05-02-11

Zeven hoofdzonden

Ik geloof in God, ik geloof in goedheid. Ik zondigde weinig tegen de zeven hoofdzonden. Na mijn cva ben ik veranderd en ik zondig meer tegen mijn principes. Ik schaam mij en voel mij schuldig. Ik wou weer zijn zoals voor mijn cva.

 

1. Superbia (hoogmoed - ijdelheid - trots)

Ik was bescheiden en nu ben ik veel egocentrisch.

Ik heb wroeging dat ik egoïster ben dan vroeger. Ik voel mij soms een narcist, overschat mezelf, voel me onvervangbaar en dan botst ik tegen de muur. 

Ik heb minder inlevingsvermogen en ik heb meer aandacht nodig. Zij moeten mij maar eens helpen, ik heb al teveel geholpen.

2. Avaritia (hebzucht - gierigheid)

Neutraal, ik ben niet gierig en ik heb geen hebzucht. Ik heb ook geen geldproblemen.

3. Luxuria (onkuisheid - lust - wellust)

Ik had nooit geen zin in sex en nu is het beter geworden, ik heb meer lust. Ik ben minder geremd, misschien is het positief. Ik voel mij soms wel schuldig (ik doe er niks mee maar ik droom meer). Ik ben niet meer frigide en wel normaler.

4. Invidia (nijd - jaloezie - afgunst)

Ik ben boos dat ik niet mocht rijden, ik vond het niet eerlijk.

Ik ben ook jaloers dat ik niet meer zo goed kan praten dan vroeger en waarschijnlijk ga ik nooit promoveren op mijn werk.

Soms voel ik mij slecht dat iemand mij heeft vervangen, zoals een collega op het werk, ik voel dat ik niet meer nodig ben.

Ik ben ook jaloers dat mijn kinderen hun papa liever vinden dan ik.

5. Gula (gulzigheid - vraatzucht)

Ik was al gulzig en nu ben ik nog gulziger. Ik word dikker en dikker en binnenkort geraak ik niet meer door de deur. (Ik kan niet goed stoppen met eten/snoepen).

 6. Ira (woede - wraak)

Ik ben heel gemakkelijk boos van futiliteiten. Ik ben heel kwetsbaar en prikkelbaar. Ik heb soms onbeheersbare driftbuien en woedeaanvallen. En ik voel me dan schuldig.

7. Acedia (gemakzucht - luiheid)

Ik voel mij schuldig van mijn gemakzucht. Ik deed alles voor iedereen en nu vind ik dat ze het zelf maar moeten doen. De kinderen moeten maar zelf opruimen, ik doe het niet. Mijn man moet zelf maar eens stofzuigen want ik ben geen slaaf. Ik computer teveel omdat ik minder tijd maak voor mijn kinderen. Ik schaam mij.

 

Hoogmoed en jaloers liggen heel dicht bij elkaar ... dat maakt mij kwetsbaar en ik voel mij (emotioneel) instabiel.

25-01-11

Diversiteit werkt ...

Mijn bedrijf gelooft in de kracht van diversiteit en voert een actief diversiteitsbeleid. Ik sta er achter maar ik heb er nooit veel over nagedacht, het is gewoon wel leuk, al die nationaliteiten, ik heb al een Griekse, een Egyptische, een Belgische, een Amerikaanse en een Ierse baas/bazin gehad en mijn collega´s zijn een Italiaanse, een Mexicaan, een paar Walen, vrij veel Vlamingen, een paar Nederlanders en een paar Duitsers,... heel tof!

Mijn bedrijf gebruikt Engels als voertaal, voor vele is het niet hun moedertaal en daarom is er soms taalverwarring en dat min punt wordt geaccepteerd voor alle het positieve ...

Nu, ik pas in het bedrijf want ik ben geen zonderling! Ik ben gewoon blij dat ik daar werk en ik mag mijn talenten gebruiken!

12-01-11

Dwangneurose

Misschien was het teveel – ik werkte met veel overuren, deed sport, deed mijn huishouden, voedde 3 kinderen op, maakte gezond eten voor mijn kinderen, van mij moesten ze ook veel leuke dingen doen, zich ontplooien, sporten en veel activiteiten doen. Ik deed alles voor mijn kinderen en ook voor mijn werk. Misschien was ik te perfect, te ijverig – ik had (en heb nog steeds) een beetje ‘dwangneurose’ … alles moest (en moet) perfect zijn en nog …

Veel lotgenoten (mensen die een cva hadden gekregen) waren ‘te ijverig' en hadden teveel 'stress’ ... Was dat de oorzaak?

Sommige dingen deed (en doe) ik niet hoor omdat ik dat niet leuk vind en ook niet belangrijk vind. Strijken … veel vrouwen strijken gemiddeld 5u per week, moet dat, ze strijken zelf een washandje? Ik strijk heel weinig, misschien maar 2u per jaar. Echt, ik koop ‘katoen met een beetje synthetisch’ kledij dat niet kreukt en ik gebruik de droogkast. Dus ik strijk niet. Die vrouwen die veel strijken, hebben ook een beetje dwangneurose!

26-12-10

Inlevingsvermogen voor naasten

Ik heb waarschijnlijk te weinig inlevingsvermogen voor partners en kinderen van lotgenoten. Ik voel mij een slachtoffer en ik denk teveel aan mezelf en ik denk teweinig aan de anderen, ik moet mijn 'leed' voor een stuk verwerken. Sorry, misschien was ik koud en afstandelijk en hopelijk nu een beetje ontdooid ...

Naasten hebben het ook heel moeilijk, ze voelen zich ook niet goed. Mijn man en mij kinderen hebben een andere mama gekregen, iemand die niet goed praat, die niet goed luistert en die een beetje asociaal, onbeleefd en boos is. Mijn man en mijn kinderen hebben mij nog graag (soms) maar ze hebben het nog moeilijk.

---

De tekst en de titel  zijn lichtjes veranderd, ik gebruikte 'nabestaanden' terwijl het niet juist is lees ik (8/2011), ik leef nog, ik heb het veranderd in 'naasten'. Ik weet niet waarom ik 'nabestaanden' heb gebruikt, waarschijnlijk heb ik het in google gevonden en niet goed begrepen (ik heb afasie!) ...

08-12-10

Mijn probleem (2)

Ik heb ook nog altijd moeilijkheden met 'begrijpend luisteren' ... ik ben trager ...

Bijvoorbeeld, mijn man vertelt vanalles en ik zeg dan 'Watte' en dan is hij boos, want ik ben onbeleefd, het moet 'Wat zeg je?' of 'Wablief?' zijn. Soms antwoord ik na 'Watte', ik ben iets trager, ik begrijp pas de zin na een seconde later en dan antwoord ik. Hij vindt dat ik geen probleem meer heb dan. En toch is mijn luisterend oor niet helemaal inorde. En ik heb ook woordvindingsproblemen, 'Watte' gaat sneller uit mijn mond dan 'Wat zeg je?' En als ik niet direkt antwoord, ik begrijp het niet goed of ik moet mijn woorden vinden, dan vindt hij weeral dat ik onbeleefd ben omdat ik niet reageer ...

Mijn kinderen hebben sneller door dat ik luister problemen heb. Als ik moe ben of teveel stress heb of iets anders aan het doen ben (multitasking) dan komen ze het de tweede of de derde keer vragen, voordat ik pas reageer. Mijn kinderen hebben meestal wel geduld en ze helpen mij meestal. Soms zijn mijn kinderen wel niet lief. Mijn dochter zei een paar weken geleden boos tegen mij ... 'Gij begrijpt nu niks!'. Ik werd boos: 'Ik doe alles voor jou, stap maar dan uit de auto, je kunt te voet  gaan' want  ik was gekwetst, ik voelde mij heel stom en dom. Zij zei 'Sorry' en zij bleef in de auto (zo'n slechte mama ben ik niet).

07-12-10

Mijn probleem

Een paar maanden geleden kreeg ik een e-mail van een lotgenoot. Hij heeft naar mijn blog gekeken en hij vond dat stukje  herkenbaar. Hij heeft woordvindingsproblemen, als hij een woord niet vindt dan neemt hij een ander woord of ... en dat is niet helemaal wat hij wilde vertellen en de luisteraar reageert soms boos.

Het lijkt soms op een bevel: Ruim op! We hebben teweing woorden om het te nuanceren: Ik zou echt graag willen dat je nu gaat op ruimen, alstublieft?!

Als je te weinig woorden hebt (je hebt afasie, je kan niet goed praten en je bent moe) dat wordt je gewoon boos! En dan is er ruzie ... Je wilt geen ruzie maken, je bedoelt het niet zo en toch ... ruzie ... de luisteraars (gewone mensen) hebben weinig geduld en zij zien onze problemen niet.

Deze lotgenoot mailde de link van mijn blog naar een persoon, die hij graag heeft. Die persoon heeft moeite om hem te aanvaarden. Mijn lotgenoot hoopte dat die persoon die blog leest! Want, zijn probleem is hetzelfde probleem dat van mij. Ik weet niet of die persoon mijn blog heeft gelezen ... hopelijk hielp het?

Ik weet wel dat mijn man mijn blog niet wilde lezen, hij vond 'ziek zijn' niet interessant zeker en ik vond dat spijtig ... ik ben wel ziek, spijtig genoeg, ik heb wel steun en aandacht nodig!

Ik had ruzie (koude oorlog?) vorige week en ik wist niet waarom en nu weet ik waarom ...  Recent heeft hij toevallig ergens een stukje van mijn blog gelezen (via google ofzo) en hij was boos ... dat stukje was over 'ruzie' en hij vond dat ik teveel negatief over hem had geschreven. Ik heb gezegd dat hij maar verder moet lezen, ik schrijf ook wel lieve dingen over hem en ik schrijf ook slechte dingen over mijzelf (ik ben prikkelbaar, ik ween veel voor niks, ...). Hij heeft waarschijnlijk meer stukjes gelezen, en hij is heel lief nu! Dus ben ik wel blij. Misschien begrijpt hij mij beter?!

Ik kan al veel beter schrijven, al goed nuanceren, maar ik schrijf wel 'trager' en ik gebruik tools (synoniemen, woordenboek, ...). Mondeling is het soms nog moeilijk voor mij, ... ik ben dan, vooral als ik moe ben, 'kort' (bits en beknopt = een heks dus!). Ik heb soms woordvindingsproblemen of de zinconstructies zijn niet helemaal juist.  Ik moet mij echt inspannen om te zeggen wat ik wilde zeggen en dan ben ik gewoon moe, geen zin, laat mij met rust! Tja afasie ...

03-11-10

Schuld en schaamte

Na mijn beroerte, ben ik minder perfect, ik heb nog steeds taalproblemen en ik ben emotioneel labiel. Soms heel labiel en voel ik  mij geshift en dan heb ik veel schuldgevoelens en schaamte. Een lotgenoot zei ‘Kwetsbaar’, je bent ‘Kwetsbaar’ dat vind ik wel een mooier woord dan ‘emotioneel labiel’, het is wel lief, vind ik ;-)