We geraakten niet vlot terug, overal was er file!!! Pas om 21u waren we thuis. Ik had beter de trein genomen ;-)

Mails:

Dag Afa,

Tof dat ik je gezien heb op de Kerstlunch en je ziet er echt goed uit! Ik ben echt blij en opgelucht dat alles zo positief evolueert want het is wel heel wat, wat je dit jaar meegemaakt hebt!

Ik hoop dat volgend jaar niet alleen voor mij met de komst van het derde kindje maar ook voor jou een prachtjaar mag worden, zonder zorgen en met veel deugddoende momenten.

Ik denk dat we best op een dinsdag afspreken om samen eens te gaan lunchen zodat we kunnen bijpraten.

Fijne Kerstdagen en tot binnenkort! Bedankt voor je lief Kerstkaartje. E.

10-12-09

Adviserend Geneesheer

Ik fietste dus eerst naar de huisdokter, om het laatste medische verslag op te halen, dan naar het copy-center om dat verslag te kopiëren, en dan fietste ik verder naar de mutualiteiten. Het was 15 km fietsten, met het openbaarvervoer gaat het bijna niet, we hebben geen direkte buslijn en ook geen goede verbindingen, we zouden 40km op de bus moeten zitten of 90 minuten. Dus het is sneller dan fietsen en spijtig,  het regende!

Een half uurtje in de wachtzaal en dan was ik aan de beurt. De adviserende geneesheer, een jonge vrouw, begon mijn medische verslagen te lezen en ze verschoot en zei 'een cva en zo jong'. Ze vond dat ik vrij goed praatte maar wel traag. Ze had ook al gezien dat mijn aanvraag 'activiteiten tijdens een periode van arbeidsongeschiktheid' gekregen had, binnenkort ga ik de 'beslissing' krijgen en het zal inorde zijn. Ze vroeg een paar dingen, of ik het zag zitten, ... Ineens zei ze dat ze dacht dat ze iemand kende die familie is van mij, en het was zo. Die geneesheer is een vriendin van mijn zus, een verpleegster en ze gaan regelmatig joggen. En haar kinderen samen met mijn zus haar kinderen zitten of zaten op school. Ik vond het wel leuk! Dokters zijn ook gewone mensen! En die geneesheer zei ook dat ze haar auto niet zou kunnen missen!

Daarna fietste ik terug naar huis. Het regende niet meer. 's Namiddags ging ik ook naar de logopediste met de fiets. 's Avonds was ik moe omdat ik een 50 à 60 km had gefietst!

09-12-09

Goed geregeld ...

Op het werk hebben we ook een kerstlunch en we kregen ook een kerstkorf, elk jaar, zelfs die op pensioen zijn mogen mee komen eten! Ik heb een heel goed bedrijf!

Ik wilde daar naar toe gaan, samen eten en babbelen, en een kerstkorf (met champagne) krijgen, tof! Om die kerstkorf (vrij zwaar) te transporteren heb ik aan iemand gevraagd of ik mee mocht rijden want met het openbaar transport is dat moeilijk en ik mocht niet rijden hee!

Ik heb ook naar mijn baas gemaild, ik wilde eens praten, wat ga ik doen op mijn werk? Ik wilde ook weten waar dat ik mag gaan zitten en met wie? Er waren veel roddels maar ik wilde het echt weten!

Mails:

 Afa – Je kunt volgende week donderdag zeker meerijden.   Tot dan!

---

Mag ik meerijden ‘s avonds terug naar huis - donderdag (kerstlunch). Je mag me gewoon bij mijn schoonmoeder afzetten. Ik ga ’s morgens met de trein. Als het niet gaat geen probleem hoor.

Ik wil beginnen werken 50% vanaf begin januari – een stuk van de mutualiteit. Morgen moet ik naar de adviserende geneesheer van de mutualiteit dus ik hoop dat ik mag werken van hem.

Vanaf begin januari mag ik rijden, dus dat wordt voor mij  veel beter!

Bedankt en groetjes, Afa

 ------------

Afa, Yes of course we can talk on Thursday. I am free 1 or 4 pm. Just let L. know to schedule it. See you then. P.

----

I will be in the office on Thursday. I’m going to the X-mas lunch with our colleagues. Do you have some time to talk about my job/office in the afternoon? I will work 50% - 50% from the mutuality as of January 1, 2010. I will work on Tuesday - Thursday - Friday morning (WFH).

Thanks and best regards, Afa

 

20-11-09

Raadpleging Neurologie

Ik ging met de bus naar het ziekenhuis, ik had een afspraak voor de neurologische controle.

Ik moest een paar kleine testje doen, alles ging vrij goed, alleen kon ik geen zinnen herhalen. Ik vond het erg maar ik had het al door, dat lukte gewoon niet. Ik moest ook mijn schoenen uit doen, ze testen of ik mijn linker en rechter voeten verschillend voelde. Ik voelde mijn voeten maar met een electrische tril-machine deed het een beetje meer pijn aan ene voet dan de andere voet. Nadien moest ik mijn schoenen terug aan doen. De dokter begon vanalles te vertellen en ik had moeite om te volgen, ik kan geen twee dingen doen, namelijk schoenen aan doen en luisteren, misschien was dat ook een test.

Ik wilde graag werken, liefst 50% werken en een stuk van de mutualiteiten. Ik vertelde dat ik wel niet zeker ben of ik alles ga kunnen en misschien ga ik wel moe zijn op mijn werk. Ik wou ook pas beginnen vanaf januari, wegens mijn vakantiedagen en andere administratie. Ik vertelde wat ik allemaal wou zeggen en de neuroloog vond alles goed!

De neuroloog vertelde ook dat er een kleine kans is om nog een beroerte te kunnen krijgen, een hartoperatie zou helpen maar ze hebben weinig medische ervaringen. En ik dacht, nee ik wilde geen hartoperatie. 

Na de controle ging ik met de trein en de tram naar mijn werk. Ik ging naar de medische dienst om mijn ziekteattest af te geven en vertelde dat ik ga beginnen werken vanaf januari. Ik wipte ook binnen bij de Human Resources en dan ging ik ook bij een paar collega's bijpraten. Toen nam ik de tram en de trein terug naar huis. De trein had vertraging, daardoor heb ik de aansluiting op de volgende trein gemist en dus moest ik een uur wachten. Ik heb een frietje gekocht in de frituur. Mijn man belde mij omdat ik er nog niet was en hij wilde met een paar vrienden weg gaan en hij was prikkelbaar. Openbaar vervoer is niet altijd gemakkelijk met al die vertraging! Hij heeft mij dan gaan halen van het station en dan kon hij vertrekken en ik was dan weeral babysit!?

Deel van het doktersverslag

Intervalanamnese:

Patiënte stelt het relatief goed. Er is nog logopedie 4 uur per week, er lijkt nog steeds verbetering te zijn. Sommige stukken van boeken lezen. Ze heeft nog steeds problemen met het Nederlands, Engels ging initieel ook vlotter. Er is duidelijke vooruitgang in vergelijking met half juli. Ze merkt geen gevoelsverandering.

Klinisch neurologisch onderzoek:

Digit span 4 voorwaarts / 3 achterwaarts. Maanden opsommen 5 seconden voorwaarts, 16 seconde achterwaarts. Go-no-go-test normaal. Meander van Luria normaal. Herhalen van zinnen is verkeerd, zowel voor eenvoudige als moeilijke zinnen. Verkorte versie BNT 13/15 ('ijsblokjes-tang', en 'sluif' - nadien correctie). Licht minder fluente spontane spraak met af en toe woordvindingsmoeilijkheden.

Bespreking en besluit:

Patiënte stelt het heden goed, zij volgt nog steeds intensieve logopedie, met verbetering van de spraak.

We legden uit dat de oorzakelijke rol vanhet PFO* onzeker is, en een eventuele sluiting ook een onzeker effect zou hebben op het risico van recidief. Indien zij dit wenst, kan ze een afspraak maken bij een cardioloog om dit verder te bespreken. Voorlopig wenste ze af te wachten.

Ze stelt de vraag om Lipitor te verlagen. Een labo vandaag toont een gunstige situatie. Een verlaging naar 20 mg is zeker mogelijk, maar het medicament dient wel verder gezet te worden.

We verlengden de werkongeschiktheid tot 31/12/2009

*PFO = Patent Foramen Ovale, een soort 'hartafwijking', aanwezig bij ongeveer 20-30% van alle normale mensen.