30-10-09

Uit het oog, uit het hart

Een uurtje logopedie ... Eerst was er een soort inleiding , is alles in orde  of is er iets speciaal gebeurd? Voor mij werd het veel frustraties uiten maar soms ook positieve dingen vertellen, ik vertelde toen dat de bedrijfsdokter had gezegd dat ik al vrij vlot praatte en ik mag gaan werken! Na de inleiding werd mijn huiswerk samen bekeken en gecorrigeerd. Daarna kreeg ik terug nieuw huiswerk voor de volgende zitting.

Als we nog niet al het huiswerk hadden bekeken dan verbeterde de logopediste het huiswerk buiten de uren. De verbeteringen werden besproken en als ik geen fouten had dan moesten we het dan ook niet bespreken.

Soms had ik zoveel gebabbeld dat de therapie (een uurtje) al gedaan was. Ik praatte te veel, zeker?

Het huiswerk was ivm spreekwoorden. Ik moest het spreekwoord expliceren met mijn eigen woorden.

De dingen nemen zoals ze komen: Het aanvaarden

Een mens is geen steen: Mensen hebben gevoelens.

Ik moest ook voorbeelden geven ivm spreekwoorden. Die voorbeelden deed ik heel graag, echte voorbeelden van echte mensen!

Haast en spoed is zelden goed: Mijn man moest ergens snel naar toe gaan. Hij vergat de lichten uit te doen en de garage stond nog open.

Uit het oog, uit het hart: In de toekomst moet ik niet meer naar de logopedist gaan. Ik ga heel graag naar de logopedist, ik vond dat een hele toffe vrouw. Ik ga haar heel veel missen maar daarna ga ik haar waarschijnlijk nooit meer zien.

De beste breister laat wel eens een steek vallen: Iedereen maakt al eens een fout. De logopedist maakt soms ook al eens een fout. Knipogen

De appel valt niet ver van de stam: Mijn zoon is heel goed in wiskunde, net zo goed als zijn vader en ook zijn moeder.

Ik wou eens zien wat de logopediste zou reageren over dat 'Uit het oog, uit het hart' maar ze heeft het gecontroleerd na de uren. Ik wou echt die reactie zien, maar nee ... Ik voelde dat ik al moest afscheid nemen, binnenkort ga ik ze echt missen! Huilen

De commentaren zijn gesloten.