26-12-10

Inlevingsvermogen voor naasten

Ik heb waarschijnlijk te weinig inlevingsvermogen voor partners en kinderen van lotgenoten. Ik voel mij een slachtoffer en ik denk teveel aan mezelf en ik denk teweinig aan de anderen, ik moet mijn 'leed' voor een stuk verwerken. Sorry, misschien was ik koud en afstandelijk en hopelijk nu een beetje ontdooid ...

Naasten hebben het ook heel moeilijk, ze voelen zich ook niet goed. Mijn man en mij kinderen hebben een andere mama gekregen, iemand die niet goed praat, die niet goed luistert en die een beetje asociaal, onbeleefd en boos is. Mijn man en mijn kinderen hebben mij nog graag (soms) maar ze hebben het nog moeilijk.

---

De tekst en de titel  zijn lichtjes veranderd, ik gebruikte 'nabestaanden' terwijl het niet juist is lees ik (8/2011), ik leef nog, ik heb het veranderd in 'naasten'. Ik weet niet waarom ik 'nabestaanden' heb gebruikt, waarschijnlijk heb ik het in google gevonden en niet goed begrepen (ik heb afasie!) ...

De commentaren zijn gesloten.