13-05-12

Externe zoekmachine

De meeste woorden vind ik wel als ik praat maar af en toe heb ik een woordvindingsprobleem. Regelmatig zijn de zinnen niet helemaal juist, maar meestal begrijpen we elkaar.

Als ik schrijf wil ik ‘vlotter’ schrijven, ik zoek woorden en zinnen om duidelijker en mooier te schrijven. Ik gebruik dus een externe zoekmachine (google), mijn eigen zoekmachine is immers een beetje beschadigd.

Als ik schrijf dan herlees ik het, ik probeer geen fouten te maken, af en toe voel ik dat de zin niet helemaal juist is en dan moet ik een paar regeltjes bekijken, waar is het onderwerp, werkwoord, ... , d, t of dt bekijken, enz. Ja mijn logopediste heeft mij vrij goed opgeleerd.

En met google kom je ver (soms te ver of verkeerd). Ik lees teksten en soms vind ik mooie zinnen en woorden. Ik verzamel ze en probeer die woorden en zinnen te gebruiken.

Nu heb ik gewoon opgeruimd, de zinnen die ik verzameld had, heb ik gebruikt in dit gedicht (of zoiets) van gisteren (of was het eergisteren).

Dat is het ...

---

Wat heb ik verzameld vandaag ...

google
1) Padvinder op internet (crypt.) 2) Zoekmachine 3) Zoekmachine op internet

Een extra HARDE SCHIJF plaatsen. Als je oude harde schijf bijna vol zit denk je er misschien aan om een tweede harde schijf bij te plaatsen.

De eenvoudigste manier om extra hardeschijfruimte toe te voegen is het aansluiten van een externe harde schijf.

Oude harde schijf is hersenen zeker? En dan denk ik aan een liedje ... 3de strofe. 

12-05-12

woorden worden zinnen worden onzinnen

Ik verzamel woorden en ook zinnen …

(mijn nieuwe hobby toen ik terug begon te praten).

Dus ik verzamel woorden en ook zinnen …

maar daar moet je nog verhalen mee maken.

Euh...(zoek naar woorden).

Een hersenspinsel, ik schrijf, ik zie linken maar ik vind de structuur niet.

Even zitten zoeken … kakofonie?

Soms zijn er meerdere manieren om tegen een situatie aan te kijken.

Een gedichtje dan?

Acute problemen met denken?

Zie het als een klein opgevatte sensibiliseringscampagne ...

Het onvermogen zich te uiten.

De moeite niet nemen om naar een ander te luisteren.

Misschien inhoudloos? (boos)

Het kan elk moment gaan escaleren.

Hoe kunnen we ophouden blindelings te reageren op dingen die we niet leuk vinden.

't Is niet makkelijk om erover te praten.

Hoe voorkomen we dat we impulsief reageren?

Ik weet het niet.

Ik weet ook niet meer waar ik ben of waar ik was.

Het onvermogen zich bij één onderwerp te houden?

Het kan elk moment (nog eens) gaan escaleren.

Persevereren (in herhaling vallen).

Grrrr...

Ik kan niet goed stoppen maar ik ga toch stoppen.

Dus ik stop.

Denk ik?

Ja.

The End.

22-04-12

Weggelopen

Voor school moest mijn zoon een gedichtje zoeken, hij printte het en het bleef op de printer liggen, hij kreeg waarschijnlijk een uitbrander van de leerkracht, gewoon het blad vergeten …

Ik las dus toevallig mee …

Weggelopen (Soe-Zie)

De straat onder mijn voeten
De stenen voel ik aan
Ik bewandel een pad
Waar het verkeerd is gegaan

Niet zomaar gelopen
Over deze stenen
Heb van alles gehaat
En toen nam ik de benen

Het werd me teveel
En heb de deur dicht gesmeten
Nog scheldend en schreeuwend
Wil alles vergeten

Daarom wandel ik nu
Mijn eigen voeten voorbij
Leven kan altijd beter
Maar leven is niks voor mij 

Mooi gedicht, woorden die zeggen wat hij soms voelt en ik voel het soms ook.

Ik heb hem graag, mijn zoon, maar hij kan zo zijn zussen ‘pesten’, ‘Hij is de beste en zijn zussen kunnen er niks van‘ zo van die dingen zegt hij soms, een puber, … En ik kan er niet tegen dat hij zijn zussen pest, ik word daar boos van, verschrikkelijk boos (ik ben dan een razende furie). Hij voelt zich dan slecht, mama is boos op hem, mama haat hem en hij liep weg … Het is vrij recent gebeurd, ik heb hem wel graag, hij doet heel veel goede dingen maar soms … Ik ben gewoon te boos geweest en ik moet gewoon sorry zeggen, ik wil graag dat hij bij mij woont en niet meer wegloopt.

Vorige week ben ik zelf weggelopen … ik wilde graag dat mijn zoon zijn veters knoopten, ik vind dat beter voor zijn voeten. Hij had er geen zin voor. Ik herhaalde … en nog eens, ik vond dat belangrijk vermits zijn benen recent waren geopereerd. De familie (vooral mijn man) begon tegen mij, dat ik slecht ben, dat ik iedereen saboteer, … zeg, ik wilde gewoon mijn zoon opvoeden. Ik voelde me niet meer gewenst en ik ben weggelopen. Impulsief, ja en wat dan nog, ik doe alles voor de kinderen. Ben ik niet meer nodig? Ik kan alleen gaan wonen maar ik heb geen plaats om te wonen … doemme … ik wil gewoon wel leven bij mijn kinderen. Ben ik zo slecht? Ik wil graag naar huis … ik ben helemaal niet zo slecht, … Ik weet dat ik veranderd ben na mijn beroerte, impulsief, emotioneel, … een puber precies, maar ik doe heel veel voor mijn kinderen, ik doe ook heel veel voor anderen, … ik ben wel lief.

Mijn vader die zei dat ik altijd opnieuw herhaal, daar word ik ook boos van, persevereren, ... ik weet dat ik dat soms doe, en wat dan nog? Ik ben wie ik ben na mijn beroerte. Ik heb dat niet gekozen.

Ja en wat dan nog, er zitten nogal wat herhalingen in mijn blog. Dat is mijn leven zeker?

04-03-12

Wie deze stad ...

Ik zag de woorden wel maar de zinnen begreep ik niet ... ondertussen is het veel beter geworden. Sommige zinnen zijn zo mooi!

‘Wie deze stad liefheeft ziet achter elke grijze gevel een mens’, een regel uit het gedicht ‘La Ville en Marche’ van de Vlaamse dichteres Jo Govaerts, prijkt op de kademuur ... heel mooi vind ik.  De wandelkade is ook wel mooi geworden, de rolstoelgebruikers kunnen daar gaan wandelen!

afasie, woordenschat, lotgenoten, wernicke

afasie, woordenschat, lotgenoten, wernicke

29-11-11

Mijn dochter …

Ik kreeg van mijn dochter (9 jaar) een gedichtje, ze heeft dat gedichtje gevonden op internet, … 'Het is voor mama', zei ze!

een traan in mijn ogen

een traan om jou

een traan die zegt

hoeveel ik van je hou

Heel lief vind ik maar het geeft me ook een raar gevoel: Mama was er bijna niet meer.

Soms is ze verdrietig zomaar en dan zegt ze dat ze niet weet waarom. Ik denk dat ze het nog aan het verwerken is … zo jong en zo lief.

Mama is naar de psychologe. Ze vroeg wat dat is ‘een psychologe’. Ik wist niet goed wat ik moest antwoorden … ik zei dat ik soms verdrietig ben omdat ik ziek ben, en een psychologe die kan wel helpen, er over praten. Ik zei ook dat er wel kinderen zijn die ook naar een psychologe gaan, omdat ze verdrietig zijn omdat iemand dood ging (niet zo lang geleden, het werd op school verteld: een mama die tegen een boom reed en dood was, een papa die zelfmoord pleegde, …).

Mijn dochter zei dat ze misschien wel ook eens naar een psychologe wil. Ik zei dat je ook kunt praten met vriendjes, je mama, je juf, … Ik ben wel blij dat ze haar gevoelens uit. Met vriendjes van haar leeftijd is het moeilijker, de meeste kinderen geloven het niet, de opa’s kunnen wel een hartinfarct krijgen maar mama’s die krijgen dat niet. Ik ben wel blij dat ze zo'n dingen verteld.

18-09-11

Herinneringen ...

‘Hoe mijn vader zijn woorden terugvond’ (auteur: Liesbet Koenen) - blz 117

‘Zij’, de schrijfster, de dochter van ‘hem’. Ik vind wel mooi dat zij dat boekje heeft geschreven: ‘Mijn aantekeningen zijn het begin van een boekje geworden’. Herinneringen … en hij herinnerde zich zelf 'anders'.

Mijn afa-blog, ‘mijn verhaal’ heb ik zelf geschreven, ik ben beginnen schrijven ongeveer 9 maanden na mijn cva. Het zijn ook herinneringen. ‘Mijn aantekeningen’ waren mijn e-mails, mijn agenda (zo een familiekalender dat ik gebruik), mijn huiswerk in kaften (er staat geen datum op), mijn treinticketten, kaartjes en brieven, … en mijn andere blog*. Zo heb ik mijn verhaal geschreven.

*Mijn andere blog: Ik heb een blog over mijn kinderen, 7 jaar geleden ben ik daar aan begonnen en ik schrijf nog steeds. Die periode dat ik niet goed kon schrijven gebruikte ik veel copie en paste, geschiedenis herhaalt zich meestal, gewoon kleine dingen veranderen. Ik copieerde iets van vroeger zoals bijvoorbeeld ‘Mijn zoon trakteert met wafels op school’ en ik veranderde het in vandaag ‘Mijn zoon trakteert met pakjes chips bij de chiro’. Zo deed ik het, die blog van mijn kids is zakelijk, eenvoudige zinnen en veel foto’s dus het lukte min of meer.

Mijn afa-blog is veel emotioneler, een rollercoaster, alles er op en er aan. Het is voor mij de deuren open doen, al mijn duistere kanten laten zien, ook de saaie kanten laten zien, en het opschrijven. Het opschrijven was heel zwaar, heel veel woorden en zinnen zoeken (google), verbeteren en (her)verbeteren. Maar uiteindelijk loonde het.

Waar ben ik nu, ja herinneringen. Herinneringen zijn niet altijd betrouwbaar. Mijn herinneringen zijn dus waarschijnlijk onbetrouwbaar?

Mijn man vond dat ik heel slecht over hem had geschreven en wij zijn nog altijd bij elkaar. Misschien moest ik het positiever schrijven?

Mijn logopediste schreef (een jaar geleden): 'In verband met je blog: wat een mooie uitvoering zeg!!! Proficiat!!! Het was nu al wel lang geleden dat ik nog gelezen had. Die achterstand heb ik nu wel ingehaald. Sommige van je opmerkingen over iets wat in mijn praktijk gebeurd is kan ik mij absoluut niet herinneren! Dat vind ik erg vreemd. Maar de meeste dingen weet ik natuurlijk nog wel. Jij hebt wel veel belang gehecht aan elk woord dat ik heb gezegd!' Een paar maanden later schreef zij ‘Ik vind dat je een realistische weergave hebt gegeven!’

Dus het gaat nog wel, mijn herinneringen (of mijn geheugen)!

---

Mooi gedichtje (ofzoiets)

Alles wat vandaag zo duidelijk is, is morgen weer vervaagd.

Zo wordt de volgende dag mijn geheugen weer uitgedaagd, maar het is een verloren spel.

Alles wat gisteren was, is vandaag weer vervaagd.

Toch speel ik iedere dag weer met mijn geheugen, maar ik weet:

“Alles wat ik speel is steeds weer een leugen”

Fred Janssen

30-07-11

Mijn balans is verstoord …

Niet teveel en niet teweinig?

Een beetje passie maar het kan ook verslaving worden?

Veel bewegen en geen zin om te sporten?

Gezond eten en dan 3 repen chocolade opvreten!

Voor elkaar zorgen maar nu eventjes niet!

Misschien meer lui dan moe?

Mijn bedoeling was om mijn kinderen evenwichtig op te voeden. Ik wilde een voorbeeld zijn. Ik denk dat ik 'bijna' voorbeeldig was maar nu niet meer.

Doe jij maar eens iets want ik doe al teveel!

Ik ben misschien zelfzuchtig maar jij ook!

Ruzie?