23-09-12

Feestje (1)

Gewoon een feestje, een koppel viert 10 jaar samen. Proficiat! Hij en zij zijn NAH-ers. Niet-aangeboren hersenletsel (NAH) is schade aan de hersenen die is ontstaan ná de geboorte. Zij had een (verkeers-)ongeval, hij een CVA. Zij doen het vrij goed maar veel is niet meer vanzelfsprekend. Zoals vlot wandelen, fietsen, autorijden, e.a.

Op het feestje kwam ik o.a. een ander koppel tegen, hij had een (verkeers-)ongeval en zij een CVA. We begonnen te praten, ... ik weet niet hoe het noemt, samenhorigheid, een geslaagde ontmoeting ... een beetje ‘ik voel me thuis’. Ik bewonder deze mensen, zij kunnen vrij veel maar niet alles, zij hebben hun lot aanvaard en ze proberen te genieten ... Toffe, unieke, moedige mensen!

En, ik? Ik ben ook NAH-er maar ik heb gewoon geluk gehad bij mijn ongeluk (mijn cva). Ik kan bijna alles. Ik heb heel veel geluk gehad.

12-09-12

Verzamelen

boek.jpgAls kind verzamelde ik postzegels van (zeil)boten en zwemmers. Ik verzamelde ook brieven van mijn pennenvrienden, ik denk dat ik elke week een vijftal brieven kreeg en terug antwoordde. De brieven zitten in dozen en worden nog steeds bewaard. Nu is het digitaal, nu zijn er e-mails en bijna geen brieven meer, de e-mails zitten in archives en af en toe worden ze met een click gedeleted.

Wat verzamel ik nog, niet echt hoor, maar toch ... mooie kartonnen of metalen dozen, magneten, kaartjes, papier en/of schriften, en 'yoyo en hoops', ...

Ik hou veel bij in scrapbooks (plak- en memorieboeken) over mijn kids en ook digitaal (blogs, e.a.). Ik kan niet goed zonder.

Ik heb ook een vijftal jaren dieetboeken verzameld, infeite staat er hetzelfde in die boeken maar in een andere verpakking, een beetje anders ... Vanalles geprobeerd maar het helpt niet ... (het ligt aan m'n eigen).

Recent verzamel ik boeken van waargebeurde verhalen van lotgenoten of familie. Ik lees natuurlijk, als het lukt (ja ik heb nog een beetjes afasie). Ik heb een mini-bib gemaakt, infeite een stapeltje boeken, lotgenoten en/of partners mogen de boeken lenen. De helft van mijn stapel zijn geleend en hopelijk wordt er gelezen!

18-07-12

Lotgenote

Iemand die ik recent heb leren kennen, heeft afasie gekregen. Ze kreeg ineens problemen met praten, lezen, schrijven,… en moest naar het ziekenhuis. Ik ben er niet goed van. Is afasie besmettelijk denk ik dan? Pfff...

Ze is terug thuis, ze volgt logopedie en ik denk dat ze goed evolueert ... oef! Binnenkort is ze terug de oude, hoop ik!

Het is heel moeilijk in te schatten hoe erg de hersenbeschadiging is, en hoeveel motivatie de persoon heeft.

17-07-12

Me-time (2)

tegel%20onthaasten.jpgNo comment ... gewoon een beetje zelfironie.

Gepost in Fantasie, Vandaag | Commentaren (3) | Tags: stress, tegel

15-07-12

Me-time

Mijn kinderen zijn alle drie op kamp. Heerlijk toch, om alleen te zijn!

Het is tijd om dingen niet meer uit te stellen, alle soorten ‘dingen’, zoals op ziektebezoek, met een vriendin afspreken, alle bedden verschonen, administratie in orde maken, ...

Er zijn wel andere dingen die ik toch nog ga uitstellen zoals vermageren en meer sporten (pfff), foto’s die ik nog wil afdrukken (ik heb mooie kaders gekocht meer dan een jaar geleden, de kaders zijn aan de muur maar zonder foto’s), een nieuw bed kopen (2 jaar geleden was het bed ingezakt, met een houten balk is het bed nog mogelijk om erin te slapen, dus ooit komt er een nieuw bed). En andere karweitjes zoals ramen verven, muren verven, ... zou ook ooit moeten gebeuren.

Gepost in Vandaag | Commentaren (2) | Tags: administratie

13-06-12

Heel goed genezen

bijnaweg.jpgDe blauwe plekken zijn bijna weg. Weinig groen of geel gezien ... Het is ook niet meer gezwollen en niet meer pijnlijk.

Gepost in Vandaag | Commentaren (1) | Tags: blauwe-plekken

03-06-12

The secret (2)

Ik dacht: ‘Mijn (linker) enkel doet pijn en mijn (rechter) knie ook, nee, een gips wil ik niet, ik had het vorig jaar al ervaren, dan heb je geen mobiliteit meer.’ ‘Nee ik wil geen dokter, de dokter zou misschien zeggen in de gips. Ik wil niet. Positief denken (boek ‘The Secret’), volgend week is alles terug inorde.’

Na een week ging het vrij goed, minder pijn, echter de blauwe plekken werden groter. Mijn kinderen en mijn man bleef zagen, ‘Ga toch naar de dokter’. Ik dus naar de dokter (ik moest) en hij zei dat het normaal is, het is inderdaad door de bloedverdunners met het vallen, het gaat nog blauwer worden, tot helemaal beneden, met tenen en al. De INR-meter* gaf 2.2 aan, dus prima, geen zorgen maken, verder 'Marcoumar' slikken. Hm …

Ik ben blij met de dokter, een dokter die ook ‘Marcoumar’ slikt, dezelfde ervaring, iemand die mij begrijpt.

* Marcoumar: INR moet tussen 2 en 3 zijn. Minder dan 2 dan is mijn bloed te dik (risico op trombose) - meer dan 3 dan is mijn bloed te dun (risico op bloeding).