07-04-12

Als ik niet krijg wat ik wil dan …

Ik had een afspraak bij de dokter, maandelijkse bloedcontrole voor marcoumar. Het is op afspraak dus normaal had ik gehoopt dat ik niet veel moest wachten. Maar de consultatie van de patiënt voor mij bleef maar duren … 40 minuten zat ik ongeduldig te wachten. Toen mocht ik binnen en ik had geen tijd meer want ik moest twee mensen gaan halen. Bloedprikken lukte niet en ik had echt geen tijd meer voor een tweede prik … ik ben in tranen ‘weggelopen’. De dokter was bits en ze zei dat ik niet moest betalen, ik denk dat ze zich schuldig voelde maar ook boos was.

In de auto kreeg ik een telefoon dat ze aan het wachten zijn, ‘yes I know’ (boos), er waren wegenwerken, er was markt, veel verkeer en …

Thuis na het avontuur begon ik te wenen, mijn grens was er echt over …

Ik weet dat ik emotioneel en impulsief reageer, ik schaam me, maar ik ben wie ik ben na mijn beroerte (sorry dus). Ik wil niet meer naar die huisarts. Ik krijg niet wat ik wil, er is al teveel gebeurd.

Ik heb gebeld naar een andere dokter, hij heeft zo’n vingerprik machine. Ik ben geweest en het was een aangename dokter, ik heb mijn ziekte-verhaal verteld. Met een eenvoudige vingerprik werd mijn bloed gemeten en besproken. Die dokter neemt ook Marcoumar. Een lotgenoot of zoiets!

Ik ben nogal gewoontegetrouw, ik ben een beetje vijandig tegenover veranderingen. Misschien was het nodig?!

Commentaren

Dus echt wel de druppel die de emmer deed overlopen... Goed dat je de knoop voor jezelf doorhakte!
Nog een goede week verder.

Gepost door: Martine | 23-04-12

Reageren op dit commentaar

dank je ... blij dat je mijn blog soms volgt ... ;-)

Gepost door: afa | 25-04-12

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.