22-04-12

Saboteren ...

Ik saboteer niet.

Of hij saboteert mij? Hij koopt weeral chips, chocolade, … en ik kan de verleiding niet weerstaan dus hij saboteert mijn dieet?! Ik interpreteer dat hij graag snoept en hij saboteert me niet, toch niet expres.

Ik erger me soms, hij laat zijn vieze kousen rondslingeren, hij laat de hond binnen zonder zijn poten te drogen, hij stofzuigt zelden, … en wat dan nog, mag ik dat niet melden? En ja hij doet veel dingen voor mij, mijn auto in orde houden, bijvoorbeeld. En ja hij doet veel dingen voor onze kinderen. Alleen zou ik het niet kunnen doen.

Hij ergert zich dat ik weeral zaag terwijl ik niet vind dat ik zaag.

Whatever, ik saboteer niet, echt niet. Ik vind het pijnlijk dat hij dat over mij zegt.

24-02-12

Beu dag ...

Mijn kuisvrouw die kon niet vandaag dus … I will have to do it … morgen ofzo?

Mijn man heeft verlof genomen en hij gaat met de kids op uitstap. En ik mag niet mee?

Op het werk gaat het niet goed, ik werk 40% (vermits ik nog ziek ben) en het is momenteel druk druk druk. Druk is dus overuren maken of me slecht voelen dat ik niet heb geantwoord … infeite alle twee. Stress dus!!!

De mensen waar ik mee moet werken zijn ofwel ‘lief’: ‘Ben jij nog aan het werken? Ik antwoord dan ‘Ik ben bijna weg hoor maar het is moeilijk te stoppen en mijn ogen dicht te doen en niet meer antwoorden ... het is allemaal urgent’. Ofwel ‘niet lief’’ Ze vragen iets en gisteren moest ik al geantwoord hebben.

Mijn werk is vragen antwoorden (een soort helpdesk of support). De gemakkelijke vragen kan ik snel oplossen maar van andere vragen moet ik berekening maken of het opzoeken... ik moet nog zinnen maken van de informatie en in het Engels (het is moeilijk voor mij, ik heb afasie).

Ik heb weinig keuze om halftijds te werken, het mag van de baas maar ik krijg het werk niet gedaan … dus? Dan ga ik terug 80% werken en ervoor betaald worden.

Het gaat niet 'halftijds werken' want daar krijg je stress van! Of moet ik ander werk zoeken? Of niet meer werken?

---

Vandaag 2 uren overuren gemaakt (5,5 u want ik moest maar 3,5 u werken), geen kinderen om mee te praten want ze zijn op uitstap, geen zin om te stofzuigen (mijn man kan het morgen misschien doen?), geen zin om een boek te lezen ... Beu dag dus. Wat ik wel graag doe ... snoepen (dikker worden) en bloggen.  Eten uit frustratie en frustratie afschrijven. Dat ben ik?

21-10-11

Hoe het met me gaat?

Veel mensen vragen dat … Het gaat vrij goed met mij, ik heb wel een paar kleine zorgen (=bloedprikken dat niet goed gaat en die wonde) en een beetje schrik, maar alles gaat wel inorde komen.

Ik ben niet echt depressief maar soms een beetje depri, gewoon af en toe mijn tranen laten lopen. Die mannen (mijn man en mijn zoon en …) kunnen daar niet tegen. Die mannen wonen in Mars.

Wat mij ook helpt is mijn blog, mijn frustraties uiten. Mijn blog is misschien negatief, het positieve schrijf ik immers niet altijd op, ik schrijf al teveel. En ik geloof daar wel in: een artikel ‘Autobiografisch schrijven gaat depressie tegen'. 

En er zijn veel mensen die het erger hebben dan ik. Een lotgenoot die kanker heeft (=iemand die afasie kreeg door een hersentumor), heeft weinig hoop meer en toch bekijkt hij zijn leven positief, hij heeft het aanvaard en hij helpt nog steeds mee met afasie.be. Ik weet niet goed wat ik moet schrijven maar ik krijg een krop in mijn keel en ik zou graag willen toveren, hem genezen … het is gewoon niet eerlijk.

20-09-11

Babylonische spraakverwarringen

begrijpen.jpgIk vraag me af van waar het komt?

Mensen kakelen door elkaar heen. Ieder babbelt maar wat voor zich uit zonder ècht naar de ander te luisteren. Mensen praten langs elkaar heen. Iedereen is met zichzelf bezig. En zo verstaan we elkaar niet meer?

Of is het mannen en vrouwen die elkaar niet begrijpen, de ene woont op Mars en de andere op Venus? Of moeten ze een brug bouwen tussen deze planeten?

Of maakt diversiteit, vreemde culturen en onbekende talen verwarring?

Of is het afasie? Als je van een andere planeet lijkt te komen, zonder woorden, verstard en verstomd. Door de letters het woord niet meer zien en geen woorden meer kunnen uitbrengen.

---

“I know that you believe you understand what you think I said, but I’m not sure you realize that what you heard is not what I meant.” – Robert McCloskey

12-06-11

Manlief

Ik ben mijn e-mail archive aan het opruimen, …

Een jaartje geleden heb ik met Nara (ze woont in Amerika) gechat … dat doen we maar af en toe. De keer ervoor was 5 weken na mijn beroerte.

Mijn vriendin Nara wou elke dag met mij chatten om mij te helpen maar het is niet gebeurd. Spijtig, maar geen probleem, hoor.

 

Nu als ik lees wat ik heb geschreven, 30 april 2010, het gaat over mijn man.

 

Nara: How is your husband?

Afa: for my husband is more difficult, my personality has changed because of my stroke. We no longer fit.

 

Dan denk ik, shit… wat heb ik geschreven. We hebben heel veel ruzie gemaakt, vooral het eerste jaar na mijn beroerte. Nu gaat het veel beter, af en toe is het nog wel eens ruzie maar toch minder.

 

Ik vind infeite dat mijn man heel goed zich heeft aangepast. Hij doet veel meer dan vroeger, vooral voor onze kinderen. Mijn kinderen vinden de papa een super papa. Elke donderdag (sinds ik terug werkte) is papa-dag en de kids vinden dat geweldig. Papa maakt lookbroodjes en lasagne of hij haalt friet uit het frietkot en de kids vinden het heerlijk! Papa gaat met de meisjes naar de bib, papa brengt de kids naar het zwembad, papa … ja ze hebben papa nodig. 

 

Toen ik in het gips zat, was manlief weeral super lief. De kids vervoeren, naar de winkel om eten te kopen, … want mama kon niet. Manlief bracht mij zelfs na de ‘afasie’ contactdag want ik kon niet autorijden.

 

en-verder,ik-werk,ruzie,mannen,karakterveranderingEn manlief doet zoveel andere dingen, die ik niet doe. Gras afrijden, in de tuin werken, mijn auto controleren, …  ach papa’s doen heel veel zonder dat we het weten. Papa is super! Mijn manlief is lief!

 

 

Chat ---- 30 april, 2010

Afa [9:54 PM]:

hi Nara

Afa [9:54 PM]:

how are you doing

Nara[9:54 PM]:

hi Afa

Nara[9:54 PM]:

How are you ?

Nara[9:54 PM]:

are you back at office ?

Nara[9:54 PM]:

how is your health ?

Nara[9:55 PM]:

I looked up for you a couple of times and you were offline

Afa [9:55 PM]:

I started working as of January

Afa [9:55 PM]:

it's going ok

Nara[9:56 PM]:

are you fully comfortable with your speech and language now ?

Afa [9:56 PM]:

no

Afa [9:56 PM]:

not yet maybe next year

Nara[9:57 PM]:

so, are you able to manage at office ?

Afa [9:58 PM]:

I spoke with my boss when I started working - first 50% part-time and as of March 80%.

Afa [9:58 PM]:

I'm not as good as I was

Afa [9:59 PM]:

I have problems in meetings

Afa [9:59 PM]:

talking is quite ok, listening is more difficult

Afa [10:04 PM]:

how are your kids?

Nara[10:04 PM]:

they are doing pretty well

Nara[10:05 PM]:

how about your kids ?

Nara[10:05 PM]:

how is your husband

Afa [10:06 PM]:

the kids are doing well - they do their best in the school and they enjoy sport

Afa [10:10 PM]:

for my husband is more difficult, my personality has changed because of my stroke. We no longer fit.

Nara[10:10 PM]:

no.. that sounds terrible.

Nara[10:11 PM]:

I hope everything will come around eventually

Afa [10:11 PM]:

I hope so but we will see

Nara[10:11 PM]:

You are a wonderful person and i want every good to happen to you

Afa [10:12 PM]:

thanks

Nara[10:13 PM]:

otherwise, how is life

Nara[10:13 PM]:

are you getting support from your family ?

Afa [10:14 PM]:

my parent and my sister and brothers help me

Afa [10:14 PM]:

My work helps a lot

Nara[10:14 PM]:

the children should also be a little older now.  that helps a bit

Nara[10:14 PM]:

I am so happy to hear that

Afa [10:15 PM]:

I'm happy that I can work

Nara[10:16 PM]:

very true

Nara[10:16 PM]:

you can work and you will do well

Afa [10:19 PM]:

I'm very good in somethings (macros, calculations,...) and in other things I'm not good (languages) so I'm still on target   so of course I will not get a promotion for the next years.

Afa [10:20 PM]:

but I do my best

Nara[10:20 PM]:

that is alright... you need to be happy with the work

Afa [10:20 PM]:

indeed

Afa [10:21 PM]:

bye - see you next time

Nara[10:21 PM]:

bye - take care and i am so happy to have heard from you

06-04-11

Motivatie

Opnieuw leren stappen, opnieuw leren communiceren, opnieuw zelfstandig functioneren zijn een van de belangrijkste doelstellingen van revalidatie na een beroerte. Hiervoor moet men vooral veel en goed oefenen.

Motivatie is wellicht de belangrijkste factor voor succes.

Maar wat is motivatie? Je kunt toch niet alles doen, je moet toch met iets beginnen en sommige dingen vind je belangrijk en andere niet.

Mijn liedjes van teksten zijn weg, … ik vind het niet zo erg. Voor een zanger is dat waarschijnlijk wel belangrijk.

In dat boekje 'Onze pappa kreeg een ongeluk in zijn hoofd' (Wieke van Dun) stond er  dat pappa geen motivatie heeft om te leren koken.

In het boek 'Zwaluwziek - Leven na een Herseninfarct' (Anthony Mertens) schreef  Anthony ook dat hij geen motivatie had om te leren koken.

Mannen koken niet graag zeker?

Ik zelf lees niet zo graag, te moeilijk. Ik lees zelf geen krant. Ik kijk niet graag naar TV, te moeilijk. Ik ben wel wereldvreemd, had niet door dat er een vulkaan was uitgebarsten in Japan. Erg hee?!

Wereldvreemd … Infeite ben ik meer over mezelf bezig, mijn ego, mij zelfwaan of zelfwaarde. Ik ben een beetje een narcist (= eigenliefde) of ik moet mijn eigen beroerte nog steeds verwerken of ik ben opnieuw geboren, mijn nieuwe ego. Zoiets staat ook geschreven in het boek  'Zwaluwziek - Leven na een Herseninfarct' (Anthony Mertens) en ook in het boek 'Onverwacht Inzicht' ( Jill Bolte Taylor). Het zijn dan ook hun eigen ‘beroerte’ dagboeken!

Ik heb het verhaal van Jill gelezen. Zij revalideerde heel snel, na een paar dagen kon ze al 'bewegen' en een beetje later kleuren zien, dimensies zien, praten, schrijven, … Lezen was moeilijker en uiteindelijk duurde het  jaren ofzo voordat zij goed kon rekenen. Volgens mij is dat combinatie van ‘motivatie’ en ‘hoeveel van de hersenen zijn beschadigd en waar?’.

Ik had een 'lichte uitval' ... maar toch wel serieus hoor namelijk 'ernstige gemengde afasie'.

Jill gaf ook tips ... over teveel prikkels (lawaai, licht, ...), veel slapen (hersenen herstellen), veel oefenen, bewegen, gezond eten, e.a..  Zij schreef ook over 'linear denken': ze kon niet meer linear denken, ze wist niet meer dat ze eerst haar kousen moest aan doen en dan haar schoenen (apraxie).

Boeken:

'Onverwacht Inzicht' van Jill Bolte Taylor

'Onze pappa kreeg een ongeluk in zijn hoofd' van Wieke van Dun

'Zwaluwziek - Leven na een Herseninfarct'  van Anthony Mertens

08-03-11

Persevereren (2)

Persevereren is een symptoon die zich soms kan voordoen bij dementie. Zeg, ik ben nog maar 41 jaar! Persevereren is zo negatief.

Als je een mededeling meer nadruk wil geven, kan je twee keer (ongeveer) hetzelfde zeggen. Dat moet soms. Als ik het één keer zeg dan zou mijn man zeggen, sorry ik had het niet gehoord. Als ik het twee keer vertel dan zou mijn man zeggen, 'Zeg ik heb het al gehoord, je zaagt'. Als ik het belangrijk vind dan mag ik toch 3-4 keer herhalen?

En als ik boos ben dan blijf ik herhalen... (sorry) ... ik kan moeilijk stoppen.

Een goede vriend en lotgenoot heeft geen internet en geen e-mail en woont ver van mij. Ik vind dat spijtig. Als ik een interessante e-mail krijg dan wil ik het doorsturen. Dat gaat niet of alles gaat!? Flexibel!? Ik kan natuurlijk printen en dan moet ik naar de post en dan een paar dagen later krijgt hij post. En dan krijg ik misschien antwoord binnen twee weken? Sms'en en telefoneren gaat ook maar ik heb liever e-mail. Ik herhaal regelmatig dat ik het moeilijk vind, ik doe dat niet expres, het is gewoon moeilijk. Hij reageert meestal 'boos' en nu kreeg ik een brief die al veel positiever was 'want ik wil nog geen internet, mails' . Misschien heb ik hem overtuigd? Please?! Hij leest wel mijn blog als hij naar de bib gaat want daar hebben ze publieke computers. (Als hij het leest: lieve groetjes!)