17-12-09

Kerstlunch

Die donderdag ging ik dus met het openbaarvervoer naar mijn werk.

Bij elke collega kwam ik effekes binnenspringen, eventjes babbelen en dan gaf ik een mini kerstcadeautje, ik deed dat vroeger al, toen was het een mini doosje met twee pralines, nu was het een leuk magneetje. Alle collega's hebben een groot magneetbord in hun kantoor en dus kunnen ze het gebruiken.

's Middags samen lekker eten met een groep en 'babbelen', voor mij was dat wel zwaar, ik kon die conversaties niet volgen, ik voelde me uitgesloten. Goed dat het dessert heel lekker was!

Na het eten mochten we een kerstkorf gaan halen, dat vond iedereen leuk! Het begon ook te sneeuwen.

's Namiddag had ik een afspraak met mijn baas (in het Engels, ik kon niet vlot praten):

Mijn baas had rare ingevingen, hij zei: 'Je moet alleen IT projecten doen want dat doe je graag! Ik reageerde 'Zo'n projecten zijn te moeilijk, dat is vooral communicatie en onderhandelen en ik kan dat niet, ik wil gewoon routine werk doen, ik doe wel en deed al IT werk maar dat is uitvoerend. En bovendien, niemand doet graag routine werk, maar ik wel!' Hij gaf toe!!!

Hij zei dat er iemand gaat verhuizen naar een andere bureau en ik krijg daar een plaats bij een collega waar ik wel mee gewerkt had een tweetal jaren geleden. Zij was akkoord dus ik was wel blij. 

Mijn baas vond ook dat ik niet 'van thuis kon werken', vroeger mocht ik 'een dag van thuis werken' en nu mocht ik niet meer? Ik was boos, dat had hij niet verteld en waarom? Ik zou dinsdag en donderdag werken in het kantoor en vrijdag zou ik een halve dag werken van thuis. Die vrijdag wordt dan 2u rijden erbij en dan kan ik niet naar de logopediste gaan. Ik begon te wenen. De baas vond dat ik veel moest 'connecten' en dus 'niet van thuis werken'. Ik vond dat flauwekul. Hij zei 'Werk dan heel de dag vrijdag op het kantoor en de volgende vrijdag niet'. Ik antwoorde met tranen in mijn ogen: 'Dat mag niet, de adviserende geneesheer heeft het uurrooster aanvaard, moet ik opnieuw die administratie beginnen? En dan kan ik niet naar de logopediste!' Hij gaf toe maar voor mij was het een bittere pil.

Ik praatte nog met een paar collega's en ze zeiden dan onze baas altijd eigenaardige meningen heeft maar hij kan zijn opinie wel veranderen maar je moet hem manipuleren. En ik deed dat onbewust.

Het was 17u,  tijd om terug naar huis te gaan want ik mocht meerijden met een collega. Maar alles was wit, er was een tiental centimeters sneeuw gevallen en het sneeuwde nog verder. We geraakten niet vlot terug, overal was er file!!! Pas om 21u waren we thuis. Ik had beter de trein genomen ;-)

Mails:

Dag Afa,

Tof dat ik je gezien heb op de Kerstlunch en je ziet er echt goed uit! Ik ben echt blij en opgelucht dat alles zo positief evolueert want het is wel heel wat, wat je dit jaar meegemaakt hebt!

Ik hoop dat volgend jaar niet alleen voor mij met de komst van het derde kindje maar ook voor jou een prachtjaar mag worden, zonder zorgen en met veel deugddoende momenten.

Ik denk dat we best op een dinsdag afspreken om samen eens te gaan lunchen zodat we kunnen bijpraten.

Fijne Kerstdagen en tot binnenkort! Bedankt voor je lief Kerstkaartje. E.

De commentaren zijn gesloten.