10-10-10

Wie leest mijn blog?

Ik heb niet veel lezers, mijn man leest mijn blog niet (geen interesse?), mijn zus leest het soms, mijn logopediste heeft in het begin een stukje gelezen maar ik doe geen logopedie meer. Familie, vrienden en collega's heb ik mijn blog niet gegeven, mijn blog is anoniem (Afa is mijn pseudoniem) , het gaat teveel over mijn problemen: mijn taalproblemen en mijn karakterveranderingen ... vandaar?!

Sommige medebloggers en lotgenoten lezen mijn blog misschien wel?

Veel lotgenoten hebben afasie en veel van hen kunnen niet lezen of niet goed lezen. Na een paar regels zijn ze soms al moe of ze begrijpen niet alles. Afaticus* begrijpen de korte en eenvoudige zinnen beter dan samengestelde zinnen.

In het begin kon ik geen eenvoudige zinnen maken, ik gebruikte alleen zelfstandige woorden, die werkwoorden, die lidwoorden, die voorzetsels (in, op, uit, ....) dat snapte ik niet. Jas ... kapstok, daar kon ik zelf geen zin van maken ... jas in de kapstok? De jas hangt aan de kapstok. Waarom 'hangen', dat is toch een moeilijk werkwoord. En waarom 'aan', het kan toch in of op zijn? 

Nu schrijf ik al veel beter, die eenvoudige zinnen gaan al heel goed, ik begin aan samengestelde en moeilijkere zinnen. Dus ik schrijf vlotter en de tekst voor goede lezers is minder saai. Nu voor afaticus is het soms te moeilijk en mijn lezers die afasie hebben, haken af. Ik schrijf ook teveel, ik kan niet goed stoppen of mijn rem werkt niet meer en ik ben altijd over mezelf aan het schrijven.

Ik lees nog niet zo goed, ik moet mij concentreren, ik moet hardop lezen anders begrijp ik de tekst niet. Een tijdschrift lezen was vroeger ontspanning, nu is het zwaar. Alleen teksten die ik interessant vind, lees ik, de andere teksten lees ik niet, te moeilijk. Wat mij boeit? Teksten ivm afasie, lotgenoten, emoties, neurologie, CVA,.... , mijn nieuwe hobby zeker? Ik wil weten waarom ik dat heb. Ik krijg ook graag e-mails van lotgenoten, en ik antwoord.

En ik werk al, ik moet ook wel e-mails lezen van mijn werk, dat gaat ook vrij goed. Maar soms word ik ambetant van lange e-mails of een hele ketting van e-mails. Pfff... daar word ik al moe van. Ik heb ook opwarming nodig, de eerste zinnen zijn moeilijk en dan gaat het vlotter, het is precies of ik mijn woordenschuif in mijn hersenen niet vind, als ik de schuif heb gevonden dan doe ik de schuif open en dan gaat het veel vlotter.

Ook praten is moeilijk, ik heb ook moeite om op gang te komen.

Ik schrijf ook dingen die niet boeiend zijn,  bijvoorbeeld:  een bed opmaken, een laken plooien, het kussen in de kussensloop steken, ... zijn alledaags, maar voor mij zijn dat moeilijke zinnen. Ik kan bedden opmaken (ik heb geen apraxie) maar hoe moet ik dat zeggen of schrijven. Dus soms schrijf ik saaie teksten en dan heb ik weinig lezers.

Mijn blog is voor mezelf, ik oefen en schrijf veel, ik doe dat ook wel graag. Ik blog veel over mijn taalproblemen maar ook over onbegrip, boos worden, ruzie, emotie , ik ben veel emotioneler dan voor mijn beroerte. Ik schrijf mijn frustratie af, in plaats van naar een psycholoog te gaan Knipogen

Soms krijg ik reacties en dan ben ik wel blij dat iemand mijn blog leest. Sommige afaticus sturen de link van mijn blog door naar andere afasie patienten, partners of familieleden, en dat vind ik prettig. Toch iemand die mijn blog leest!

Een paar reacties:

Ik vind uw verslag heel goed ik heb een beetje bij beetje gelezen want ik kan niet zo veel lezen in een keer maar het is mij gelukt.

Zeg? Ik zou graag jou blog voorstellen aan alle leden van de Afasie. Zodat ze jou blog eens kunnen lezen. Is dat geen probleem? Ik vind het moedig dat je dat doet. De energie die je geeft op deze blog zal wel de vruchten plukken.

Fijn dat je al je bevindingen op pc neerpent, dit verschaft enorm veel steun aan andere die hetzelfde meemaken als jij. Wij denken steeds aan onszelf en de reacties van naasten ( onbegrip, boos worden ) maar de nieuwe patienten kampen ook met dit fenomeen vandaar dat ik het blog reuze vind.

Ik heb gekeken naar jou blog en ik moet zeggen dat ik jou verhaal hoe ken. Ik heb ook veel problemen om mijn woorden te vinden. Als ik het juiste woord niet vind dan zoek ik een andere woord die ongeveer de zelfde is . Maar het gevoel is weg dat ik wilde geven met het woord die ik niet vond. Versta je het? Bij mij is het ook zo dat er soms ruzie omdat ik het woord om een andere manier zeg. Bv. Een woord met een bevel. Ik bedoeld dat niet, maar er komt anders over.

Zo goed schrijven op blog kan ik niet, het was mooi. Mag dit verhaal aan de werkgroep doorsturen?

*Afaticus: iemand die lijdt aan afasie, ik dus. Mijn voornaam is Afa en mijn achternaam is misschien Ticus? (grapje)

Commentaren

Hallo Afa,

Jou blog wordt in ieder geval gelezen door mij. Ik heb ook een afasie (gelukkig wordt het wel steeds minder) maar ik geniet van jou belgische stukjes.

Ga zo door...

Groetjes, Gerard

Gepost door: GerardC oenen | 10-10-10

Reageren op dit commentaar

Hallo Afa,

Jou blog wordt in ieder geval door mij gelezen. Ik ben ook een afaticus (het wordt gelukkig al een heel stuk minder).
Ik begrijp jou belgische stukjes heel erg.

Ga zo door..

Groetjes, Gerard

Gepost door: GerardC oenen | 10-10-10

Reageren op dit commentaar

Ik ben geen lotgenote, maar kom regelmatig kijken, maar dat weet je. Je staat in mijn lijsjte van links op mijn blogje. Je kunt misschien meer te weten komen via welke link iemand jouw blogje bezoekt via de statistieken die ze sinds de veranderingen bij skynet hebben ingelast (als het niet te moeilijk is, tenminste).
Ik vind jou een moedige vrouw, wel wat gefixeerd op het niet mogen rijden, maar dat weet je ook. Zelf heb ik ook kunnen autorijden en heb ik op eigen houtje beslist de auto weg te doen, nu 6 jaar geleden en ik heb er nog geen dag spijt van gehad. Mijn situatie is natuurlijk wel anders dan die van jou.

Gepost door: pelgrimpje | 11-10-10

Reageren op dit commentaar

Hej bedankt! Ik heb toch 2 lezers :-)

Gepost door: Afa | 12-10-10

Reageren op dit commentaar

Hoi,

Ik zocht op Google "CVA, niet kunnen spreken".
Daar heb ik jou blog gevonden en vind het een goed verhaal.
Mijn moeder van 52 heeft een beroerte gehad op 7 mei 2010.
Ze is op 23 september thuisgekomen uit het revalidatiecentrum in Haren.

Ook mijn moeder kan heel af en toe een woord zeggen maar begrijpt wel heel erg veel. Er komt soms spontaan een woord uit haar als ze er niet echt over nadenkt. Het is heel erg moeilijk voor haar maar ook voor mijn broer en zussen, en mijn vader niet te vergeten. Ik ben blij dat je hier over schrijft en het doet me goed om te horen dat het bij verschillende mensen beter gaat. Ook al heeft het een hele tijd geduurd.

Liefs

Gepost door: Ilse | 12-10-10

Reageren op dit commentaar

mijn moeder heeft 4 maanden geleden een hersenbloeding gehad en is nog steeds in revalidatie in Overpelt. Ze spreekt bijna niet, en toch kan ze lezen, hardop. Er zijn vele dingen die ik niet begrijp, en ik vind het heel moeilijk voor haar dat ze nog zo weinig kan en met alles moet geholpen worden zoals een klein kind.

Gepost door: Rita | 12-10-10

Reageren op dit commentaar

Bedankt voor de reactie!
Het is niet gemakkelijk! En elke afasie is een beetje 'anders', de ene kan dit wel of niet en omgekeerd. Ik hoop vooruitgang ...!

Gepost door: Afa | 26-12-10

Reageren op dit commentaar

Van het Goeie Vraag forum.
Dank je wel dat ik mocht lezen op je blog. Hoop dat anderen mij volgen. Dan ontstaat er een beetje meer begrip voor en kennis over afasie.

Respect!

Gepost door: bestevaer | 02-01-11

Reageren op dit commentaar

hoi afa ik lees ook net u blog ik ben nu 46jaar en heb in 2009een cva gedaan een dag na het overlijden van mijn papa heb 4maanden gerrevalideert in een revaliedatiecentrum in antwerpen vertel je later wel meer als het me lukt dit te posten ben er niet zo goed in .


GROETJES CHRISTEL

Gepost door: christel | 13-06-11

Reageren op dit commentaar

Blijf jij maar mooi verder bloggen, wat je daar schrijft 'frustraties wegschrijven is beter dan de psycholoog'.. en ja daar zit heel wat waarheid in;

Gepost door: AmaZony | 16-05-12

Reageren op dit commentaar

Hoi Afa,
Juist de alledaagse dingen mis ik het meest. Daarover schrijven geeft ook je leven weer en kan net zo ontroerend zijn dan schrijven over grootse zaken.
Ik vind je blog super!
Xandra

Gepost door: Xandra | 04-08-12

Reageren op dit commentaar

Hoi Afa,

je blog is geweldig om te lezen! ik zelf ben ergotherapeut en het is niet steeds makkelijk om te begrijpen wat de mensen die voor je komen, meemaken. Door mensen zoals jij die hun verhaal voluit doen wordt het gemakkelijker om dit te begrijpen. Hier kan ik binnen mijn eigen praktijk weer verder mee werken. weer iets bijgeleerd
dank je!

ergo

Gepost door: ergotherapeut | 07-11-12

Reageren op dit commentaar

Hallo Afa,
Mooi om je blog te lezen, speciaal de vooruitgang met spreken , lezen en schrijven zijn interessant. Je weet zelf niet hoe goed je mensen helpt door je ervaringen te delen. Ga zo door en veel vooruitgang toegewenst.
Hartelijke groet ook namens mijn vrouw.
Co

Gepost door: Co | 12-09-13

Reageren op dit commentaar

hallo Afa, ik heb je blog gelezen. ik ben een student verzorgende c en voor mijn studie moet ik een verslag maken, waar ik moet een patient cva interwiuwen. kan je me helpen? der enige wat je moet doen is een vragen beantwoorden

Gepost door: jackie | 30-01-14

Reageren op dit commentaar

ok - ik wil wel - mail naar afa@myself.com

Gepost door: afa | 02-02-14

De commentaren zijn gesloten.