17-10-10

'Date' Lot

Ik heb 10 maanden gecorrespondeerd met Lot, ze heeft 6 jaren geleden een cva gekregen. Ze was een steun voor mij. Zij schreef ‘na 7 maanden kwam ik terug bij mijn werk’ in haar e-mail en zij had meer problemen dan ik: zij was half verlamd,  had afasie, dyscalculie en stoornissen in de ruimtelijke oriëntatie. Ik had alleen afasie. Mijn doel was beginnen werken sneller dan haar. Ik ben begonnen werken na 6 maanden ‘ziek’ te zijn. Ik was heel fier!

 

Een paar maanden geleden heb ik getelefoneerd naar Lot, ik wou graag eens samen iets eten en bijpraten. Ze zei dat ze teveel werk had en ze ging terug mailen voor een date.

 

Nu een paar weken geleden hebben we afgesproken, we zijn in een stadje gaan wandelen, veel gebabbeld en een pasta gaan eten. Ik heb ervan genoten!

 

Lot was heel goed hersteld, ik merkte er niets van, zij zelf vertelde dat ze soms haar mond scheef staat , haar voet soms sleept en soms moeilijker praat als ze moe is. Haar karakter is ook veranderd, ze is sneller prikkelbaar en een beetje agressief, vertelde ze. Ik vertelde dat  ik dat ook heb, ik had de dag ervoor ruzie met mijn zoon. Hij had geen school en ik vroeg of hij mijn auto wou stofzuigen en ik zou met hem een boek (die hij wilde lezen) gaan kopen en hij weigerde. Ik werd razend, een boek kost 15 Euro, stofzuigen is een half uurtje, dat is wel duur en je weigerde! Mijn kuisvrouw krijgt maar 7,5 Euro per uur! Ik ontplofte, ik zou gewoon mijn zoon buiten zetten! Lot begreep het, we zijn ‘moeilijker’ en kunnen het moeilijk relativeren. Leken die begrijpen dat niet!

 

Lot vertelde ook van voor haar beroerte, zij werkte heel veel op haar werk en ook thuis, ze sliep maar 5u per dag en ze voelde zich goed.

Ze was een bescheiden meisje, hielp iedereen, werkte teveel en kreeg geen promoties omdat ze zichzelf niet verkocht. Alleen de mensen die hard roepen en goed lucht verkopen die kunnen promoveren! Ik was ook zo als haar, heel bescheiden, teveel en hard werken en iedereen helpen en ik heb nooit een echte beloning gekregen.

Thuis deed ze ook heel veel, haar huis was pico bello, ze kookte heel gezond en ze reed met haar kinderen van hier naar daar. Ze had geen tijdje rust. Ze was een beetje maniakaal, zei ze zelf. Ze deed ook alles voor haar kinderen. Ik was weeral zoals haar, ik deed ook alles voor mijn kinderen, ik was taxichauffeur van hier naar daar, de kinderen moesten gezond eten, veel activiteiten doen, sport doen, boeken lezen, sociaal zijn, … alleen mijn huis is niet super proper (ik ben geen kuisfreak).

Zij heeft een beroerte gekregen en ik ook. We hadden het zo druk met onze job, ons huis en ons gezin en we deden het graag en we wilden het perfect doen! Misschien hadden we vroeger niet zo perfect moeten zijn …?!

 

Lot heeft na haar beroerte heel hard gewerkt, heel veel geoefend, ze had zelfdiscipline en ze oefende nog meer. En ze is snel beginnen werken! Maar het was infeite iets te zwaar, … Nu is ze op pensioen, haar kinderen zijn niet meer thuis, haar huis is nog altijd heel proper. Ze heeft veel zelfdiscipline, ze maakt elke dag een sudoku en een kruiswoordraadsel. Ze helpt ook lotgenoten, ze zit in de organisatie van een cva praat groep. Meer informatie op de site van Stroke. Ze is een fantastiche vrouw! Bedankt hiervoor!!!!

Commentaren

Ik kan me inbeelden dat zo'n contact met een lotgenote, bij wie je je met enkele woorden reeds begrepen voelt, echt wel deugd kan doen!

Gepost door: Rein | 19-10-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.