30-10-11

Kan ik nog genieten?

Met al die miserie … de laatste weken was ik veel naar het ziekenhuis, naar de huisdokter, nog eens bloedprikken, naar de apotheek, elke dag een verpleegster die komt en dan nog veel administratie (papieren voor het werk, het ziekenfonds, de hospitalisatie verzekering, …).

Maandag begon ik ook aan de hartrevalidatie: 45 sessies in de oefenzaal in het ziekenhuis. Elke maandag, woensdag en vrijdag een uurtje en half sporten onder controle. Een grote groep oudere mensen met een paar kinesisten. En ik was de jongste denk ik.

De kinesiste vroeg of ik sport doe. Ik doe sport, vooral fitness en zwemmen. Ik denk dat ik begon te sporten toen mijn jongste twee jaar was (dus een 7-8 jaar geleden). Ik deed altijd wel iets alleen toen ik in de gips zat heb ik niks gedaan, ik kon ook niet natuurlijk. Zwemmen doe ik momenteel niet, door die wonde. Ik fitness wel, het was niet altijd gemakkelijk, ik bedoel de fitnesscentrum was failliet en dan heb ik een ander fitnesscentrum gezocht, maar het is iets verder en dan ben ik soms te lui om te gaan. Eind augustus ben ik ingeschreven van een voor mij nieuw fitnesscentrum, het is een deel van een sporthal. Mijn kinderen begonnen daar te sporten terwijl ik dan kan fitnessen. Woensdag- en vrijdagavond samen bewegen, inplaats van enkel taxi-chauffeur te zijn. Ik vond het een goede oplossing. Na mijn hartinfarct ben ik terug verder beginnen fitnessen maar minder intensief … gewoon wandelen op de loopband en een beetje fietsen. Ik vertelde dus dat ik wel sport. De kinesist zei dat ik niet mocht: revalideren en ook nog fitnessen op dezelfde dag, het is niet goed voor je hart. En ik werd emotioneel. Ik mag niks zeker? Mag ik dan niet genieten? De kinesiste zei dat je wel kunt lezen terwijl je kids sporten. Boeken lezen? Dat is niet genieten, … zo vlot lees ik niet en ik moet hardop lezen anders begrijp ik de tekst niet (ik heb nog steeds een beetje afasie). Iets anders? Kan ik nog genieten?

Na de revalidatie heb ik gevraagd dat ik het tijdsschema wilde veranderen, ik wil dan revalideren elke dinsdag en donderdag (en dan is het maar 30 sessies). En het mocht. Er is minder mogelijkheden op dinsdag en donderdag, ofwel moet ik heel vroeg er zijn of wel ‘s namiddags en dan ben ik te laat om mijn dochter van school te gaan halen. Het zijn de namiddagen geworden. Dinsdag gaat mijn schoonmoeder de kinderen halen en maakt zelf eten! Donderdag doet mijn man het. Dus het was goed opgelost.

Donderdag ben ik de tweede keer geweest. Er zijn minder mensen en minder lawaai. Leuk! En daardoor is het ook gemakkelijker voor mezelf en ook de thuisverpleegster. Rond 9u15 komt ze mijn wonde verzorgen. Elke dag op hetzelfde uur. (Het gaat goed die wonde ... nog maar 1,5 cm diep).

Kan ik nog genieten? Ik heb daar over nagedacht. Ik geniet niet veel momenteel. Ik heb gewoon te veel zorgen. Gelukkig ben ik nog op ziekteverlof anders zou het helemaal een ramp zijn. Naast dat is het ook veel ruzie thuis. Puberende kinderen thuis, e.a. en infeite zorgen ze niet echt voor mij. Ik ben emotioneel, en ja wat dan nog? Ik zou graag een knuffel krijgen als ik verdrietig ben. Mijn jongste dochter die doet het wel.

Ik geniet soms nog wel … ik mocht mijn verhaal vertellen aan twee vriendinnen. Ik zie ze af en toe als de kids sporten. Ze waren blij dat ze mij zagen en ik was blij dat ze luisterden. En het was aangenaam en ontspannend: een houten bank buiten en mooi weer.

Commentaren

Ik vind het wel belangrijk dat er voldoende momenten zijn om te genieten. Soms is het een kwestie van creatief om te gaan met de mogelijkheden die er zijn. Eens een lekker lange douche of bad, eens iets anders klaarmaken, eens iets doen alleen voor jezelf. Als de kinderen sporten, kun jij niet in het cafetaria iets gaan drinken en daar wat ontspannen? Het is maar een suggestie natuurlijk.
Een fijne week.

Gepost door: Martine | 30-10-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.