03-06-12

The secret (2)

Ik dacht: ‘Mijn (linker) enkel doet pijn en mijn (rechter) knie ook, nee, een gips wil ik niet, ik had het vorig jaar al ervaren, dan heb je geen mobiliteit meer.’ ‘Nee ik wil geen dokter, de dokter zou misschien zeggen in de gips. Ik wil niet. Positief denken (boek ‘The Secret’), volgend week is alles terug inorde.’

Na een week ging het vrij goed, minder pijn, echter de blauwe plekken werden groter. Mijn kinderen en mijn man bleef zagen, ‘Ga toch naar de dokter’. Ik dus naar de dokter (ik moest) en hij zei dat het normaal is, het is inderdaad door de bloedverdunners met het vallen, het gaat nog blauwer worden, tot helemaal beneden, met tenen en al. De INR-meter* gaf 2.2 aan, dus prima, geen zorgen maken, verder 'Marcoumar' slikken. Hm …

Ik ben blij met de dokter, een dokter die ook ‘Marcoumar’ slikt, dezelfde ervaring, iemand die mij begrijpt.

* Marcoumar: INR moet tussen 2 en 3 zijn. Minder dan 2 dan is mijn bloed te dik (risico op trombose) - meer dan 3 dan is mijn bloed te dun (risico op bloeding).

01-06-12

The secret

bloggen,sport,parkeren,medicatie,boeken,ik-werkIk ben even gestopt met bloggen omdat ik misschien te negatief denk. Ik denk aan het boek ‘The Secret’, een beetje griezelig. Ga ik nog meer pech krijgen, na al dat pech? Daarom even pauze of een langere pauze …

Pech dus …

Vorige week deden we op het werk een ‘teambuilding’. Ik denk te negatief denk ik. Gaan ze misschien muurklimmen, dat durf ik niet. Of gaan ze aan speleologie doen, ik heb claustrofobie.

Eerst er naar toe rijden, wegenwerken, rondleiding, parkeren tussen de wegenwerken en de vrachtwagens en ik zag het al niet meer goed zitten. Ik haat parkeren.

En we gingen fietsen. Prima, dat gaat wel lukken. We moesten nog wachten voor de fietshelmen (voor de veiligheid!). Er was geen wc in de buurt, pfff… ik had mijn maandstonden en ik hoopte op geen bloedbad. Het was warm, er was bijna geen schaduw, ik kan niet goed tegen de zon, we kregen wel een flesje water (thanks!). Later vertrokken we, we fietsten even langs de openbare toiletten (oef). Op een bepaald moment was de helft van de groep de weg kwijt … Uiteindelijk was het een leuke fietstocht! En toen mochten we kano varen … Ik had gehoopt dat er een wc was voordat we gingen varen, nee dus. Ik had dan ook gehoopt dat we een waterdichte emmer (voor sleutels, portefeuille, gsm, medicijnen?, maandverband!,…) zouden krijgen maar dat kregen we niet. We mochten wel onze handtassen en rugzakken in een auto leggen. Het was plezant maar wel warm op de rivier. Na de boot, ging ik snel naar een wc (oef). En dan fietsten we verder en dan gingen we op restaurant (lekker!). Toen het gedaan was, wandelden we terug naar de parking tussen de wegenwerken. En op zo’n voetgangerswegje tussen de wegenwerken ben ik gestruikeld op een steen ofzo?, mijn linker enkel geblesseerd en op mijn rechter knie gevallen. Auw, ... Uiteindelijk valt het allemaal nog wel mee … Ik moest het zeker ervaren, denk ik? Met die bloedverdunners is heel mijn onderbeen en voet bont en blauw. De knie doet wel pijn maar de rest doet geen pijn en toch zoveel blauwe plekken. Raar.

Misschien denk ik echt negatief?

13-05-12

Ergens 'ingerold' of bewust voor gekozen?

Ik ben er ingerold ...

Ik ga eventjes stoppen.

Het rollen stopt met een steen.

Pauze dus.

Externe zoekmachine

De meeste woorden vind ik wel als ik praat maar af en toe heb ik een woordvindingsprobleem. Regelmatig zijn de zinnen niet helemaal juist, maar meestal begrijpen we elkaar.

Als ik schrijf wil ik ‘vlotter’ schrijven, ik zoek woorden en zinnen om duidelijker en mooier te schrijven. Ik gebruik dus een externe zoekmachine (google), mijn eigen zoekmachine is immers een beetje beschadigd.

Als ik schrijf dan herlees ik het, ik probeer geen fouten te maken, af en toe voel ik dat de zin niet helemaal juist is en dan moet ik een paar regeltjes bekijken, waar is het onderwerp, werkwoord, ... , d, t of dt bekijken, enz. Ja mijn logopediste heeft mij vrij goed opgeleerd.

En met google kom je ver (soms te ver of verkeerd). Ik lees teksten en soms vind ik mooie zinnen en woorden. Ik verzamel ze en probeer die woorden en zinnen te gebruiken.

Nu heb ik gewoon opgeruimd, de zinnen die ik verzameld had, heb ik gebruikt in dit gedicht (of zoiets) van gisteren (of was het eergisteren).

Dat is het ...

---

Wat heb ik verzameld vandaag ...

google
1) Padvinder op internet (crypt.) 2) Zoekmachine 3) Zoekmachine op internet

Een extra HARDE SCHIJF plaatsen. Als je oude harde schijf bijna vol zit denk je er misschien aan om een tweede harde schijf bij te plaatsen.

De eenvoudigste manier om extra hardeschijfruimte toe te voegen is het aansluiten van een externe harde schijf.

Oude harde schijf is hersenen zeker? En dan denk ik aan een liedje ... 3de strofe. 

10-05-12

Bijna iedereen heeft wel eens hoofdpijn. Migraine misschien?

Ik heb zelden hoofdpijn, in de grote vakantie in 2011 heb ik een paar keer hevige hoofdpijn-aanvallen gehad. Symptonen waren hoofdpijn, misselijk zijn, veel geeuwen, … Wat hielp was aspirine, frisse lucht (buiten in de schaduw) en rusten (slapen) en daarna bewegen (bloedcirculatie bevorderen)…

Na de vakantie vertelde ik het aan de dokter (mijn vroegere dokter), en de dokter zei, ‘Nee, aspirine mag niet, je hebt al bloedverdunningsmedicatie, je kan een bloeding krijgen’ … Een paar weken later, kreeg ik een hartinfarct, ik had te weinig bloedverdunningsmedicatie, vanaf dan was het Marcoumar en ook Asaflow …

Heftige hoofdpijn, Ik denk niet dat het een migraine-aanval is, ik denk gewoon een soort voorbode (mini mini TIA’s ofzo). Gisteren was ook zo eentje, denk ik, en zonder hoofdpijn. De dokter kan niet veel meer medicatie voorschrijven … de ‘strafste’ medicatie heb ik al momenteel. Dus, ik hoop op het nooit meer te krijgen.

Een beetje akelig ...

De dokter ...

Ik reed naar de dokter voor een maandelijkse afspraak. Ik voelde me ineens raar, ik ben aan de kant van de weg gestopt, precies of ik niet meer kon denken, handrem aan, ik had het warm, hoe kan ik die verwarming uitdoen, ik heb frisse lucht nodig, airco aan… een paar minuten later voelde ik me beter en ben ik verder gereden. Ik vond het angstig, precies een TIA gekregen? Of heb ik gewoon teveel verbeelding? Of gewoon schrik van de dokter?

De dokter heeft mijn bloeddruk genomen, 12 op 8 dus goed. De INR-meter* gaf 2.8 aan, ook prima. Ik heb mijn dokter verteld van dan ‘raar gevoel’, hij dacht misschien ook wel een TIA (voorbijgaande aanval van tekort aan zuurstof in de hersenen), en/of een spasme (kramp) van bloedvaten in de hersenen. Hm … De dokter adviseerde om veel te bewegen (wandelen, fietsen, zwemmen, …) en een (beetje) vermageren. Inderdaad denk ik…

Na de dokter wilde ik naar de winkel maar ik was een beetje moe, ik bleef geeuwen**.Thuis ben ik een uurtje gaan slapen en ik voelde me al beter.

---

*Een INR-meter is een ‘vingerprik’ apparaat waarmee mensen met risico op trombose die antistollingsmedicijnen slikken de INR-waarde in hun bloed kunnen meten.

INR staat voor International Normalized Ratio, een maat voor de stollingstijd van bloed.

Ik slik Marcoumar, INR moet tussen 2 en 3 zijn. Minder dan 2 dan is mijn bloed te dik (risico op trombose) - meer dan 3 dan is mijn bloed te dun (risico op bloeding).

---

**Een mens gaat geeuwen als er te weinig zuurstof in zijn bloed zit. Dit wordt door de hersenen gesignaleerd en vervolgens wordt de gaapreflex geactiveerd. Tijdens het geeuwen haal je diep adem. Zo komt er ineens een flinke hoeveelheid zuurstof in je longen en vervolgens in je bloed.

30-04-12

Misschien te veel over mij, nu iets over jou …

Het gaat niet zo goed, teveel ruzie thuis, misschien mijn eigen schuld?

Hoe gaat het met jullie? Veel mensen hebben pech, ik krijg soms mailtjes, slecht nieuws en ik denk aan hun. Ik wil iedereen beterschap en geluk wensen. Waarom hebben ze zoveel pech? Ik snap het niet.

Een vroegere collega ongeveer even oud als ik, is begin van het jaar gestorven, een hersentumor. Ik wist niet eens dat ze ziek was, ik zag haar af en toe in de cafetaria en ik denk dat ze het niet wilde vertellen. Haar keuze om geen afscheid te nemen, misschien. Voelt heel raar.

En dan Andy, een afasie-lotgenoot. Hij is recent ook veel te vroeg heengegaan. Ik vond het een prachtig mens, hij heeft veel lotgenoten geholpen altijd vrolijk en positief terwijl hij het zelf moeilijk had. Bedankt Andy dat ik je heb ontmoet, je blijft in mijn gedachte.