17-05-11

Artikel in Libelle & Libelle Mama

Ik las het verhaal in Libelle ‘De man van Wieke kreeg een herseninfarct’ en ook het verhaal in Libelle Mama ‘Toen hij vijf was, zag Jasper hoe zijn papa een herseninfarct kreeg’.

Zij hebben ook een kinderboekje ‘Onze pappa kreeg een ongeluk in zijn hoofd’ gemaakt. Ik heb het al gelezen een tijdje geleden.

 

Ik vind het een mooi verhaal. Het begin was onverwacht en verschrikkelijk voor hem maar ook voor zijn partner en hun kinderen. Met vallen en opstaan en goede begeleiding is het uiteindelijk vrij goed gegaan. Het is nog altijd moeilijk om het te aanvaarden, hij is nooit meer helemaal zoals vroeger en hij heeft nog afasie, maar zij vechten samen voor een mooi leven.

 

Mijn begin was ook onverwacht en verschrikkelijk. Het was wel ‘minder’ verschrikkelijk, ik ben niet gevallen, ik had geen verlamming, geen slikproblemen, geen operatie en geen epilepsie. Ik kreeg alleen ‘afasie’, ik begreep niet wat ze aan het vertellen waren en ik kon mij ook moeilijk uiten. Ik had woordvindingsproblemen en ik gebruikte verkeerde woorden (parafasie).

 

Mijn verhaal is wel anders, ik had wel een logopediste maar ik had geen andere begeleiding, ik wilde niet. Mijn man en mijn kinderen hebben ook geen begeleiding gehad, ik wilde dat ook niet. We hebben wel veel ruzie gemaakt. Ik ben wie ik ben, ik wilde mama blijven, ik wilde ‘normaal’ zijn, niet gehandicapt zijn, ik wilde zelfstandig zijn, en ik wilde mijn kinderen opvoeden. Ik heb er wel voor gezorgd dat de kinderen vervoer hadden naar de aktiviteiten als mijn man er niet was. Mijn familie en vrienden hebben ons geholpen, vooral dan natuurlijk het ‘vervoer’ want ik mocht niet autorijden.

 

Ach, iedereen is anders, met ook vallen en opstaan en veel ruzie, ben ik ook vrij goed hersteld. En ik hoop dat het voor mijn man en mijn kinderen niet traumatisch is geweest?!

14-05-11

Op zoek naar Libelle ...

Wauw, ik kreeg eens een e-mail! (Zoveel reacties krijg ik niet).

Beste Afa, Hoe gaat het? Ik las over je gebroken been op je blog? Wat vervelend!! Sterkte ermee. Ik wilde je even laten weten dat wij deze week in de Belgische Libelle staan!

Ik was heel blij, ik wil die Libelle!

Ik had een afspraak in het ziekenhuis, ik hoopte 'Goed nieuws'. Mijn moeder kwam mij halen. In het ziekenhuis ging ik natuurlijk naar het winkeltje en ik kocht een Libelle. In de wachtkamer begon ik te bladeren, waar is het artikel ... en ik vond het artkel niet?!

Ondertussen uit het gips, met mijn krukken naar de dienst medische beeldvorming om een röntgenopname van mijn linker voet te maken. Daarna terug met mijn krukken naar de gipskamer, pfff, ik was al moe. Ik was wel blij dat mijn moeder mee kwam, dan kon ze alles dragen (al dat papiergedoe, mijn Libelle, mijn linker schoen, ...). Bij de dokter zei hij 'Alles prima, je mag zonder gips naar huis, stap maar!' en ik was heel tevreden. Die dokter zei 'Veel fietsen en zwemmen en dan komt het inorde om je voet soepel te maken en je spieren te versterken. En kiné dat moet niet maar het mag'. Ik was content want ik had geen zin om een kinesist te zoeken, afspraken te maken en er naar toe te gaan, ... al dat gedoe. Ik dus beginnen stappen ... 'ej dat voelt vies, ik kan precies niet stappen, ... is het wel inorde?'.

Al half stappend met krukken naar het winkeltje en ik vroeg of ze de vorige Libelle nog hadden. 'Nee' zei zij. Pech! Wij met de auto terug, eventjes binnenspringen in een dagbladenwinkel. De Libelles van vorige week waren allemaal verkocht. Pech!

Terug thuis ... mijn voet zwelde een beetje. Ik had goede voornemens 'Ik ga fietsen'. Ik met de fiets van de ene krantenwinkel naar de Delhaize, ... alles was weg. Geen Libelle! Mijn voet deed nog pijn ...

Op internet libelle.be zitten kijken ... het is in nr 18 bij Medisch: Jonge man met herseninfarct. Het was inderdaad van vorige week. Ik heb een berichtje op mijn prikbord gezet  'Ik zou graag de Libelle van vorige week (nr 18 - 5mei 2011) lenen. Heb jij die Libelle, mag ik het lenen, je krijgt het terug?!' En ik kreeg direkt een reactie, ik mag het lenen! Goed dat facebook bestaat!

Dus ... binnenkort wat ik van dat artikel vind ... !

04-05-11

Stotteren

Naar aanleiding van de film ‘The King’s Speech’ verscheen in april 2011 een artikel over ‘stotteren’ in Humo.

 

Via via kreeg ik de humo inhanden en ik ben beginnen bladeren. Ik ging op in dat artikel dat ik de tijd en de omgeving vergat. Wauw … (ik lees niet vlot, ik las het vlot uit omdat het zo interessant was).

 

Ik herken zoveel alhoewel ik niet stotter. Stotteren is een spraakstoornis, afasie is een taalstoornis. Stotteren is meestal vanaf de geboorte, afasie is meestal door een NAH (Niet-aangeboren hersenletsel). Stotteren is niet-vloeiend spreken, afasie is ook niet-vloeiend spreken en ze moeten ook naar de logopedist maar de oefeningen zijn wel anders. (Het beroep ‘Logopedie’ lijkt me heel variërend!). Afasie is meer dat niet-vloeiend spreken, het lezen, schrijven en begrijpen kan ook verstoord zijn.

 

Letterlijke tekst uit Humo: ‘Een goeie logopedist is ook een psycholoog, een vertrouwensman. Je moet het vertrouwen van je patiënten winnen, en hen motiveren.’  Ik vind het een prachtige zin, helemaal juist, ik had dan ook wel een super logopediste!

 

Een paar beschouwingen:

 

Stotteren is / afasie is:

Niet vloeiend kunnen spreken …

Niet uit je woorden raken …

Het gewoon niet gezegd krijgen …

Weer niet kunnen zeggen wat je dacht …

 

Vluchtgedrag of zelfvertrouwen?

Het vermijden of het heel goed verbergen …

Zorgen dat je niet moet praten …

Geef je papiertje af zodat je niets moet zeggen …

Niet durven een wildvreemde de weg vragen …

Niet durven naar iemand bellen voor iets te vragen …

De telefoon niet opnemen …

 

Gezichtsverlies of heel kwetsbaar?

Het is erg als je zwakke plek zo zichtbaar is …

Ze hebben geen geduld om je te laten uitspreken …

Je voelt je een klein kind of een gehandicapte …

 

Brein

De (meestal) linkerhersenhelft stuurt het spraaksysteem. Het stotteren is een soort stoorzender in je spraaksysteem. Bij afasie is dat ook, het spraakcentrum is gewoon beschadigd.

In het artikel staat ook dat sommige stotteraars veel vlotter kunnen zingen dan praten. Bij veel afatici is dat ook, ze zingen veel vlotter.  Er bestaat afasietherapie waarbij zingen gebruikt wordt om het weer op gang te brengen. Interessant: Muziektherapie 

 

Alles kan!

Ondanks een spraakstoornis (stotteren) – taalstoornis (afasie) kan je nog iets verwezelijken.  Het kan! Samen met logopedie, zelfdiscipline, durf en oefening geraak je er!

13-04-11

Het grote publiek bewust maken ...

Vorig weekend nam ik deel aan een 'afasie' praatgroep. Het is fijn zo een praatgroep, ook al kunnen ze niet goed praten. Laten we zeggen ... lotgenoten onder elkaar hebben maar een half woord nodig !

Ik bewonder ook partners van lotgenoten, het zijn mantelzorgers ... het is een grote zorg en een last en ze hebben er niet voor gevraagd, hee ... voor altijd samen, ondanks alle tegenslagen ...

Partners praten meer dan de lotgenoten (vermits ze niet goed kunnen praten). Ze praten voor hun, ze kennen elkaar en ze begrijpen elkaar. Een van deze partners zei dingen die (vind ik) heel waardevol zijn ...

Veel mensen weten niet wat afasie betekent, het staat niet in hun woordenboek. Afasie is zo een raar woord, niemand kent dat woord ... wat is dat?

Veel mensen vinden ook dat iemand niet goed kan praten achterlijk is. Zwakzinnig, idioot, imbeciel, debiel zo worden we gestempeld.

Het publiek kent de woorden 'kanker', 'zwakzinnig' ... maar het woord 'afasie' kennen ze niet.

Dus ja ... het grote publiek bewust maken ...

A (= niet) Fasie (= spreken)

&

 “Verlies van woorden ≠ het verlies van intelligentie”

(dat in het licht blauw is gecopieerd uit http://www.jankoot.nl/index.php/afasie - mooie zinnen vind ik)

In maart 2007 verscheen in Humo een artikel ‘Dossier Afasie’ met de getuigenis van een man met afasie. Het heeft waarschijnlijk geholpen maar in 2011 is het publiek nog niet bewust genoeg ... De reactie (zie hieronder) was ook waardevol!

reactie.JPG
Vorige 1 2 3 4