05-11-09

Een boek lezen

Een maand geleden: De logopediste raadde aan ' Je moet maar eens een boek lezen, je hebt tijd want je werkt nog niet, doe maar ...'.

 

Ik had al een tweetal Vlaamse filmpjes gelezen maar nu was het echt tijd voor een boek! De logopediste was op verlof dus ik had bijna geen huiswerk en ik wilde bijna echt gaan werken dus het was een goed moment. Lezen dus!

 

Ik las een boek stilletjes hardop, anders begreep ik de tekst niet en ik moest me concentreren. Het is nog altijd zo voor mij, ergens heb ik nog een ‘afasie’ stoornis, ik moet hardop lezen maar ik weet niet juist waarom.

 

Ik had een ‘gemakkelijk’ boek gekozen van een boekenbundel (Eerste graad, leeftijd voor 12-14 jaar).

Mijn kinderen lezen graag maar de bibliotheek is te ‘ver’, te ver om te fietsen terwijl het ‘dicht’ is als je mag autorijden!? Daarom heb ik die boekenbundel besteld op de middelbare school, 5 boeken voor mijn zoon. Die ene boek was dan ‘Dun’ van Do van Ranst.

Fee is weggelopen van huis. Ze doolt in de stad enkele dagen rond. Je zwerft mee met Fee en haar gedachten. Een intrigerend, verrassend boek met veel diepgang. De stijl van Van Ranst trekt je het verhaal binnen en zeer gedoseerd wordt de achtergrond van Fee’s daden en gedachten onthuld.

Het boek was vrij moeilijk vond ik. De rode draad kon ik volgen maar sommige stukken waren moeilijker. Ergens in het verhaal was er een poes, op een bepaald moment was de poes dood maar ik las niet waarom. Ik heb een tiental bladzijde opnieuw gelezen, er was een auto tegen die poes gereden, en die poes was infeite Fee’s moeder (Reïncarnatie?). Ingewikkeld.

 

Ik was fier dat ik een boek heb gelezen! Ik kon het!

 

----

 

Het is heel moeilijk een handicap te aanvaarden. Onze kinderen kunnen beter lezen en praten.

 

Een lotgenoot:Na twee jaar kon ik een boekje begrijpelijk lezen van een kind van 12 jaar’.

 

Mijn logopediste vertelde ergens helemaal begin van de revalidatie dat ik gewoon wilde praten, ‘gewoon eenvoudige zinnen’ is genoeg, vond ik. Gewoon aanvaarden en mijn best doen, uiteindelijk gaat het veel beter dan verwacht.

Ik was wel een beetje naïf, de dokters zeiden dat ik de situatie niet kon inschatten. Je kunt beter naïf zijn dan depressief! 

De commentaren zijn gesloten.