20-05-11

Ik word oud …

Zo leuk was het niet.

Per ongeluk, gevallen. Ik kreeg een pijnlijke enkel en er was een barst van een van die beentjes en dan zat ik het gips.

Om het risico op een trombose in mijn been te vermijden, moest ik dagelijks een spuitje gezet worden in mijn buik. Je kunt dat ook vragen aan de thuisverpleegster maar ik doe het liever zelf. Af en toe kreeg ik wel blauwe plekken.

De eerste week had ik een open gips om te ontzwellen. Daarna kreeg ik een gesloten gips. Mijn voet bleef dik dus voet omhoog. En altijd krukken gebruiken.

Na vier weken mocht ik stappen, eindelijk een beetje vrijheid.

Na zes weken ben ik uit de gips geraakt! Freedom!

Mijn huid zag er niet uit, allemaal schilfertjes. Joepie terug kunnen douchen!

Ik heb niet veel pijn meer, alleen trappen lopen naar beneden gaat nog niet zo goed en mijn voet is nog een beetje stijf.

Ik kan goed autorijden! De eerst keer deed het wel pijn, ik had precies geen kracht om de linkerpedaal in te duwen maar een dagje later ging het heel beter! Geen pijn meer dus ik mag terug een uurtje in de file rijden naar mijn werk?!

Dus alles gaat vrij goed maar mijn enkel en mijn been is nog steeds gezwollen! Ik heb precies een olifantenbeen, het is een groot verschil tussen mijn (gezwollen) linker been en mijn rechter been. Een vervelende zwelling blijkt normaal te zijn na lange tijd in het gips te hebben gezeten. Het is waarschijnlijk lymfoedeem?!

Ik word oud ...

De commentaren zijn gesloten.