02-12-11

Herkennend

Ik was een boek aan het herlezen: 'Hoe mijn vader zijn woorden terugvond’ (auteur: Liesbet Koenen). In dat boek zijn er voor mij na mijn hartinfarct andere betekenisvolle dingen. Ik bekijk het nu anders. Vroeger las ik het ‘neurologisch’ en nu zie ik het ‘ cardiologisch’. Herkenend, wat normaal moeilijk is uit te leggen aan anderen, staat in het boek duidelijk omschreven.

Bestel en lees het Knipogen! Ik heb geen aandelen hoor!

De oorzaak en dus misschien mijn oorzaak … voorkamerfibrillatie…

Blz 12

Mijn vaders hartslag van 140 bij binnenkomst in het ziekenhuis en de vervolgens geconstateerde boezemritmestoornis maken het hart de vrijwel zekere bron van de ellende. Een boezem die niet goed leeggepompt wordt, vormt stolsel. Die kunnen op een kwaad moment overal naartoe schieten …

Een stukje dat ik ook herken, wel anders, vragen die ik heb over medicatie, overmedicatie, bloeddruk, … Teveel vragen, ik voel vanalles. En dan cafeïne ... Ik heb nog nooit alcohol gedronken, nog nooit gerookt. Ik heb al over cafeïne gepiekerd (schuld en schaamte) maar ik moet het nog opschrijven. Binnenkort dan? 

Blz 44-45

Hij blijft de hele week ontzettend moe. Geen wonder. … Zijn bovendruk is 110, zijn onderdruk 55. Dat is veel te laag. Daar kan een mens zich onmogelijk fit en kwiek bij voelen. …De conclusie dat dit wel eens kan liggen aan de betablokkers die hij slikt … Die zijn bedoeld om de bloeddruk omlaag te brengen, en er is geen enkel tegenwicht meer: mijn vader leeft tegen zijn gewoonten in al een maand alcohol, cafeïne en nicotineloos.

En wat ik ook herken is het bloedprikken … daarover heb ik al veel geschreven. In Nederland hebben ze een trombosedienst. In België gebeurt het door de huisarts.

Blz 45

Bij de trombosedienst, waar hij regelmatig geprikt wordt met het oog op de dosering van zijn bloedverdunnende middelen.

Blogje voor mijn hartinfarct: http://ik-na-cva.skynetblogs.be/archive/2011/09/17/hoe-mi...

30-11-11

Hartkloppingen

Gisteren avond had ik een vrije lage bloeddruk (107/72). Goed geslapen en om 5u 's morgens hartkloppingen. Pfff, een akelig gevoel en ik hoop gewoon dat ik geen bloedklonters maak. Ik bid dat mijn bloedverdunningsmedicatie goed werkt. Uit bed heb ik mijn bloeddruk gemeten: (116/57).

Ik weet niet goed waarom maar als ik een lage bloeddruk heb dan krijg ik 's nachts hartkloppingen. Als ik normale bloeddruk heb dan heb ik het niet.

Deze nacht had ik geen koude voeten, geen slapende armen maar de laatste weken heb ik het regelmatig. Ik word daar wakker van en onrustig. Ik moet dan bewegen om warm te worden.

Is dat de medicatie of ben ik het?

Naast bloedverdunning en cholesterol verlaging neem ik geen Coversyl meer maar wel nog Emconcor (een half pilletje). Mogelijke bijwerkingen: gevoel van koude of gevoelloosheid in handen of voeten, lage bloeddruk, verstoorde hartslag, verergering van hartfalen, ... Hm ... eens vragen aan de dokter.

 

18-11-11

Teveel vragen ...

Ik was bij de dokter, ik durfde nog niet zeggen dat ik misschien een andere huisdokter wilde, ... het is moeilijk zoiets te zeggen.

Ik heb verteld dat ik aan 'Marcoumar' blijf, ze heeft bloed geprikt (het lukte na de 2de keer). Ik voel dat ik meer medicatie nodig heb (als ik mijn tanden poets dan bloedt mijn tandvlees niet ...), de huisdokter zei dat de resultaten belangrijk zijn en niet wat je denkt. Na de resultaten moet ik inderdaad een hogere dosis nemen.

Ik heb verteld dat ik soms heel lage bloeddruk (10 op 5) heb vooral ’s avonds. ’s Nachts kan ik niet goed slapen: ijskoude voeten, slapende handen, hartkloppingen (nu voel ik het pas recent). Als ik medicatie Coversyl (bloeddruk verlaging) niet neem, dan voel ik mij veel beter. De huisarts zei dat ik het moet vragen aan de cardioloog. Het is niet mogelijk te verminderen want ik zit aan de laagste dosis (een half pilletje) dus er gewoon helemaal mee stoppen?

De dokter zei dat ze bij de revalidatie zouden meer bloeddruk laten meten (dat doen ze heel weinig). Ik meet mijn bloeddruk momenteel 5x of meer per dag …ik heb zo’n polsbloeddrukmeter, bijna altijd is het goed (max 14 op 9 of lager). Bij de revalidatie had ik gisteren 12 op 7 na de cardio-oefeningen en ik neem coversyl niet meer (sinds een week geleden). Dus het lijkt mij ideaal? Is dat gezond verstand? Ik neem wel nog 0,5 pil emconcor (hartritme en bloeddruk verlaging).

Dan over de hartmonitor, ik wil het niet meer implanteren. Ik denk wel dat ik soms hartkloppingen heb, maar heel weinig en hoe moet ik het bewijzen? Bij de revalidatie registreren ze mijn hartritme een keer per week tijdens de cardio-oefeningen. Ik vroeg of ze dat goed bekijken, ze kijken alleen als er een probleem is, ze hebben dan de data geregistreerd en ze kunnen het nog eens herzien als het moet. Het is dus geen hartbewaking.

Misschien moet ik een holter vragen, …? Mijn zus vindt het nuttig. En als ik boezemfibrillatie heb, dan moet ik waarschijnlijk levenslang medicatie (marcoumar of andere) blijven nemen? Is het dan belangrijk dat ik het weet of niet? Ik moet het toch blijven nemen …? Als ik echt geen boezemfibrillatie heb, dan kan ik het later misschien wel krijgen, hoe ouder, hoe meer kans op hartritmestoornissen.

En ondertussen heb ik de rekening van mijn hospitallisatie gekregen, die hartmonitor was duur maar de mutualiteit heeft het betaald.

04-10-11

Medicatie

oorzaak,medicatie,cholesterol,hoge-bloeddruk,hart,kan-niet-goed-stoppenHoud altijd een lijstje met medicatie in uw portefeuille! Oké, ik zal het doen.

Van 2 medicijnen - Lipitor 20mg en Aggrenox (bloedverdunner) - ging ik naar 5 medicijnen.

Lipitor 20mg: cholesterolgehalte verlagen.

Asaflow - 80mg Acetylsalicylzuur: bloedverdunner

Marcoumar - 3mg fenprocoumon: bloedverdunner (volgens bloedtest zoals bvb 1/2 pil)

Momenteel wordt twee keer per week mijn bloed afgenomen om na te gaan of het bloed niet te dun of te dik is want beide kunnen gevaarlijk zijn. Wanneer het bloed te dun is, bestaat de kans dat men spontaan gaat bloeden. Wanneer het te dik is, kunnen er bloedklontertjes worden gevormd, en ik wil geen derde keer. Ik vind het wel akelig. Hoe noemt dat ‘Trial & Error’? Het lijkt een koorddanser, af en toe vallen en op staan. Maar als het touw heel hoog is dan is er een accident.

Coversyl 2,5mg: ACE-remmer: de bloedvaten beter openstaan waardoor de bloeddruk daalt en het hart minder zwaar belast wordt.

Emconcor 2,5mg: Bèta blokker: het hartritme vertraagt, de bloeddruk daalt, het blokkeert ook de werking van stresshormonen gedeeltelijk.

De verpleegster in het ziekenhuis zei dat als je een wonde hebt en je wrijft op de wonde dan kan het niet genezen, het wordt nog pijnlijker. Ze zei: ‘Jou hart kan beter genezen met een lager hartritme en lagere bloeddruk, tragere bloeddoorloop.’ Oké, ik heb het begrepen, ik zal de pillen wel nemen..

Stresshormonen? Ik heb wel stress, ik doe teveel. Ik had hoge Cortisolgehalte 38 μg/dL in het ziekenhuis en het moest tussen 6 en 20 zijn. Nog een oorzaak. Te veel stress. I'm guilty.

13-07-09

Neurologie (5)

Na het weekend was er terug volk, de kuisvrouw kwam mijn kamer kuisen, de dokters kwamen eens kijken of mij onderzoeken, de verpleegster checkte mijn bloeddruk en temperatuur en gaf medicijnen, de logopedist deed haar ronde, ...

Het ging vrij goed met mij, mijn hart was in orde, ik mocht waarschijnlijk op het einde van de week naar huis gaan en ik mocht binnenkort wel reizen ... Het was veel beter dan ze dachten.

Ik had al door dat het het belangrijk is dat ik naar de logopedie moet gaan, liefst dagelijks. En ik wist dat ik niet goed kon praten.

Ik wist dat ik een beroerte heb gekregen, ik wist toen niet dat het bestond (ik heb niemand echt gekend die dat had). Ik wist dat het lang zal duren, dat ik 4 maanden niet mocht en kon werken en ik kon echt niet praten. Ik wist dat ik een hospitalisatieverzekering had (mijn man heeft de administratie ingevuld) en dat mijn werk mij goed verzorgde (een prima sociaal bedrijf).

Ik mocht 6 maanden niet meer autorijden, ik vond dat verschrikkelijk en ik heb het aan iedereen verteld, ik WIL rijden, ik moet mijn kinderen brengen en halen. Ik was boos natuurlijk. Mijn kinderen zijn heel belangrijk en ze doen veel aktiviteiten. Ik wou ook zelfstandig zijn, ik had geen fysieke handicap, ik kon alleen niet goed praten, vond ik.

Ik mocht geen anticonceptiepil* meer nemen. Dat is niet goed voor mijn gezondheid, vond de dokter. Ik vond dat niet zo erg, we kunnen een condoom gebruiken en mijn man kan of wil zich misschien steriliseren. De dokter praatte heel luid, precies of ik het dan beter begreep?!

Op een bepaald moment kreeg ik andere medicijnen. Ik kreeg Aggrenox (combinatie van aspirine 'bloedverdunning' en dipyridamol 'antistollingsmiddel'). Ik had een licht verhoogd cholesterolgehalte en kreeg toen ook medicatie (Lipitor). Mijn bloeddruk was aanvaardbaar maar aan de hoge kant en ik moest geen medicijnen nemen. Toen ik die pillen moest innemen kreeg ik heel veel hoofdpijn vooral 's nachts, de dokters zeiden dat de pijn zou weggaan. Elke nacht had ik hoofdpijn maar het werd minder, na 4 nachten was de pijn weg.

*Goed artikel!

Herseninfarct bij anticonceptiepil:

http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/ziekten/24653-herseni...

 

Mails van mijn werk:

Subject: Afa is in hospital - update

Afa called me yesterday night (I was surprised). She is doing, taking the circumstances into account, really well. There is nothing wrong with her voice. It’s just the communication/memory which is not 100%. But she is convinced that working with the ‘logopedist’ will help her to progress. It seems that she is noting down quite some words to help her progressing. She says that her son is also doing excercises with her (which is so cute!). From the first 4 days she does not remember anything, but then it became a lot better. So, I think this is very good news. The recovery will take some time. Let’s hope that she recovers for 100% (but, from talking to her, I have good hope).

They have to do some more tests but it looks that by the end of the week she can go home.

Also her husband said that it gets better every day. K.

 ----

Some more news from Afa herself. I think in terms of movements it is OK. She wrote that she can eat, take a shower, etc. But only 40% talking, understanding, memory, etc. It’s very hard for her. But she is doing exercises in the hospital.

She is in a normal room, department ‘neurologie’. K.

10-07-09

Neurologie (2)

De vierde dag kreeg ik witte boterhammen, choco en koffie als ontbijt. Ik werd boos, ik drink nooit geen koffie dat is niet gezond, choco en witte boterhammen zijn ook niet gezond. In het ziekenhuis moet je ook gezond eten anders blijf je ziek! Oké ik ben dik (obesitas staat op het verslag), ik heb een pakje chips gegeten toen ik die avond een beroerte heb gekregen, misschien heb ik een hoge bloeddruk gekregen. Sorry ik zal nooit geen chips meer eten maar kun je gezond eten geven in het ziekenhuis? Dat is toch belangrijk?*

Ik mocht me douchen, zonder toezicht! Ik mocht in de gangen wandelen en babbelen tegen mensen en verpleegsters.

Ik verhuisde naar een tweepersoonskamer. De kamergenote, een vrouw van ongeveer 90 jaar, die kruiswoordraadsels oplostte, werd naar een ander kamer verhuisd. Ik kreeg een nieuwe kamergenote, terug een vrouw van ongeveer 50 jaar maar ze sliep alleen maar en ze was bewusteloos (coma?).

Ik wilde graag thuis zijn in het weekend. Ik wou de koffers van mijn twee oudste kinderen inpakken want ze wilden naar de chirokamp gaan. Ik mocht niet van de dokter, ik vond dat heel erg en ik huilde. Ik wou echt thuis zijn en de dokter vond precies dat ik wel binnen een maand wel eens een weekend mag thuis zijn. Ik begreep dat niet zo goed, moet ik zo lang in het ziekenhuis blijven en ik mag niet op reis gaan? Ik had een paar maanden geleden een vakantiehuisje gereserveerd en dat mocht ik niet meer!*

De kinesist, een toffe vrouw kwam me onderzoeken. Ik moest dingen doen maar ik begreep niet wat de kinesist vertelde. "Breng je wijsvinger naar het puntje van je neus" zei de kinesist en ik kon die zin niet ontvangen. De kinesist nam mijn vingers en deed het voor. Zo moest ik vanalles doen, de kinesist testte mijn coordinatie en alles was inorde. Een maand later vertelde mijn moeder, dat ze toen op bezoek was en dat ik sommige zinnen niet begreep. Mijn moeder herhaalde die zin  "Breng je wijsvinger naar het puntje van je neus" nog eens en ik kon die zin nog niet ontvangen. Woord per woord kon ik die zin pas begrijpen. Erg hee?! 

De logopedist kwam me onderzoeken. Ze kwam een paar testen en oefeningen doen, en  ik vond het moeilijk. Tegengestelde woorden kon ik niet vinden. Het tegengestelde van de dag is zwart, het tegengestelde van donker is wit vond ik. Sommige dingen kon ik wel, woorden lezen gaat goed, al de dagen, al de maanden, groenten, fruit, dieren kan ik wel lezen en ik begreep die woorden al. Voor sommige woorden zoals 'wakker worden' begreep ik niet goed, het had iets te maken met slapen maar wat juist?

Ik kreeg veel bezoek, mijn ouders, mijn zus en kids, mijn man, mijn schoonmoeder en ook mijn kinderen. Mijn kleinste dochter was er bij en ik was blij dat ik haar zag en vroeg of het leuk was geweest op haar kamp. En ze vond het daar leuk! Ik kende de namen van mijn bezoekers niet meer: ´Tomsimmeke' kwam uit mijn mond toen ik mijn schoonmoeder groette, de kinderen vonden dat heel grappig.

Ik kreeg een schriftje om woorden te schrijven, dat had ik gevraagd. Ik kreeg een beetje geld en mijn gsm van mijn man! Ik was blij dat ik mijn gsm kreeg want ik wilde telefoneren en sms´en maar dat lukte wel niet zo goed. Ik kon bellen maar ik kon niet goed praten. Ik kon SMS'en sturen maar de woorden vond ik niet.

 *Mijn karakter is veranderd, ik reageer impulsief en emotioneel.

 Mails van mijn werk:

Subject: Afa is in hospital - update

Afa’s husband sent an email, saying that he is having the impression that she’s a little bit better than earlier this week. He’ll hopefully know more once he has spoken with her doctor. But it looks like it will take a very long time to fully recover …

I’ll keep you updated if I hear more news. A.