13-06-12

Heel goed genezen

bijnaweg.jpgDe blauwe plekken zijn bijna weg. Weinig groen of geel gezien ... Het is ook niet meer gezwollen en niet meer pijnlijk.

Gepost in Vandaag | Commentaren (1) | Tags: blauwe-plekken

03-06-12

The secret (3)

Op internet: ‘Zo adviseren mensen achter The Secret om niet om te gaan met zieke mensen. Want zieke mensen denken negatief. Moet je alle zieke mensen uit je omgeving bannen?’

Ik vind dat griezelig. Ik praat juist graag met lotgenoten die ook pech hebben gehad. Ik zie dat ik het veel beter heb dan anderen, ik kan nog heel veel en er komt altijd zonneschijn na de regen.

Ik ben een beetje luisterend oor geworden (ook al kan ik niet zo goed luisteren) … ze komen vanalles zeggen of schrijven. Ik wens beterschap aan hen en meer geluk in hun leven. In gedachte ga ik een kaarsje branden, ik denk aan hen.

Voor het ogenblik gaat het niet zo goed met hem. Hij is al enkele keren naar de spoed gegaan. Hij had ook weer een epilepsie aanval gedaan. Verleden week was het een zware aanval, die lang duurde. De MUG is toen geweest en heeft hem meegenomen naar het ziekenhuis.

Ik moet waarschijnlijk geopereerd, worden. Er zijn slechte cellen gevonden in mijn uitstrijk, het is bevestigd, maar na een heleboel test zal er worden beslist wat er moet gebeuren. Het is al een heel moeilijke periode geweest.

We hebben een schoorsteenbrand gehad, met de gevolgen vandien. De man van mijn beste vriendin is ook overleden. Dus veel tegenslagen die ik moeilijk kon verwerken.

Enzovoort ...

Zorg goed voor jezelf (of probeer toch ...)!

The secret (2)

Ik dacht: ‘Mijn (linker) enkel doet pijn en mijn (rechter) knie ook, nee, een gips wil ik niet, ik had het vorig jaar al ervaren, dan heb je geen mobiliteit meer.’ ‘Nee ik wil geen dokter, de dokter zou misschien zeggen in de gips. Ik wil niet. Positief denken (boek ‘The Secret’), volgend week is alles terug inorde.’

Na een week ging het vrij goed, minder pijn, echter de blauwe plekken werden groter. Mijn kinderen en mijn man bleef zagen, ‘Ga toch naar de dokter’. Ik dus naar de dokter (ik moest) en hij zei dat het normaal is, het is inderdaad door de bloedverdunners met het vallen, het gaat nog blauwer worden, tot helemaal beneden, met tenen en al. De INR-meter* gaf 2.2 aan, dus prima, geen zorgen maken, verder 'Marcoumar' slikken. Hm …

Ik ben blij met de dokter, een dokter die ook ‘Marcoumar’ slikt, dezelfde ervaring, iemand die mij begrijpt.

* Marcoumar: INR moet tussen 2 en 3 zijn. Minder dan 2 dan is mijn bloed te dik (risico op trombose) - meer dan 3 dan is mijn bloed te dun (risico op bloeding).

01-06-12

The secret

bloggen,sport,parkeren,medicatie,boeken,ik-werkIk ben even gestopt met bloggen omdat ik misschien te negatief denk. Ik denk aan het boek ‘The Secret’, een beetje griezelig. Ga ik nog meer pech krijgen, na al dat pech? Daarom even pauze of een langere pauze …

Pech dus …

Vorige week deden we op het werk een ‘teambuilding’. Ik denk te negatief denk ik. Gaan ze misschien muurklimmen, dat durf ik niet. Of gaan ze aan speleologie doen, ik heb claustrofobie.

Eerst er naar toe rijden, wegenwerken, rondleiding, parkeren tussen de wegenwerken en de vrachtwagens en ik zag het al niet meer goed zitten. Ik haat parkeren.

En we gingen fietsen. Prima, dat gaat wel lukken. We moesten nog wachten voor de fietshelmen (voor de veiligheid!). Er was geen wc in de buurt, pfff… ik had mijn maandstonden en ik hoopte op geen bloedbad. Het was warm, er was bijna geen schaduw, ik kan niet goed tegen de zon, we kregen wel een flesje water (thanks!). Later vertrokken we, we fietsten even langs de openbare toiletten (oef). Op een bepaald moment was de helft van de groep de weg kwijt … Uiteindelijk was het een leuke fietstocht! En toen mochten we kano varen … Ik had gehoopt dat er een wc was voordat we gingen varen, nee dus. Ik had dan ook gehoopt dat we een waterdichte emmer (voor sleutels, portefeuille, gsm, medicijnen?, maandverband!,…) zouden krijgen maar dat kregen we niet. We mochten wel onze handtassen en rugzakken in een auto leggen. Het was plezant maar wel warm op de rivier. Na de boot, ging ik snel naar een wc (oef). En dan fietsten we verder en dan gingen we op restaurant (lekker!). Toen het gedaan was, wandelden we terug naar de parking tussen de wegenwerken. En op zo’n voetgangerswegje tussen de wegenwerken ben ik gestruikeld op een steen ofzo?, mijn linker enkel geblesseerd en op mijn rechter knie gevallen. Auw, ... Uiteindelijk valt het allemaal nog wel mee … Ik moest het zeker ervaren, denk ik? Met die bloedverdunners is heel mijn onderbeen en voet bont en blauw. De knie doet wel pijn maar de rest doet geen pijn en toch zoveel blauwe plekken. Raar.

Misschien denk ik echt negatief?