15-07-12

Me-time

Mijn kinderen zijn alle drie op kamp. Heerlijk toch, om alleen te zijn!

Het is tijd om dingen niet meer uit te stellen, alle soorten ‘dingen’, zoals op ziektebezoek, met een vriendin afspreken, alle bedden verschonen, administratie in orde maken, ...

Er zijn wel andere dingen die ik toch nog ga uitstellen zoals vermageren en meer sporten (pfff), foto’s die ik nog wil afdrukken (ik heb mooie kaders gekocht meer dan een jaar geleden, de kaders zijn aan de muur maar zonder foto’s), een nieuw bed kopen (2 jaar geleden was het bed ingezakt, met een houten balk is het bed nog mogelijk om erin te slapen, dus ooit komt er een nieuw bed). En andere karweitjes zoals ramen verven, muren verven, ... zou ook ooit moeten gebeuren.

Gepost in Vandaag | Commentaren (2) | Tags: administratie

26-12-11

Werkhervatting

Joepie, weer aan het werk!?

Op internet ... De meeste mensen pakken hun werk na een hartaanval binnen één tot drie maanden weer op. Uiteraard verschilt dit per patiënt en het kan ook weleens langer duren. Zittend werk kan vaak binnen 6 weken al weer gedaan worden.

Awel, ... het is nu al 3 maanden dat ik ‘ziekteverlof’ heb dus het is tijd om te beginnen werken. Dat vind ik! Ik wil halftijds werken en verder blijven revalideren.

Mijn logopediste vroeg ‘Waarom werk je nog niet?’ Hmm ... mijn collega’s willen niet dat ik al werk. En ik heb ook schrik om terug ‘te veel’ te werken en daarom wil ik halftijds werken. Ik hoop dat het helpt ... minder stress?!

Mijn psychologe zei dat de meeste pas beginnen te werken na de hartrevalidatie ... dus een 20-tal weken na je hartinfarct: eerst word je op de wachtlijst gezet voor een fietsproef en dan begin je te revalideren (15 weken - 2 of 3x sessies per week). Mijn psychologe vond dat ik beter nog niet begin te werken, even wachten tot je helemaal gerevalideerd bent. Hmm ...

Ik was aan het papierwerk begonnen, het meeste is inorde, ik heb een toelating om het werk deeltijds te hervatten: het mag van mijn baas, mijn huisarts en de adviserende geneesheer van de mutualiteit. Ik moest nog wel met de bedrijfarts praten, het was moeilijk om een afspraak te krijgen maar uiteindelijk heb ik het gekregen. De bedrijfsarts vroeg ‘Wil je echt al beginnen werken?’ Zij vond dat het misschien te zwaar is: halftijds werken, daarna nog revalideren, stress in het verkeer, het huishouden, ... Ik antwoordde ‘Ik wil graag werken, of ik voel me schuldig als ik niet werk want ik voel me niet ziek.’ Na veel discussies was ze akkoord en ik mag beginnen werken!

Ik vond het wel aangenaam, leuke gedachtewisseling, ze geven mij aandacht, ze hebben inlevingsvermogen, ze proberen in te schatten of het mij gaat lukken. Ik heb meer slaap nodig maar voor de rest gaat het vrij goed!?

Wil ik graag werken? Echt? Na mijn cva moest ik echt werken, ik wilde heel graag, ik wilde echt beter worden, het is ‘revalideren’ om te leren communiceren. Na mijn hartinfarct wil ik niet echt ‘graag’ werken. Het moet wel vind ik, ik ben niet graag een profiteur. Vandaar ...

02-12-11

Dokters zijn ook mensen

Dokters zijn ook mensen en die kunnen ook ziek zijn of ze zijn er niet en ik werd niet verwittigd. Is dat zo tegenwoordig? Allemaal vrij 'recent' ...

De ziekenhuisapotheek had geen medicijnen, dus ik heb voor niks gereden ...

De chirurg was er niet maar een andere collega heeft mij geholpen.

Mijn psychologe was ziek, pech, gelukkig mocht ik op dat uur met een andere groep revalideren dus ik heb geen tijd verloren. Ik heb ondertussen nog geen afspraak bij de psychologe, ik denk dat ze nog steeds ziek is.

De bedrijfsdokter is ziek. Voor niks gereden ...

22-11-11

Ik ben op mijn werk geweest

Ik zit precies in een nachtmerries, ik denk precies dat het niet echt was. Zo’n beroerte en dan nog een hartinfarct. Ik voel me vrij goed en dan voel ik me schuldig, precies of ik een comediante ben, maar het is echt waar.

Ik ben op mijn werk geweest. Had schrik om de collega’s te ontmoeten en het viel goed mee! Ik kreeg een knuffel van mijn baas! Infeite heb ik wel een lieve baas, precies! Ooit vroeg ik om halftijds te werken omdat ik geen kans meer kreeg om gepromoveerd te worden vermits ik afasie heb, en hij wilde niet, we hebben teveel werk en ik moest nog harder werken. Nu, na mijn hartinfarct mag ik halftijds werken, zei mijn baas. Ondertussen hebben ze een paar nieuwe mensen aangenomen en ook een paar interimers. Het is wel goed dat ze eindelijk zien dat we teveel werk hebben. En hopelijk hebben we dan geen slachtoffers meer?

Iedereen zei dat ik er goed uitzag. Ja, ik heb minder stress want ik moet niet werken! Ik blijf minder op de computer plakken, ik beweeg meer en ik doe af en toe iets anders, zoals de zolder opruimen. Grapje, de zolder heb ik niet opgeruimd maar toch wel de badkamerkastjes, een keer onder de zetel gedweild en zo van die dingen. Verven e.a. ben ik nog niet aan begonnen, ik ben wel gemakkelijker moe dan vroeger, tja, een hartinfarct heeft zijn nadelen. Het voordeel is dat je ziekteverlof krijgt. Ach, ik lach met mezelf.

We praatten tegen elkaar op het werk over stress, niet alleen over het werk maar ook over thuis. Veel mama’s en papa’s beginnen zich langzaam maar zeker taxi-chauffeur te voelen, al die hobbies van de kinderen, en, die mama’s en papa’s die doen dat uit liefde voor hun kinderen. Ze bepalen geen grenzen meer. Hm … iemand schreef naar mij: ‘Hopelijk ga je niet te ver over je grens!!!’ Hm, … Veel collega’s hebben geen grenzen en nog geen problemen gehad … dus ze doen verder. En ik? Ik moet … ik moet … misschien iets veranderen en ik heb het daar moeilijk mee. ‘Een ezel stoot zich geen tweede keer’, ach ...ik haat dat spreekwoord! Stress .. bij mij is het misschien chronisch?

En dan paperassen … ik wil graag beginnen werken. Of misschien ook niet. Ik kan wel werken, ik voel me niet ziek. Maar iedereen zegt dat ik nog eventjes verder ziek moet zijn en een beetje genieten. En ik voel me daar schuldig bij. Als ik me niet ziek voel dan moet ik werken. Zo ben ik?! Ik ga dus beginnen werken, halftijds dan kan ik de revalidatie verder volgen. Het is weer veel administratie papieren : Activiteit tijdens arbeidsongeschiktheid … pfff, al die paperassen daar word je moe van, het is gewoon ook veel gedoe en iedereen moet akkoord zijn. En  iedereen is dan de bedrijfsdokter, mijn huisarts, mijn cardioloog, mijn baas, de human resources, de mutualiteit en misschien nog iemand anders. Als ik terug gezond ben, dus niet meer ziek ben, dus arbeidsgeschikt ben … wil ik echt (een grote tijd) halftijds werken … ik weet nog niet juist wat ik ga doen … tijdskrediet misschien? Ha, nog meer paperassen dus!? Als mijn kinderen groot zijn (zelf een auto hebben?) wil ik misschien daarna terug voltijds werken?

30-10-11

Kan ik nog genieten?

Met al die miserie … de laatste weken was ik veel naar het ziekenhuis, naar de huisdokter, nog eens bloedprikken, naar de apotheek, elke dag een verpleegster die komt en dan nog veel administratie (papieren voor het werk, het ziekenfonds, de hospitalisatie verzekering, …).

Maandag begon ik ook aan de hartrevalidatie: 45 sessies in de oefenzaal in het ziekenhuis. Elke maandag, woensdag en vrijdag een uurtje en half sporten onder controle. Een grote groep oudere mensen met een paar kinesisten. En ik was de jongste denk ik.

De kinesiste vroeg of ik sport doe. Ik doe sport, vooral fitness en zwemmen. Ik denk dat ik begon te sporten toen mijn jongste twee jaar was (dus een 7-8 jaar geleden). Ik deed altijd wel iets alleen toen ik in de gips zat heb ik niks gedaan, ik kon ook niet natuurlijk. Zwemmen doe ik momenteel niet, door die wonde. Ik fitness wel, het was niet altijd gemakkelijk, ik bedoel de fitnesscentrum was failliet en dan heb ik een ander fitnesscentrum gezocht, maar het is iets verder en dan ben ik soms te lui om te gaan. Eind augustus ben ik ingeschreven van een voor mij nieuw fitnesscentrum, het is een deel van een sporthal. Mijn kinderen begonnen daar te sporten terwijl ik dan kan fitnessen. Woensdag- en vrijdagavond samen bewegen, inplaats van enkel taxi-chauffeur te zijn. Ik vond het een goede oplossing. Na mijn hartinfarct ben ik terug verder beginnen fitnessen maar minder intensief … gewoon wandelen op de loopband en een beetje fietsen. Ik vertelde dus dat ik wel sport. De kinesist zei dat ik niet mocht: revalideren en ook nog fitnessen op dezelfde dag, het is niet goed voor je hart. En ik werd emotioneel. Ik mag niks zeker? Mag ik dan niet genieten? De kinesiste zei dat je wel kunt lezen terwijl je kids sporten. Boeken lezen? Dat is niet genieten, … zo vlot lees ik niet en ik moet hardop lezen anders begrijp ik de tekst niet (ik heb nog steeds een beetje afasie). Iets anders? Kan ik nog genieten?

Na de revalidatie heb ik gevraagd dat ik het tijdsschema wilde veranderen, ik wil dan revalideren elke dinsdag en donderdag (en dan is het maar 30 sessies). En het mocht. Er is minder mogelijkheden op dinsdag en donderdag, ofwel moet ik heel vroeg er zijn of wel ‘s namiddags en dan ben ik te laat om mijn dochter van school te gaan halen. Het zijn de namiddagen geworden. Dinsdag gaat mijn schoonmoeder de kinderen halen en maakt zelf eten! Donderdag doet mijn man het. Dus het was goed opgelost.

Donderdag ben ik de tweede keer geweest. Er zijn minder mensen en minder lawaai. Leuk! En daardoor is het ook gemakkelijker voor mezelf en ook de thuisverpleegster. Rond 9u15 komt ze mijn wonde verzorgen. Elke dag op hetzelfde uur. (Het gaat goed die wonde ... nog maar 1,5 cm diep).

Kan ik nog genieten? Ik heb daar over nagedacht. Ik geniet niet veel momenteel. Ik heb gewoon te veel zorgen. Gelukkig ben ik nog op ziekteverlof anders zou het helemaal een ramp zijn. Naast dat is het ook veel ruzie thuis. Puberende kinderen thuis, e.a. en infeite zorgen ze niet echt voor mij. Ik ben emotioneel, en ja wat dan nog? Ik zou graag een knuffel krijgen als ik verdrietig ben. Mijn jongste dochter die doet het wel.

Ik geniet soms nog wel … ik mocht mijn verhaal vertellen aan twee vriendinnen. Ik zie ze af en toe als de kids sporten. Ze waren blij dat ze mij zagen en ik was blij dat ze luisterden. En het was aangenaam en ontspannend: een houten bank buiten en mooi weer.

05-01-10

Good luck!!! Ik duim!

Dinsdag ...

Joepie ik ging werken!

Mijn man zette mij (en mijn laptop) af aan het station, ik nam de trein en moest een keer overstappen, daarna nam ik de tram, een stukje stappen en daar was ik op mijn werk! 

In de trein kreeg ik sms'en. Mijn logopediste smste 'Good luck!!! Ik duim!' en mijn dag kon niet meer stuk! En mijn broer smste 'Succes hé Afa!' ... heel lief!

Ik kreeg een bureau maar die persoon was aan het inpakken dus ik moest eventjes wachtte. Ik kreeg mijn twee dozen en ik kon alles uitpakken en mij installeren, ik kreeg een groot beeldscherm van een collega, ...

Ik moest ook naar de bedrijfsarts en dan naar de Human Resources en ook naar mijn baas en dan begon ik te werken (veel administratie&afspraken en nog weinig werk) ...

Na de uren heb ik mijn laptop in de kast weggestoken zodat ik hem niet moest rondsleuren. Ik ben met het openbaar vervoer naar de sporthal gegaan. Daar heeft mijn man mij en mijn dochter die daar sportte, opgepikt.

Het was een nieuwe 'interim' regeling ... mijn man bracht de kinderen naar school en hij ging werken. Na school haalde mijn schoonmoeder de kinderen op van school. Zij maakte eten en ze bracht mijn dochter naar de sporthal. Mijn man pikte de kinderen op ...

Bijna mag ik rijden!

11-11-09

Formulieren ...

Human Resources aanvaardden uiteindelijk mijn 'Work schedule'. Er waren genoeg redenen om een 'uitzonderlijke' uurrooster te krijgen, namelijk combinatie van logopedie en werken en een halve dag vrijdag van thuis werken (Een aantal jaren geleden had ik al een contract dat ik altijd van thuis werk elke vrijdag).

Ik besloot ook om van 1 januari beginnen te werken. Eind november beginnen werken is meer administratiepapieren en bijna geen verschil vermits ik veel verlof moest nemen. 1 januari is ook een nieuw jaar, een propere lei en 'bijna' mogen autorijden! Ik zal een week naar mijn werk moeten gaan met het openbaar vervoer en ik wilde het openbaar vervoer ook 'proeven'. En dan ... rijden maar!!!

Dus ik heb alles ingevuld, het formulier naar mijn werk gestuurd, ze hebben het verder ingevuld en gestempeld en dan stuurden ze de ingevulde formulier terug. En dan naar de post naar de Adviserende geneesheer, ... eens zien of hij het zal aanvaarden.

Mails:

Hallo Afa,

Heb jij al de toestemming van je mutualiteit gekregen om het werk 50% te hervatten? Ik stel voor dat je het formulier reeds invult en naar ons terugstuurt. Wij zullen het dan verder invullen.

In verband met het uurrooster heb je maar 2 keuzes :

Week 1 : 2 dagen van 8 uur

Week 2 : 2 dagen van 8 uur en vrijdag 7 uur

Of

4 dagen van 4 uur en vrijdag 3,5 uur

In principe zou het gemakkelijkst zijn mocht je ziekte verlengd worden tot 31/12/2009. Dit betekent dan dat je overblijvende vakantiedagen van 2009 zullen uitbetaald worden door payroll. Vanaf 1 januari 2010 begin je dan 50% te werken. Laat ons weten wat je beslist.

Mocht je nog vragen hebben, aarzel dan niet me te contacteren. Met vriendelijke groeten, Human Resources

----

Hallo,

Mijn baas is akkoord (zie e-mail) om 50% te werken. Ik heb informatie gevraagd aan de mutualiteit ivm met 50% werken/de helft voor de mutualiteit - het blijkt “activiteit tijdens arbeidsongeschiktheid” te zijn.

Het aanvraagformulier is in bijlage. Ik wil graag het uurrooster aanvragen:

Di: 9 tot 17u30

Do: 9 tot 17u30

Vrij: 9 tot 12u30

Zo kan ik verder revalideren (beter worden in het werk en in het Engels) en ook verder naar de logopedist gaan (ma voormiddag / woe voormiddag / vrij namiddag).

Ik heb nog veel verlof in 2009 (nog ongeveer 18 ? dagen verlof zie absence Afa excel) – ik werkte 80% voordat ik ziek was. Wanneer zou ik best beginnen werken? Beginnen vanaf eind november of beginnen vanaf 1 januari? Beginnen vanaf eind november dat is maar ongeveer 3 werkdagen (of minder) in 2009? Er is er veel administratie papieren (pay-roll en human resources), misschien is het beter vanaf 1 januari?

Hartelijk bedankt, Afa