26-04-11

Toeval bestaat niet ...

Ik denk dat toeval niet bestaat.  Ik denk dat er een betekenis achter zit, het moest gebeuren.

Ik geloof in mensen, die ik, toevallig, tegen kom die een indruk in mijn hart achter laten. En dan denk ik, het moest gebeuren.

Een beroerte, een traumatische onvoorzien voorval, is misschien wel een toeval? Waarom heb ik een cva gekregen? Ik weet niet waarom? Toeval bestaat dan wel? Het is wel cru maar ik heb wel veel geleerd want ik moest natuurlijk wel, anders kon ik niet meer praten. Ik heb ook veel nieuwe mensen ontmoet door mijn beroerte. Ik heb het nog moeilijk, soms is het zwaar om het te aanvaarden maar ik heb er iets anders voor gekregen. Ik zou durven zeggen dat het een toegevoegde waarde is.

In het gips zitten, een klein onvoorzien voorval, is ook knap lastig. Maar ik heb weer bij geleerd. Ik heb een boek en een paar artikels gelezen en eindelijk wel naar TV gekeken.

Het gaat veel beter dan ik dacht, ik kan de rode draad van een Engelse film met Nederlandse ondertitels volgen, goed hee! Sommige Vlaamse / Nederlandse talkshows van snelle en spontane praters met scherpe humor zijn nog niet voor mij. Iedereen lacht zich een deuk maar ik zie de clue niet, ik begrijp de grappen nog niet.

Ik kan al tamelijk goed lezen, alleen literaire boeken zijn nog iets te zwaar. Sprakeloos is nog te moeilijk.

De commentaren zijn gesloten.