06-02-11

Ik rij niet graag ... (1)

Ik rij niet graag met de auto. Ik rij niet graag voor mijn plezier, ik rij om mijn kinderen te transporteren en naar het werk te gaan. Misschien is het paradoxaal? Ik heb zo gehunkerd om te mogen rijden en ik rij niet graag. Schijnbaar tegenstrijdig maar een auto is vrijheid. Dus ik heb mijn auto nodig.

Ik parkeer niet graag, ik heb precies een beetje claustrofobie. Ik zoek een ruime parkeerplaats, waar ik gemakkelijk goed kan parkeren en er gemakkelijk terug uit kan. Ik rij soms teveel rondjes om een parking te vinden, de ene plaats is te klein (vind ik), parkeren tussen twee auto's doe ik niet (te veel schrik), achteruit rijden of parkeren doe ik ook niet graag. Dus ik parkeer waar er veel plaats is en dat is meestal niet dichtbij, dus ik moet een stukje wandelen. En ik denk dan, een stukje wandelen dat is goed voor mijn conditie ;-)

Mijn kinderen vinden dat mama niet goed kan parkeren en hun papa die kan heel goed parkeren. Hij vindt altijd wel een plaatsje en ook dichtbij en de kinderen moeten dan niet stappen.  De kids hebben papa liever!

Mannen komen van mars en vrouwen van venus?

Ik fiets met de kinderen naar de chiro, dat is maar een kilometer, bewegen is belangrijk ... En ik rij niet graag, dat zijn kleine straatjes naar de chiro, het is moeilijk om te parkeren, je kunt niet goed omkeren en het is dan juist druk want veel ouders brengen of halen de kinderen naar de chiro. Ook op school is het moeilijk om een parkeerplaats te vinden.

Als mijn man de kinderen naar de chiro brengt dan is het met de auto. Mijn man rijdt en parkeert feilloos. Op school ook, hij vindt altijd een plaats. En, ik vind hem soms te gemakzuchtig:  hij rijdt vlak naast de postbus, doet het raampje open en steekt de brief in de bus, heel gemakzuchtig! Hij parkeert soms waar het verboden is (en dat heb ik niet graag).

De commentaren zijn gesloten.