02-04-11

Charity

Het geven van giften aan een goed doel, geeft jou een goed gevoel!

Er zijn genoeg 'goede doelen' ... Unicef, Het Rode Kruis, United Fund for Belgium, ... waarom eens afasie.be (of afasie.nl) financieel steunen?

Wij kunnen ons niet goed verkopen omdat we niet meer goed kunnen praten en omdat we ook niet durven, we zijn ons zelfvertrouwen kwijt geraakt samen met onze moedertaal.

Gepost in Gedachten | Commentaren (0) | Tags: afasie, link

09-03-11

Realitysoap

Misschien heb ik alles geschreven ... of misschien 2x of 3x (persevereren).

Misschien moet ik gewoon stoppen. Het is misschien genoeg? Sommige reageerden ...

Ik hoop dat je nog erg veel zult schrijven.

Ga je echt stoppen met je blog? Eigenlijk toch wel jammer!

Is afasie chronisch? Betekent het dat het nooit meer over zal gaan? De aanvaarding of erkenning van een chronische ziekte loopt niet in één lijn naar een eind punt. Het is een weg die nooit eindigt.

Een boek/film eindigt en een blog/soap eindigt misschien nooit.

Dan denk ik, ik blijf gewoon verder schrijven ... ik schrijf graag ...

08-03-11

Persevereren (2)

Persevereren is een symptoon die zich soms kan voordoen bij dementie. Zeg, ik ben nog maar 41 jaar! Persevereren is zo negatief.

Als je een mededeling meer nadruk wil geven, kan je twee keer (ongeveer) hetzelfde zeggen. Dat moet soms. Als ik het één keer zeg dan zou mijn man zeggen, sorry ik had het niet gehoord. Als ik het twee keer vertel dan zou mijn man zeggen, 'Zeg ik heb het al gehoord, je zaagt'. Als ik het belangrijk vind dan mag ik toch 3-4 keer herhalen?

En als ik boos ben dan blijf ik herhalen... (sorry) ... ik kan moeilijk stoppen.

Een goede vriend en lotgenoot heeft geen internet en geen e-mail en woont ver van mij. Ik vind dat spijtig. Als ik een interessante e-mail krijg dan wil ik het doorsturen. Dat gaat niet of alles gaat!? Flexibel!? Ik kan natuurlijk printen en dan moet ik naar de post en dan een paar dagen later krijgt hij post. En dan krijg ik misschien antwoord binnen twee weken? Sms'en en telefoneren gaat ook maar ik heb liever e-mail. Ik herhaal regelmatig dat ik het moeilijk vind, ik doe dat niet expres, het is gewoon moeilijk. Hij reageert meestal 'boos' en nu kreeg ik een brief die al veel positiever was 'want ik wil nog geen internet, mails' . Misschien heb ik hem overtuigd? Please?! Hij leest wel mijn blog als hij naar de bib gaat want daar hebben ze publieke computers. (Als hij het leest: lieve groetjes!)

06-03-11

Persevereren (1)

Persevereren, er wordt steeds hetzelfde gezegd.

Over mezelf moet ik af en toe een bittere pil slikken, ben ik dat? Schaamte! (Een bittere pil slikken = iets onaangenaams moet horen).

Mijn moeder vertelde over hoe ik reageerde toen ik pas een beroerte had gekregen. Ik zei steeds hetzelfde: ik niet auto rijden, niet eerlijk, mijn kinderen sporten, ik wil kinderen rijden, want ik moet rijden, niet eerlijk, ik moet auto rijden ….

Persevereren, eindeloos herhalen van woorden en zinnen … gewoon niet goed kunnen stoppen.

Frustratie. Ik vond het heel erg om niet te mogen autorijden, ik wilde zelfstandig zijn, ik wilde graag voor mijn kinderen zorgen. Bij alle medische verslagen staat er ook veel over ‘niet mogen rijden’ en het was negatief (steeds herhalen dat zij niet zonder haar auto kan, rigiede en perseverende houding omtrend het rijverbod,…).

Ja en mijn blog staat ook vol van ‘niet mogen rijden’.

Persevereren, een idee over iets hebben waar je niet vanaf komt.

Negatief … Doemdenken

Neutraal … Passie … of … Verslaving?

Persevereren is ook positief: doorzetten, volhouden, …

Medisch verslag: Afa praat zeer veel en erg omslachtig, ze wil alles uitleggen, alles begrijpen wat er aangeboden wordt. Ze tracht voortdurend orde in haar gedachten te brengen, ze schrijft alles op. De woorden 'zien' helpt haar om ze te begrijpen. Zij praat in telegramstijl met weinig goede zinsconstructies, voorzetsels, werkwoorden en voornaamwoorden. Ze vraagt vaak te herhalen wat er gevraagd werd om zeker te zijn dat ze het begrepen heeft.

Heel veel oefenen, woordenschat instuderen, woordjes herhalen, repeteren. Proberen te begrijpen. Ik wilde graag beter worden …

Oefenen is ook … mijn verhaal vertellen aan iedereen die wilde luisteren, 100x en ik kende mijn verhaal vanbuiten …

Ik praat teveel, ik schrijf teveel … mijn rem werkt niet goed, ik kan niet goed stoppen. Dat is negatief maar infeite is het ook positief, veel oefenen dan krijg je een goed resultaat …

02-03-11

Plagiaat

Wat is plagiaat? Het overnemen van woorden, tekst of ideeën van iemand anders ... diefstal van tekst.

Ik heb veel ideeën, ik denk teveel over mezelf en ik wil het graag opschrijven, mijn dagboek, maar ik kan niet goed schrijven. Ik heb woordvindingsproblemen en ik kan niet goed zinnen maken. Ik google veel om woorden te vinden en soms vind ik een hele mooie zin die ik wil gebruiken in mijn dagboek/blog en dan doe ik 'copy en past'. Is dat plagiaat?

Peuters zeggen woorden en zinnen na, ze bootsen hun ouders na, en ze praten dan vlotter en vlotter. Awel dat is gewoon oefenen ... dus ik oefen en ik doe 'knippen en plakken'. Ik lijk dat ik vlot schrijf. En ik verbeter daardoor mijn taal. Vooruitgang, ... ik schrijf vlotter en vlotter. Google is mijn vriend, het helpt mij! En hij is gratis!

---

Ik krijg soms leuke reacties ... en dan ben ik blij (en bedankt google!) ...

Ik vind dat je je al bij al goed uit de slag trekt. (een blogvriend)

Ik geef je de toestemming om mij te plagiëren!! De kans bestaat dat ik dat ook ERGENS vandaan heb!! Dus doe maar gerust, als het dat is wat je voelt! Jou schrijven lijkt inderdaad al erg vlot! Je bent een zeer goede ‘plantrekker’! en dat is voor jou een groot voordeel! (mijn logopediste - reactie over: Ik wou schrijven ‘dan springt mijn hart op van vreugde’ - maar dat is plagiaat. Afa)

Een hele mooie tekst. (een lotgenoot)

Zeg? Ik moet zeggen dat je heel goed kan schrijven. Het is zelfs nog verbeterd, denk ik. Alles is juist wat je geschreven hebt. (een lotgenoot)

Amaai zeg, tof hoor, ik zou het niet beter kunnen schrijven, je hebt wel echt talent om een boek te schrijven. (een lotgenoot)

Gepost in Gedachten | Commentaren (4) | Tags: google, afasie

01-03-11

Vreemde taal

Mijn zoon was in de grote vakantie naar een Frans kamp geweest, 'onderdompeling' noemt dat, ze mochten geen Nederlands praten anders kregen ze straf. Toen hij terug kwam, was hij opgelucht, omdat hij geen Frans meer moest praten, hij kon terug ademen. Hij had zijn taalvaardigheid verbeterd maar het was een serieuze inspanning en hij had geen vrienden gekregen. Hij kon geen grapjes maken, gezellig babbelen, ... want zijn Frans was niet goed genoeg, hij voelde zich geïsoleerd. Hij wilt volgend jaar niet meer gaan.  

Nu ik heb afasie, ik heb het ook zwaar, ik heb geen moedertaal meer, Nederlands is voor mij een ‘Vreemde taal’. Wat ik belangrijk vind is dat jij begrijpt wat ik bedoel en ik begrijp wat jij bedoelt. Het gaat niet zozeer om vloeiend en perfect te spreken. Dus ik ben klaar ... maar nog niet helemaal. Ik zou zo graag willen verdrinken in een dik boek. Ik zou zo willen opgaan in een film. Als je een taal goed wil leren beheersen dan kost dat veel tijd, dat gaat nog wel een paar jaren duren. En dan ... ?!

----

Op het werk gaan we samen lunchen met onze Vlaamse collega's. Op het werk 'moeten' we Engels praten en tijdens de lunch kunnen we Nederlands praten, voor vele is het een verademing. Een Franstalige collega gaat soms met onze Vlaamse collega´s lunchen. Voor hem is het een grote inspanning, hij moet zijn hersenen gebruiken, hij wil de conversatie volgen en probeert ook in het Nederlands te praten, dat is zwaar!

Voor mij is het ook moeilijk. Lunchen zou een verademing zijn, maar iedereen praat en ik moet luisteren? Hoe kan ik dan op adem komen? Ik doe mijn best om de conversatie te volgen maar als het niet meer lukt dan volg ik niet meer, dan rust ik of dagdroom ik. Ik probeer soms ook om iets te zeggen maar het is moeilijk. Een grapje maken, dat gaat meestal verkeerd. Ik voel me soms geïsoleerd. Ach, uiteindelijk hebben we leuke collega´s, ik doe mijn best en zij accepteren mij.

26-02-11

Automatische piloot (2)

Autorijden is voor een groot deel op de automatische piloot.

 

Iedereen kent wel het fenomeen van ergens naartoe rijden en ineens  merken dat je een heel stuk van de weg ongemerkt hebt afgelegd. Dat is onze automatische piloot.

 

Ik heb een paar routine wegen, naar mijn werk, naar twee sporthallen, naar het zwembad, naar het tekenacademie (ja, mijn kids hebben heel veel activiteiten).

 

En soms doe ik het te automatisch, ik wilde naar de fitness gaan (ja, ik sport soms ook) en onbewust kwam ik aan de sporthal … sorry, … ik moest een stukje terug rijden en dan de andere weg volgen naar de fitness.

 

Of ik reed naar huis, ik moest op de weg mijn kinderen oppikken en ineens was ik al te ver, ik moest terug keren.

 

Nog een reflex, meestal moet ik stoppen voor een verkeerslicht, en dan stop ik en dan heb ik niet door dat het groen was.

 

Reflexen … automatismen … je hoeft er niet meer bij na te denken en dan maak ik blunders.

 

Eerlijk ik ben wel veranderd, ik blijf gemakkelijker in mijn gedachten verzonken terwijl ik autorij. Mijn kids weten het en zij helpen mij: ‘Hej mama, we moeten naar links!’

 

Ik weet ook niet goed meer waar ik mij heb geparkeerd. Ik heb wel een favoriete parkeerplaats (gemakkelijk in en uit) maar als die bezet is dan parkeer ik ergens anders en daarna weet ik niet meer waar juist.

 

Thuis heb ik geen probleem, mijn sleutel hangt altijd aan de haak, ik vind alles terug, ... maar 'wegdromen terwijl ik autorijd', is wel een probleem. Mijn probleem.