04-10-11

Medicatie

oorzaak,medicatie,cholesterol,hoge-bloeddruk,hart,kan-niet-goed-stoppenHoud altijd een lijstje met medicatie in uw portefeuille! Oké, ik zal het doen.

Van 2 medicijnen - Lipitor 20mg en Aggrenox (bloedverdunner) - ging ik naar 5 medicijnen.

Lipitor 20mg: cholesterolgehalte verlagen.

Asaflow - 80mg Acetylsalicylzuur: bloedverdunner

Marcoumar - 3mg fenprocoumon: bloedverdunner (volgens bloedtest zoals bvb 1/2 pil)

Momenteel wordt twee keer per week mijn bloed afgenomen om na te gaan of het bloed niet te dun of te dik is want beide kunnen gevaarlijk zijn. Wanneer het bloed te dun is, bestaat de kans dat men spontaan gaat bloeden. Wanneer het te dik is, kunnen er bloedklontertjes worden gevormd, en ik wil geen derde keer. Ik vind het wel akelig. Hoe noemt dat ‘Trial & Error’? Het lijkt een koorddanser, af en toe vallen en op staan. Maar als het touw heel hoog is dan is er een accident.

Coversyl 2,5mg: ACE-remmer: de bloedvaten beter openstaan waardoor de bloeddruk daalt en het hart minder zwaar belast wordt.

Emconcor 2,5mg: Bèta blokker: het hartritme vertraagt, de bloeddruk daalt, het blokkeert ook de werking van stresshormonen gedeeltelijk.

De verpleegster in het ziekenhuis zei dat als je een wonde hebt en je wrijft op de wonde dan kan het niet genezen, het wordt nog pijnlijker. Ze zei: ‘Jou hart kan beter genezen met een lager hartritme en lagere bloeddruk, tragere bloeddoorloop.’ Oké, ik heb het begrepen, ik zal de pillen wel nemen..

Stresshormonen? Ik heb wel stress, ik doe teveel. Ik had hoge Cortisolgehalte 38 μg/dL in het ziekenhuis en het moest tussen 6 en 20 zijn. Nog een oorzaak. Te veel stress. I'm guilty.

29-09-11

Hartinfarct

Ik kan het gelukkig navertellen.

De nacht van mijn verjaardag kreeg ik een hartinfarct. Ik werd wakker, ben naar beneden gegaan en ik voelde me slecht. Beneden viel ik flauw. Mijn man heeft het gehoord en heeft mij wakker gemaakt, ik zei dat hij de ambulance moet bellen, ik dacht dat ik een epilepsie aanval kreeg. Ik kon mijn stoelgang niet ophouden, ik vroeg voor een potje of een krant. Na die stoelgang al liggend op de grond werd ik terug bewusteloos. Ik denk dat ik heel lage bloeddruk had.

Achtien minuten later (dat zei mijn man) kwam de MUG. Mijn hartritme was chaotisch, eventjes had ik hartstilstand. Ik kreeg reanimatie, 3 elektrische schokken (defibrilllatie) en het was gelukkig succesvol.

In het ziekenhuis hebben ze (via mijn lies) een bloedklonter gevonden in één van de kransslagaders, ze konden het niet verpulveren (heel hard), de bloedklonter zat uiteindelijk vast (voor altijd) op het einde van een vertakking van die kransslagader, dat stukje gaat afsterven.

Een paar dagen in het ziekenhuis, veel testen (o.a. hart filmpje maken, gewone echocardiogram, slokdarm echocardiogram), meer medicatie. De oorzaak was inderdaad hetzelfde als mijn cva. Alleen de plaats was anders (hart ipv hersenen).

Ik ben thuis en tamelijk goed, ik ben wel moe.

Ik kan een nieuw boek schrijven, een nieuw leven, mijn derde leven. Stom hee! Eerst wilde ik niet meer schrijven, stoppen met mijn blog, maarja ... het is mijn leven. Lief en leed.

 

Gepost in Vandaag | Commentaren (4) | Tags: hart, bloggen, oorzaak

20-09-11

Je mag me kussen ...

verjaar.jpg

Gepost in Vandaag | Commentaren (2)

05-09-11

Pfff!

Na mijn vakantie, dat is al 3 weken geleden, heb ik mij 'backlog' nog niet bijgewerkt. Veel te veel werk op mijn werk, alles is dringend, ik doe overuren en het helpt niet eens ... ik wil graag weglopen van die stress. Nu denk ik waarom ben ik terug beginnen werken? Stank voor dank krijgen = niet of onvoldoende gewaardeerd worden voor wat je gedaan hebt. Echt! Pfff!

Ik probeer ook beter een gezond leven te leiden (bewegen en niet snoepen) en nu ben ik ook nog een beetje ziek, keelpijn, hoofdpijn en moe. Pfff!

En het schooljaar is begonnen, mama mag boeken kaften. Pfff!

24-08-11

Ik ga geen boek schrijven

Een boek schrijven, waarschijnlijk zijn er mensen die er over dromen en sommige doen het dan ook als ze weten waarover ze kunnen schrijven.

Vroeger zou ik geen boek schrijven, ik ben gewoon, gewoon, ... niks speciaal, onbetekend.

Trouwens, gewoon is al bijzonder, ieder mens is uniek.

Nu weet ik waarover ik kan schrijven. De titel zou kunnen zijn: ‘Mijn tweede leven’ of ‘Het boek Afa’. Het zou vrij uniek zijn, een autobiografisch boek schrijven door een afaticus. Het zou dan ook maar een kleine doelgroep zijn: lotgenoten (die kunnen lezen), naasten, misschien logopedisten?

Ik heb er vroeger over nagedacht om een boek te schrijven, een uitgever zoeken, ... en slagen of niet slagen (het zou wel duur kosten als niemand het koopt) en dus ben ik geen boek begonnen, ik ben toen gaan bloggen. Het is aangenamer, geen kosten, af en toe krijg ik reacties zoals appreciatie, steun en vragen. Als niemand het leest dan is het ook goed, geen teleurstelling. En af en toe leest iemand alles! Iemand die hopelijk iets aan mijn blog heeft gehad! Het is altijd fijn ... ik kan zien bij mijn statistieken, hoeveel bezoekers, hoeveel bladzijden, ... en dan denk ik, joepie! In juli 2011 zijn er 2 mensen die mijn blog hebben gevonden en alles hebben gelezen, denk ik. Zie grafiek of statistiek!

afasie, bloggen,

 

Ik denk dat iedereen weet dat een boek schrijven veel inzet en veel tijd vraagt. (Als je afasie hebt, vraagt het nog meer inzet en tijd). Met een blog heb je dat ook, je kunt beginnen en dan stoppen als het niet lukt. ‘Mijn verhaal’ is al lang uit, maar ik heb nog altijd inspiratie en ik blog verder door. Ik doe het graag met passie!

Als mijn boek zou worden uitgegeven dan zou ik denken ‘Hoeveel exemplaren? Hoeveel bomen worden gekapt voor het papier?' De bibliotheek (of je boekenkast) heeft te weinig plaats voor al die boeken, oude boeken staan klaar om afgevoerd te worden en veel van die boeken zijn nog altijd interessant. Iedereen weet dat de maatschappij veranderd is en er zijn wel positieve dingen. Veel staat op internet en het neemt weinig plaats in, internet helpt tegen de wegwerpmaatschappij. En het bespaart papier, inkt en de bomen.

14-08-11

Terug thuis ... van vakantie

Mijn laptop had ik niet mee dus 'moest' ik andere dingen doen ... ('moest' = een beetje voor mij zelf zorgen).

Veel gestapt, berg op en berg af. Mijn conditie is niet zo goed merkte ik duidelijk, een tiental meter omhoog klimmen is 'hijgen' ... ik raak heel snel buiten adem. Gelukkig hebben ze liften ... kabelliften. Dus wij (ik&family) met de kabellift naar boven en dan gingen we afdalen. Maar afdalen is ook wel zwaar, mijn knieën (jawel ik ben te zwaar) en mijn linker enkel (jawel ik zat in de gips) deden pijn. Het liefste stap ik op een platte en effen weg: geen helling en geen keien, stenen en boomwortels en ook geen modder en dus niet meer weg glijden! Nu dat hebben ze niet in Oostenrijk, wat ze wel hebben zijn prachtige uitzichten en ook lekkere desserts. Warme appeltaart met ijs, taart op grootmoeders wijze, ... hm. Jawel ik schrijf te chaotisch zeker? 

En, tijdens de vakantie heb ik een boek gelezen! Sprakeloos! Meer schrijf ik binnenkort hierover.

Wat we ook veel deden waren gezelschapspelletjes zoals scrabble en mastermind spelen. Yes - hersenen gebruiken! En dan gingen we ook veel zwemmen. Yes - bewegen! Zwemmen is veel aangenamer dan stappen, vind ik, dat doet geen pijn, het werkte precies helend! En dan werd ik ook wel (na dat boek) verslaafd aan gelijkaardige spelletjes type 'gameboy' van mijn kids.

Wie ben ik ... waarom voel ik mij altijd schuldig?

29-07-11

Ego

Schuldgevoelens ontstaan wanneer je iets doet of wilt doen dat eigenlijk niet mag van je geweten.

Mijn hobby was ‘mijn kinderen’, nu is het veel minder, ik doe liever mijn eigen goesting.

Ik heb mijn kinderen nog wel graag hoor ... en zij hebben mij ook nog graag, hoop ik.

----

Gisteren heb ik een vriendin (een blogger) onmoet, iets gaan eten en een wandeling gemaakt. Zei zij dat ik goed voor mijn kinderen zorg en dat ik graag kinderen zie. Jawel, maar minder dan vroeger. Schuldgevoelens komen ergens vandaan.

Trouwens, ik heb er van genoten van de wandeling: mooi weer, aangenaam gezelschap en een prachtig stadje! Ik zou meer moeten wandelen, ipv aan mijn computer te blijven plakken.

Hey bedankt! Het was leuk!