10-10-09

Huisschilder

Een tijdje geleden had mijn man aan zijn vriend, die huisschilder is van beroep, gevraagd om de plafond te repareren en schilderen. Die week begon hij aan de karwei. Mijn huis was vol stof, zo leuk is dat niet. Het duurde veel langer dat ze dachten, de zaterdag ging hij verder schilderen. Die zaterdag ging mijn man een dagje jagen, elke week is er wel iets een dag alleen voor hem vooral in het jachtseizoen. Ik bleef met mijn kinderen en mijn hond in dat stoffige huis en weinig plaats om te bewegen, koken, ... en ik voelde mij lastig. Mijn hond was ook ambetant want hij had ook geen beweging, hij mocht wel in de tuin lopen maar hij miste zijn baas (dus mijn man). Ik ergerde mij dat mijn man zijn hond, een jachthond, niet mee pakte maar nee hij ging jagen in de Ardennen en dat is onveilig voor zijn hond, groot wild (zoals everzwijnen) zijn gevaarlijk. Ik vond dat hij maar ergens anders moet gaan jagen met zijn hond, dan heb ik geen last van zijn hond. Ik heb geen hond gekozen, mijn man wou een hond hebben, goed maar hij moet hem verzorgen en stofzuigen, want dat haren van de hond vind ik overal, ik moet altijd maar stofzuigen, verschrikkelijk, ik haatte die hond, ik haatte mijn man, hij is zo egoïstisch, hij gaat weeral alleen op pad, en ik mag weer alleen blijven met mijn kinderen en ik kan niet autorijden, ik voelde mij een gevangene (ik mag niet rijden) en ik voelde mij een slaaf (ik moet weer alles doen) ... ik haatte alles ...

Razend ... ik heb een beroerte gekregen ... mijn karakter is veranderd ... ik was veel bozer geworden ... ik kon niet stoppen ... mijn rem werkte niet ... ik kon niet relativeren ... ik ontplofte ... ik wou geen hond hebben ... ik wilde mijn man veranderen ... en tja soms ... ik overoveroverreageerde ... ik weende nog niet maar ik was super boos, de druppel die de emmer gaat overlopen ...

Dus STOP ...  ik schrijf het verhaal verder ...

Ik had aan mijn schoonmoeder gevraagd om mijn dochter naar het tekenacademie te brengen en terug te halen. Aan een vriendin heb ik ook gevraagd dat mijn kleinste dochter mee mocht rijden naar de turntraining en terug. Ik mocht niet rijden hee, ...

's Avonds gingen mijn meisjes en ik met de belbus naar het zwembad, de meisjes hadden zwemtraining terwijl ik naar de winkel en dan naar de cafetaria ging. Mijn zoon fietste naar het zwembad, hij had ook zwemtraining maar later (het uurrooster hangt af van het zwemniveau). Ik en de meisjes namen de belbus terug. Mijn man was terug thuis en heeft mijn zoon en zijn fiets komen halen na de zwemtraining. Voor mij niet mogen rijden was moeilijk, alles gaat maar ik moest veel plannen maken ...

Nu over 'het schilderen', mijn man en de huissschilder hadden afgesproken dat de huisschilder de plafond ging schilderen en ik zou de binnenmuren schilderen. Ik was op verlof ofzoiets zeker, ik was ziek, mijn man dacht zeker dat ik alles kan doen? Ik was bezig samen met mijn moeder om de ramen en deuren te verven, ik moest ook naar de logopedist, revalideren noemt dat, ik moest ook mijn kinderen verzorgen, zoveel tijd heb ik niet om ook nog de muren te verven.

Ik praatte soms tegen de huisschilder, ik kon niet goed praten, ik had nog steeds taalproblemen maar hij vond het niet erg, hij luisterde terwijl hij schilderde. Ik uitte mijn frustaties, niet mogen rijden, mijn man, mijn hond, ik schaamde me ook dat ik niet vlot kon praten,  ... wat nog allemaal,  ...  mijn frustratie uiten hielp mij. Ik vond hem een toffe: hij luisterde, hij houdt van kinderen en vond mijn kinderen leuk (mijn kinderen waren zelfs vrolijk met al die ruzie). Hij houdt van honden en heeft een hond, zo goed klikte het niet!

De commentaren zijn gesloten.