02-01-10

Nog een ontploffing ...

Zaterdag ... laatste weekend ... dinsdag ga (of moet) ik werken ...

Onze hond (of mijn man zijn hond) had overgegeven in de bench, ... ik ging met mijn emmer en mijn dweil de binnenkennel proper maken. Ik was niet goedgezind, stomme hond, waarom heeft mijn man die hond gekocht, ik moet altijd kuisen, hij kuist nooit. Mijn man moet maar een buitenkennel kopen, of zelf kuisen! Mijn man zei een paar opmerkingen en het was te veel, ik werd boos en hij kon mij niet kalmeren, hij maakte het erger.

Stom, ik goot de emmer op de vloer, zo gewoon boos. Hij was razend en hij riep. Ik gooide de tafel om, alle kranten op de grond, mijn planten op de grond en in de bench en de hond verstopte zich weg en mijn kinderen begonnen te wenen. En mijn man riep nog harder, hij sloeg mij. Ik liet mij vallen en riep dat hij mij dan maar moet dood slagen. Hij werd nog bozer. Hij nam zijn gsm en hij begon mij te filmen en ik werd nog bozer 'Stop er mee', hij stopte niet. 'Stop er mee' 'Stop er mee' 'Stop er mee' 'Stop er mee' Hij wilde zeker die filmopname naar iedereen tonen. En ik was furieus, ik haatte dat, voor mij was het mijn dood, 'Stop er mee of ik ga dood', 'Doe dat weg', 'Stop er mee'. Hij deed verder. Wat kon ik nu nog doen, ik nam een mes en ik zei dan ik mij van kant ga maken ... uiterste wanhoopsdaad. Hij stopte gelukkig! Delete die opname! Alstublief! riep ik. Hij heeft dan die opname vernietigd.

Ik moest alles opruimen, de tafel, mijn planten, een paar potten kapot, kranten, alles was nat. Mijn man en de kinderen zijn weg gegaan. En ik was alleen, nog eens kuisen, ik schaamde me, weeral, ... waarom hielp mijn man nooit? Ja, ik was heel prikkelbaar, ...(karakterverandering bij een beroerte).

's Avonds was mijn man op internet aan het googlen over 'echtscheiding', hij zag het niet meer zitten ...

De commentaren zijn gesloten.