28-08-11

Gewonde taal

Afasie krijgen: pas als je het ervaart, weet je wat het is. En dan nog, want iedereen is een beetje anders, afasie is heel verschillend …

Gaston Dorren heeft (nog) een fraai artikel geschreven, Gewonde Taal. Ik heb de indruk dat hij zich goed kan inleven want hij schrijft wat ik herken. Het is wel een lang artikel, soms kan ik niet goed volgen.

Wat ik herken:

Ik begrijp de woorden meestal wel (ondertussen) maar ik kan ze nog altijd niet goed nazeggen.

Zogenoemde w-vragen niet (wie?, wat?, waar?, enzovoort) vond ik moeilijk, begreep het niet. Nu gaat het vrij goed.

Ik wist niet goed waarom we werkwoorden hebben. Vooral de rare werkwoorden: doen, zijn, hebben, worden, … Beter begreep ik echte werkwoorden: fietsen, zwemmen, lopen, … Ik had het ook moeilijk met vervoegingen.

Ik vergis mij in ‘hij’ en ‘zij’, nog altijd als ik snel praat.

Ik kwam makkelijk uit mijn woorden in het Engels dan in mijn eigen Nederlands.

Wat ik niet herken en eigenaardig vind, sommige kunnen schrijven maar kunnen niet lezen. Ik heb zo iets van, hoe kan dat? Heel eigenaardig, ik heb het (misschien gelukkig) niet ervaren.

Mijn interpretarie over de taalstad en de betekenisbibliotheek:

Als je bibliotheek is afgebrand dan kun je wel een nieuwe bouwen. Als je een nieuwe taal leert dan bouw je toch ook een bibliotheek? Ik heb infeite opnieuw de kleuterklas en de basisschool gevolgd maar dan intensief (10 maanden ipv vele jaren). Alles wat niet goed ging, moest ik voor oefenen met mijn logopediste. Veel woorden geleerd, zinnen gemaakt, …

Ik denk ook dat er soms een soort spontaan herstel is, zoiets van, iets nieuw leren, een taaltip en dan vind ik ergens in mijn hersenen herinneringen over die taaltip op school ofzo. Je hebt soms iets nodig, een tip of een woord, om verder te groeien. Dingen die terug komen.

De commentaren zijn gesloten.