26-12-11

Werkhervatting

Joepie, weer aan het werk!?

Op internet ... De meeste mensen pakken hun werk na een hartaanval binnen één tot drie maanden weer op. Uiteraard verschilt dit per patiënt en het kan ook weleens langer duren. Zittend werk kan vaak binnen 6 weken al weer gedaan worden.

Awel, ... het is nu al 3 maanden dat ik ‘ziekteverlof’ heb dus het is tijd om te beginnen werken. Dat vind ik! Ik wil halftijds werken en verder blijven revalideren.

Mijn logopediste vroeg ‘Waarom werk je nog niet?’ Hmm ... mijn collega’s willen niet dat ik al werk. En ik heb ook schrik om terug ‘te veel’ te werken en daarom wil ik halftijds werken. Ik hoop dat het helpt ... minder stress?!

Mijn psychologe zei dat de meeste pas beginnen te werken na de hartrevalidatie ... dus een 20-tal weken na je hartinfarct: eerst word je op de wachtlijst gezet voor een fietsproef en dan begin je te revalideren (15 weken - 2 of 3x sessies per week). Mijn psychologe vond dat ik beter nog niet begin te werken, even wachten tot je helemaal gerevalideerd bent. Hmm ...

Ik was aan het papierwerk begonnen, het meeste is inorde, ik heb een toelating om het werk deeltijds te hervatten: het mag van mijn baas, mijn huisarts en de adviserende geneesheer van de mutualiteit. Ik moest nog wel met de bedrijfarts praten, het was moeilijk om een afspraak te krijgen maar uiteindelijk heb ik het gekregen. De bedrijfsarts vroeg ‘Wil je echt al beginnen werken?’ Zij vond dat het misschien te zwaar is: halftijds werken, daarna nog revalideren, stress in het verkeer, het huishouden, ... Ik antwoordde ‘Ik wil graag werken, of ik voel me schuldig als ik niet werk want ik voel me niet ziek.’ Na veel discussies was ze akkoord en ik mag beginnen werken!

Ik vond het wel aangenaam, leuke gedachtewisseling, ze geven mij aandacht, ze hebben inlevingsvermogen, ze proberen in te schatten of het mij gaat lukken. Ik heb meer slaap nodig maar voor de rest gaat het vrij goed!?

Wil ik graag werken? Echt? Na mijn cva moest ik echt werken, ik wilde heel graag, ik wilde echt beter worden, het is ‘revalideren’ om te leren communiceren. Na mijn hartinfarct wil ik niet echt ‘graag’ werken. Het moet wel vind ik, ik ben niet graag een profiteur. Vandaar ...

22-12-11

Bijzondere mensen

Ik wil wel schrijven maar ik ben te moe.

Normaal schrijf ik als de kids gaan slapen. Overdag heb ik wel energie maar ' s avonds niet meer. Ik denk dat ik meer slaap nodig heb sinds mijn hartinfarct. Binnenkort ga ik beginnen werken en dan ga ik echt geen tijd meer hebben om te bloggen?!

We zullen wel zien ...

Ik wil nog schrijven over recente gebeurtenissen ... een gezellige contactdag met lieve lotgenoten, een gesprek met een lieve psychologe en een gesprek met een lieve bedrijfsarts en ... Wat is lief?  Ze voelen mee, empathie dus! De laatste weken kwam ik alleen maar lieve mensen tegen. I feel good! Blij dat er veel lieve mensen zijn!

18-12-11

Eindwerk

Een website kan pas renderen als bezoekers vinden wat ze zoeken. Ik hoop dat lotgenoten of familie mijn blog vinden en er iets van leren of herkennen.

Ik weet niet wie mijn blog leest maar af en toe wel studenten. Ze googlen en soms komen ze bij mij …

Ik ben een leerling van het 6e jaar. Dit jaar maken wij een eindwerk, mijn gaat over afasie. Wij moeten voor dit eindwerk ook een interview afnemen. Ik zou u willen vragen of het mogelijk is u te interviewen?

Wel ik wil infeite niet.

De google top sleutelwoorden van mijn blog zijn momenteel

1. karakterverandering na cva

2. afasie oefeningen

3. trail making test

Top 1 en 2 zijn duidelijk. Maar top 3, daar weet ik helemaal niets van, ze hebben me wel eens getest maar dat is het. Ik denk dat het studenten zijn die een eindwerk erover willen maken?

Af en toe kan ik wel helpen …

Dit jaar maken wij een eindwerk en mijn gaat over afasie. Ik zou jullie willen vragen of dit liedje (… leven met afasie) ook ergens gezongen terug te vinden is op internet?

Nu staat het op internet https://www.youtube.com/watch?v=xdDxBy4fNvY

Hopelijk luisteren jullie mee?

07-12-11

Groepsgesprek: Met een hartziekte valt best te leven

Ik volg hartrevalidatie. Naast oefeningen (infeite je conditie opbouwen) zijn er ook voorlichting en verwerking sessies.

Gisteren mochten we eens een keertje niet oefen maar we mochten naar een groepsgesprek. Ik kwam maar, ik voelde mij er niet goed bij. Voor mij is er een generatiekloof, gemiddeld zijn de lotgenoten 75 jaar, het zijn oma’s en opa’s die op pensioen zijn. Ik ben mama en moet bijna beginnen werken.

Eerst was het intro, hun naam en hun problemen (vooral vernauwde kransslagader met overbruggingen of stents, en/of hartklepoperaties). Ik heb een hartinfarct gekregen maar ik weet niet goed waarom.

Dan was het over ‘aanvaarden’, dat je ‘hart’-ziek bent. Iemand vond dat je niet mag piekeren, aanvaard je probleem en doe verder of je wordt er zot van. En ik … werd boos. Ik mag toch mijn probleem verwerken, ik mag toch nadenken over mezelf en over de toekomst, ongerust zijn, bang zijn voor een volgend infarct, … Die dame heeft misschien meer draagkracht, al veel in haar leven verwerkt, maar daarom heb ik de draagkracht nog niet. Voor mij is het niet gemakkelijk, het is zwaar, eerst een CVA en dan een hartinfarct (met hartstilstand). Ik wil nog niet dood zijn, ik moet verder leven voor mijn kinderen.

Dus ik begon te wenen. Ej, ik heb een cva gekregen, een (frontaal) hersenletsel gekregen, na afasie had ik ook karakterveranderingen: impulsief gedrag, ongeremd en een gebrek aan zelfbeheersing. Voor mij is het echt moeilijk om ‘niet’ te wenen, ik kan mijn gevoelens niet onderdrukken.

Lotgenoten zagen dat ik het serieus heb, sommige vertellen hun verhalen om mij te helpen. Andere zeggen ‘Vraag hulp’. Hm … ik heb hulp gevraagd maar mijn psychologe is ziek. Ik ben niet zo ‘depri’ … het zal wel in orde komen, maar ik heb het nog niet helemaal verwerkt. De psychologe van het groepsgesprek zei dat het een normale reactie is, je moet er niet voor schamen. De dame heeft het goed bedoeld, waarschijnlijk is het ook waar, het is belangrijk om de vicieuze cirkel te doorbreken: stop met onnodig piekeren en probeer reëel te denken.

Ik doe mijn best ...

02-12-11

Dokters zijn ook mensen

Dokters zijn ook mensen en die kunnen ook ziek zijn of ze zijn er niet en ik werd niet verwittigd. Is dat zo tegenwoordig? Allemaal vrij 'recent' ...

De ziekenhuisapotheek had geen medicijnen, dus ik heb voor niks gereden ...

De chirurg was er niet maar een andere collega heeft mij geholpen.

Mijn psychologe was ziek, pech, gelukkig mocht ik op dat uur met een andere groep revalideren dus ik heb geen tijd verloren. Ik heb ondertussen nog geen afspraak bij de psychologe, ik denk dat ze nog steeds ziek is.

De bedrijfsdokter is ziek. Voor niks gereden ...

30-11-11

Hartkloppingen

Gisteren avond had ik een vrije lage bloeddruk (107/72). Goed geslapen en om 5u 's morgens hartkloppingen. Pfff, een akelig gevoel en ik hoop gewoon dat ik geen bloedklonters maak. Ik bid dat mijn bloedverdunningsmedicatie goed werkt. Uit bed heb ik mijn bloeddruk gemeten: (116/57).

Ik weet niet goed waarom maar als ik een lage bloeddruk heb dan krijg ik 's nachts hartkloppingen. Als ik normale bloeddruk heb dan heb ik het niet.

Deze nacht had ik geen koude voeten, geen slapende armen maar de laatste weken heb ik het regelmatig. Ik word daar wakker van en onrustig. Ik moet dan bewegen om warm te worden.

Is dat de medicatie of ben ik het?

Naast bloedverdunning en cholesterol verlaging neem ik geen Coversyl meer maar wel nog Emconcor (een half pilletje). Mogelijke bijwerkingen: gevoel van koude of gevoelloosheid in handen of voeten, lage bloeddruk, verstoorde hartslag, verergering van hartfalen, ... Hm ... eens vragen aan de dokter.

 

22-11-11

Ik ben op mijn werk geweest

Ik zit precies in een nachtmerries, ik denk precies dat het niet echt was. Zo’n beroerte en dan nog een hartinfarct. Ik voel me vrij goed en dan voel ik me schuldig, precies of ik een comediante ben, maar het is echt waar.

Ik ben op mijn werk geweest. Had schrik om de collega’s te ontmoeten en het viel goed mee! Ik kreeg een knuffel van mijn baas! Infeite heb ik wel een lieve baas, precies! Ooit vroeg ik om halftijds te werken omdat ik geen kans meer kreeg om gepromoveerd te worden vermits ik afasie heb, en hij wilde niet, we hebben teveel werk en ik moest nog harder werken. Nu, na mijn hartinfarct mag ik halftijds werken, zei mijn baas. Ondertussen hebben ze een paar nieuwe mensen aangenomen en ook een paar interimers. Het is wel goed dat ze eindelijk zien dat we teveel werk hebben. En hopelijk hebben we dan geen slachtoffers meer?

Iedereen zei dat ik er goed uitzag. Ja, ik heb minder stress want ik moet niet werken! Ik blijf minder op de computer plakken, ik beweeg meer en ik doe af en toe iets anders, zoals de zolder opruimen. Grapje, de zolder heb ik niet opgeruimd maar toch wel de badkamerkastjes, een keer onder de zetel gedweild en zo van die dingen. Verven e.a. ben ik nog niet aan begonnen, ik ben wel gemakkelijker moe dan vroeger, tja, een hartinfarct heeft zijn nadelen. Het voordeel is dat je ziekteverlof krijgt. Ach, ik lach met mezelf.

We praatten tegen elkaar op het werk over stress, niet alleen over het werk maar ook over thuis. Veel mama’s en papa’s beginnen zich langzaam maar zeker taxi-chauffeur te voelen, al die hobbies van de kinderen, en, die mama’s en papa’s die doen dat uit liefde voor hun kinderen. Ze bepalen geen grenzen meer. Hm … iemand schreef naar mij: ‘Hopelijk ga je niet te ver over je grens!!!’ Hm, … Veel collega’s hebben geen grenzen en nog geen problemen gehad … dus ze doen verder. En ik? Ik moet … ik moet … misschien iets veranderen en ik heb het daar moeilijk mee. ‘Een ezel stoot zich geen tweede keer’, ach ...ik haat dat spreekwoord! Stress .. bij mij is het misschien chronisch?

En dan paperassen … ik wil graag beginnen werken. Of misschien ook niet. Ik kan wel werken, ik voel me niet ziek. Maar iedereen zegt dat ik nog eventjes verder ziek moet zijn en een beetje genieten. En ik voel me daar schuldig bij. Als ik me niet ziek voel dan moet ik werken. Zo ben ik?! Ik ga dus beginnen werken, halftijds dan kan ik de revalidatie verder volgen. Het is weer veel administratie papieren : Activiteit tijdens arbeidsongeschiktheid … pfff, al die paperassen daar word je moe van, het is gewoon ook veel gedoe en iedereen moet akkoord zijn. En  iedereen is dan de bedrijfsdokter, mijn huisarts, mijn cardioloog, mijn baas, de human resources, de mutualiteit en misschien nog iemand anders. Als ik terug gezond ben, dus niet meer ziek ben, dus arbeidsgeschikt ben … wil ik echt (een grote tijd) halftijds werken … ik weet nog niet juist wat ik ga doen … tijdskrediet misschien? Ha, nog meer paperassen dus!? Als mijn kinderen groot zijn (zelf een auto hebben?) wil ik misschien daarna terug voltijds werken?