20-12-09

Puberaal gedrag

Ik voelde me een puber. Gewoon weglopen omdat ik gekwetst was. En puberaal gedrag is infeite hersenen die nog niet helemaal rijp zijn. Mijn hersenen waren ooit wel rijp maar nu zijn ze beschadigd.

En ik voelde me ook soms een peuter, ik had echt soms onbeheersbare driftbuien en woedeaanvallen. Ja echte 'Toddler tantrums'. Mijn hersenen werken niet meer goed.

Ik schaamde me.

Zondag avond kwamen we eten bij mijn ouders, ik durfde me niet tonen, ik schaamde me voor mijn puberaal gedrag en mijn driftbuien. En mijn ouders hadden mij nog graag!?

18-12-09

Wegvluchten

Ik vluchtte weg ... tranen in mijn ogen ... ik stapte verder in het niets ... in de sneeuw ... het was koud ... en mijn man die keek niet eens naar mij.

(Gedachten)

Waar moet ik naar toe ... ze hebben mij niet meer nodig ... mijn man zal wel voor mijn kinderen zorgen ... en ik heb mijn GSM bij en hij belt mij niet eens ... ik haat het! ...

(10 minuten later)

Ik zit hier in een bos - verdwaald ... ha die weg die ken ik ... maar naar waar wil ik naar toe ... naar mijn schoonmoeder ... een 3 km ... of naar mijn huis ... een 10 km ... ik schaam me ... ik durf niet meer ...

(10 minuten later)

Ik ga bellen ... ik bel naar mijn man ... hij wil niet oppakken ... ik bel nog eens ... hij pakt niet op, ... 'hallo' ...

Het was mijn schoonmoeder want het werd automatisch doorverbonden. Ik praatte, weende, riep, huilde, kon niet goed praten door de telefoon.

Ik moet mijn man hebben, hij wil zijn GSM niet opnemen, ik heb ruzie, hij lacht met mij, hij wilt mij niet meer hebben, ik loop door tot als ik dood ben of bevroren of in een meer ...

'Waar ben je' zei mijn schoonmoeder, 'moet ik je ophalen?'

Ik wil niet. Mijn man moet mij komen halen en hij wilt mij niet meer, hij neemt zijn GSM niet op. Ik zeg niet waar ik ben. Ik zal wel stappen tot als ik thuis ben ofzo ...

(10 minuten later)

Ik kreeg telefoon van mijn schoonzus en dan mijn broer en dan mijn zus en dan mijn mama en dan nog eens. Iedereen wou met mij bellen (behalve mijn man) en ik nam wel mijn gsm op maar ik kon maar met één persoon spreken, ineens was ik belangrijk: 'Neem een ticketje en ga in de rij staan. Er zijn nog tien wachtenden voor u…'  Mijn schoonmoeder (of?) heeft naar iedereen gebeld, ze dacht dat ik zelfmoord wilde plegen. Ik wilde niet dood zijn, ik was gewoon boos.

Nee, ik vertel niet waar ik ben, ik ga gewoon stappen, nee, je moet mij niet zoeken. Ja ik heb het warm want ik stap! Alleen mijn hand is ijskoud, ja, ik heb geen handvrije gsm hoor, ja, ik wissel mijn handen soms.

Mijn broer wou weten waar ik was en hij wilde me gaan zoeken, maar ik was wel ergens blij dat hij met mij wilde praten (ik heb twee broers, de ene die mij altijd hielp die was nu in het buitenland, de andere steunde mij nu dan toch!).

Mijn moeder kon mij niet bereiken want ik was met mijn broer aan het bellen. Mijn zus zei dat mijn moeder mij is aan het zoeken met de auto en er is veel sneeuw. Dat hoefde toch niet, ze wist toch niet waar ik was. Ik belde naar mijn mama en zij was boos en ze zocht mij in de bossen, welke bossen? trouwens ik was al bijna thuis hoor.

(100 minuten later,  ~ 8 km later)

Zeg mijn batterij van mijn GSM is bijna plat, niet meer bellen! Binnen een half uurtje ben ik thuis.

Ik was dan thuis, ik had wel geen sleutel, ik heb mij in de veranda, die was open, genesteld. Mijn man en mijn dochter zitten waarschijnlijk in de cafetaria van het zwembad en de andere twee zijn aan het zwemmen. Seffes komen ze wel. Ik belde naar mijn zus en mijn moeder heel kort, want mijn GSM was bijna plat.

Ik ben thuis, je moet niet meer ongerust zijn.

Toen mijn man en de kinderen er terug waren, waren mijn kinderen opgelucht en mijn man was een beetje boos. Mijn man beval mij dat ik naar iedereen moest bellen en mij verontschuldigen. Een beetje later kreeg ik nog een SMS van mijn zus 'Zusje toch niet meer doen he, love u. Slaapwel he xxx'.

Sneeuw, sneeuw en nog eens sneeuw!

Een stukje uit de krant ...

Sneeuw zorgt voor chaos: 510 kilometer file (17/12/'09 gva.be) De sneeuwval heeft Vlaanderen donderdag verrast. Op zowat alle belangrijke autosnelwegen en secundaire wegen stond het verkeer stil, of ging het stapvoets. De chaos was compleet. In totaal stond er op de Vlaamse wegen een nooit geziene file. "Een file van 510 kilometer is de langste afstand in minstens 25 jaar".

Vermits er zoveel file was die donderdag en alle wegen waren nog niet sneeuwvrij, had mijn man besloten om van thuis te werken. Ik mocht dan niet computer Onbeslist... 's Namiddags ben ik wel met de fiets naar de logopediste gegaan, het was wel spiegelglad.

Mijn kinderen hadden 's avonds sport, mijn schoonmoeder zou normaal de kinderen en mij oppikken maar ik heb gebeld dat mijn man ons gaat vervoeren. Mijn schoonmoeder was opgelucht, zij rijdt ook niet graag in de sneeuw. Ik vertelde ook dat we niet meer kunnen gaan fitnessen, de fitness was failliet!

Wij reden dus 's avonds naar de sporthal. Ik was toen ook slecht gezind, mocht niet computeren, mocht niet fitnessen, ... Mijn man zei ineens in de auto dat hij naar de kapper ook moet, straks, .... Ik was geïrriteerd!

De kinderen gaan sporten en daarna gaan de twee oudste ook zwemmen, mijn schoonmoeder deed de laatste maanden haar 'vrijdagavond taxi taak', mijn man wist dat allemaal maar hij vergat het want hij gaat normaal elke vrijdagavond naar de hondenschool. Hij kan dan toch niet naar de kapper gaan, hij moet die afspraak afzeggen!

Ik had ook aan mijn man gevraagd een paar weken geleden dat mijn kinderen naar de kapper moeten gaan. Ik dacht dat hij ze dan wel zou meepakken, een afspraak voor hun vier. Hij dacht dat ik het zou regelen voor mijn kinderen.

Ik werd nog bozer (en ik kon ook niet goed praten): 'Zeg ik heb duidelijk gezegd dat jij het moest regelen. Je bent weeral een dikke egoïst en voor mij is het moeilijk om te telefoneren'. En hij antwoordde: 'Jij hebt gezegd dat jij het gaat regelen'. Ik werd razend: 'Ben ik het weer? 'Heb ik het omgekeerde gezegd dat ik wou zeggen? Ik heb afasie, ik heb dat soms, ik zeg beneden terwijl ik boven denk?' Hij kleineerde mij. Ik deed de portier van de auto open, en liep weg ...

Tranen, tranen en nog eens tranen!

Impulsief...  misschien ... ik wilde al wel een paar keer weglopen, ... zoals ergens een zondagavond samen eten met mijn gezin bij mijn ouders, mijn man lachtte met mij of vernederde mij en dan werd ik boos en begon te wenen, ik wou echt weglopen maar ik had mijn handtas niet bij ... dus dan kon ik niet weglopen ... nu had ik mijn handtas (geld,gsm,...) bij ... ik vluchtte gewoon weg van al die ruzie en van mijn handicap (afasie) ...

Kwetsbaar... ik was gewoon heel kwetsbaar, een grapje over mijn handicap (of is dat kleineren, vernederen, lachen met mij) dan begin ik gewoon te wenen ... Ik haatte dat!

17-12-09

Kerstlunch

Die donderdag ging ik dus met het openbaarvervoer naar mijn werk.

Bij elke collega kwam ik effekes binnenspringen, eventjes babbelen en dan gaf ik een mini kerstcadeautje, ik deed dat vroeger al, toen was het een mini doosje met twee pralines, nu was het een leuk magneetje. Alle collega's hebben een groot magneetbord in hun kantoor en dus kunnen ze het gebruiken.

's Middags samen lekker eten met een groep en 'babbelen', voor mij was dat wel zwaar, ik kon die conversaties niet volgen, ik voelde me uitgesloten. Goed dat het dessert heel lekker was!

Na het eten mochten we een kerstkorf gaan halen, dat vond iedereen leuk! Het begon ook te sneeuwen.

's Namiddag had ik een afspraak met mijn baas (in het Engels, ik kon niet vlot praten):

Mijn baas had rare ingevingen, hij zei: 'Je moet alleen IT projecten doen want dat doe je graag! Ik reageerde 'Zo'n projecten zijn te moeilijk, dat is vooral communicatie en onderhandelen en ik kan dat niet, ik wil gewoon routine werk doen, ik doe wel en deed al IT werk maar dat is uitvoerend. En bovendien, niemand doet graag routine werk, maar ik wel!' Hij gaf toe!!!

Hij zei dat er iemand gaat verhuizen naar een andere bureau en ik krijg daar een plaats bij een collega waar ik wel mee gewerkt had een tweetal jaren geleden. Zij was akkoord dus ik was wel blij. 

Mijn baas vond ook dat ik niet 'van thuis kon werken', vroeger mocht ik 'een dag van thuis werken' en nu mocht ik niet meer? Ik was boos, dat had hij niet verteld en waarom? Ik zou dinsdag en donderdag werken in het kantoor en vrijdag zou ik een halve dag werken van thuis. Die vrijdag wordt dan 2u rijden erbij en dan kan ik niet naar de logopediste gaan. Ik begon te wenen. De baas vond dat ik veel moest 'connecten' en dus 'niet van thuis werken'. Ik vond dat flauwekul. Hij zei 'Werk dan heel de dag vrijdag op het kantoor en de volgende vrijdag niet'. Ik antwoorde met tranen in mijn ogen: 'Dat mag niet, de adviserende geneesheer heeft het uurrooster aanvaard, moet ik opnieuw die administratie beginnen? En dan kan ik niet naar de logopediste!' Hij gaf toe maar voor mij was het een bittere pil.

Ik praatte nog met een paar collega's en ze zeiden dan onze baas altijd eigenaardige meningen heeft maar hij kan zijn opinie wel veranderen maar je moet hem manipuleren. En ik deed dat onbewust.

Het was 17u,  tijd om terug naar huis te gaan want ik mocht meerijden met een collega. Maar alles was wit, er was een tiental centimeters sneeuw gevallen en het sneeuwde nog verder. We geraakten niet vlot terug, overal was er file!!! Pas om 21u waren we thuis. Ik had beter de trein genomen ;-)

Mails:

Dag Afa,

Tof dat ik je gezien heb op de Kerstlunch en je ziet er echt goed uit! Ik ben echt blij en opgelucht dat alles zo positief evolueert want het is wel heel wat, wat je dit jaar meegemaakt hebt!

Ik hoop dat volgend jaar niet alleen voor mij met de komst van het derde kindje maar ook voor jou een prachtjaar mag worden, zonder zorgen en met veel deugddoende momenten.

Ik denk dat we best op een dinsdag afspreken om samen eens te gaan lunchen zodat we kunnen bijpraten.

Fijne Kerstdagen en tot binnenkort! Bedankt voor je lief Kerstkaartje. E.

16-12-09

Mijn fitnesscentrum was failliet

Elke woensdag namiddag reed een vriendin met haar dochter naar de sporthal en wij, mijn dochters en ik, mochten meerijden. Ik deed fitness terwijl de drie meisjes sporten. Nu die fitnesscentrum was gesloten en de fitnesstoestellen werden in een vrachtwagen geladen. Ik werd een beetje zenuwachtig, ik vroeg aan de sportzaalwachter wat er gebeurde. En de fitness was failliet! Dat vond ik erg, ik heb daar 4 jaar gesport, het was wel klein maar dicht bij de sporthal waar mijn kinderen sporten. Waar in de buurt kan ik nu gaan fitnessen?! Pech!!! Ik heb dan maar een uurtje gewandeld. Na het sporten mochten we mee met een vriendin die de jongens kwam brengen en de meisjes kwam halen.

Voordat - Nadat

Ik moest zinnen maken met 'voordat' en 'nadat' ... ik begreep het niet goed, soms was het juist en soms niet ... vooral die 'voordat' ... ???

Als het juist was dan schreef de logopediste een plus (soms twee plussen als ik een mooie zin had gemaakt) en als het fout was dan verbeterde ze mij.

Hij gaat slapen nadat hij zijn tanden heeft gepoetst. +

Hij gaat slapen nadat hij een boek heeft gelezen. +

Zij gaat stofzuigen voordat zij een koffie drinkt. +

Zij gaat stofzuigen voordat het bezoek weg gaat  komt.  ???

Er gaat bezoek komen nadat zij goed kan stofzuigen. +

14-12-09

Trukendoos

Tijdens de therapie was de logopediste eventjes weg, de deur uit naar haar privévertrekken. Onmiddelijk kwam ze van achter de deur tevoorschijn met een dienblad vol alledaagse voorwerpen: een luciferdoosje, een boek, bestek, een ring, een schaar, een kaars, een kandelaar,... Ik vond het grappig, ze had weer nieuwe ideeën uit  haar trukendoos gehaald!

Ze gaf 'bevelen' en ik moest het uitvoeren. De bedoeling was om het begrijpen van instructies te oefenen. Ze zei: 'Leg de lange lepel onder het boek  en steek de kaars aan', 'Doof de kaars uit en steek de ring in het luciferdoosje', enz ...  Ze heeft hetzelfde een paar dagen erna nog eens gedaan.

Ik vond het wel toffe oefeningen. Ik kon het uitvoeren en begreep het meestal, wel met vertraging, ik moest mij echt concentreren. Ik vond ook dat mijn logopediste zo vlot praatte, dat ze de instructies zo uit haar mouwen kon schudden*.

Nu, ik kan dat nog altijd niet 'iets uit mijn mouw schudden', ik doe mijn best om echt te schrijven wat ik wilde schrijven maar ik moet heel veel googlen (woordenboek, synoniemen, ...) om een mooie tekst te schrijven ... dit stukje was 1u werk, de blauw gedrukte woorden heb ik gevonden op internet?!

*Woordenboek: 'Iets uit zijn mouw schudden' betekent 'zonder moeite met iets komen'.