08-11-11

Vraag steeds een tweede opinie bij een ernstige ziekte

Ik geloof in de medische sector. Ze doen hun best. Elke dokter doet zijn best om iedere patiënt beter te maken. Ofzo iets. Dokters zijn ook maar mensen, die maken ook soms fouten.

Elk ziekenhuis is anders, ik verbleef in een universitair ziekenhuis tijdens mijn cva. Nu is het een kleiner ziekenhuis want het was dichter. De MUG (mobiele urgentie groep) heeft mij eerst verzorgd (infeite gered!) en dan werd ik naar het dichtste ziekenhuis gebracht. En dat was het …

De medische verslagen over mijn voorgeschiedenis (=mijn ziekteverleden) werd van het ene ziekenhuis naar het andere ziekenhuis doorgestuurd. De cardioloog vond dat de communicatie te traag was voor ze alles wisten. Ik voelde de ‘concurrentie’ en toch hielpen ze elkaar. (Het moet dan ook!)

De cardioloog en het team bekeek de data en de feiten en ze maakten een plan, een plan over mij. Een ander medisch team zou een ander plan maken, vermitst ze niet alles weten over mij. Het zijn diagnoses dat is dus waarschijnlijk en dus niet zeker.

Vraag steeds een tweede opinie bij een ernstige ziekte.

Is dat nodig? Mijn zus wil van mij een tweede opinie want zij kent haar ziekenhuis (waar ze werkt) en haar cardiologen. Een mama van een vriendin van mijn dochter kent ook een hele goede cardioloog, zij heeft er mee gepraat en hij wil wel.

Nog een opinie meer? Ik heb er geen energie voor.

Mijn cardioloog is goed, vind ik, hij is jong en hij heeft wel een jarenplan met mij en met weinig onzekerheden , misschien wordt hij een briljante arts? Als ik vragen heb dan antwoord hij soms: ‘Madammeke, het is voor later, je moet je nog geen zorgen maken’. De vragen zijn ‘Wat als het gaatje dicht moet?', “Wat als ik ritmestoornis heb?”. Als ik verder vraag dan krijg ik meer info. Uiteindelijk weet hij niet alles, iedereen heeft een bepaald 'vak', waarschijnlijk moet ik de info vragen aan een 'cardio-chirurg'?! En ik ken wel een 'cardio-chirurg', vermits hij mijn hartmontor heeft verwijderd en hij deed het goed. Ik voelde wel dat ze samenwerken en dat ze me goed verzorgen. Dus?

Eerlijk ik ben heel trouw, ik zou niet gemakkelijk van dokter veranderen.

Maar soms? Mag een patiënt nadenken? Misschien wil ik toch een tweede opinie?

Gepost in Gedachten | Commentaren (1) | Tags: hart, hartmonitor

Commentaren

Ik denk dat je daarin vooral je eigen gedacht moet volgen, Afa. Inderdaad je hebt recht op een tweede en misschien zelfs een derde advies, maar ten eerste is dat weer heel veel geloop en gedoe en ten tweede, als ze mekaar tegenspreken, wat dan? Ook gebeurt het dat als een arts verneemt dat zijn patiënt een tweede advies wenst in te winnen, hij zich van die patiënt distantieert. En het is waar, de medische behandeling is sowieso onzeker, het hangt van een heleboel factoren af die voor een arts soms moeilijk in te schatten zijn, denk ik. Het voornaamste is denk ik dat je in je arts vertrouwen hebt. In elk geval vind ik dat een hoogst persoonlijke en gevoelige kwestie, die met de nodige omzichtigheid en tact moet opgenomen worden.

Gepost door: Martine | 08-11-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.