07-04-11

Linker en rechter hersenhelft

Ik heb het boek (Onverwacht Inzicht) uit!

Ik ben niet helemaal akkoord met Jill’s redenering i.v.m. de linker en rechter brein.

Zij voelde zich gelukkig en vredevol toen ze alleen haar rechter hersenhelft gebruikte in het begin na haar hersenbloeding. Tijdens haar herstelproces, wanneer haar linkerhelft weer actief werd, begon ze slechte emoties om te zetten in negatieve gedachten. Zij besefte dat en ze begon zelf haar gedachten te controleren om haar negatieve gedachten te verwijderen.

Ik zelf vind het lichtjes anders. Bij mij was ik nooit niet ‘gelukkig en vredevol’. Ik was vol emoties (Rechts=gevoelsmatig, emoties). Mijn linker helft werkte niet goed meer (Links=rationeel, beredeneren) omdat ik niet kon relativeren en niet meer kon rationeel denken. Ik kon niet stoppen en dus bleef ik met die emoties zitten. Voor de beroerte, had ik ook emoties maar ik kon het reguleren. Nu is het veel moeilijker. Ik probeer ook mijn gedachte te controleren maar dat is niet gemakkelijk vermits die controle nog niet werkt.

En welke emoties en wat zijn negatieve en positieve emoties?

boeken,kan-niet-goed-stoppen,karakterverandering,emotieMijn emoties:

Verdrietig: blijven wenen.

Boos zijn: ruzie maken, roepen, niet kunnen stoppen of blijven doemdenken.

Heel graag hebben: non-stop aan hem/haar denken. Daar word je ook ziek van!?

Passie: non-stop aan iets denken of doen of verslaving!?

Ik heb het serieus zitten, te is meestal teveel. (Te is soms wel goed ... )

Boek:

'Onverwacht Inzicht' van Jill Bolte Taylor (het persoonlijke verhaal van een neurologe over haar hersenbloeding)  

06-04-11

Motivatie

Opnieuw leren stappen, opnieuw leren communiceren, opnieuw zelfstandig functioneren zijn een van de belangrijkste doelstellingen van revalidatie na een beroerte. Hiervoor moet men vooral veel en goed oefenen.

Motivatie is wellicht de belangrijkste factor voor succes.

Maar wat is motivatie? Je kunt toch niet alles doen, je moet toch met iets beginnen en sommige dingen vind je belangrijk en andere niet.

Mijn liedjes van teksten zijn weg, … ik vind het niet zo erg. Voor een zanger is dat waarschijnlijk wel belangrijk.

In dat boekje 'Onze pappa kreeg een ongeluk in zijn hoofd' (Wieke van Dun) stond er  dat pappa geen motivatie heeft om te leren koken.

In het boek 'Zwaluwziek - Leven na een Herseninfarct' (Anthony Mertens) schreef  Anthony ook dat hij geen motivatie had om te leren koken.

Mannen koken niet graag zeker?

Ik zelf lees niet zo graag, te moeilijk. Ik lees zelf geen krant. Ik kijk niet graag naar TV, te moeilijk. Ik ben wel wereldvreemd, had niet door dat er een vulkaan was uitgebarsten in Japan. Erg hee?!

Wereldvreemd … Infeite ben ik meer over mezelf bezig, mijn ego, mij zelfwaan of zelfwaarde. Ik ben een beetje een narcist (= eigenliefde) of ik moet mijn eigen beroerte nog steeds verwerken of ik ben opnieuw geboren, mijn nieuwe ego. Zoiets staat ook geschreven in het boek  'Zwaluwziek - Leven na een Herseninfarct' (Anthony Mertens) en ook in het boek 'Onverwacht Inzicht' ( Jill Bolte Taylor). Het zijn dan ook hun eigen ‘beroerte’ dagboeken!

Ik heb het verhaal van Jill gelezen. Zij revalideerde heel snel, na een paar dagen kon ze al 'bewegen' en een beetje later kleuren zien, dimensies zien, praten, schrijven, … Lezen was moeilijker en uiteindelijk duurde het  jaren ofzo voordat zij goed kon rekenen. Volgens mij is dat combinatie van ‘motivatie’ en ‘hoeveel van de hersenen zijn beschadigd en waar?’.

Ik had een 'lichte uitval' ... maar toch wel serieus hoor namelijk 'ernstige gemengde afasie'.

Jill gaf ook tips ... over teveel prikkels (lawaai, licht, ...), veel slapen (hersenen herstellen), veel oefenen, bewegen, gezond eten, e.a..  Zij schreef ook over 'linear denken': ze kon niet meer linear denken, ze wist niet meer dat ze eerst haar kousen moest aan doen en dan haar schoenen (apraxie).

Boeken:

'Onverwacht Inzicht' van Jill Bolte Taylor

'Onze pappa kreeg een ongeluk in zijn hoofd' van Wieke van Dun

'Zwaluwziek - Leven na een Herseninfarct'  van Anthony Mertens

06-03-11

Gedichtje

omgaan met hersenletsel.gifIk was aan het googlen ... ineens zag ik een gedichtje ... een gedichtje van Jenny Palm.  Gewoon een klein stukje van het gedichtje ...

ik heb hersenletsel
'gekregen'

...

 

ik ben niet meer
die ik was

Het moet de auteur zijn van Omgaan met hersenletsel: Hulp bij een Veranderd Leven. (Je kun het boek op internet bladeren). Ik begon te lezen ... veel voorbeelden ... heel veel dat ik herken ... dat boek wil ik lezen!

... de uiterlijke niet waarneembare gevolgen van het hersenletsel zijn waar men het meeste last van heeft ...

http://www.hulpbijhersenletsel.nl/

 ---

boeken,karakterverandering,gedicht

09-02-11

Onze mama kreeg ook een ongeluk in haar hoofd ...

onze pappa kreeg een ongeluk in zijn hoofd.jpgDit weekend zag ik het boekje in de boekenhandel en ik heb het gekocht. Een kinderboekje over de gevolgen van een herseninfarct.

Ik heb het al gelezen. Heel mooi gedaan! Ik kan wel lezen maar het is moeilijk (ik heb afasie), ik ben blij dat er dunne boekjes met eenvoudige tekst zijn over cva/afasie ...

Mijn dochters hebben het boekje ook gelezen en ze vonden het een leuk boek. Mama is al veel beter, zei mijn jongste dochter en dan ben ik fier.

Geen één situatie is hetzelfde, hersenletsel is bij iedereen anders. Inderdaad maar ik herken wel veel: parafasie (zoals voornamen), ik kan niet goed tegen lawaai en tegen rommel, ...

Ik woon in België, die pappa van Jasper woont in Nederland. In Nederland is er veel meer infrastructuur: afasiecentra, e.a. ... In België is er veel minder, daar is het veel bescheidener, afasiecentra hebben we niet, ...

Mooi boek! Onze pappa kreeg een ongeluk in zijn hoofd door Wieke van Dun. Lezen maar!

28-08-10

Vakantie

Ik ben terug thuis! Ik heb mijn computer gemist, ik ben blij dat ik nu mag bloggen!

De vakantie was leuk, ik heb maar een paar keer ruzie gemaakt en geweend, goed hee, ik heb mijn best gedaan en mijn man ook.

Ik heb ook een boek gelezen op vakantie! Het boek ‘Zwaluwziek - leven na een herseninfarct’ (Auteur: Anthony Mertens) was heel goed maar iets te moeilijk. De rode draad kon ik volgen maar de stukjes er tussen (jeugdherinneringen) waren moeilijk. De auteur was half verlamd, had dysfagie, dysartrie, alexie, apraxie, orientatie problemen, kon geen lawaai horen en gemakkelijk razend worden … Ik herken mezelf in het boek, ik ween gemakkelijk en word boos of soms razend. Ik voel me schuldiger en ik ben egoistischer, … net zoals de auteur.

Goed boek! (Maar een moeilijk boek).

 

Woordenboek:

Alexie ((a= niet, lexie= lezen): Kan geschreven tekst niet worden herkend.

Apraxie (a= niet, praxie= handelen). Het niet meer weten hoe te handelen.

Dysfagie (dys= niet goed, fagie= slikken): Verlammingen van de kauw- en slikspieren bemoeilijken het eten en drinken.

Dysartrie (dys = niet goed, artrie = uitspreken): Verlammingen van mondspieren bemoeilijken het uitspreken van woorden. 

03-08-10

Een boek ...

Via google kwam ik op een blog over een boekbespreking  'Zwaluwziek - Leven na een Herseninfarct' (Anthony Mertens).

Ik wilde dat boek wel eens lezen. Anthony was verlamd en hij kon niet meer praten. Dus ik dacht hij heeft afasie (taalstoornis) gekregen, nu blijkt het dat hij zijn mond niet goed kon bewegen en slikproblemen had dus het is een spraakstoornis, niet een taalstoornis.

Ik ben beginnen te lezen, ik zit nu aan blz 30 en het boek is gewoon te moeilijk, voor mij dan toch met mijn taalstoornis. Spijtig.

Volgens de boekbespreking, heeft Anthony een 'slecht karakter' gekregen, ik heb dat ook, maar zover ben ik nog niet in het boek. 

In het eerste stuk van het boek komt er een paar keer 'zomaar wenen' of ze noemen het emotionele incontinentie* (d.w.z. onaangepast huilen of lachen). Nu ik vind het wel normaal dat je 'zomaar' weent als je zo een serieuze beroerte hebt gekregen, want wat is 'zomaar'?

Ik heb een slecht karakter gekregen, maar sommige zeggen dat ik te lief was, misschien te bescheiden en nu normaler, iets egoistischer dus! Ja echt, mijn zus, mijn logopedist en zelfs mijn baas vinden dat!  Sommige anderen vinden mij niet meer tof en lief, ik ben soms een boze heks. Ik heb vrienden verloren, dat doet pijn. Nu heb ik vrienden gemaakt die geen vrienden waren, raar hé?! Het hangt van het karakter, ik ben veranderd!

*Ik herinner me dat mijn logopedist gebruikte het begrip 'emotionele incontinentie' ivm emotie, ruzie,..., en dat begrip maakte indruk op mijn ziel.