17-04-11

Een blok aan een been

Een vriend en lotgenoot zei: ‘naast je blog heb je ook nog je blok (aan je been).’

Ja ik weet het … die gips … grrr … en ik kreeg nog een paar weken verder steunverbod van de dokter.

Ik ga zittende de trappen op en af, loop met krukken rond. Alles gaat hee, ik ben het al gewend. Het is gewoon moeilijker zoals douchen, met een grote plastieke zak rond mijn been.

En mijn bureaustoelen met wieltjes zijn fantastisch, ik heb eentje in de bureau en eentje in de keuken, zo kan ik een beetje koken en opruimen! Jawel ik kan stofzuigen met een rollende bureaustoel, alleen af en toe zit de snoer van de stofzuiger tussen de wieltjes.

Ik ben niet meer ziek, ik werk maar dan van thuis. Ik ben blij dat het mocht van mijn werk, ik wil graag nuttig zijn.

Ik heb meer tijd, ik moet niet in de file staan, ik moet niet winkelen, en ik moet de kinderen niet brengen en halen want mijn man en familie doen het. Dus met die tijd heb ik dan toch een beetje meer gelezen en ook een paar filmpjes gezien. Na regen komt zonneschijn!

Ach, ik ben nu wie ik ben, ik ben niet zo flexibel meer dan voor mijn cva. Pech hebben is heel boos worden. Waarom? Weeral ik? Pas na een paar dagen of weken kan ik pas het positieve zien.

De commentaren zijn gesloten.