14-10-11

Recidief

Recidief (Latijn: terug-vallen) is het opnieuw optreden van een ziekte, nadat deze een tijdlang verdwenen leek.

Ik dacht dat ik het niet zou krijgen, niemand hoopt op een tweede (of derde) keer, wat heb ik toch geschreven, ik heb het precies voorspeld, … ik kreeg geen twee cva’s maar een cva en dan een hartinfarct. Ik moet echt inderdaad naar mijn lichaam luisteren, geen derde meer alstublieft.

e-mail - December 2010

Hey, Ik ben ook een onrustig iemand. Ik wil altijd vanalles doen, en kan me moeilijk neerleggen bij die beperkingen. Maar het begint zo stilletjes aan door te sijpelen dat ik naar mijn lichaam moet luisteren. Een beetje rust kan geen kwaad. Groetjes, K.

---

Hallo K., Ik lijk heel veel op jou. Bedankt voor het advies! Ik doe teveel dingen en dan slaap ik teweinig en ben ik ook soms gestresseerd ... Het is moeilijk voor mij om rustig te zijn. Ik zal mijn best doen ;-) Groetjes, Afa

---

Hey Afa, Ik heb een beroerte gehad (embolie). Ik moet asaflow nemen (bloedverdunning) en mijn cholesterol in het oog houden. Ik heb ook een PFO, dat is getest. Het kan volgens mij altijd terugkomen. Ik moet opletten voor stress, voldoende slapen, regelmaat... Groetjes, K

---

Hallo K., Moet jij medicatie nemen, is er kans om nog eens een cva te kunnen krijgen. Heb je een hersenbloeding gehad of een bloedpropje/embolie? Ik heb een bloedpropje/embolie gekregen, ik moet Aggrenox (combinatie van aspirine 'bloedverdunning' en dipyridamol 'antistollingsmiddel') nemen en lipitor (cholesterol verlagen). De neuroloog vertelde voor mij dat er een kleine kans is om nog een beroerte te kunnen krijgen, een hartoperatie zou helpen maar ze hebben weinig medische ervaringen. En ik wil geen hartoperatie. Ik heb waarschijnlijk PFO (= Patent Foramen Ovale, een soort 'hartafwijking', aanwezig bij ongeveer 20-30% van alle normale mensen.). Groetjes, Afa

12-10-11

Ik was er niet bij …

Uw 42-jarige patiënte, met een voorgeschiedenis van belangrijk thrombotisch CVA op jonge leeftijd, werd opgenomen op de dienst cardiologie, na MUG-interventie omwille van ventrikel fibrillatie en succesvolle resuscitatie ten gevolge van acute myocard infarct inferior vermoedelijk op passagère trombogene occlusive.

Ik was er precies niet bij. De man op spoed* zei dat ik verschillende keer zei ‘Sorry,…’. Ik weet daar niets meer van. De MUG, de spoedafdeling, de coronarografie (dringende linker hartcatheterisatie) … weet ik niets meer van.

‘s Morgens werd ik wakker in het ziekenhuis in de afdeling hartbewaking. Allemaal machines rond mij. Buisjes in mijn neus (om te helpen ademen) en andere dingen zoals infuus, urinezak, … Mijn hart werd bewaakt, automatisch werd regelmatig bloeddruk genomen, ik had ook een soort 'knijper' op de vinger (om het zuurstofgehalte in het bloed te bepalen). De verpleegster zei dat mijn rechter been niet mocht plooien om liesbloeding te voorkomen. Mijn man is naar huis gegaan, hij wilde gaan slapen. Mijn schoonmoeder was bij mijn kinderen of ze waren al op school.

Er kwam later bezoek, mijn ouders denk ik en dan mijn broer en zijn vriendin. Mijn broer zei een paar weken later dat ik dingen had verteld en ik wist niet dat ik het had gezegd. Het geheugen was even weg … ik weet niet meer wat ik heb verteld. (Geheimen denk ik). Ik ga ook meter worden (ze krijgen een kindje). Ik was het ook vergeten. Hypnotica … denk ik. 

En ’s avonds kwamen mijn man en mijn dochters.

*Recent was ik op spoed. De man op spoed heeft mij geholpen om mijn wonde te infecteren en bloed te prikken. Hij herinnerde mij, hij was in dienst tijdens de nacht van mijn hartinfarct, hij heeft toen een infuus gestoken en hij heeft met mijn man gesproken** Hij zei dat de MUG-mannen het heel goed hadden gedaan (mijn leven hebben gered).

**Mijn man zei 'ik werd wakker en heb naar spoed gebeld, ik had niets gedronken terwijl ik normaal iets drink en dan goed slaap'.  Blij dat hij mij heeft gevonden!

Dank u schat (mijn man)! Dank u MUG-mannen! En dank u ziekenhuis!

Gepost in Gedachten | Commentaren (0) | Tags: verslag, hart, oorzaak

30-09-11

Trombose moet je bloedserieus nemen

hart,oorzaak,lotgenotenIk moet mijn bloed serieux nemen! Eerst een cva en dan een hartinfarct.

Ik krijg gemakkelijk bloedstolsels, die kunnen wegschieten (emboliseren) naar andere organen. Bij bij was het dan mijn hersenen (een CVA) in 2009 en dan mijn hart (een hartinfarct) juist vorige week.

Spijtig genoeg zijn er vrij veel lotgenoten die het terug krijgen, wat een woord ‘recidief’. Ik dus ...Huilen

Een lotgenoot kreeg eerst een CVA, dan 2 keer een trombosebeen en dan nog een longembolie. Verschrikkelijk.

 

http://www.trombosestichting.nl/

http://www.trombose.nl/

20-09-11

Babylonische spraakverwarringen

begrijpen.jpgIk vraag me af van waar het komt?

Mensen kakelen door elkaar heen. Ieder babbelt maar wat voor zich uit zonder ècht naar de ander te luisteren. Mensen praten langs elkaar heen. Iedereen is met zichzelf bezig. En zo verstaan we elkaar niet meer?

Of is het mannen en vrouwen die elkaar niet begrijpen, de ene woont op Mars en de andere op Venus? Of moeten ze een brug bouwen tussen deze planeten?

Of maakt diversiteit, vreemde culturen en onbekende talen verwarring?

Of is het afasie? Als je van een andere planeet lijkt te komen, zonder woorden, verstard en verstomd. Door de letters het woord niet meer zien en geen woorden meer kunnen uitbrengen.

---

“I know that you believe you understand what you think I said, but I’m not sure you realize that what you heard is not what I meant.” – Robert McCloskey

09-09-11

Eenzaamheid

Nee, ik ben niet eenzaam. Ik heb mijn kids, mijn man, mijn familie en mijn werk. Infeite ik ben graag alleen, echt een behoefte om af en toe alleen te zijn, ‘me-time’, heerlijk toch?

Maar andere lotgenoten voelen (of voelden) zich eenzaam. Ik citeer:

'Ik heb in het eerste jaar helemaal niets gezegd. Totaal niets. Dan is de eenzaamheid nabij.'

'Het werd zo stil rond mij; familieleden en veel vrienden hebben afgehaakt en er is veel onbegrip in de naaste omgeving.'

Lotgenoten die ook verlamd zijn, zijn ook minder mobiel en minder zelfstandig. Het lijkt een gevangenis. Een partner, een dochter, een zoon of een mantelzorger moet altijd helpen.

Maar ook partners van lotgenoten voelen zich ook soms verdomd alleen. Enkele dagen geleden heb ik iemand ontmoet, hij gaat elke avond, heel trouw, bij zijn vriend in het revalidatiecentrum. Zijn vriend revalideert niet zo goed, meer dan een jaar en nog steeds niet beter. Er is precies geen toekomst meer om samen terug thuis te zijn. Hij voelt zich alleen, uitgeput om zijn vriend te helpen en geen energie meer voor zichzelf. Verdomd alleen! En hoe kan hij het oplossen? Ik weet het niet.

Maar hij kan wel praten, zijn vriend kan het niet, hij kan zich niet eens uiten dat hij zich ook alleen voelt.

30-08-11

Die hersenen …?!

Ik heb zitten googlen. Er zijn vrij veel toepassingen van neuromodulatie, zoals depressie, Parkinson, fibromyalgie maar ook o.a. verslaving en eetstoornissen. Die laatste twee heb ik ook een beetje. Ik google gewoon verder … overgewicht/verslaving is een hersenziekte … dat schrijven ze.

Dopamine, een neurotransmitter, speelt een grote rol bij het ervaren van genot. Als je iets doet en je vindt het leuk (je maakt dopamine aan) dan wil je het nog eens doen, zo fijn, zo lekker, het wordt verslavend!

Eetverslaving … ik eet heel graag.

Internetverslaving … ik doe het heel graag.

Naar mijn logopediste gaan … ik deed het ook heel graag, dat is ook een soort verslaving.

Iedereen heeft dat wel een beetje, passie of verslaving. Ik had het voor mijn beroerte ook maar een stuk minder. Sinds na mijn beroerte heb ik het sneller, dopamine heeft meer effect dan vroeger voor mij, denk ik, het is echt verslavend. Ik moet mezelf beschermen. Mijn leven moet evenwichtiger worden: niet teveel en niet teweinig. Niet teveel computeren, niet teveel snoepen en meer sporten, meer met mijn kinderen spelen.

Als mama is het ook de taak om mijn kinderen te beschermen en op te voeden. Ik wil graag dat ze evenwichtige mensen worden. Niet teveel en niet teweinig. Niet teveel computeren, TV-kijken en chips eten, want het is zo heel leuk en lekker en verslavend. Ook niet leuke dingen zoals karweitjes (tafel dekken, aardappelen schillen, kousen zoeken,…) moeten ze ook doen. Sporten en bewegen en gezond eten zijn ook belangrijk. En mama moet een goed voorbeeld zijn. Dat is moeilijk.

23-08-11

Motivatie is erg belangrijk

Een aantal jaren geleden ... mijn broer zat in het 5de middelbaar en hij was niet geslaagd want hij had een dikke buis op Frans. Mijn ouders verhuisden en mijn broer ging naar een andere school,  terug in het vijfde middelbaar, bissen dus. Dat jaar werd hij terug gebuisd, weeral een buis voor Frans. Mijn broer is vrij slim maar wel lui, denk ik, en wat is slim, hij heeft een wiskundeknobbel (en geen taalknobbel). Hij moest dus trissen! Mijn ouders waren boos en mijn broer moest na school nog eens avondschool Frans volgen. Een beetje dwangmatig, hij moest, hij moest slagen! En mijn ouders wilden ook tonen aan de juf van Frans, dat hij echt zijn best doet! Hij is wel slim alleen talen daar is hij niet goed in! Hij was toen uiteindelijk door!

Mijn broers leven is geslaagd, hij is een IT-specialist, slimme kerel en hij maakt veel spelling en dt-fouten. Een IT-knobbel en geen taalknobbel? Of beelddenker en geen taaldenker?

En toen, nog niet zo lang geleden ... hij werd verliefd op een Franstalig meisje. Hij spreekt nu vloeiend Frans! Echt! Zij was zijn motivatie!

----

Ik was gemotiveerd om terug vlot te kunnen praten  ... ik wilde zelfstandig zijn, ik wilde voor mijn kinderen zorgen en ik wilde werken ...

'Zich motiveren' is soms niet gemakkelijk ... als het niet vanzelf gaat, dan moet jezelf dwingen om net dat stapje meer te zetten. Ik lees niet graag (of het is nog te moeilijk), ik verplicht mezelf om een boek te lezen en mijn laptop laat ik thuis (mijn laptop is te verleidend). 

Nog eventjes ... zonder steun van anderen kom je er niet (alles gaat hoor maar het is toch moeilijker). Steun, begrip en medeleven van andere mensen is heel belangrijk. Zij moeten je immers opnieuw motiveren als je het niet meer ziet zitten. Elke dag een aanmoedigend woord doet wonderen!

Ej trouwens ik ben niet altijd een goed voorbeeld! Momenteel ben ik ook niet gemotiveerd om te vermageren. Ik eet en snoep te graag. Momenteel ben ik ook niet gemotiveerd om te sporten. Dus? Misschien binnenkort? Het is wel nodig!

Je kunt niet alles doen ... hee?!