03-12-09

Door weer en wind … op de fiets!

Er waren wel een paar gebeurtenissen die me ergerde, slecht weer bijvoorbeeld want ik mocht niet autorijden ...

Soms was het weer vrij goed maar dan begon het ineens te gieten, ik had wel een regenjas mee maar dat toch, ik was dan kleddernat. Mijn schoenen druipte en mijn broek was nat … en ik was op weg naar de logopediste, …pfff, ik had het koud, nog een uur logopedie, en dan nog terug.

Het regende soms verschrikkelijk en er was ook veel wind en dan vloog mijn fiets met mij erop weg … een meter verder. Wat een guur weer ...

Ik had het visserspak (dikke regenjas en regenbroek) van mijn man geleend, als het hard regende deed ik dat pak aan. Dat natte regenpak druipte dan op een stoel van de wachtkamer van de praktijk.

En soms sneeuwde het hard, mijn fiets gleed soms, op ijs en/of half gesmolten sneeuw. Het was vrij gevaarlijk. Een paar keer ben ik wel gevallen, een fietshelm had ik aan, gelukkig had ik maar enkele blauwe plekken.

Ja … ik was een trouwe klant, door weer en wind op de fiets om therapie te mogen volgen. Ik ging veel te graag.

Met slecht weer moest mijn zoon normaal ook fietsen naar school en terug, gelukkig pikte de mama van zijn vriend hem dan op. Er zijn veel mensen die ons hielpen!!!

Sinterklaasliedjes

Mijn logopediste vroeg wat de kinderen hadden gekregen van de sint, … ze geeft altijd opvoedende en meestal goedkeurende opmerkingen … nu keurde ze het niet goed, mijn dochter had een ‘zwemmende plastieke hond’ gekregen, dat is helemaal niet didactisch en ook niet opvoedend. Gelukkig dat mijn andere twee kinderen wel een didactisch gezelschapspel en creatief knutselgerief hadden gekregen.

Bij al die sinterklaasfeestjes, want elke club heeft wel een sinterklaasfeestje, had ik moeite met kinderliedjes. Ik kende mijn kinderliedjes niet meer … de tekst was weg. Gedichtjes en versjes kende ik ook niet meer. Ik vond het wel erg.

Mijn logopediste die ook ‘stem’ logopedie geeft voor mensen die stemproblemen hebben of die beter willen zingen, zei dat ze wel wilde om de liedjes aan mij te leren. Ik weigerde, ik had vroeger al geen zangtalent en mijn logopediste heeft veel zangtalent (haar hobby is 'zingen') dus ik zou voor schut staan.

29-11-09

Sinterklaas

Op mijn werk doen ze elk jaar een sinterklaasfeest. Daar krijgen ze taart en drank. Er zijn shows en kinderactiviteiten en elk kind krijgt een cadeautje van de sint.

Mijn man, mijn kinderen en ik gingen naar dat sint-event. Ik wilde graag socializen … veel babbelen met collega’s. Sommige collega’s wilden met mij babbelen maar anderen dan niet, sommige ontweken mij, ik vond het niet zo leuk.

De Sint riep ‘hey Afa’, dat vond ik wel leuk! Een sint die mij kende! Ik heb dan eens gaan vragen wie dat was en het was een vroegere collega. Toen het feest bijna was gedaan, ben ik naar de sint geweest en ik mocht op de schoot zitten en ik vroeg ‘een paar hersenen’ aan de sint.

28-11-09

Mijn zus

Mijn zus kwam mij (en mijn fiets) oppikken. We gingen samen winkelen, schoenen voor mij en 'Sinterklaas' geschenkjes voor mijn kids kopen. En dan zijn we samen iets gaan eten. Daarna zette mijn zus mij en mijn fiets af bij de logopediepraktijk. Goed dat mijn zus een grote auto had. En na de therapie fietste ik terug in de regen naar school om mijn kinderen op te halen. Mijn inkopen waren nog in haar auto en we hadden afgesproken dat ze mijn inkopen gaat afzetten bij mijn ouders en zondag kom ik (samen met mijn man en kinderen en auto) naar mijn ouders en dan heb ik alles wat ik wilde hebben.

Ah, het leek allemaal mooi, ... ik had wel frustraties want ik mocht niet rijden, maar ah ik was gewoon blij dat mijn zus mij hielp. En mijn zus die heeft ook drie kinderen en zij moet ook werken, ... het is niet zo gemakkelijk hoor om elkaar te zien.

Niet mogen rijden is dan ook veel regelen ... mijn logopediste die zei dan 'Goed geregeld!' en dan kreeg ik een pluim Lachen.

26-11-09

Psychologische therapie?

In het Werkboek voor afasie* (op internet kun je in het werkboek 'bladeren')  was er een thema 'zich persoonlijk uitdrukken'. Tijdens mijn oefeningen kon ik mij frustatie uiten. Mij frustraties was 'niet mogen rijden' en 'ruzie'. Ergens was het psychologische therapie?! Stukjes van mijn huiswerk over mezelf ... Tof werkboek! En ook toffe logopediste!

Werkboek.jpg

 2. Ik hou niet van vlees omdat ik vegetarisch ben.

 

15. Als het regent voel ik mij slecht omdat ik niet mag rijden maar wel nat worden.

 

17. Ik zou graag terug werken omdat ik mijn collega’s mis.

 

18. De minister zou beter de wetgeving veranderen omdat sommige wetten onzin zijn.

 

19. Het is vervelend om niet te mogen rijden omdat ik een hersenberoerte heb gekregen.

 

29. Gewoonlijk gaan we zondag eten bij mijn ouders omdat het een traditie is.

 

36. Als ik kon, zou ik verhuizen omdat ik geen ruzie meer wil.

 

40. Het zou wet moeten zijn dat alle mensen die kunnen rijden, mogen rijden.

 

43. Waarom ben ik ziek geworden? Moest dat van God?

 

44. Boodschappen doen is gemakkelijk als ik een auto heb en mag rijden.

Werkboek2.jpg

5. Als ik een boek zou schrijven dan zou ik mijn dagboek schrijven.

7. Als ik moet kiezen tussen blind of doof, dan wil ik doof zijn: ik mag dan rijden, ik mag computeren, ik moet geen ruzie maken, ik kan schrijven en lezen.

11. Ik wil wel een vogel zijn. Ik wil vrij zijn en lekker vliegen.

12. Ik zou zeggen dat ik een beroerte heb gekregen, dat ik niet goed kon praten en begrijpen en dat ik toch mijn best doe. Ik hoop dat iedereen wilt verder revalideren, terug beginnen te genieten en elkaar helpen.

16. Ik zou willen rijden en ik zou minder ruzie maken.

25. Ik zou mijn probleem oplossen door minder ruzie te maken en gelukkig te zijn.

 

29. Ik zou minder boos worden. Ik ben veel te impulsief zeker. (Opmerking van de logopediste, ze zei dat is ‘Emotionele incontinentie’)

23-11-09

Post

Ik kreeg graag post! En dan antwoordde ik!

Mails:

Hallo,

Ik ben vorige week bij de specialist (=neuroloog) geweest. Ik denk dat het vrij goed gaat. Ik heb nog wel een paar dingen die ik niet goed kan – vb ik kan niet praten/luisteren als ik mijn schoenen aan doe (ik kan 2 dingen niet tergelijk doen) … ik heb een boek gelezen (200 blz) – het lukt maar ik moet sommige moeilijke stukken nog (2 of 3x) herlezen omdat ik het niet direkt begrijp. Ik moet (stilletjes) hardop lezen – ik kan niet stil lezen – want ander kan ik het niet begrijpen, raar he. Ik heb ook moeite om een zin te herhalen (vb zoals dictee): als je een zin zegt, dan kan ik het niet herhalen, de eerste 2 woorden zal lukken maar meer nog niet … Raar zeker.

Ik ga beginnen werken 50% vanaf 1 januari 2010 en een stuk van de mutualiteit. De specialist, de bedrijfsdokter en mijn baas zijn akkoord dus ik ben blij. Ik heb formulieren ingevuld en binnen 2 weken krijg ik ook het akkoord van de mutualiteit (adviserende geneesheer) – hopelijk!

Ik mag ook rijden vanaf begin januari! Ik trakteer (kinder)champagne voor mijzelf zeker?!

Ik ga werken: vast uurrooster: dinsdag hele dag en donderdag hele dag en vrijdag halve dag (WFH).

Wij gaan naar het Sinterklaasfeest dus ik hoop je te zien! Mijn dochter verheugt zich, zij vertelt al een paar weken alles van Sinterklaas … ze vindt dat heel leuk en belangrijk!

Alles goed met jou? Alles inorde?

Veel liefs en tot binnenkort, Afa

----

Dag Afa,

Da’s nu al een tijdje dat ik niets meer van je hoor, dus vroeg ik me af hoe het met je gaat… Ben je ondertussen al terug naar de specialist geweest? Ik hoop dat we elkaar kunnen zien op het Sinterklaasfeest.

Alleszins tot mails, Veel liefs, E.

22-11-09

Een zondag voor mij!

Mijn dochtertje had een uitstap met de chiro. Mijn andere kinderen hadden een zwemwedstrijd en mijn man ging mee, hij was tijdsopnemer. Dus ik had een dag voor mezelf!

Ik had van mijn logopediste een paar video's gekregen, video-opnames van afasiepatiënten tijdens een logopedische therapie. Ik had wel een videorecorder maar hij was niet aangesloten op de TV, we gebruikten hem niet meer want we hadden een dvd-speler gekocht en mijn man had geen zin om hem aan te sluiten. Ik fietste dus naar mijn ouders om de video's te bekijken. Mijn moeder keer mee, ze was geïnteresseerd.

De opnames waren van oudere patiënten, eentje begon te wenen zomaar ('emotionele incontinentie'), sommige konden niet goed praten, anderen begrepen niet wat ze moesten doen, de logopediste vroeg om een 'lepel' te tonen en de patiënte toonde een bril. Zo van die dingen ... Ik was al vrij goed gerevalideerd. Sommige opnames waren over patiënten die zingen of een lange zin herhalen ... die patiënten konden dat. En ik kon dat niet, ... de tekst van de kleuterliedjes kende ik niet meer en zinnen herhalen kon ik ook niet meer ...

Eén video was verkeerd, het was een film. Een andere video werkte maar hij was precies kapot,  'forward' en 'rewind' werkte niet meer. Ik voelde mij schuldig, dat was een video van mijn logopediste! Ik was prikkelbaar en mijn ouders voelden zich dus ook schuldig, het was misschien de videorecorder.

Ik fietste terug naar huis, er was veel wind en de regenbui ging komen ... terug thuis begon het te gieten, oef, juist op tijd!! Mijn videorecorder, die niet aangesloten was, spoelde die beeldbandcassette terug, dus hij was niet kapot en ik was opgelucht!!