25-03-11

Ik ben ziek en ik ga beter worden!

Op school is er een kindje die een tweetal jaren geleden een cva had gekregen. Hij is al vrij goed gerevalideerd, vind ik en volgens mij gaat hij nog verdere vorderingen maken. Een vechtertje?!

Ik was met zijn mama aan het praten. Zijn mama vindt dat haar zoon naïf is, hij voelt zich wel een beetje ziek maar hij is toch niet gehandicapt ... 'Mama, Ik ben ziek en ik ga beter worden en dan ben ik binnenkort niet meer ziek!'

Ik was er niet goed van - naïf? Ik vind die jongen juist zo prachtig dat hij wil beter worden. Dat moet toch!

Ik heb het ook zo gedaan, iedereen vond ook dat ik naïf was, de maatschappelijk assistent schreef: 'Ze heeft weinig inzicht en verwacht dat binnenkort haar spraakproblemen zijn opgelost met logopedie.' En uiteindelijk ben ik vrij goed hersteld. Die mama vindt dat ik niet gehandicapt ben en dat ik gewoon een klein probleempje had en helemaal hersteld. Dus echt ... alles kan ... probeer het ... gewoon misschien een beetje naïf maar vechten!

Ik heb nog een paar restverschijnselen, dat is soms wel lastig. Ik voel me soms debiel omdat ik sommige zinnen niet goed begrijp of omdat ik niet heel vlot kan praten.  Ik heb een handicap. Zo erg is het niet ... af en toe word ik gekwetst. Zoals toen mijn dochter zei: 'Jij begrijpt nu niks!'. Of soms het omgekeerde, iemand die zei: 'Je hebt toch helemaal niks, je hebt geen afasie'. Ik wilde toch geen medelijden vragen? Ik mag toch mijn frustraties uiten?

Voor mij betekent het woord naïf positief?! Dit is revalideren, beperkingen aanvaarden, én een positief zelfbeeld behouden?!

Nog eventjes over die mama ... zij is een prachtige mama! Ze zorgt voor haar zoon, zo goed als mogelijk!

20-02-11

Vechters!

Ik had een artikeltje geschreven over een contactdag. Een van de redactie schreef ‘ Denk er volgende keer ook aan om eventueel de tekst al in puntgrootte 14 te zetten en de zinnen iets korter te maken en eventueel na elke zin een nieuwe regel te beginnen. Dat komt de leesbaarheid en begrijpelijkheid voor de personen met afasie ten goede.’

 

Ik heb gewoon terug geschreven, ik heb afasie, ik moet van mijn logopediste moeilijkere zinnen maken (dat noemt revalidatie).

 

Grappig! Ik kan al heel goed schrijven hee?! Ik heb wel heel veel geoefend! Mijn blog dus.

 

Iemand schreef naar mij: Bij mijn vader is na een flinke CVA veel teruggekeerd, wat we niet verwacht hadden.Vooral zijn sterke wil, zijn vaardigheden te herwinnen heeft meegeholpen. Misschien helpt de bemoediging je wat, artsen zijn soms onnodig somber, met wilskracht kun je hun prognose niet zelden fors overstijgen.

 

Ik ken vrij veel lotgenoten en er zijn vrij veel vechters bij!

 

In dat boekje 'Onze pappa kreeg een ongeluk in zijn hoofd' door Wieke van Dun stond er  'Mamma noemt pappa een 'vechter' omdat hij alles doet om weer dingen te leren.'

 

Beste lotgenoten, ik kan alleen maar zeggen: er voor vechten en veel oefenen!

31-01-11

Semantische parafasie

Ik heb twee dochters, ik ga ze Rita en Rosa noemen. Rita is 3 jaar ouder dan Rosa.

Een paar jaar geleden was Rosa  in de derde kleuterklas bij juf Nancy, en ik ging naar het oudercontact. Rita was vroeger ook bij juf Nancy geweest, en juf Nancy zei dat die twee meisjes op elkaar lijken, alle twee hebben ze blonde haren en ze zei dat ze regelmatig ‘Rita’ riep terwijl zij Rosa was. Ze gebruikte regelmatig een verkeerde voornaam, Rita eh nee Rosa. Veel juffen en meesters hebben dat zo, mama’s en papa’s hebben dat ook wel, infeite is het ‘parafasie’, iedereen heeft het een beetje.

 

Semantische parafasie: het bedoelde woord een ander woord met een zekere betekenisverwantschap gebruiken (‘bus’ in plaats van ‘trein’)

 

Ik heb ook ‘parafasie’, ik heb het erger … ik zeg regelmatig Rosa terwijl het Rita is en omgekeerd. Als ik mij concentreer dan gaat het natuurlijk maar thuis concentreer ik me niet, ik wil gewoon af en toe mijn knopje afzetten. Mijn knopje aanzetten is ‘geen fouten maken, concentreren en voor mij een inspanning’ en knopje afzetten is gewoon thuis,  ‘ontspannend’. Als ik moe, verdrietig of boos ben dan werkt de knop niet?!

 

Soms is het heel ambetant, gisteren was ik naar een contactnamidag met de vereniging Afasie en ik zag Jan en ik riep hey Mark, en Jan reageerde niet, ik riep nog eens Mark!? Mark zat naast mij en hij zei, wat is er?  En ik schaamde mij … sorry, ik wilde Jan roepen en ik riep Mark. In de ‘Afasie’wereld begrijpen we elkaar, we ervaren en herkennen het, maar toch voelde ik me ‘slecht’! En wat is betekenisverwantschap? Wel Jan en Mark zijn heel toffe mensen die mij 'coachen' ... ze zitten in dezelfde schuif van mijn hersenen. (Die twee mensen bestaan maar de voornamen heb ik verzonnen ... gewoon hun en/of mijn privacy beschermen).

 

Ja ik heb ‘parafasie’ met voornamen maar ook met eenheden (uur, maand, km, kg, …), sporten (zwemmen, fietsten, … - mijn kids doen veel sport), kledij (schoenen, jassen, kousen, …), e.a. ...

08-01-11

Miscommunication

Ik kreeg een brief van een pennenvriend & lotgenoot (de traditionele manier*). Hij schreef: 'Bedankt voor uw blog, maar weten uw lezers dat afa (no communication) iets heel anders is dan '... leven met afasie'. Wil je het nog eens duidelijk maken, please Afa!'

Ik begreep het niet of hij schreef het niet duidelijk. Sorry, miscommunication ... twee afaticus die elkaar niet begrijpen.

Hier is het hopelijk duidelijk:

Er is een Engels liedje afa (no communication), de singer-songwriter is Patrick Bollen.

Er is ook een Vlaams liedje '... leven met afasie', de songwriter is mijn pennenviend (Afasie Vlaams-Brabant), de zangeres is Maureen. 

Is het nu inorde?**

*De traditionele manier: brieven schrijven met de hand of corresponderen met postzegel en papier of "de slakkenpost", schreef een andere lotgenoot.

**We zijn lotgenoten, we zijn prikkelbaar, we kunnen niet accepteren dat er iets niet juist is. Het moet juist zijn. We kunnen niet relativeren. We hebben 'dat' samen en dat schept een band. Maar het is heel moeilijk, ... veel ruzie maken?

19-12-10

Afa (no communication)

Mijn muzikale schrijfvriend (en lotgenoot) - zijn naam is Afasie Vlaams-Brabant - heeft een liedje gemaakt ... de inhoud: een meisje die afasie heeft!

Hij schreef in zijn brief ... 'Afa (no communication)' ... en ik las en begreep 'Afa (no comments)' ... en ik dacht een liefdesliedje over mij, over Afa ... Knipogen  Grapje! Of spijtig?

CD afasie1.JPG

 

achterkant afasie CD.JPGZo een CD kost 5 Euro ten voordele van Vereniging Afasie VZW ... laat maar weten of je zo een CD wilt hebben, dan kan ik er bestellen bij mijn muzikale vriend ...

Op de achterkant van de CD staat er een link naar mijn blog, leuk hee ...!

Mijn muzikale vriend schreef over strofe 3 (de toekomst): 'Dat project is er voor de leden van de Vereniging Afasie VZW, om heel de wereld uit te leggen - als zingend en spelend - dat LEVEN MET AFASIE heel moeilijk is: afasie = taalstoornis voor heel uw verdere leven! Tenzij ... tenzij de medische wetenschap iets vindt dat via (nu komt het Afa, jouw generatie) een input op uw hoofd, die je kunt 'horen' via de bluetooth waar genoeg ruimte is in uw 'nieuwe hersenen' dat LEVEN MET AFASIE draaglijk is.'  Met zo´n inspirerende tekst heb ik geen woorden meer ...

En meer ... het zijn echte muzikanten ...

CD afasie2.JPG