19-11-09

Kleur Bekennen

De kinderen en ik ook doen wel graag 'tactische' gezelschapspelletjes. Na mijn beroerte speelden we veel gezelschapspelletjes, onder het motto van "revalidatie" of "mijn geheugen trainen". We speelden Master Mind, Scrabble, Rummikub, De Kolonisten van Catan en Carcassonne, soms zoveel dat we het beu werden.

Ook hebben mijn meisjes en ik eens een puzzel van 1000 stukjes gemaakt, het heeft 2 weken geduurd, ik had er tijd voor vermits ik niet moest werken.

Nu begon ook de logopediste gezelschapspelletjes uit te lenen. Ze had een grote draaiende kast vol met didactische gezelschapspelletjes, precies een speleotheek, ze leende spelletjes uit aan haar patiëntjes (kleuters en kinderen die logopedie volgen) en ook aan mij. 

De logopediste vond het een goed didactisch spel voor mij om 'vragen' te begrijpen. Eenvoudige vragen begreep ik al wel maar twee vragen in een zin kon ik niet volgen. De logopediste zag dat ik het niet begreep (ze kon dat in mijn ogen zien, zei ze) dus leende ze mij een spel uit met veel 'natuur en dieren' vraagkaartjes. De bedoeling was 'vragen' en 'antwoorden' maar ik had geen zin. Mijn kinderen lazen de kaartjes en vonden het interessant. En ik las het niet, een paar kaartjes had ik gelezen maar het interesseerde me niet.

Een ander spel met veel vraagkaartjes dat ik ook kreeg was iets in de aard van "Hoe goed weet je wat anderen van jou vinden? Durf je de confrontatie aan?". Ik had geen zin voor dat spel, ik kende mijn kinderen veel te goed, dus ik had geen 'confrontatie' nodig. Ik wilde wel dat spel spelen met mijn logopediste, ik wilde weten wat zij van mij vond. Nu ik durfde niet hoor ...

Toen zei ik dat ik geen gezelschapsspelletjes meer wilde. Ik deed die spelletjes niet graag, mijn kinderen lazen de kaartjes graag maar ik was wel verantwoordelijk om de kaartjes terug te sorteren, ... dan moet ik nog opruimen of reclameren en mijn kinderen laten opruimen. We hadden ook genoeg spelletjes. En 'vragen' en 'antwoorden' was mijn interesse niet. Of ...? Meestal was ik een ijverige en een gemakkelijke patiënte maar nu niet ...

De commentaren zijn gesloten.