12-09-12

Verzamelen

boek.jpgAls kind verzamelde ik postzegels van (zeil)boten en zwemmers. Ik verzamelde ook brieven van mijn pennenvrienden, ik denk dat ik elke week een vijftal brieven kreeg en terug antwoordde. De brieven zitten in dozen en worden nog steeds bewaard. Nu is het digitaal, nu zijn er e-mails en bijna geen brieven meer, de e-mails zitten in archives en af en toe worden ze met een click gedeleted.

Wat verzamel ik nog, niet echt hoor, maar toch ... mooie kartonnen of metalen dozen, magneten, kaartjes, papier en/of schriften, en 'yoyo en hoops', ...

Ik hou veel bij in scrapbooks (plak- en memorieboeken) over mijn kids en ook digitaal (blogs, e.a.). Ik kan niet goed zonder.

Ik heb ook een vijftal jaren dieetboeken verzameld, infeite staat er hetzelfde in die boeken maar in een andere verpakking, een beetje anders ... Vanalles geprobeerd maar het helpt niet ... (het ligt aan m'n eigen).

Recent verzamel ik boeken van waargebeurde verhalen van lotgenoten of familie. Ik lees natuurlijk, als het lukt (ja ik heb nog een beetjes afasie). Ik heb een mini-bib gemaakt, infeite een stapeltje boeken, lotgenoten en/of partners mogen de boeken lenen. De helft van mijn stapel zijn geleend en hopelijk wordt er gelezen!

10-05-12

De dokter ...

Ik reed naar de dokter voor een maandelijkse afspraak. Ik voelde me ineens raar, ik ben aan de kant van de weg gestopt, precies of ik niet meer kon denken, handrem aan, ik had het warm, hoe kan ik die verwarming uitdoen, ik heb frisse lucht nodig, airco aan… een paar minuten later voelde ik me beter en ben ik verder gereden. Ik vond het angstig, precies een TIA gekregen? Of heb ik gewoon teveel verbeelding? Of gewoon schrik van de dokter?

De dokter heeft mijn bloeddruk genomen, 12 op 8 dus goed. De INR-meter* gaf 2.8 aan, ook prima. Ik heb mijn dokter verteld van dan ‘raar gevoel’, hij dacht misschien ook wel een TIA (voorbijgaande aanval van tekort aan zuurstof in de hersenen), en/of een spasme (kramp) van bloedvaten in de hersenen. Hm … De dokter adviseerde om veel te bewegen (wandelen, fietsen, zwemmen, …) en een (beetje) vermageren. Inderdaad denk ik…

Na de dokter wilde ik naar de winkel maar ik was een beetje moe, ik bleef geeuwen**.Thuis ben ik een uurtje gaan slapen en ik voelde me al beter.

---

*Een INR-meter is een ‘vingerprik’ apparaat waarmee mensen met risico op trombose die antistollingsmedicijnen slikken de INR-waarde in hun bloed kunnen meten.

INR staat voor International Normalized Ratio, een maat voor de stollingstijd van bloed.

Ik slik Marcoumar, INR moet tussen 2 en 3 zijn. Minder dan 2 dan is mijn bloed te dik (risico op trombose) - meer dan 3 dan is mijn bloed te dun (risico op bloeding).

---

**Een mens gaat geeuwen als er te weinig zuurstof in zijn bloed zit. Dit wordt door de hersenen gesignaleerd en vervolgens wordt de gaapreflex geactiveerd. Tijdens het geeuwen haal je diep adem. Zo komt er ineens een flinke hoeveelheid zuurstof in je longen en vervolgens in je bloed.

01-05-12

Genieten ...

Ik kan wel genieten en eerlijk, er is meestal wel iets lekkers bij ... dus niet zo goed voor mijn dieet.

Op weg naar de uitstap reden we door Averbode, iemand wilde een ijsje en dus zijn we even gestopt. Een lotgenoot en ik bleven in de auto want hij kan niet goed stappen. Hij wilde vertellen over de omgeving. Hij wilde een woord gebruiken maar het woord vond hij niet, grrr... en toen zei hij ‘pastoor pastoor pastoor’ ... bleek dat hij ‘abdij’ wilde zeggen. Ook ‘boek boek boek’ was de bibliotheek ... daar is hij al geweest, Averbode dus. Communiceren is heel moeilijk als je afasie hebt. De andere persoon kwam de ijsjes brengen. De ijsjes begonnen te lekken dus deelde ik zakdoekjes uit. Hij die bij mij bleef, wilde het zakdoekje niet aannemen, hmmm ...? Een ijsje in één hand en, ojee, ik vergat dat hij een verlamde arm heeft, ...

We reden verder ... tot we er waren. Lotgenoten en partners die ingeschreven zijn, waren er en toen mochten we in de huifkar. 'Mensen die met een rolstoel rijden en daar niet uit kunnen, konden echter niet op de huifkar', jammer ... Het was een leuke tocht, het was prachtig weer, we genoten van de bossen en de natuur, een muzikale lotgenoot bracht zijn mondharmonica mee en dat was gezellig, ... en af en toe stopte de huifkar en hadden we tijd voor cake, een uurtje later en een paar kilometer verder lekker taart en koffie ... dit was heerlijk! Terug thuis was mijn weegschaal niet zo happy. Tja ...

Huifkar.jpg

 

22-04-12

Saboteren ...

Ik saboteer niet.

Of hij saboteert mij? Hij koopt weeral chips, chocolade, … en ik kan de verleiding niet weerstaan dus hij saboteert mijn dieet?! Ik interpreteer dat hij graag snoept en hij saboteert me niet, toch niet expres.

Ik erger me soms, hij laat zijn vieze kousen rondslingeren, hij laat de hond binnen zonder zijn poten te drogen, hij stofzuigt zelden, … en wat dan nog, mag ik dat niet melden? En ja hij doet veel dingen voor mij, mijn auto in orde houden, bijvoorbeeld. En ja hij doet veel dingen voor onze kinderen. Alleen zou ik het niet kunnen doen.

Hij ergert zich dat ik weeral zaag terwijl ik niet vind dat ik zaag.

Whatever, ik saboteer niet, echt niet. Ik vind het pijnlijk dat hij dat over mij zegt.

18-03-12

Minder mobiele maar actieve mensen

foto1.jpgHet is moeilijk om uitstapjes voor ‘minder mobiele’ mensen te organiseren. De ene heeft een rolstoel, de andere kan wel stappen maar heeft een sleepvoet en wilt niet lang wandelen, teveel kans om te struikelen. Sommige beschikken niet over aangepaste vervoer. Het is echt moeilijk om aan iedereen te denken ...

Dus ik heb ergens voelsprieten gekregen, als ik ergens ben, dan denk ik, kan een rolstoelgebruiker er geraken, ... ?

Gisteren heb ik in een natuurgebied gewandeld. Ik ging naar een sporthal om mijn dochter ‘in actie’ te gaan bewonderen. Ik was te vroeg en ik wou niet naar de cafetaria (hm lekker ... warme chocomelk met slagroom ... nee dus, ik denk aan mijn lijn). Ik ging eens zien achter de sporthal ... wauw, ik zat gewoon in een mooi natuurgebied waar je kunt wandelen, toegankelijk ook voor rolstoelgebruikers ...

Links:

http://www.ato-vzw.be/nieuws/98-toegankelijk-wandelpad-bo...

http://www.blijfactief.be

IMG_0002.JPG

24-02-12

Beu dag ...

Mijn kuisvrouw die kon niet vandaag dus … I will have to do it … morgen ofzo?

Mijn man heeft verlof genomen en hij gaat met de kids op uitstap. En ik mag niet mee?

Op het werk gaat het niet goed, ik werk 40% (vermits ik nog ziek ben) en het is momenteel druk druk druk. Druk is dus overuren maken of me slecht voelen dat ik niet heb geantwoord … infeite alle twee. Stress dus!!!

De mensen waar ik mee moet werken zijn ofwel ‘lief’: ‘Ben jij nog aan het werken? Ik antwoord dan ‘Ik ben bijna weg hoor maar het is moeilijk te stoppen en mijn ogen dicht te doen en niet meer antwoorden ... het is allemaal urgent’. Ofwel ‘niet lief’’ Ze vragen iets en gisteren moest ik al geantwoord hebben.

Mijn werk is vragen antwoorden (een soort helpdesk of support). De gemakkelijke vragen kan ik snel oplossen maar van andere vragen moet ik berekening maken of het opzoeken... ik moet nog zinnen maken van de informatie en in het Engels (het is moeilijk voor mij, ik heb afasie).

Ik heb weinig keuze om halftijds te werken, het mag van de baas maar ik krijg het werk niet gedaan … dus? Dan ga ik terug 80% werken en ervoor betaald worden.

Het gaat niet 'halftijds werken' want daar krijg je stress van! Of moet ik ander werk zoeken? Of niet meer werken?

---

Vandaag 2 uren overuren gemaakt (5,5 u want ik moest maar 3,5 u werken), geen kinderen om mee te praten want ze zijn op uitstap, geen zin om te stofzuigen (mijn man kan het morgen misschien doen?), geen zin om een boek te lezen ... Beu dag dus. Wat ik wel graag doe ... snoepen (dikker worden) en bloggen.  Eten uit frustratie en frustratie afschrijven. Dat ben ik?

31-01-12

Frontaalsyndroom (en meer)

Ik had deel 3 van 'Leven met het Frontaalsyndroom' in Humo gelezen, dus wilde ik ook deel 1 en 2 lezen. Ik had geluk, die Humo's zaten in de stapel tijdschriften, gekregen van mijn schoonmoeder.

Deel 1 dus ... ik herken weer veel, precies of sommige dingen voor mij of over mij geschreven zijn.

Ongecontroleerde vreetbuien.’ (De rem werkt niet dus blijven 'eten')

Typisch frontaal: deze man blijft hangen in een gedachte, die hij blijft herhalen. Hij stopt niet met praten ... Hij is die controle kwijt ...’ Ik heb wel dingen over mezelf geschreven: Doemdenken, Zeven hoofdzonden, persevereren, ...

Deel 2 ging ook over ‘afasie’ Interessant en die zin is mooi geschreven: ‘Een taalprobleem is nog het ergste. Beroofd worden van je vermogen tot verbale communicatie? Dat is een van je meest humane capaciteiten.

In de artikels waren er ook veel dingen over gebrek aan initiatief en interesse en ook dingen over lusteloosheid. Ik heb wel initiatieven en interesses maar ‘anders’ dan vroeger. Ik ben echt veranderd, ik wil liever bij mijn computer blijven plakken dan andere dingen te doen. Kreeg zo van mijn zus van die bloemenbollen om te planten en ik had daar geen zin voor, te veel werk of te lui. Ook vakantieplannen is moeilijker, vroeger deed ik dat heel graag en nu is het zwaar, ik moet mezelf verplichten.