29-01-12

Frontaalsyndroom

Heb ik het 'frontaalsyndroom' (ontremmend en impulsief gedrag, e.a.) gekregen door mijn cva? Infeite toch wel een beetje  vergeleken met vroeger.

tijdschrift,karakterveranderingIk heb het artikel gelezen van Johan Museew in een recente humo, heel herkenbaar ...

http://www.humo.be/humo-archief/70639/leven-met-het-front...

Hij zei: 'Vroeger wilde ik voor iedereen goed doen, ... nu zou ik veel meer voor mezelf opkomen'.

Ik heb dat ook ... toch nog iets positief?

09-12-11

Goed gevoel

Ik kreeg een hoopje tijdschriften (voornamelijk ‘Goed Gevoel’) van mijn schoonmoeder. Ik heb tijd om te lezen want ik ben nog in ziekteverlof. Goed Gevoel is wel een mooi maandblad (het meest gelezen maandblad van Vlaanderen!?).

Veel artikels en verhalen hebben iets, heel interessant, aangrijpend, wetenswaardig en/of herkennend. Alles wat ik lees over ‘gezond zijn’ zoals gezond eten, bewegen en sport, stress vermijden , … ken ik meestal wel, dus is het niet echt een openbaring. Misschien is het wel goed om het nog eens te lezen en het dan nog doen!

Heel interessant …

6 lezers 340 kg lichter: Mooie voorbeelden! Ik wil ook vermageren, ik wil graag van 105kg naar 80kg. Ik vroeg aan de sint ‘een slank lichaam en een dikke bankrekening’. De sint heeft echter deze twee door elkaar gehaald. Pech dus. (grapje).

We zijn zeldzaam: Aangrijpend. Veel van die ziektes ken ik niet zoals sarcoïdose. De benamingen van deze aandoeningen zijn ook moelijk om uit te spreken, laat staan te onthouden. Het helpt mij te relativeren, er zijn meer mensen die ziek zijn, pijn hebben en onbegrepen zijn. Ik zelf ben wel ziek, maar heb geen pijn en ik kan nog steeds beter worden … neuro- en hartrevalideren dus.

Dyfasie (taalstoornis): Ik herken heel veel (verhaal van Collin) … ik heb nog steeds afasie. Afasie is je taal kwijtraken door een hersenbeschadiging. Dysfasie is je taal niet goed onder de knie krijgen, het is aangeboren, dus geen (duidelijke) hersenbeschadiging. Ik heb geen echte afasie meer, het gaat vrij goed, vrij goed gerevalideerd. Sommige dingen zijn moeilijker maar dan kies ik een alternatief. Auditief is het voor mij soms moeilijk, visueel gaat het veel beter. Ik zeg dan dat ik een e-mail wil i.p.v. telefoneren. Ik ben niet dom maar heb mijn taalproblemen. Die kindjes die taalstoornissen en/of spraakstoornis hebben die zijn ook slim, ze moeten er wel voor vechten.

01-12-11

Ook getest op mensen

Gisteren riep mijn man 'Kijk eens naar de TV'. Hm ... Hartritmestoornissen? Het programma "Ook getest op mensen" met de presentator Marcel Vanthilt.

Blij dat er wordt over gepraat!

http://www.een.be/programmas/ook-getest-op-mensen/hartrit...

We hielden halt in Leuven en Tienen en legden maar liefst 538 mensen aan de hartritmemonitor om hun hartritme te meten. Bij diegenen die een abnormaal resultaat hadden, werd een uitgebreider elektrocardiogram (EKG) genomen. 12 onderzochte personen hadden een ritmestoornis, 8 onder hen bleken aan de meest voorkomende stoornis te lijden: voorkamerfibrillatie.

En ik? Als ik zou worden getest dan zou ik van de 526 ook een normaal resultaat hebben, vermits ze me al wel verschillende keren hebben getest. En toch ... misschien heb ik het af en toe ... en wat is af en toe? Om de 2 jaren een cva of een hartinfarct krijgen is ook niet om te lachen.

Meer info: http://www.mijnhartritme.be/ 

 

10-11-11

Artikel - karakterverandering na een beroerte

Een artikel in de krant: Rugbyspeler krijgt beroerte, ontwaakt als homo en wordt kapper

http://www.hln.be/hln/nl/959/Bizar/article/detail/1345643...

Ik geloof dat het wel kan. Volgens mij was zijn linker hersenhelft beschadigd en dan werd zijn rechter hersenhelft dominant.

Linkerhelft=rationeel, beredeneren

Rechterhelft=gevoelsmatig, emoties, creativiteit

Na zijn beroerte werd hij minder rationeel maar meer gevoelsmatig, misschien was hij een homo die het niet wilde zijn en nu dan wel. En hij werd creatiever namelijk kapper.

Nog een ander artikel:

http://www.nwtonline.nl/00/nt/nl/0/nieuws/15474/Elektrisc... (link werkt niet meer)

Mensen met schade in de linker hersenhelft werden plotseling creatief.

20-09-11

Intensief

2009: Ik was 39 jaar toen ik een beroerte (en afasie) kreeg.

1965: De filmster Patricia Neal was 39 jaar toe ze drie beroertes kreeg tijdens haar zwangerschap. Ze was drie weken in coma, was half verlamd en leed aan ernstige afasie. Ze was getrouwd met de schrijver Roald Dahl. Hij zorgde voor een strenge intensieve revalidatie plan en hij trommelde familie, vrienden en buren op. Ze ‘moest’ revalideren en het is super goed gelukt. ‘Moest’ was een beetje dwangmatig, ze had geen keuze en ze vond het niet zo leuk. Nadien was ze heel blij dat het was gelukt.

Van waar komt die informatie? Het staat geschreven ergens in het boek ‘Hoe mijn vader zijn woorden terugvond’. Ik ga dan googlen natuurlijk en het staat inderdaad op internet. Wauw Roald Dahl (mijn kinderen lezen die boeken heel graag)...?!

Ik geloof daar wel in. Een beetje dwangmatig is goed. Er voor vechten is zelfdwang, zelfdisipline. Als het niet goed gaat, zorg dan voor een strenge logopediste, …? Of een strenge partner. Maar dat is ook niet zo gemakkelijk, dan komt er ruzie van. En vraag om hulp, samen gezelschapspelletjes spelen?!

Ook interessant Constraint Induced Aphasia Therapy (dwangmatig en intensief)

Ook op intenet, Ria’s verhaal: ‘De dokter had verteld dat men best een groep vrijwilligers zocht om met mij te praten om zo nog beter te genezen. Veertien mensen waren bereid om mij les te geven. Ieder op zijn eigen manier probeerden ze iets te bereiken. Ze leerden mij bijvoorbeeld terug de kleuren. Ik zal altijd zeer dankbaar zijn, ik weet dat ik zonder jullie hulp nooit zo ver geraakt zou zijn.’

28-08-11

Gewonde taal

Afasie krijgen: pas als je het ervaart, weet je wat het is. En dan nog, want iedereen is een beetje anders, afasie is heel verschillend …

Gaston Dorren heeft (nog) een fraai artikel geschreven, Gewonde Taal. Ik heb de indruk dat hij zich goed kan inleven want hij schrijft wat ik herken. Het is wel een lang artikel, soms kan ik niet goed volgen.

Wat ik herken:

Ik begrijp de woorden meestal wel (ondertussen) maar ik kan ze nog altijd niet goed nazeggen.

Zogenoemde w-vragen niet (wie?, wat?, waar?, enzovoort) vond ik moeilijk, begreep het niet. Nu gaat het vrij goed.

Ik wist niet goed waarom we werkwoorden hebben. Vooral de rare werkwoorden: doen, zijn, hebben, worden, … Beter begreep ik echte werkwoorden: fietsen, zwemmen, lopen, … Ik had het ook moeilijk met vervoegingen.

Ik vergis mij in ‘hij’ en ‘zij’, nog altijd als ik snel praat.

Ik kwam makkelijk uit mijn woorden in het Engels dan in mijn eigen Nederlands.

Wat ik niet herken en eigenaardig vind, sommige kunnen schrijven maar kunnen niet lezen. Ik heb zo iets van, hoe kan dat? Heel eigenaardig, ik heb het (misschien gelukkig) niet ervaren.

Mijn interpretarie over de taalstad en de betekenisbibliotheek:

Als je bibliotheek is afgebrand dan kun je wel een nieuwe bouwen. Als je een nieuwe taal leert dan bouw je toch ook een bibliotheek? Ik heb infeite opnieuw de kleuterklas en de basisschool gevolgd maar dan intensief (10 maanden ipv vele jaren). Alles wat niet goed ging, moest ik voor oefenen met mijn logopediste. Veel woorden geleerd, zinnen gemaakt, …

Ik denk ook dat er soms een soort spontaan herstel is, zoiets van, iets nieuw leren, een taaltip en dan vind ik ergens in mijn hersenen herinneringen over die taaltip op school ofzo. Je hebt soms iets nodig, een tip of een woord, om verder te groeien. Dingen die terug komen.

Ik herwon na mijn verlies

Aan een boek durven schrijven is misschien arrogant. Sorry dan.

Vorige week was ik op een rommelmarkt, tweedehands kopen voor een goed doel. De boeken komen van bibliotheken, ze hebben een stempel: ‘afgevoerd’. Wat een woord ‘afgevoerd’, het lijkt niet meer goed genoeg?

Ik heb geen boek gekocht, ik ben heel selectief, wil iets lezen over lotgenoten. Mijn kinderen en mijn man hebben stapels boeken gekocht voor een paar euro. Ze lezen graag. Vooral eentje van mijn dochters, ze leest alles, een echt boekenbeest. We kochten ook een paar andere tweedehands voorwerpen. De kinderen vonden het heel leuk om veel te krijgen (Mama is meestal zuinig).

Vandaag heb ik twee boeken besteld in een boekenhandel. Ik heb een tijdje geleden een mooi artikel gelezen: ‘Wat zij herwonnen na hun verlies’, het gaat over die twee boeken, boeken van lotgenoten; ‘The Man Who Lost His Language’ en ‘Hoe mijn vader zijn woorden terugvond’.

In het artikel, herken ik al veel:

‘w-vraag’ vond ik ook moeilijk, ondertussen weet ik de w-vragen weer, heel veel geoefend met de logopediste.

‘Hij kon geen vergaderingen meer voorzetten of zelf bijwonen.’ Toen ik begon te werken, ging het ook niet goed. Maar ondertussen gaat het beter en beter. Als het eventjes niet lukt dan zoek ik wel een excuus, ik heb afasie.

‘Hij beschouwt zichzelf als een “bofkont”, maar: “Het verlies van wat ik kon, is schrijnend.”’ Een jaar geleden zou ik ook zo schrijven. Nu zou ik het niet meer schrijven. Ik ben niet veel meer kwijt. Ik ben wel een paar dingen verloren maar ik heb veel andere dingen gekregen: misschien ervaring, misschien aanvaarden, misschien meer mezelf zijn. I’m quite happy.

Binnenkort ga ik die twee boeken lezen! Eentje in het Engels ... hm?! Het gaat moeilijk worden!