23-10-11

De kunst om niet perfect te zijn

Ik naar de bib, eerst ging ik naar de rekken ‘hart- en vaatziekten’, ik lees graag verhalen van lotgenoten, maar ik vond er geen nieuwe boeken meer. Hmmm, nu besef ik pas dat ik ‘hart- en vaatziekten’ heb … al wel gehad: een pijnlijke getromboseerde aambei na mijn zwangerschap, dikke spataderen (varices) in mijn benen die operatief een vijf jaar geleden zijn verwijderd, een TIA (maar de huisdokter vond dat ik migraine had), een CVA en dan een hartinfarct.

Ik begon dat aan de rekken ‘Persoonlijke ontwikkeling’ … boeken die mij wel interesseren of die ik wel nodig heb: ‘Leer Nee zeggen’, ‘De kunst om niet perfect te zijn’ en ‘Brave meisjes komen in de hemel, brutale overal.’

Ik denk wat ik het meeste nodig heb, ik leende een boek ‘De kunst om niet perfect te zijn’ (auteur Ulrike Zöllner). Ik hoopte op een mooi boek maar ik vond het niet zo goed, ik vond het overdreven en ook een beetje negatief. Het lijkt alsof de perfectionisten, niet sympatiek en geen empathie meer hebben. En de voorbeelden waren ‘Miss Perfect’, ‘Kuisfreak’, …

Wat ik wel een beetje heb is ‘Workaholic’ en ‘mijn kinderen zo ‘perfect’ mogelijk opvoeden’. Ik vind het resultaat toch vrij goed, heb wel zelfvertrouwen. Maar nu denk ik, misschien heb ik ‘teveel’ gedaan, ik heb wel mezelf weggecijferd en ik ken geen maat. Ik heb de prijs betaald, mijn gezondheid misschien?

Geen maat kennen, het gaat om de grenzen, … bepaal uw grenzen!

De perfectionist betaalt wel een prijs!

Perfectionisme is een belangrijke stressfactor. Deze eigenschap heeft goede kanten: betrouwbaar en uitstekend werk leveren. Dat heb ik, vind ik, dan ben ik fier. De slechte kanten zijn: kan moeilijk delegeren en wil de omgeving ook perfect maken. Misschien is dat wel zo?

Ik denk wel dat ik kan delegeren, mijn kuisvrouw doet het beter en liever dan ik, ik ben blij dat ik een kuisvrouw heb. Ik delegeer wel, mijn zoon mag aardappelen schillen, mijn schoonmoeder zorgt voor mijn kinderen als ik er niet ben, …

Ik denk niet dat ik de omgeving perfect maakt, maar een beetje wel misschien? Of toch?

Ik heb nog geen oplossing, maar ik denk dat ik teveel wil. Ik kan moeilijk mijn kinderen, mijn man en zijn hond wegtoveren en ik wil graag blijven werken … misschien moet ik met mijn hobbies stoppen? Of nog meer delegeren?

‘Opgeven, gas terugnemen … bestaat niet’ zei de perfectionist.

Hmmm ...?!

 

De commentaren zijn gesloten.