21-02-12

Hartrevalidatie is gedaan …

De laatste fietstest gedaan (prima resultaat), nog een keer gepraat met de psychologe, evaluatiegesprek gehad met de kinesiste, naar de cardioloog geweest, afscheid genomen … Ik ga ‘het’ missen! Bedankt voor de goede zorgen! Bedankt lotgenoten!

Een nieuw begin?

Blij dat het gedaan is maar toch heb ik een raar gevoel ... hopelijk zie ik sommige mensen nog eens een keer op een andere plaats (geen ziekenhuis dus)!

Groetjes,

Afa xxx

14-02-12

Mama die flipt

Ik heb pubers tussen mijn kinderen. Pubers zijn soms onredelijk en egoïstisch. (Gelukkig zijn ze soms wel redelijk en lief.)

Een paar weken geleden ...

De ene wilde TV kijken, de andere wilde gamen met de playstation op de TV. Dus was het ruzie. De ene had twee minuten meer mogen kijken en de andere vond het niet eerlijk. Dus was het weer ruzie. ‘Laat de TV maar dan uit …’, mijn zoon bleef doorgaan dat het niet eerlijk is … mijn man riep ‘De TV uit’. Mijn zoon dramde verder door . Mijn man was boos en riep ‘morgen geen TV’. Hij stopte niet. Mijn man antwoordde ‘Geen TV meer voor de rest van de week …’.

Een uurtje later, mijn dochter vroeg of ze mocht TV kijken en ik zei dat het mocht. Zoon ging naar beneden en begon te roepen dat ‘Het niet eerlijk is, ik mocht niet gamen en zij mocht wel’ … dus ruzie. Mijn dochter had niks gedaan dus sorry zoon nee, ‘Zij mag kijken van mij’. Ruzie … ruzie … ruzie … hij bleef verder discussiëren, argumenteren, roepen, … en ik dus ook. Ik ben toch de baas? Of is mijn zoon de baas? Hij kan goed spreken en ik niet.

‘s Morgens was het nog niet opgelost en dus verder ruzie maken, op een bepaald moment begon ik dan te flippen, smeet speelgoed bakken op de grond, … ik ging door de lint. Sorry … Ben ik het? Goed voor in het zottenhuis?

Waarom maken ze mij zo boos. Ik weet het, heb een gebrek aan zelfberheersing (ja, ik heb hersenbeschadiging - frontaalsyndroom) maar een puber heeft dat ook.

Mijn man belde naar mijn zus en mijn zus wilde met mij praten … ik wil helemaal niet praten. Ik wil gewoon dat mijn kinderen minder ruzie maken.

Mijn vader vroeg of er pilletjes zijn om je emoties te controleren …

En ik voel me gekleineerd, echt goed voor het zottenhuis …  ?!

----

Een mooi artikel over ‘leren leven met afasie’ en ‘afasie en woede-aanvallen’ http://www.gezondheidsweb.eu/afasie/leren-leven-met-afasie

Het is niet gemakkelijk te argumenteren als je afasie hebt.

06-02-12

Zoekfunctie ...

Wij lanceerden vandaag (of toch vorige week) een nieuwe functionaliteit waar vele bloggers van droomden: een zoekfunctie die het mogelijk maakt om je blog te doorzoeken.

Prachtig, ik vind het leuk! Thanks skynet-blogs! Nu zouden we nog willen weten wat de lezers zoeken, welke woorden ze intikken?

Gepost in Vandaag | Commentaren (1) | Tags: bloggen, statistiek

19-01-12

SMS

Een lotgenoot: Wist je dat Afa ging stoppen met haar blog? Spijtig, en hopelijk dat er nog grotere media is om ‘t leeg begrip afasie bekend te maken, vb elke week interview in de Grote Kranten!

Afa: Ach ...

17-01-12

Cardiologie

Na de fietsproef (goede resultaten, alleen mijn lichaamsgewicht was hoger Onbeslist) had ik een afspraak met de cardioloog.

Ik wil geen hartmonitor implanteren. De cardioloog wist het al, waarschijnlijk was er wel een vorm van communicatie tussen de kinesisten, de psychologe en de cardioloog.

‘Heb je pijn of hartkloppingen of?’ zei de cardioloog. Ik heb geen pijn meer, ik heb soms wel hartkloppingen ‘s nachts. Vroeger na mijn hartinfarct voelde ik het niet en nu voel ik het soms, mijn hart gaat precies sneller.

‘Welke medicijnen momemteel, is er iets veranderd?’ zei de cardioloog.

Ik gebruik nog steeds Marcoumar, … De cardioloog zei dat er nu naast Pradaxa een nieuw bloedverdunner (zonder bloedprikken) op de markt is. Ik zei dat ik bij Marcoumar blijf: het gaat vrij goed, ik wil graag af en toe wel een bloedcontrole krijgen (dat stelt mij gerust) en ik moet maar weining innemen (een half of een kwart pilletje Marcoumar per dag) want sommige hebben veel meer nodig.

Ik heb een maand geen ‘coversyl’ meer genomen, nu neem ik het terug. De cardioloog zei 'Als je toch minder pillen wilt nemen dan geen emconcor maar wel coversyl.' Het ‘mocht’ maar het is beter toch alle twee te nemen, zei hij. Ik zou graag al die pillen weggooien …

Ik vroeg ‘Als ik ‘VKF’ heb moet ik altijd ‘bloedverdunningspillen’ nemen of zijn er andere mogelijkheden?' (Gewoon nog eens nadenken of ik een hartmonitor wil of niet). Nu zei hij '‘ablatie’ zou kunnen helpen en dan geen bloedverdunning meer'. Ik kreeg een raar gevoel. Wat als ik ‘VKF’ en ‘PFO’ alle beide heb? Wat als ‘ablatie’ niet werkt? Hij antwoordde niet echt. Het is blijkbaar voor mezelf moeilijk te bewijzen wat ik juist heb, heb ik VKF? Het resultaten van de holtermonitoringen en hartmonitor (tijdens een maand) toonden geen relevante afwijkingen. Het lijkt dan ook moeilijk om te bewijzen dat ‘ablatie’ werkt? Zeker als je het maar af en toe hebt …?

Op internet ‘ablatie’ http://www.hartwijzer.nl/Ablatie.php :‘Na afloop van de ablatie wordt getest of de hartritmestoornis is verdwenen. Dat kan door medicijnen toe te dienen die de hartritmestoornis opwekken en te kijken wat er gebeurt.’

Hmmm … dubbelgevoel.

En verder … 'De kans op succes bij een ablatie is vrij groot. Complicaties doen zich zelden voor. Heel soms raakt het prikkelgeleidingsysteem beschadigd en moet er een pacemaker worden geïmplanteerd.'

Hmmm …

Ik besef dat ik heel mijn leven bloedverdunningspillen zal moeten blijven nemen.

Woordenschat:

Voorkamerfibrillatie (VKF) = Boezemfibrilleren of atriumfibrilleren is een hartritmestoornis waarbij de boezems (atria) van het hart niet meer zoals normaal samentrekken na een ontlading van de sinusknoop maar veel te snel en onregelmatig samentrekken. Het hart blijft wel een groot deel van de vitale pompfunctie behouden omdat de kamers nog wel effectief werken, maar in een onregelmatig ritme.

Patent Foramen Ovale (PFO)= is de open verbinding tussen de linker- en rechterboezem van het hart zoals die aanwezig is in de foetale bloedsomloop; de kleine bloedsomloop (van en naar de longen) en de grote bloedsomloop van en naar de rest van het lichaam zijn nog niet gescheiden. In principe sluit het foramen ovale vlak na de geboorte.

30-12-11

Goede voornemens voor 2012

Mijn voornemen is kilo's kwijt raken. (Bewegen doe ik al).

Op internet: Goede voornemens zijn zinloos, de meesten houden hun dieet slechts twee dagen vol. Hm??? Ik dus misschien ook?

Elke dag denk ik, ik zou moeten vermageren. Ik ben een tijdje geleden een dieet-blog begonnen, ik heb het 'morgen-mischien' genoemd. Het gaat niet zo goed, ik word dikker en dikker.

Teveel willen doen ... beginnen werken, verder (hart)revalideren, vermageren, .... Ik kan niet alles doen: ik ga met deze blog (ik-na-cva) stoppen. Ik deed het wel graag hoor, maar het is wel een energievreter: ik schrijf niet zo 'vlot', ik moet er echt tijd voor maken, de juiste woorden vinden en zinnen maken (Yes, I do have aphasia).

Heeft deze blog geholpen? Voor mezelf wel, ik heb beter leren schrijven! Lotgenoten of familie van lotgenoten of studenten die hebben er misschien iets aan gehad?

Dus lieve mensen, ik ben dingen aan het doen die beter voor mijn gezondheid zijn dan bloggen!

Ik wens jullie de beste wensen voor 2012 en heel belangrijk een goede gezondheid!

Liefs,

Afa

26-12-11

Werkhervatting

Joepie, weer aan het werk!?

Op internet ... De meeste mensen pakken hun werk na een hartaanval binnen één tot drie maanden weer op. Uiteraard verschilt dit per patiënt en het kan ook weleens langer duren. Zittend werk kan vaak binnen 6 weken al weer gedaan worden.

Awel, ... het is nu al 3 maanden dat ik ‘ziekteverlof’ heb dus het is tijd om te beginnen werken. Dat vind ik! Ik wil halftijds werken en verder blijven revalideren.

Mijn logopediste vroeg ‘Waarom werk je nog niet?’ Hmm ... mijn collega’s willen niet dat ik al werk. En ik heb ook schrik om terug ‘te veel’ te werken en daarom wil ik halftijds werken. Ik hoop dat het helpt ... minder stress?!

Mijn psychologe zei dat de meeste pas beginnen te werken na de hartrevalidatie ... dus een 20-tal weken na je hartinfarct: eerst word je op de wachtlijst gezet voor een fietsproef en dan begin je te revalideren (15 weken - 2 of 3x sessies per week). Mijn psychologe vond dat ik beter nog niet begin te werken, even wachten tot je helemaal gerevalideerd bent. Hmm ...

Ik was aan het papierwerk begonnen, het meeste is inorde, ik heb een toelating om het werk deeltijds te hervatten: het mag van mijn baas, mijn huisarts en de adviserende geneesheer van de mutualiteit. Ik moest nog wel met de bedrijfarts praten, het was moeilijk om een afspraak te krijgen maar uiteindelijk heb ik het gekregen. De bedrijfsarts vroeg ‘Wil je echt al beginnen werken?’ Zij vond dat het misschien te zwaar is: halftijds werken, daarna nog revalideren, stress in het verkeer, het huishouden, ... Ik antwoordde ‘Ik wil graag werken, of ik voel me schuldig als ik niet werk want ik voel me niet ziek.’ Na veel discussies was ze akkoord en ik mag beginnen werken!

Ik vond het wel aangenaam, leuke gedachtewisseling, ze geven mij aandacht, ze hebben inlevingsvermogen, ze proberen in te schatten of het mij gaat lukken. Ik heb meer slaap nodig maar voor de rest gaat het vrij goed!?

Wil ik graag werken? Echt? Na mijn cva moest ik echt werken, ik wilde heel graag, ik wilde echt beter worden, het is ‘revalideren’ om te leren communiceren. Na mijn hartinfarct wil ik niet echt ‘graag’ werken. Het moet wel vind ik, ik ben niet graag een profiteur. Vandaar ...