18-10-11

Stress vermijden - Leren nee zeggen zonder schuldgevoelens

Van een lotgenoot (iemand die een hartinfarct heeft gekregen): 'En wat betreft die rust : dat is vooral een rust die je in je hoofd moet hebben … “Peace Of Mind”, “Neen” durven zeggen, uw leven echt een andere wending geven, … Ik heb dat ook gedaan en mijn huidige success is voor een heel groot deel te danken aan de hulp van een psycholoog !'

Hm … ik moet nog veel leren.

Op mijn werk …

Ik kan dat niet zo goed. Ik zeg soms ‘Nee’ maar dan is het echt over de limiet en toch blijven ze pushen. En als ze niet pushen dan voel ik me schuldig en dan doe ik het dan toch nog. Teveel werk en het is altijd dringend.

Een half jaar geleden schreef ik naar iemand die weer wou pushen en ik had mijn baas gecopieerd:

I have a day off on Monday. As you need urgent answers, I can work on Sunday?

Or can severe stress cause a Stroke?

Mijn baas kon er niet mee lachen.

Thuis …

Ik kan dat ook niet zo goed om ‘Nee’ te zeggen. Ik kan wel tegen mijn kids ‘Nee’ zeggen maar dan omdat ik niet graag dat ze snoepen, TV-kijken, … Als ze een aktiviteit willen doen (een match of een wedstrijd deelnemen, iets dat ik nuttig vind en zij heel leuk vinden, … ) dan kan ik alleen maar ‘Ja’ zeggen en dan ben ik taxichauffeur.

Ik kan ook niet goed tegen mijn man ‘Nee’ zeggen. Hij doet heel veel aktiviteiten die hij graag doet en ik vind het wel leuk dat hij ervan geniet. Hij doet zoveel activiteiten dat we hem niet veel zien, vooral in het weekend. En ik blijf thuis zitten: wassen, plassen, koken, winkelen en mijn kinderen naar hier en daar vervoeren. Als ik echt ‘Nee’ zeg dan is het ruzie of dan blijft hij mokken. Daar kan ik ook niet tegen, dan denk ik, vertrek maar! Hij helpt wel mee als hij zelf geen aktiviteiten heeft gepland.

Ik doe wel dingen voor mezelf, sporten bijvoorbeeld als de kinderen ook sporten.

Ik probeer ook mijn donderdagavond vrij te houden (sporten of met vrienden iets gaan eten). Mijn man zorgt dan voor de kinderen (en die donderdagavonden gaat hij ook met de kids naar de jaarlijkse tandarts, opticien, e.a.…)!

Ik help ook mee om de afasie.be organisatie. Vrijwilliger, iets dat ik zelf wil doen, een 10 halve dagen per jaar en dan moet mijn man voor de kinderen zorgen.

Ik doe wel iets voor mezelf … maar de balans is nog lang niet helemaal juist …vind ik. Mijn man moet maar eens zelf tellen welke dagen hij er niet is! Mijn man doet teveel (=ontspanning voor hem) en misschien doen de kinderen ook teveel.

En ik wil ‘Nee’ zeggen maar dat gaat helemaal niet. Nee ik wil geen hond. Een hond voor mij is stress, veel stofzuigen en vanalles moeten doen.

De commentaren zijn gesloten.