20-02-11

Vechters!

Ik had een artikeltje geschreven over een contactdag. Een van de redactie schreef ‘ Denk er volgende keer ook aan om eventueel de tekst al in puntgrootte 14 te zetten en de zinnen iets korter te maken en eventueel na elke zin een nieuwe regel te beginnen. Dat komt de leesbaarheid en begrijpelijkheid voor de personen met afasie ten goede.’

 

Ik heb gewoon terug geschreven, ik heb afasie, ik moet van mijn logopediste moeilijkere zinnen maken (dat noemt revalidatie).

 

Grappig! Ik kan al heel goed schrijven hee?! Ik heb wel heel veel geoefend! Mijn blog dus.

 

Iemand schreef naar mij: Bij mijn vader is na een flinke CVA veel teruggekeerd, wat we niet verwacht hadden.Vooral zijn sterke wil, zijn vaardigheden te herwinnen heeft meegeholpen. Misschien helpt de bemoediging je wat, artsen zijn soms onnodig somber, met wilskracht kun je hun prognose niet zelden fors overstijgen.

 

Ik ken vrij veel lotgenoten en er zijn vrij veel vechters bij!

 

In dat boekje 'Onze pappa kreeg een ongeluk in zijn hoofd' door Wieke van Dun stond er  'Mamma noemt pappa een 'vechter' omdat hij alles doet om weer dingen te leren.'

 

Beste lotgenoten, ik kan alleen maar zeggen: er voor vechten en veel oefenen!

De commentaren zijn gesloten.