31-01-11

Semantische parafasie

Ik heb twee dochters, ik ga ze Rita en Rosa noemen. Rita is 3 jaar ouder dan Rosa.

Een paar jaar geleden was Rosa  in de derde kleuterklas bij juf Nancy, en ik ging naar het oudercontact. Rita was vroeger ook bij juf Nancy geweest, en juf Nancy zei dat die twee meisjes op elkaar lijken, alle twee hebben ze blonde haren en ze zei dat ze regelmatig ‘Rita’ riep terwijl zij Rosa was. Ze gebruikte regelmatig een verkeerde voornaam, Rita eh nee Rosa. Veel juffen en meesters hebben dat zo, mama’s en papa’s hebben dat ook wel, infeite is het ‘parafasie’, iedereen heeft het een beetje.

 

Semantische parafasie: het bedoelde woord een ander woord met een zekere betekenisverwantschap gebruiken (‘bus’ in plaats van ‘trein’)

 

Ik heb ook ‘parafasie’, ik heb het erger … ik zeg regelmatig Rosa terwijl het Rita is en omgekeerd. Als ik mij concentreer dan gaat het natuurlijk maar thuis concentreer ik me niet, ik wil gewoon af en toe mijn knopje afzetten. Mijn knopje aanzetten is ‘geen fouten maken, concentreren en voor mij een inspanning’ en knopje afzetten is gewoon thuis,  ‘ontspannend’. Als ik moe, verdrietig of boos ben dan werkt de knop niet?!

 

Soms is het heel ambetant, gisteren was ik naar een contactnamidag met de vereniging Afasie en ik zag Jan en ik riep hey Mark, en Jan reageerde niet, ik riep nog eens Mark!? Mark zat naast mij en hij zei, wat is er?  En ik schaamde mij … sorry, ik wilde Jan roepen en ik riep Mark. In de ‘Afasie’wereld begrijpen we elkaar, we ervaren en herkennen het, maar toch voelde ik me ‘slecht’! En wat is betekenisverwantschap? Wel Jan en Mark zijn heel toffe mensen die mij 'coachen' ... ze zitten in dezelfde schuif van mijn hersenen. (Die twee mensen bestaan maar de voornamen heb ik verzonnen ... gewoon hun en/of mijn privacy beschermen).

 

Ja ik heb ‘parafasie’ met voornamen maar ook met eenheden (uur, maand, km, kg, …), sporten (zwemmen, fietsten, … - mijn kids doen veel sport), kledij (schoenen, jassen, kousen, …), e.a. ...

25-01-11

Diversiteit werkt ...

Mijn bedrijf gelooft in de kracht van diversiteit en voert een actief diversiteitsbeleid. Ik sta er achter maar ik heb er nooit veel over nagedacht, het is gewoon wel leuk, al die nationaliteiten, ik heb al een Griekse, een Egyptische, een Belgische, een Amerikaanse en een Ierse baas/bazin gehad en mijn collega´s zijn een Italiaanse, een Mexicaan, een paar Walen, vrij veel Vlamingen, een paar Nederlanders en een paar Duitsers,... heel tof!

Mijn bedrijf gebruikt Engels als voertaal, voor vele is het niet hun moedertaal en daarom is er soms taalverwarring en dat min punt wordt geaccepteerd voor alle het positieve ...

Nu, ik pas in het bedrijf want ik ben geen zonderling! Ik ben gewoon blij dat ik daar werk en ik mag mijn talenten gebruiken!

23-01-11

Herevaluatie van de taal

Veel mensen vinden dat ik geen afasie meer heb en toch voel ik dat het nog niet helemaal inorde is. Ik heb een Akense afasietest gevraagd, ik wil weten welke vorderingen ik heb gemaakt sinds mijn cva, de eerste en de laatste test zijn door dezelfde logopediste uitgevoerd. Ik gebruik kleurtjes om mijn evolutie te zien.

Evaluatie 07/2009  / Herevaluatie 11/2010 / Mijn gedachten (vandaag - de herevaluatie was 2 maanden geleden maar ik heb er eerst over nagedacht voordat ik het heb gepost).

Aanmelding: afasie na CVA

Herevaluatie van de taal na een CVA, op vraag van betrokkene. Afa volgde gedurende ongeveer een half jaar logopedische therapie. Zij stopte op eigen initiatief.

Token test:

TokenTest .JPGHet is moeilijk om medische verslagen te begrijpen, ze gebruiken medische termen, met google vond ik het prentje 'Token Test' en dan herinner ik wat de test was. De vragen zijn mondeling: Duid aan, een klein geel vierkant en een grote, rode cirkel ... voor mij is het moeilijk, ik moet mij concentreren en die woorden blijven half hangen ... ik heb vooral 'auditief' een probleem.

Deel1: correct / correct

Deel2: 8/10 correct (2x 1 item fout)9/10 (1 fout tegen de vorm)

Deel3: 8/10 correct / 9/10 correct

Afa 'zoekt' naar de oplossing door het gevraagde te herhalen en te analyseren.

Afa dacht bij elke opdracht extra na en herhaalde steeds de opdracht voor zichzelf 1 of meerdere malen.

Naspreken:

Nazeggen van zinnen vind ik moeilijk, ik heb nog steeds 'conductie'-afasie.

Eenlettergrepige woorden: 7/10 3/10 zoekgedrag om de correcte uitspraak te vinden

Leen en vreemde woorden: 7/10 / 9/10

Samengestelde woorden: te moeilijk / 5/10 correct 5/10 aarzelend met zoekgedrag

Zinnen: te moeilijk / te moeilijk

Schrijftaal:

Hardop lezen: correct - vlot gelezen / correct

Schrijven: correct

Benoemen:

Ik ben toch wel veel beter geworden ... ik heb veel minder woordvindingsproblemen (afasie van Broca)!

Enkelvoudige nomina:  6/10 / correct 10/10

Kleuren: correct (vlot) / correct (vlot)

Composita: 1/10 de andere items werden uitgelegd met behulp van gebaren en omschrijvingen / correct 10/10

Situaties en handelingen: 7/10 correct 3/10 met zoekgedrag

Taalbegrip:

Ja ik heb nog soms begripsproblemen (afasie van Wernicke).

Auditief woordbegrip: 9/10 / 8/10

Auditief zinsbegrip: 8/10 / 9/10

Leesinhoudelijk woordbegrip: 8/10 / 10/10

Leesinhoudelijk zinsbegrip: 7/10 3/10 verwant begrip

Afa geeft zelf aan het gevraagde niet volledig te begrijpen maar door deductie het antwoord te vinden.

Spontaan spreken:

Afa praat zeer veel en erg omslachtig, ze wil alles uitleggen, alles begrijpen wat er aangeboden wordt. Ze tracht voortdurend orde in haar gedachten te brengen, ze schrijft alles op. De woorden 'zien' helpt haar om ze te begrijpen. Zij praat in telegramstijl met weinig goede zinsconstructies, voorzetsels, werkwoorden en voornaamwoorden. Ze vraagt vaak te herhalen wat er gevraagd werd om zeker te zijn dat ze het begrepen heeft.

Afa kan een dialoog voeren. Naarmate het gesprek complexer wordt, zijn er meer begripsproblemen. Plots veranderen van onderwerp is erg moeilijk. Afa vertelt zelf dat het volgen van TV-programma's en lezen van een boek erg moeilijk zijn. Er zijn dan duidelijke begripsproblemen. Momenteel gaat Afa terug werken. Haar beroep uitoefenen lukt alhoewel ze ook daar begripsproblemen en woordvindingsproblemen ondervindt.

Besluit:

Afa heeft een ernstige gemengde afasie. Intensieve logopedische therapie is noodzakelijk. (Therapie-inhoud: alle aspecten van taal, taalbegrip, taalgebruik, functionele taal).

Afa heeft nog receptieve en expressieve problemen. Verder zetten van de logopedische met nadruk op complexe opdrachten zou zinvol zijn.

Het verslag is eerlijk en wel negatief, vind ik. Ik had gehoopt dat ik betere uitslagen zou hebben. Ergens ben ik wel blij dat de logopediste het ziet dat ik afasie heb terwijl sommige mensen dat niet vinden.

Woordenboek:

Broca-afasie = Motorische / expressieve afasie

Wernicke-afasie = Sensorische / receptieve afasie

Conductie-afasie = Regenboogvormige zenuwbaan is beschadigd / patiënt kan voorgezegde woorden niet herhalen

20-01-11

Mijn beste vriendin

Toen ik terug begon te werken, was het niet zo gemakkelijk. Sommige collega’s ontweken mij, vooral mijn beste vriendin die liet mij precies vallen. Ze had ervoor gezorgd dat ik niet naast haar zou zitten.

Ik was misschien ook geen gemakkelijke, ik had moeite om met een groep te gaan lunchen, ik kon die conversaties niet goed volgen, ik voelde me uitgesloten en moest soms mijn tranen wegbijten. Ik had besloten dat ik niet veel met de groep ga lunchen, dus ik was misschien asociaal. Ik zou ’s middags sporten (we hebben zo’n fitness in de kelder van het werk) en gewoon een broodje gezond bestellen. En soms ging ik met een vriendin lunchen, tête-à-tête, zij luisterde geduldig en ik kon praten, infeite mijn frustraties uiten. Ik heb dus wel een paar echte vriendinnen.

Ik ben altijd eerlijk en ik zei dat ik soms het omgekeerde zeg van wat ik wilde zeggen … ‘ik heb gewoon afasie’ en mijn beste vriendin die zei ‘dan ben je nog niet klaar om te werken’. Ze kwetste mij, ik was wel klaar om te werken, ik maakte wel fouten maar ik controleerde en corrigeerde mezelf.

Na twee maanden ben ik gewoon gaan werken zoals voor mijn cva, niet meer in de ziekenkas. Ik wilde niet profiteren, ik vond dat het wel ging. Er werd geroddeld: ‘Afa zou beter thuis blijven, die kan dat nog niet, …’ Ik had roddels opgevangen en ik begon te huilen, ben ik zo’n slechte collega? Ik doe gewoon mijn werk, ik praat toch niet teveel?

Ik was boos, mijn beste vriendin roddelde en zij maakte geen tijd. Ik heb haar zoveel geholpen voor mijn cva en nu ontweek zij mij.

Echte vrienden zijn vrienden die je niet in de steek laat bij tegenslag?!

Ze had eindelijk wel door dat ze mij niet had geholpen en ze voelde zich schuldig. We zijn dan samen gaan lunchen, eindelijk, de eerste keer na 2,5 maanden! Ze begon met een politieverhoor: ‘Waarom ga je maar 1 keer per week naar de logopediste, je moet toch veel meer gaan’, ‘Je bent toch niet klaar om volledig te werken’… e.a. Ik heb verteld wat ik vertelde.

Als ik toen niet begon te werken dan werk ik niet meer, denk ik. Mijn taalvaardigheden van Engels zou verminderen door thuis te blijven. Een jaar later zou het werk ook veranderen, nieuwe regels en nieuwe systemen en dan moet ik van nul beginnen. En echt werken is revalideren … ik ben beginnen werken en het ging vlotter en vlotter!

Mijn beste vriendin is terug een vriendin geworden, misschien wel geen beste niet meer, ze heeft haar best gedaan en ze heeft mij geaccepteerd en ik haar ook.

12-01-11

Dwangneurose

Misschien was het teveel – ik werkte met veel overuren, deed sport, deed mijn huishouden, voedde 3 kinderen op, maakte gezond eten voor mijn kinderen, van mij moesten ze ook veel leuke dingen doen, zich ontplooien, sporten en veel activiteiten doen. Ik deed alles voor mijn kinderen en ook voor mijn werk. Misschien was ik te perfect, te ijverig – ik had (en heb nog steeds) een beetje ‘dwangneurose’ … alles moest (en moet) perfect zijn en nog …

Veel lotgenoten (mensen die een cva hadden gekregen) waren ‘te ijverig' en hadden teveel 'stress’ ... Was dat de oorzaak?

Sommige dingen deed (en doe) ik niet hoor omdat ik dat niet leuk vind en ook niet belangrijk vind. Strijken … veel vrouwen strijken gemiddeld 5u per week, moet dat, ze strijken zelf een washandje? Ik strijk heel weinig, misschien maar 2u per jaar. Echt, ik koop ‘katoen met een beetje synthetisch’ kledij dat niet kreukt en ik gebruik de droogkast. Dus ik strijk niet. Die vrouwen die veel strijken, hebben ook een beetje dwangneurose!

08-01-11

Miscommunication

Ik kreeg een brief van een pennenvriend & lotgenoot (de traditionele manier*). Hij schreef: 'Bedankt voor uw blog, maar weten uw lezers dat afa (no communication) iets heel anders is dan '... leven met afasie'. Wil je het nog eens duidelijk maken, please Afa!'

Ik begreep het niet of hij schreef het niet duidelijk. Sorry, miscommunication ... twee afaticus die elkaar niet begrijpen.

Hier is het hopelijk duidelijk:

Er is een Engels liedje afa (no communication), de singer-songwriter is Patrick Bollen.

Er is ook een Vlaams liedje '... leven met afasie', de songwriter is mijn pennenviend (Afasie Vlaams-Brabant), de zangeres is Maureen. 

Is het nu inorde?**

*De traditionele manier: brieven schrijven met de hand of corresponderen met postzegel en papier of "de slakkenpost", schreef een andere lotgenoot.

**We zijn lotgenoten, we zijn prikkelbaar, we kunnen niet accepteren dat er iets niet juist is. Het moet juist zijn. We kunnen niet relativeren. We hebben 'dat' samen en dat schept een band. Maar het is heel moeilijk, ... veel ruzie maken?

04-01-11

Blijven doemdenken

In maart 2010 (8 maanden na mijn beroerte) had ik ineens door dat ik echt niet normaal meer ben. Ik kreeg een e-mail over mijn werk:

 

Ladies, What is the latest on it and when can we expect the outcome. …This is now a week overdue. Thanks and regards, Z.

 

Ik ontplofte, ik vond de vraag niet eerlijk, de baas was gecopieerd en ik wou antwoorden maar hoe … ik moest een zin formuleren en dat lukte niet, ik was te emotioneel om te kunnen praten/schrijven en ik heb wel een uur zitten nadenken … uiteindelijk heb ik geantwoord (en infeite heeft mijn collega de zin geformuleerd want het lukte dus niet alleen ... echt afasie - soms gaat het beter en soms helemaal niet meer!)

 

I only received all of the formulations yesterday – so how can it be one week overdue? Afa

 

Na het werk, reed ik naar huis en ik bleef met Z. in mijn hoofd doemdenken. ’s Nachts kon ik aan niks anders denken, die Z., die trut, … ik kon het gewoon niet stoppen … ik denderde maar door … Een paar dagen later was het eindelijk weg.

 

Waarschijnlijk voelde ik me persoonlijk aangevallen en iedereen mag wel eens boos zijn, en ik mag dat ook maar mijn gedachten waren niet meer te stoppen totaal ontremd. Ik schrok ervan.

 

Ik ken nu wel al verschillende lotgenoten en sommige hebben het nog erger dan ik, ze kunnen heel snel terug oude koeien uit de sloot halen (oude reeds lang vergeten zaken, twisten,
grieven weer oprakelen) en ze stoppen nooit.
We zijn heel kwetsbaar, prikkelbaar en we zijn geen gemakkelijke mensen hoor! Sorry!

 

Sommige andere lotgenoten hebben geen ‘rem’problemen want bij iedereen is het anders, het is afhankelijk van de plaats en de ernst van het hersenletsel.