09-04-12

Ontmoeting logopedie-studenten en mensen met afasie

Ik kreeg een brief ‘Net zoals vorig jaar organiseert de school ook dit jaar weer ontmoetingen tussen logopedie-studenten en personen met afasie. …‘ Vorig jaar deed ik niet mee, ik vond dat ik al te goed praat. Dit jaar hadden ze nog mensen nodig en dus heb ik me toch ingeschreven.

Toen kreeg ik een e-mail ‘Wij zijn 4 studenten en hebben de opdracht gekregen u te interviewen om meer te weten te komen over afasie. …’

De studenten kwamen vorige week op bezoek bij mij, ik kreeg bloemen en ze hadden cakejes gebakken (~hey ik ben op dieet). Ik begon te vertellen, mijn verhaal … ze hadden niet verwacht dat ik goed praat. Hey ik ben vrij goed hersteld, het is mogelijk, ik ken vrij veel mensen die heel goed hersteld zijn, we hebben wel veel moeten oefenen maar het is mogelijk! Ik had ook een heel goede logopediste!

Mijn kinderen kwamen eventjes piepen en ze kwamen een cakeje halen. Ze vertelden (een beetje verlegen) dat mama wel veranderd is, dat ze snel boos is en soms niet goed kan luisteren/horen en soms verkeerde woorden gebruikt en soms is dat grappig.

Het deed wel deugd mijn verhaal te vertellen. Ik ben wel blij dat de studenten voelen ‘wat afasie is’.

Na het interview kreeg ik een e-mail ‘Wij willen u bij deze graag nog even bedanken voor het aangename en leerrijke bezoek.’ Lief hee!

Commentaren

mooi gebaar toch en heel leerijk vind ik dan fijn dat je er wilt over vertellen zullen vele mensen helpen denk ik
groetjes antony

Gepost door: antony | 10-04-12

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.