09-11-11

Ben ik erger dan een ezel?

Een lotgenoot schreef ‘Een gouden raad: NEEM JE TIJD en als je de mogelijkheid hebt om psychologisch begeleid te worden, MAAK ER DAN GEBRUIK VAN! Het is absoluut geen schande om bij een psycholoog te gaan … Vermits het nu de 2de keer is dat je een ernstige verwittiging hebt gekregen, zal dat mentaal zeker op jou en je gezin gaan wegen en daarom is het belangrijk dat je je door “professionals” laat begeleiden/helpen.’

Eerlijk, ik wilde niet naar een psycholoog na mijn cva. Nu moet ik wel, het spreekwoord ‘Een ezel stoot zich geen tweede keer’, dus ik ben erger dan een ezel?

Gisteren bij de revalidatiesessie had ik kennismakingsgesprek met een psychologe. Ik heb gepraat, mijn frustratie geuit en ik heb aanvaard dat ik wel moet, dus volgende week moet en ga ik naar de psychologe.

Ik praat heel graag over mezelf. De meeste mensen luisteren niet graag naar mijn verhaal, of ik heb weinig vrienden. De psychologe was heel aangenaam en ze luistert want daar voor wordt ze betaald. En dus gewoon een beetje dubbel gevoel. Ik zou liever vrienden hebben die naar mij luisteren.

Er is ook bijna niemand die mijn blog leest. Misschien lezen ze het wel maar ik krijg heel weinig reactie.

Commentaren

Uit ondervinding weet ik dat praten met zo iemand heel veel deugd kan doen. En het is nooit te laat he Afa om vrienden te maken. Wie weet ga je je door de begeleiding beter voelen of wijst die persoon u manieren om beter contact te leggen en dat kan helpen. Ik hoop voor jou in ieder geval dat je nog wat vrienden zult kunnen maken, maar weet dat dit voor iedereen moeilijk is om echte vrienden te maken. Echte vrienden kunnen de meeste mensen in het beste geval maar op één hand tellen.

Gepost door: Martine | 09-11-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.