29-10-09

Obsessief verliefd

Berichtje: Afa Het was goed om je te zien gisteren. Ik hoop dat je eind November kan terugkomen. Het zal waarschijnlijk wel vermoeiend worden, maar het moet lukken. We verwachten je. Groeten, X.

----

Ik had met hem gepraat die dinsdag op mijn werk en hij stuurde een e-mail. Ik was in de wolken!

Hij was vroeger een goede vriend van mij, die problemen had en heel veel tegen mij vertelde, private dingen maar ook over het werk. Ik was de luisteraar en ik had hem zo graag. Op een bepaald moment vertelde ik dat het mij teveel werd en dat ik gewoon verliefd was. Hij is boos geworden. Ik wilde ook niks doen hoor, ik ben getrouwd, ik ben heel trouw en heb mijn man graag.

We waren geen vrienden meer, hij kwam soms zijn frustraties uiten en vertelde heel veel en soms het omgekeerde dan was hij een frigo, heel koud en stil. Nu heb ik hem blijven helpen, ik had hem graag maar het deed wel pijn. Hij was depri of had last van burn-out. Het werk dat hij niet graag meer deed, heb ik overgenomen, dus had ik te veel workload. Hij kreeg nieuwe interessante projecten en hij is langzaam beter geworden … Ik was altijd braaf maar ik bleef met mijn emoties zitten, jaloers ook over een gewone vriendin van hem. Ik deed alles voor hem en infeite ik hielp alle mensen, ik was een helper en een luisteraar. Mijn workload was niet proportioneel, mijn eigen schuld, ik deed gewoon teveel … Mijn baas was wel heel tevreden dat ik zo hard werkte.

Misschien was het dit … toen heb ik een cva gekregen?

----

e-mail van enkele jaren voor mijn beroerte: Bedankt. Het gaat niet zo slecht met mij. Ik “hoop” maandag opnieuw te komen werken, ook al heeft de dokter nog een week geschreven. Maar het zal wel onder voorwaarde moeten zijn. Ik bedoel dat er iets zal moeten veranderen. De druk is te groot geworden. Ik begrijp niet dat jullie dat kunnen volhouden, waarom dat ik de enige ben die steeds maar ziek valt. Ik hoop dat ik met de bazen een oplossing kan vinden. Er moet toch dringends iets gedaan worden in onze sectie. Ik heb het gevoel dat er niets meer draait. Ik geef toe dat ik ook prive en persoonlijke problemen heb, maar (door alles wat op een rijtje te zetten met de dokter) er is meer aan de hand, vooral met mijn job. Maw doe ik het nog graag, heb ik genoeg voldoening in mijn job, etc... Ik wil je niet te veel vervelen. Tot binnenkort en een prettig weekend. X.

----

Uiteindelijk na die burn-out van hem was er ook een tweede collega die een hartinfarct heeft gekregen, een derde collega zoiets burn-out-achtig en de vierde was ik, een herseninfarct. Weird hee?!

----

Met mijn beroerte heb ik mijn 'taal' verloren maar ik heb ook gelukkig 'die verliefdheid' verloren. Ik vind hem nog een toffe, maar ik heb geen jaloerse gevoelens meer en ik zou niet alles meer voor hem doen.

Ik ben veranderd. Ik was heel bescheiden en een helper en ik had een luisterend oor. Nu ben ik veel egoïstischer en ik ben een prater in plaats van een luisteraar! Misschien is het nu wel beter?!

De commentaren zijn gesloten.